sanılanın aksine anti-kahraman olmak için tasarlanmamış marvel karakteri. olayı tam anlamak için biraz eskiye, deadpool'un ilk göründüğü çizgi romana gitmek gerekiyor; new mutants #98'e yani 1991 yılına dönüyoruz. deadpool veya wade wilson, rob liefeld ve fabian nicieza tarafından ilk hikayesi yazıldığında villain olarak tasarlandı hatta özel olarak cable'ın* hikayesindeki kötü adam olarak demek yerinde olacaktır. filmlerde bize ne kadar anti-kahraman olarak gösterilse bile ilk görünümünde deadpool parası iyiyse öldürmeyeceğim kimse yok kafasında bir paralı askerdi ve mr. tolliver tarafından cable'ı öldürmek için tutulmuştu. ilerleyen dönemde yeni sayılarla beraber villain yerine anti-kahraman sayılacak bir konuma getirildi. şu an cable ile dost olsalar bile unutmamak gerek deadpool hakkında güvenebileceğiniz tek şey onun güvenilmez olduğudur.* new mutants #98'in bir diğer önemi de copycat karakterinin de ilk kez burada görünüyor olması. ayrıca marvel'ın resmi sayfasında deadpool'un kendi karakter tanıtımını kendisi yazdığı aşırı eğlenceli bir bölüm mevcut. oynadığı her oyunda yüksek ihtimal chaotic neutral karakterleri oynamayı seven ve oynayan bir insan olarak en sevdiğim anti-kahraman listesine de adını büyük kırmızı harflerle yazdırmıştır.


welcome to the deadpool character bio, nerds! ı mean...true believers! brought to you by me, myself, and ı: the fabulous deadpool! ı could have let some smelly pencil-pushing intern spell out my life story for you, but you deserve better. so, here it is, straight from the merc with a mouth's mouth—every detail of my morally ambiguous, mentally unstable, innuendo-laden past. from my very first appearance in new mutants #98, to my latest booty-kicking, comic relief-ing anti-heroics, to a third thing that ı can't think of right now, this is the definitive history of deadpool.

okay, intro's over. let the solemn origin story fade in?

section one (my origin)

call me ıshmael.

just kidding. don't do that.

like any misunderstood hero, ı probably had a difficult childhood that led to my career as a professional killer. that, or someone brainwashed me into murdering my parents. ıf ı don't remember, does it really count? or matter? let's just say that ı was an orphan, a wizard put me on my aunt and uncle's doorstep, they raised me in secret, and then ı went to a special magic school where a bald man regularly tried to murder me with voodoo.

okay, that's not true...but ı do have a scar on my forehead! several, actually!

anyway, seriously, ı joined the military at 17 years-old, but was discharged soon thereafter. so, naturally, ı decided to become an assassin (which is, by the way, an incredibly fun word to write).then ı met wade and mercedes wilson, a young couple that nursed me back to health after an early failed job. some may say that ı killed them both in an attempt to steal wade's identity, but guys, come on. ı'm the real wade wilson.

while working as a hired gun, ı met the expensively beautiful vanessa carlyle, and we made a perfectly dysfunctional pair. ı then got an assignment to kill a british operative named althea (important moment readers, ı'm meeting my best friend here) but decided to kill everyone else instead. doing this made my employers...unhappy. so they tried to kill vanessa. luckily, a special agent named zoe culloden—who'd been spying on me to try and convert me into some kind of messiah protector—rescued vanessa. weird subplot, ı know.

cue my first life-defining moment: they gave me inoperable cancer. low blow. ı dumped vanessa and joined a weapon x program, where a few experiments served me up fresh and cancer free—with a side order of healing powers. mmm, tasty! ı joined their internal team of mercenaries, but my powers had some performance issues, so the department sent me off to die quietly in a place called hospice. as if a painful, slow death could shut this mouth up. clearly, these guys hadn't read any of my supporting literature.

there were a few other guys stuck in there with me, and we had a betting pool over who would kick the bucket first. we called it the dead pool, and because ı'm a clever girl and because my name needed some kind of logic behind it, ı adopted the moniker deadpool. what? no, ı disagree, it's not a reach at all.

