yazı bitiremeyenler *

soğuk duvar çıplak ayak dayamak. muhteşem bir his değil mi ama.

sana ne lazım? derdim.

babamın işsiz olduğu bir dönemde yaşamıştım bunu yeni gelen ögretmen ne iş yaptığını değil nerede çalıştığını sormuştu, sehirdeki büyük fabrikalarin adini duyunca gözleri parliyordu resmen babam şu an işsiz diye sınıfın ortasında söylemeye utanınca -ki şimdiki aklım olsa asla utanmazdim- tenefüste ağlayarak itiraf etmiştim yalan söylediğimi eğitim hayatımda tanıştığım onca öğretmen arasında hala bir tek ondan nefret ederim.

biz de yanlış olmaz olmuşsa da yanlışlıkla olmuştur.

hala bir mucize olsun diye bekliyorum, aniden gelecek olan güzel şeyleri bekliyorum. çocuk musun kızım ne kandırıyorsun kendini, diye de kızıyorum arada kendime.

bir bana mesaj atmamış yazardır. sana niye mesaj atsın sen kadın mısın diye soranlara diyebilirim ki hayır değilim fakat xy kromozomumdaki x hanesi bile beni tehlikede hissettiriyor. ne olur ne olmaz kim vurduya gidebilirdim.

aa fikirlerim beğeniliyor lan diyip mutlu olan yazardır. uyuyacağım mutlu etmek isteyen beğenebilir demek istediğim başlıktır.
not uyuyacağım için iştahlanıp tanım girmeyeceğim uyuyacağım.

birine bir şey sorduğunda cevaptan sonra teşekkür etmek. önce bu aşamayı geçelim daha karışık yerleri tekrar konuşuruz.

karanliktakimum


killerqueen

düşman başına diyeceğim ama düşman başına da değil, evlerden ırak olması gereken insan modelidir.
şimdi cool olmak insanın aurasında vardır, sen cool falan sanıyorsun kendini ama değilsin yani ki cool olup olmadığını sen, yaşam biçimin vs belirlemez, auran belirler onu da başkası görür sen cool biriyim falan dersen iticinin önünde gidersin.

isteyenin istediği gibi takıldığı bir sözlük. 45 yaşındaki amca burada gelip kadınlı kızlı muhabbetler yapabiliyorsa, her türlü trollerin düşüncelerini ifade etme özgürlüğü varsa, mutluluklarımızı gelip burada paylaşabiliyorsak, ya da can sıkıntısından türlü türlü espirilerle burada insanları güldürebiliyorsak, gayet de depresifken gelip buraya duyguları dökmek kadar olağan bir şey yok. canı isteyen geceye, isteyen gündüze, isteyen sevdiğine, isteyen de kendi yalnızlığına bir şeyler bıraksın. bırakın abi * nasıl takılmak istiyorsa insanlar öyle takılsın. bırakın bari burada dökelim içimizi. her ne varsa.
söyleyeceklerim bu kadar. tşkrler.d

ınsanın uykusunu getirir ama uyutmaz.hele ki gözlerde yanma ile birlikte olursa, vay halinizee.

orijinal adı the scarlet letter olan amerikan klasiği roman. dünya klasiği de sayılabilir sanırım ama en bilinen dünya klasikleri arasına girebilmiş bir yapıt da olmamıştır. yazarı nathaniel hawthorne'dur. benim öğrencilik döneminde amerikan kültürü ve edebiyatı bölümünde okuyanlara bu eseri okutuyorlardı. *

çıktığından itibaren büyük ilgi çekmiş, büyük ses getirmiş bir romandır. bu 1850'de yayımlanmış roman, abd'deki ilk büyük kitlelere yönelik çokça basılmış eserlerden biridir. birçok sinema, tv ve tiyatro uyarlaması da yapılmıştır bu başyapıtın.

eserin konusu kadar yapıtta yer verilen temalar da çok etkileyicidir. düzen ve değişim... bir yandan dinsel öğretilerle de şekillendirilmiş bir toplumsal kurallar bütünü vardır ama bir yandan da insanoğlunun ruhsal ve etik bakımdan dönüşebilme yeteneği bunlara meydan okur. medeniyet vardır ve yabanıl hayat vardır... yetişkin olmak ve çocuk olmak vardır... toplumlar statik kalabilir mi?..

