kelime anlamı olarak aleksitimi yunancada a= yok, lexis= söz, thymos=duygu anlamına gelen kelimelerin birleşmesinden meydana gelmiş bir kavramdır. duygularını fark etme, tanıma, ayırt etme ve ifade etme güçlüğü olarak tanımlanır. duygusal körlük olarak da adlandırılır. daha fazlası

yapmayın. lütfen. gezegenimiz bu kadar gereksiz insan nüfusunu kaldıramayacak noktaya geldi.
yapılacaksa bile en fazla 1 tane. hadi bilemedin 2.
10 tane çocuk yapıyorlar art arda bi tane sağlıklı eleman çıkmıyor onlardan. çünkü yetemiyor ana baba. zaten ben bu çocuğa yetmeliyim bilincine sahip olan bi çift de öyle 10 çocuk yapmaz.
hadi diyelim bu unsurlar yok. böyle tehlikeler böyle riskler yok varsayalım. neresi güzel? neyi güzel? neden? anlamıyorum.
komşunun çocuğu oldu şimdi de konuşma çağına geldi sabahtan akşama kadar da da ba ba dadaa diye ötüyor çocuk.*

gece zırlaması ayrı, kusması, hasta olması, her şeye ağlaması, derdini bi kaç yıl sözlü olarak anlatamaması, 2 yaş sendromu 5 yaş bilmem neyi, süt dişi, yürümesi, okula gitmesi, yok neymiş arkadaşlarının dalga geçmesi, dersleri, büyüyüp ergen olması, ergenlikle birlikte hem tipinin hem içinin bozulup acayip asi bi maddeye dönüşmesi vs vs bir sürü olay. ama o ana babaya sorsanız ayy bi gülümsemesi yetiyor öyle deme eheh derler.
sahi yetiyor mu bi gülümseme?

başlığa geri dönecek olursak çocuk sahibi değilim. olmayı da bu zamanda düşünmüyorum. çocuk sahibi olan yazarlar kendi tecrübelerini belki paylaşmak isterler.

tamam! hepimiz delireceğiz, orası kesin.
albert camus

cevabı nickimde saklı olan sorunsal.

kanıyorsun fuat abi

şöyle gördüğümüz rüyaları kaydedecek bir cd kayıt cihazı olsa da gördüğümüz rüyaları cd'ye takıp seyretsek. mesela bu cd'leri satan işyerleri olurdu, başkalarının gördüğü rüyaları da satın alır, onlara da bakardık. ne acayip olurdu.

"...
her kadehte bir yıldız tuttum
söndürdüm avuçlarımda
koşarak kaçtım güya çocukluğumda
büyümeyi öğrenemedim hâlâ..."

keşke tanım girilse de korksak diyeceğim başlık.

yaşayalım mı karşılıklı korku?
modlara atalım mı suçu?
"kim bu yürekleri ağza getiren o cengaver yoldaş?" diye sorarsa benjamin amca?
"yoldaş yoldaşa nickaltı giremez" diye girelim mi lafa ?

sahi neydi nickalti?
her şeydi...

işine bak.

birine yada bir duruma heves etmek anlamında olan
içinde kıskançlık olmayan beğeni anlamında kullanılır.
hırs gibi hırpalayan yoran bir kelime değildir. bolca sakinlik dinginlik içerir.

pornonun aslında bir sorunu yok; porno izleyicisinin büyük problemleri var.

pornoyu keyifli bir aktivite olarak görmekten ziyade bir şeyler kapabilmek, öğrenmek ve kıyaslama yapabilmek için izlendiğinden; ekstrem bir gösteriden çıkartılan dersler de aynı şiddette zarara yazıyor.

sonra sanıyorlar ki herkes bir oturuşta 3 saat dans ediyor, millette bazuka var bende niye yok, burası harbiden fışkiye gibi mi çalışıyor, hemşire kıyafeti giyenler biraz şey mi, öğretmenle öğrenci arasındaki her şey sıradan mı gibi gibi türlü sorunlu düşüncelere kapılıp özgüvenini yitiriyor.

çünkü izlediği şeyin bir gerçeklikten ziyade şov olduğunun farkında değil.

başta da dediğim gibi, sorun izleyicide, porno sektöründe değil.