section two: electric boogaloo (my super powers)
let's be honest, my greatest super powers are wit and charm. but if you want a more literal interpretation of my superhuman abilities, ı have a healing factor, which allows me to recover from grave injuries by regenerating entire body parts. ı'm also an expert marksman and hand-to-hand combatant. ıt's true—ı'm basically a ninja. and ı speak a bunch of languages, like japanese, german, and spanish, but most of the time ı pretend ı don't. danke schön.

oh! and ı have the ability to harness continuity errors and break the fourth wall. pretty cool, ı know.

section three: return of the paragraph (a list of people that hate me)
let's face it: even the people that like me still, at the end of the day, end up hating me. so instead of having a list of allies and enemies like every other goody two shoes, ı'll just put together a collection of people who have tried—or will try—to kill me. you comfortable? here we go.

first, there's my work associates, like hammerhead, the mercs for money, wilson fisk, bullseye, tolliver, taskmaster, and weasel. then there's the people who have always hated me: t-ray, the boss, madcap, dr. emrys killebrew, wizard, typhoid, sabretooth, and thanos. then there's the jilted ex-lovers: death, copycat, anastasia, and shiklah. and then we have the good guys who, generally, wouldn't mind if kraven the hunter turned my skin into a cummerbund. this list includes the x-men, the avengers, x-force, s.h.ı.e.l.d., the secret defenders, the great lakes avengers, cable, siryn, spider-man, and of course my closest friend, blind al.

section four: ı'm getting tired of this (story highlights)
alright, here's the deal, ı'm not going to cover every detail of my 25-plus years in comics. okay? deal with it.

after escaping from hospice and freeing my fellow patients, ı got back to doing what ı do best: listening to k-pop music. and also killing people for money.

ı imprisoned blind al, worked as a hired gun for crime lords like kingpin and tolliver, and got hired to kill cable—but copycat (vanessa's a shape-shifter now, keep up) stopped me. we were actually on-again-off-again for longer than ı thought, mostly because a bunch of the other women, men, and aliens ı dated were just her being all shape-shifty.

more than once, organizations tried to recreate my healing factor to no avail. you're looking at the one-and-only, baby! zoe culloden and her group of interdimensional nut jobs continued to hound me about their mithras directive (that whole messiah thing). ı briefly joined in, then decided to bounce and blew some stuff up on my way out.

later, ı teamed up with the dreamy tattoo artist anastasia to take out a few mob bosses. ı fell in love with her, then she sold me out and ı had to kill her. standard love story. ı joined the u.s. weapon x program, but kane went a little too crazy, so an ırish exit was in order. then sabretooth killed copycat—despite the fact that bro code explicitly says "don't kill your work colleagues' ex-girlfriends." ı confronted the director of the program and, in response, he destabilized my healing factor, causing me to disintegrate completely except for one hand. having only one hand isn't exactly ideal—hard to get enough torque.

then thanos—still ticked off about a little fling ı had with lady death—cursed me with immortality. ı regrew my own body, but while ı was just a sad lonely hand, four of my personality aspects were given their own bodies by a guy named t-ray, and they all gallivanted around town under the my name. but don't worry, ı took care of it—can't have anyone messing up my garbage reputation but me!

after that, ı started the short-lived deadpool, ınc. and got recruited by s.h.ı.e.l.d. for some off-the-books assignments and eventually landing with my favorite deadpool handler, agent emily preston. one world church hired me to steal the façade virus, but cable had to do his whole ghost of christmas future thing on me and intervened, literally sticking us together. once separated, ı piggybacked off his teleportation tech (because no one pays for cable these days, am ı right) and got away. then ı joined forces with the x-men when they tried to foil cable's plan to destroy all weapons, but ı realized old man captain america would probably think it was a noble cause, so ı switched sides. unfortunately, someone brainwashed me to kill one of my friends. sad!

keeping with the "deadpool never gets to be the hero" theme, my next few story arcs saw me rounding up renegade heroes for s.h.ı.e.l.d. during the superhuman civil war, becoming a reserve great lakes avenger before squirrel girl kicked me out for being a nuisance. harsh stuff coming from the smelly rodent girl! at least ı don't have fleas! most of the time!

during the big secret ınvasion event, nick fury tasked me with finding out how to destroy the skrulls, but norman osborn foiled my plans and left me with all of the blame and none of the glory. yeah, sounds about right. from there my creepy crawly buddy spider-man finally got a more prominent role in my series. ah...so many okay memories.