hawthorne da, sağlam bir püritan geleneğine sahip bir sülalede yetiştiği için, keskin zekasıyla ama yıkıcı olmadan bazı dinsel dogmaların altını oyar. örneğin, püritanlara göre insanlar günahkar doğarlar. ama eminim kitabı okuyan en taş kalpli püritan bile, pearl karakteriyle karşılaşınca bunu sorgulamak durumunda kalmıştır. hawthorne'un yarattığı bu yaramaz ama bilge, kimsenin fark edemediği detayları yakalayabilen küçük kız karakteri cidden de eşsizdir.

bir de nietzche'nin, ahlak ve namus şövalyeliği yapanların aslında en ahlaksız ve namussuzlar olduğu tespitine uygunca, burada da belirli karakterler, okuyucuyu ve kitaptaki kimi karakterleri ters köşe yapıyor. evet, o zamanda ve öyle bir toplumda elbette tabu olarak görülen bir şeyi yapan yetişkin biri suçlu görülür, bu normaldir. hele kadınsa, hemen "damgalarsınız" onu ve kimse de vicdan azabı çekmez. o kadın kötüdür çünkü... ama yoksa hayat bu kadar da umutsuzca tahmin edilebilir değil midir?

elbette hawthorne, buna meydan okuyarak; canlı, sahici ve derin karakterleriyle; okült alanlara giren mistisizmiyle ve zırh gibi sağlam ama usta işi el örgüsü bir kazak gibi rafine kurgusuyla dünya edebiyatına unutulmaz bir imza atıyor. cidden de yazara hayran olmamak elde değil. dile hakimiyeti de tüm bu saydıklarıma eklenince, bu eser kaçınılmaz olarak klasikler arasındaki yerini hak ederek alıyor.

not: ben bu yapıtı orijinal dilinde (ingilizce) okudum. o bakımdan, üstte söylediğim "dile hakimiyet" kısmı bu dille sınırlı kalabilir tespitimde. bence türkçe çevirisi/çevirileri de iyidir ama ya. çünkü neden olmasın?..

güney afrikalı halk önderi ve güney afrika'nın seçimle iktidara gelen ilk siyahi devlet başkanı nelson mandela'nın lakabıdır.

göz rengi açılıp kirpikler belirginleşiyor, dudaklar şişiyor. olduğumdan daha güzel gözüküyorum. yani var böyle bir şey.

2014 yılında yolcuları ve mürettebatıyla sırra kadem basan malezya uçağı .bence boyut değiştirdiler. dark dizisi misali yanlış değişkenler sonucu bir kapı açıldı ve bum yok oldular.

mümin kişi için, en önce allah gelir, herşey kelimesi sadece ona özeldir demektir. allah'ın emri ile kendi nefsinin, anne yada babanın, sevdiğin kadın yada adamın, paranın, makam mevkinin, öğretmeninin, patronunun, komutanının... her türlü otorite sahibinin emri çeliştiğinde, allah'ın dediğine uymaktır.

hepsi kanaat önderi maşallah. sıkıntı şu ki tüm yargıları beğeni kaygısı ile şekilleniyor, çoğunluğun sesi oluyorlar. özgünlük sıfır. sosyal medyayı "ben de" ve "bence de" şeklinde özetleyebiliriz. kısıtlı kelime ile kendini ifade etmek çok zor bir şey, ister istemez uçlara gitmek gerekir. uzlaşma yerine zıtlaşmayı seçtikleri de olur. yapıcı değil, yıkıcıdırlar. yapılan şeyi ya anlamaz ya da anlamazdan gelirler. anlarlarsa söyleyecek şeyleri kalmaz çünkü. artık anladıklarını da düşünmüyorum, sadece laf sokup geçmeye odaklılar. bir insan evladının bu kadar çok şeyden anlaması mümkün değil. bu elbette ki yorum yapma haklarını ellerinden almaz fakat biraz şuur lazım işte.

x'ime bakın çabuk tayfası var bir de, çok garipler. anlamsız bir aceleleri var sanırım. sonra anlıyorsun ki aceleleri falan yok, anlamsız bir kalıp sadece.

zaman ve mekanı aşabilen tek şey sevgidir.

interstellar



görsel kaynağı