ne yaparsam yapayım anneme yaranamıyordum, her yaptığımı acımasızca eleştiriyordu. bir gün annem beni anlayacak, beni onaylayacak sanıyordum ta ki 2019 yılına kadar.. o yıl aldığım eğitimlerden birinde yaranmaya çalışmanın insanın kendi kimliğini yaraladığını öğrendim. birini mutlu etmek, çok büyük bir işmiş, kendisi mutlu olmak istemeyen birini ne yapsan mutlu edemiyormuşsun meğer.. özellikle bir evladın görevi, asla annesini mutlu etmek olamazmış. meğer ben bir şeyler yaparsam annem mutlu olur hayaliyle yaşıyormuşum ama bu beyhude bir uğraşmış. bunları öğrendikten sonra, annemin bana empoze ettiği duygularla kendi duygularımı ayrıştırmayı öğrendim. bu süreçte şu videolar bana çok yardımcı oldu: transferans 1. video, transferans 2. video.
ben kendim olmaktan dolayı suçluluk duygusu hisseden biri olduğumu fark ettim. hani her şey yolundadır ama bir kötü his gelir ya o his, annen mutsuzken mutlu olmaya hakkın olmadığını düşünmekten kaynaklanıyor çoğu kez.. kendimi bildim bileli bir evladın kaldıramayacağı kadar ağır bir yükü * üstlenmişim. şimdi ne mi yapıyorum, anneme yaranmaya çalışmıyorum, o olumsuz duyguları * kendisine iade ettim, bundan dolayı da artık suçluluk duymuyorum, bu bencillik değil, hayatta kalabilmek için, daha doğrusu kendin olabilmek için benci olmak gerekiyor. bu konuda uyguladığım şu video * bana çok yardımcı oldu:buradan. bunu buraya niye yazdım bilmiyorum, belki de benim yaşadığım bu zorlu deneyim, okuyan birilerine ışık olur..

meşaleleri yakın, abdülhamit'i savunacağımız günler de yakındır.*

doğru seçimi yapan insandır. çünkü sigaranın ona vereceği ekonomi ve sağlık zararını (umarım) farkındadır. gelecek yıllarının değerini biliyordur. sağlık her şey arkadaşlar bozulduğu an hiçbir şeyin önemi kalmıyor. dikkat edelim kendimizi sevip değer verelim.

güzide sözlüğümüzün avam kısmını oluşturan çoğunluk.

sen , ben , o , biz , siz, onlar.

gereksiz her şeyi kendinden uzaklaştır. gerekirse gölgeni bile.

yapamadıklarımı sorsam, çözecek bir cengaver var mıdır?

bir kedi sahiplendim. aslında bahçemde yaşayan bir sürü kedim var ancak bir tanesi evimde yaşamaya başladı. aynı evin içinde bir paticanla yaşamak çok farklıymış. sahiplenin, sahiplendirin. bir an önce bu duyguyu tatmanızı dilerim. bu duygu sizi çok daha "insan" yapıyor.

kaldı mı böyle adamlar dediğim sorunsaldır ki kaldıysa da aynen devam diyerek destek oluyorum.
masanın üzerine araba anahtarı, cüzdan,telefon bırakan türden daha iyidir.

1915-1986 yılları arasında yaşayan emekli orgeneral. türk silahlı kuvvetleri'nde süleyman demirel'e yakınlığıyla bilinen nadir komutanlardan.

viki, kendisinin safahatını şöyle vermiş:



3. ordu komutanlığı esnasında süleyman demirel'e keban barajı açılışında askeri bir plaket hediyesi orduda tepki çekmiş olan paşanın tarikatlara da yakın olduğu söylenirmiş. cübbeli ahmet hoca da kendilerini ziyaret ettiğini ifade etmiş: kaynak. 1977'de dönemin kara kuvvetleri komutanı namık kemal ersun emekli edilince (ki kanlı 1 mayıs dahil birçok provokasyonu kendisinin liderliğinde ve mhp'ye yakın denilen bir cuntanın darbeye zemin hazırlamak için yaptığı, emekli edilme sebebinin de bu olduğu biliniyor) başbakan demirel tarafından kara kuvvetleri komutanı yapılmak istenir. ancak cumhurbaşkanı fahri korutürk, bu göreve teamüllere uygun olarak 1. ordu komutanı adnan ersöz'ü uygun görmektedir. yani iki baş habire çekişmektedir ki; bu "o orgeneral hayır bu orgeneral" kapışması; 30 ağustos 1977 itibariyle hala çözülememiştir. böyleyken, bekleme süreleri dolan iki orgeneral de emekliye sevk edilir. kara kuvvetleri komutanlığına (ve ertesi yıl genelkurmay başkanlığına), en iddiasız orgeneral olan kenan evren gelir. kaynak

aradan 6 yıl geçer, 12 eylül darbesinin ardından yasaklanan adalet partisi'nin yerine kurulan büyük türkiye partisi'nde (ki doğrudan demirel'ce kurdurulan bir partiydi) kurucular kurulunda esener paşayı tekrar görürüz. besbelli baba, hem kendisine yakın bilinen bu ismi mükafatlandırmak istemiş hem de darbecilere hoş görünecek bir vekil tayin etmiştir. planlar tutmaz, parti kapatılırken esener paşa veto yer. böylece siyasi kariyeri başlamadan bitmiş olur...