following that, ı briefly ran the deadpool corps, lost my healing abilities, and—because life lessons are important in comics—learned to rely less on my regeneration factor. so ı vowed to get back to my former gun-slinging, sword wielding, ninja self. back to basics! then—gasp—plot twist: ı learned ı had a daughter! and—gasp again—plot twist number two: ı got married to shiklah, queen of the undead! my dream lady.

things started to take a turn for the better; ı became rich, famous, and beloved, starring in my own series after secret wars. captain america personally asked me to join the avengers unity squad. ı began funding the avengers and opened heroes for hire to bring in some extra cash. but ı didn't realize madcap was only posing as an ally—and he ended up infecting me with a deadly airborne virus that ı carried straight to my family. rude. ı had to make a deal with stryfe for a cure, and owing him a favor is like...ı don't know, but it's bad.

then my everything, my idol, my most faithfully steadfast hero captain america was secretly replaced by an alternate timeline hydra sleeper agent. but ı didn't know this info at the time, and steve rogers had never led me astray before, so when he asked me to kill phil coulson and agent preston, ı—ya know—did. and accidentally helped hydra to take over the government. as fun as that might sound, ı can assure you it was not.

eventually, a bunch of super heroes saved the day and all ı lost was my friends, my daughter's affection, and any respect ı had finally gained from a world that's always rejected me. so ı put a bounty on my own head and challenged the marvel universe to kill me!

but it didn't work because ı'm still here. writing this character biography. doing work an intern should be doing. not getting paid.

okay.

uhh?

how do ı end this.

umm?

oh! ı know.

the truth is... ı am ıron man.

www.marvel.com/characters/d...



devamını gör...

lale devri sırasında halk sefalet içindeyken saray ve çevresi zevk ve sefa içindedir. bir süre sonra halk isyan eder ve patrona halil isyanı çıkar. dönemin eğlence ve zevk şairi olarak tanıdığımız nedim'in de damdan dama atlayıp isyancılardan kaçmaya çalıştığı ve bu sırada öldüğü söylenir.
devamını gör...

hiper ig e sendromu olarak da bilinen sendromdur.
bu sendromda diş çıkarmada gecikme, tekrarlayan kemik kırıkları görülebilmektedir.
stafilokokların opsonizasyonu bozuk olduğu için tekrarlayan stafilokok enfeksiyonları görülür.

bu hastalarda isminde olduğu gibi ig e yüksekliği ve eozinofili görülürken ig a,g,m düzeyleri normaldir.
ig e ve eozinofili yüksek olmasına rağmen alerjik solunum semptomları yoktur.

tedavisi s.aureus karşı antibiyotik ve ivig şeklindedir.
devamını gör...

ben hep 50 liralık alıyorum" diyen adamın hayat felsefesi olan söz.
devamını gör...

türkülere de konu olmuş durumdur.
"kara tren gecikir belki hiç gelmez'"
devamını gör...

benim de içinde bulunduğum durumdur. beni ilk karşılayan kişi, (bkz: sanagulbahcesivadetmedim) adlı yazarımız. kendisine buradan teşekkür ederim. üvey evlat gibi hissediyorum kendimi, saygıdeğer yazarlar.*
devamını gör...

üsteki yazar o kadar haklısın ki. bekar mısın? ailen ile mi yaşıyorsun? evlenmeyi düşünüyor musun yada nişanlı mısın? evliysen çocuk düşünüyor musun? sanki iş yerinin nüfusuna giriyorsun hangi şirket yada kurumsa ismini soyad olarak alıcaksın. 2 ay deneme süresi var zaten işi ve çalışanı tanıma süreci bu kadar özele gerek yok. tam bir köle olabilir misin soruları.
devamını gör...

geçtiğimiz 13 nisanda doğum günü olan rahmetli şairimiz. onun şiirleri hep başkadır ,farklıdır bence . anlatılamayanı anlatmaya çalışan ve oldukça değerli bir şairdi. şiirlerinde süslü olmayı reddetmiş gayet yalın bir anlatım ile duygulara tercüman olmuştur. benim için anlatamıyorum ve istanbul'u dinliyorum şiirlerinin ayrı yeri vardır . huzur içinde uyusun .

ağlasam sesimi duyar mısınız,
mısralarımda;
dokunabilir misiniz,
gözyaşlarıma, ellerinizle?

bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
bu derde düşmeden önce.

bir yer var, biliyorum;
her şeyi söylemek mümkün;
epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
anlatamıyorum.
devamını gör...

hakiki olanı doğru ölçülerde tüketildiğinde vücuda oldukça yararlı olan bir yağdır.

soğuk sıkım olarak bilinen zeytinyağı her zaman daha güzel olur.
devamını gör...

psikolog erik erikson'ın psiko-sosyal gelişim kuramına göre kimlik kazanımı karşısında kimlik karmaşası aşamasının görüldüğü dönemdir.

bu dönemde bireyler kendilerine ''ben kimim?'' sorusunu sorarak kimlik edinmeye çalışır. hayatı, hayatın amacını sorgulama, öğrenmeye çalışma eylemleri görülür. tabii dönemi tek başına ele alamayız, eğer diğer aşamalar sağlıklı bir şekilde geçildiyse bu dönem de fazla yıpratıcı geçmez. yani kişinin kendini tanıma ve anlama çabası daha az sancılı geçer. ergenlik dönemi ve kimlik kazanımı karşısında kimlik karmaşası aşaması kişinin gelecekteki yaşamını etkileyeceği için oldukça önemlidir. sağlıklı geçiş sağlanmadığı taktirde bu dönemde alkol, sigara gibi zararlı alışkanlıkların ve suç işleme eğilimlerinin görülmesi olasıdır. ailenin desteği, akran gruplarının sağlıklı oluşu ve bireyi kabul etmesi önemli bir yer tutar. kişi, rahat hissettiği arkadaş grubunda sırf kabul görmek için olmadığı biri gibi davranmaz. bu sayede kimlik arayışı daha da karmaşık bir hal almaz.

yani, hayatın karmaşıklığı ve kim olduğunuz, nasıl biri olmak istediğiniz sonu gözükmeyen bir tünel gibi gelebilir başta. hiç ışık yokmuş gibi hissetseniz de ilerlemeye çalışmaktan korkmayın. bu arayışta yalnız hissetmeyeceğiniz yolculuklar dilerim.
devamını gör...

klibine ayrı sözlerine ayrı şarkının bütününe ayrı düşüyorum.

oh no i've said too much
i haven't said enough
devamını gör...

anadolu irfanının bir kez daha tüm çıplaklığıyla izlenebildiği davanın ikinci duruşması bugün başladı.

özetle kimse hiçbir şey yapmamış, kendilerine iftira atılıyormuş.

duruşmadan—————
- kılıçdaroğlu’na yumruk atmaya çalışan sanık engin üce, “yumruk savurma niyetim yoktu. iteliyorlar” diye kendini savundu. sanık halis daştan, çelişkili ifade verirken “hiçbir şey hatırlamıyorum, hiçbir şeye katılmadım” dedi.

- daştan chp aracına taş atmadığını söyledi. daştan’a kamera kayıtları izlettirildi. daştan, taş atan kahverengi montlu kişinin kendisi olmadığını ileri sürdü.

- kalabalıkla beraber sürüklenip, bu olayların bize iftira şeklinde atıldığını hatırlıyorum. biz bir şey yapmadık” dedi.

- üce, kılıçdaroğlu’na bilerek yumruk atmadığını ifade ederek, “kalabalıkta yumruk filan yok. zaten iteleniyoruz. sadece itelemeyle alakalı oraya karıştım” dedi. kamera kayıtları izlettirilince kılıçdaroğlu’na yumruk savuran kişinin kendisi olduğunu kabul eden üce...

- ilk duruşmada kılıçdaroğlu’na yumruk atan inek hırsızı osman sarıgünunuttum, çok zaman geçti” demişti.
duruşmadan—————

düzenleme: dava 21 haziran 2021’e ertelendi.

detay ve fazlası.
devamını gör...

dizi, 24 bölüm olup bir bölümün ortalama süresi 74 dakikadır. netflix’de yayınlanmaktadır.

1871 yılında abd’nin joseon’a (şimdiki adıyla güney kore) yaptığı bir sefer sırasında kore'de bir kölenin çocuğu olan eugene choi amerika’ya kaçar. ilerleyen yıllarda japonya imparatorluğunun kore’yi kolonileştirmek istemesi üzerine amerika, kore’ye asker gönderir. eugene choi, yıllar sonra amerikalı bir subay olarak kore’ye geri döner.

go ae-shin, koreli bir soylunun torunudur. kore’yi müdafaa eden bir sivil birliğin parçasıdır.

goo dong-mae, insanların karşısında durmaktan çekindiği bir samuraydır. kendi birliği vardır.

kim hui-seong, kore'nin o dönem imparatordan sonra en zengin ailesinin veliahtıdır. go ae-shin’nin nişanlısıdır*.

dizi, bu 4 ana karakterin çevresinde gerçekleşir.

diziyle alakalı spoiler içermeyen görüşüm aşağıdadır.

şimdiye kadar yorumladığım hiçbir dizi de puanlamamı önden yapmadım, bu ilk olsun. diziye puanım 10/10.

izlediğim en iyi kore dizisidir. gariptir bu diziyi yayınladığı dönem* netflix’de sürekli görmeme rağmen konusunu düzgün okumadığımdan zaman yolculuğu yapan bir askerin joseon’da yaşadıkları gibi bir konusu olduğunu düşünüyordum. eugene choi’nin netflix’deki o görkemli havası bana bunu anımsatmıştı ama ciddi bir dizi olduğunun da farkındaydım. öncelikle ilk sandığım şey külliyen yanlıştı fakat tutturduğum tek kısım bu dizinin gerçekten ciddi bir dizi olduğuydu.

izlemek için yıllarca erteledim, ta ki geçen sene mart ayına kadar. zengin oppa, fakir kız hikayelerinden sıkıldığım bir dönem uzun zamandır bakıştığım bu diziyi açtım. ilk fark ettiğim şey zaman yolculuğuyla uzaktan yakından alakası olmadığıydı. farklı bir şeydi. çekim teknikleri ve senaryosu diziden çok bir filmi andırıyordu ve izlemeye devam ettim.

dizi, japonya imparatorluğunun kore’yi kolonileştirmeye çalışmasını kurgulayarak anlatıyor. merak edip araştırdığımda bazı olayların gerçekten yaşanmış olduğunu öğrendim. dizide de adı zikredilen bazı hainlerin gerçekten yaşadıkları, ülkelerini parsel parsel nasıl sattıklarını öğrendim. insanların nasıl sefalete sürüklendiğini gördüm ama tabi ki tarih dizilerden öğrenilmez o nedenle bu kısmı burada bırakıyorum, çünkü karakterlere değinmek istiyorum.

eugene choi, bir kölenin çocuğu. gördüğü zulümlerin ardından amerikalı bir misyonerle birlikte amerika’ya kaçıyor. orada kendine yeni bir hayat kurmaya çalışıyor, büyüyor ve amerikalı bir asker oluyor. kader bu ya doğduğu ülkesine bu sefer amerikalı bir subay olarak geri dönüyor. spoiler vermeden şöyle anlatayım, hiçbir yere ait olamayan biri olarak görüyorum eugene’i. amerika’da bir koreli, kore’de bir amerikalı.

go ae-shin, bir soylunun torunu. ailesini kaybettikten sonra dedesinin himayesinde, dedesinin istediği şekilde yaşaması istenen biri. doğuştan bir hanımefendi olmalıydı ama onun için ülkesinin bu durumu için bir şeyler yapmak ideal torun olmasının ötesindeydi. kore’yi müdafaa eden sivil bir birliğe katıldı. eugene choi ile de yolu burada kesişti.

goo dong-mae, insanların bakmaktan dahi çekindiği bir samuray. katanası keskin. birliği bir çeşit mafya gibi. spoiler vermeden bu karakteri anlatmam mümkün değil sanırım ama seviyorum kendisini*.

kim hui-seong, o da go ae-shin gibi bir soylunun torunu. ailesi o dönem kore’deki en zengin aile. go ae-shin’nin nişanlısı. ikisinin dedeleri çocukken nişanlamışlar bu iki insanı. birbirlerini hiç görmemişler, hiç akıllarına getirmemişler. spoiler vermeden diyebileceğim tek şey bu genç adam zengin ve havalı biri olmaktan çok daha fazlası*.

başta da belirttiğim gibi, diziye puanım 10/10. eğer 24 bölüm boyunca her bölümü film gibi bir dizi izlemek istiyorsanız bu diziyi kesinlikle öneririm, tarihi yönüyle beraber epik bir aşk hikayesi. oyunculardan çekim tekniklerine bu diziyle alakalı her şey çok iyi, hatta izlediklerimin en iyisi. bakmaya doyamadığım sahneleri vardı.

soundtracklerini dinleyene kadar korece herhangi bir şarkı dinlememiştim. benim için bu alanda bir ilk oldu ve halen dinlemeye devam ederim soundtracklerini. dinlemenizi mutlaka öneririm.

çok uzattığımın farkındayım ama bu diziyle aramda duygusal bir bağ var. belki o dönem yaşadıklarım da duygusal bir bağ kurmamda etkili olmuştur, bilmiyorum. diziyle alakalı spoiler içermeyen görüşlerim bu kadar, okumaya devam etmek isteyenler için aşağıdaki görüşlerim çok ağır spoiler içerir.


şimdiye kadar gözyaşı döktüğüm, hıçkıra hıçkıra ağladığım tek dizidir. bu diziyi sonunu bile bile izledim. dizi içinde bol bol yapılan sad ending göndermeleri olsun, yediğim sağlam spoiler olsun izlemeye devam ettim. çünkü hikayesini sevdim, karakterlerini sevdim, anlatmak istediği aşk hikayesini sevdim.

eugene ile ae-shin’nin birbirlerine yavaş yavaş ama bir o kadar güçlü aşık olma kısmı çok güzeldi. sonu mutlu bitmedi belki bu hikayenin ama kafamın içinde mutlular ve o zalım senarist benden bunu alamaz.

eugene'nin hiçbir yere ait olamaması dizinin temasını oluşturuyor bir bakıma. amerika'da bir subayken kore'ye de koreli olduğu için gönderiliyor zaten. kore'de de amerikalı bir subay olduğu için insanların garip tepkisiyle karşılaşıyor. yardımcısıyla, amerika'ya kaçması için yardım eden koreli amcayla, onu amerika'da yetiştiren misyoner amcayla ve subay arkadaşıyla ilişkilerini çok sevdim. bu insanlar eugene'nin eviydi ae-shin ile birlikte. dong-mae ve hui-seong ile olan dostlukları eşsizdi. üçü de birbirinden zıt fakat bir o kadar uyumlu. dizide bu üç arkadaşın sahnelerini izlemeyi çok sevmiştim.

goo dong-mae, içi yanık samurayım. gözler kalbin aynasıdır sözü üzerine yazılmış bir karakter olduğunu düşünüyorum. kötü çocuk imajının altında için için yanması beni çok etkilemişti. kasabın oğlu olarak hayvan kadar bile olmayan değeri onun samurayların içinde kendine yeni bir hayat kurmaya itti. geri dönüp ailesini aşağılayanlardan aldığı intikam içimi soğutmuştu. ae-shin'e olan aşkı kazanılmadan kaybedilmiş bir savaş gibiydi. sımsıkı sarılmak istedim diziyi izlediğim süre boyunca.

kim hui-seong, benim kişisel favorim. birçok kişi gibi eugene ve dong-mae'yi seviyorum ama benim için hui-seong'un yeri ayrı. kendisi ae-shin’nin nişanlısı. yurtdışında okuyor. bu nedenle yıllarca nişanlısını görmemiş, aslında umurunda da değil nişanlı olup olmadığı. ta ki ae-shin'ni görene kadar. ilk görüşte aşk onunkisi. çok saf ve temiz duygularla seviyor ae-shin'i ve ae-shin'nin onu sevmediğinin de farkında. fakat buna rağmen onu korumak, kollamak için elinden gelen ne varsa yapmaya hazır. edebiyattan anlamam ama bir anda şair gibi biri oluyor. işe yaramaz ama güzel şeyleri seviyor çiçekler, yıldızlar ve ay gibi. kendisi böyle ifade ediyor sevdiği şeyleri. diziyi bitirdiğimden beri çiçek diyince aklıma kendisi gelir. ailesi o dönem kore'nin en zengin ailesi fakat ailesinin görüşleri kendi görüşleriyle uyuşmuyor. içten içe çevresine karşı hep bir mahcubiyeti var bu yüzden. başlarda bu çok görülmese de ilerleyen zamanlarda ailesinin yaptığı haksızlıkları telafi etmeye çalışması çok hoşuma gitmişti*. dışarıdan tam bir playboy gibi görülse de içten içe öyle olmadığını biliyorsunuz, sonrasında bunu kendi de gösteriyor zaten. hakkında ne yazarsam yazayım hakkını veremeyeceğimi düşündüğümden burada bitiriyorum yazdıklarımı.

finalde bu 3 adamın da ölümünde çok ağladım. eugene’nin öleceğini spoiler yediğim için biliyordum ama bildiğim halde hıçkıra hıçkıra ağladım, kendimi hayıır derken bulduğumu hatırlıyorum. dong-mae ve hui-seong’un öleceklerini bilmiyordum ve en azından biriniz bari yaşasaydı diye ağlamaya devam ettim. zaten bir kere ağlamaya başlayınca tutamadım kendimi. eğer biraz daha kolay ağlayabilen biri olsaydım finale gelene kadar gözlerimin dolduğu çok yer vardı.

kardeşimin de dikkatini çekmiş içimdekibalina abla sen ağlıyor musun, neden ağlıyorsun? diye sordu bölümü izlerken. bir yandan ağlarken cevap vermeye çalışıyorum, diğer yandan izlemeye çalışıyorum. hemen gitmiş o dönem evde olmayan ablamı aramış böyle böyle diye. bu da diziyle ilgili bir anımdır*.

dizi kendi de defalarca bize söylediği gibi sad ending * ile bitti. mutsuz sonlardan nefret ederim ama içimi yakarak kabul ediyorum dizinin bu şekilde bitmesi gerektiğini. yine de eugene, dong-mae ve hui-seong'dan en az birinin yaşıyor olmasını isterdim.

gerek oyuncuları olsun -ki oyuncular nokta atışı olmuş, hiçbir karakteri başka bir oyuncunun canlandırabileceğini düşünmüyorum kesinlikle-, gerek teknik detayları olsun benim için 10/10 bir dizidir.

sözlerime diziden bir replikle nokta koymak istiyorum.

"çiçekleri görmenin iki yolu vardır. ya bir vazoya koyarsın ya da onlarla bir yolda buluşmak için yola çıkarsın. ben ikincisini yapmayı seçiyorum. bu benim açımdan tatsız olacak, çünkü seçtiğim yolda hiç çiçek olmayacak."


düzenleme: imla hataları ve anlatım bozuklukları düzeltildi.
devamını gör...

bir bireyin cinsel yönelimi bilinmeden önce kişi onun heteroseksüel olduğunu farz ediyor ve hatta onun ilişkileriyle ilgili düşünceler bu bağlamda şekilleniyorsa eşcinsellik normal karşılanmıyordur. ancak eşcinsellik gibi birey için önemli bir konu "örgü ören yazarlar veri tabanı" benzeri bir başlıkla duyurulduğunda marjinalleşmeyi de beraberinde getirebilir.

bunun yanında heteroseksüel bir bireyin heteroseksüel olduğunu belirtme ve bunun için bir başlık açma itkisi olmaması toplum normalinin heteroseksüellik olmasıyla ilgisiz demek güç. bu kişinin cinsel yönelimini savunmak ve hatta bunun doğallığını anlatmak gibi bir kaygısı yoktur. "farklı" yönelimler ise görünür olduğunu, var olduğunu gösterme çabasındadır. göstermediği müddetçe ya yok sayılır, nefrete maruz kalır ya da medyanın kasıtlı olarak yaptığı gibi tek tip bir eşcinsel olduğu fikri doğar. ortaya bütün eşcinseller sağlaktır gibi ilişiği olmayan sonuçlar çıkar. hatta bu sonuçlar doğru varsayılır. bütün heteroseksüellerin aynı olması ne kadar mümkünse aynı durum eşcinseller için de o kadar mümkündür. birçok konuda olduğu gibi, ilişki yok ama düşüncesi var. eşcinsel bireylerin toplumun nefretini kazanması için hiçbir şey yapmasına gerek yoktur, çünkü bu görevi medya üstlenmiştir. hetero bireylerin muhtemelen hiç tatmadığı türden bir şiddete maruz kalırlar. heteroseksüel olduğu için kim evlatlıktan reddedildi?

fiziksel özelliklerini, ne yiyip içteklerini, nasıl bir hayat sürdüklerini bilmediğimiz ve sadece bir kullanıcı adı ve yazdıklarıyla tanıdığımız yazarın cinsel yönelimini bilmek neye yarar? var olma mücadelesine. ilk paragrafa döneyim, yeni tanıştığınız bir adam ilişkisinden bahsediyorsa ve cinsel yönelimini bilmeden zihninizde onun yanına ilk yakıştırdığınız bir kadınsa eşcinsellik sizin için normal değildir. eşcinsel olduğunu öğrendiğin insanı normalleştirmek ile eşcinselliği normalleştirmek bir değil. bu sebeple, zaten normal bir şey ehehe deyip burada da görünmez olmalarını arzulamak bana hiç "normal" gibi görünmüyor.
devamını gör...

yazar olma standartlarını yeniden gözden geçirmesi gereken sözlük. zira kontrolsüz büyümenin yol açtığı sıkıntıları yaşamaya başladık. lafım meclisten içeri malum sözlüğün çaylak arenasına dönmeye başladık ve bu arkadaşlar aralarında top çevirirken biz ne oluyor diye endişeyle izliyoruz. yeni gelen arkadaşlar içerisinde de elbette kafa sözlüğün ortaya koyduğu iddiaya destek verecek arkadaşlar var lakin sıkıntı şurada; bir başka başlıkta değerli bir yazar arkadaşımız dile getirmiş, buraya ilk göç ile gelenlerin çoğu eski/yeni malum sözlüğün mevcut düzenine kazan kaldıranlardı. yani isyankarlardı. buraya başka bir şeyi inşa etmek için geldiler. malum sözlüğün ilk zamanlarını yad eder bir kafa yapısı ile işe giriştiler.

lakin kimse alınmasın ama sonradan gelen arkadaşların çoğu orada yazar olamadıkları için buraya gelmeye başladılar. o sistemle ve yapı ile sorunları yok. bugün yazar yapılsalar koşa koşa oraya gidecekler. sorunları olmadığı içinde bu mecrayı o şekilde kullanmaya başladılar. imamın kayığına bindik/bineceğiz gibi duruyor.

bu nokta üzerinde ciddiyetle düşünülmesi lazım gelir diyorum. yoldaşa yeni sorun hediye etmenin haklı gururu ile kaçayım ben bu başlıktan.
devamını gör...

pandemiden hemen önce sinemada izlemiştim,
(bkz: küçük kadınlar)
çok beğenmiştim.
devamını gör...

eve dönüş yolunda yağmura yakalanınca, bi telaş kendimi attığım kafenin penceresinde yağmuru
izleyip, dinmesini bekliyorum...

kullanıcı tarafından yüklenmiş görsel
devamını gör...

şilili yazar ve şair pablo neruda'nın şiiridir.

yavaş yavaş ölürler
seyahat etmeyenler,
yavaş yavaş ölürler okumayanlar,
müzik dinlemeyenler,
vicdanlarında hoşgörmeyi barındırmayanlar.

yavaş yavaş ölürler,
izzetinefislerini yıkanlar
hiçbir zaman yardım
istemeyenler.

yavaş yavaş ölürler
alışkanlıklara esir olanlar,
her gün aynı yolları
yürüyenler,
ufuklarını genişletmeyen ve
değiştirmeyenler,
elbiselerinin rengini değiştirme riskine bile
girmeyen, veya bir yabancı
ile konuşmayanlar.

yavaş yavaş ölürler
ihtiraslardan ve verdikleri heyecanlardan kaçınanlar,
tamir edilen kırık
kalplerin gözlerindeki pırıltıyı görmek istemekten
kaçınanlar yavaş
yavaş ölürler.

yavaş yavaş ölürler
aşkta veya işte bedbaht olup istikamet
değiştirmeyenler,
rüyalarını gerçekleştirmek için risk
almayanlar,
hayatlarında bir kez dahi mantıklı tavsiyelerin dışına
çıkmamış olanlar.
yavaş yavaş ölürler.
devamını gör...

nasıl da paylaşıyor insan isterse
nasıl da birmiş meğer hasretler
nasıl da mecburmuşuz
sabretmeye, sevmeye, öğrenmeye

tam ortasındayım.

sabretmeye, sevmeye, öğrenmeye.
devamını gör...

sokağa çıkma yasağından muzdarip olan ve çoğunlukta olan grupta olduğum ankettir.
devamını gör...

normal sözlük'ü kullanarak 3. parti dahil tarayıcı çerezlerinin kullanımına izin vermektesiniz. Daha detaylı bilgi için çerez ve gizlilik politikamıza bakabilirsiniz.

online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.
zaman tüneli köftehor rehberi portakal normal radyo kütüphane kulüpler renk modu online yazarlar puan tablosu yönetim kadrosu istatistikler iletişim