günaydın sözlük.
tatili başlayanlar
her günü tatil olanlar
tatiline az kalanlar
tatile alerjisi olanlar
ben kim tatil kim diyenler
hayden bizim oralara
hayden çayırlara
takılın şu güzel kızlara
oy yaylalar

ağdası, pedi, sütyeni.... ve nedense en çok zam gelen ürünlerden bunlar..
ağda yapmasak kıllı diye yaftalanıyoruz, sütyen giymesek, or***u oluyoruz, ahlak bozucu oluyoruz. ki eskiden ucuz fiyatlara sütyen bir şekilde bulunabiliyordu, pazar gibi yerlerden, ama şuan pazarlardakiler bile çok pahalı, rahatsız, kötü, kalitesiz olanları bile....
pede karşı olan insanlar da var, özellikle dindar kesimin ahlakı süt gibi en ufak bir şeyde bozulduğu için, marketlerde ped, tampon, vs görmeye katlanamıyorlar. acaba neyin kafasını yaşıyorsunuz bilmiyorum ama hepinizden iğreniyorum. ve hala ülkemizde ped veya tampona ulaşamayan kadınlar var, fiyatlarından ötürü, onların sağlıklarını tehdit edecek şekilde bu dönemi atlatmaya çalışıyorlar. %50'si kadın olan bir ülkede bunların bu kadar pahalı olması korkunç...
ve daha niceleri, bunlar en zaruri ihtiyaçlardan bir kaçı sadece.

ben çekmedim ama çok güzel

bir eduardo galeano kitabıdır.

eduardo galeano okumak boyut değiştirmek gibi bir eylemdir. her şeye farklı ve daha insani bir gözle bakmak. neden insan olmamız gerektiğini anlamak ve her eylemin nasıl güzelleştirilebileceğini anlamaktır.

futbol ise bir yaşam tarzıdır. sanıldığı gibi yirmi iki adamın bir topun peşinde koştuğu bir oyuna indirgenemez. bir dönem kalecilik yapmış olan albert camus’nün bildiği her şeyi futboldan öğrendiğini söylemesi gibi doğru bir şekilde izleyen ve oynayan insana çok şey öğretebilir.

hepimiz biliriz ki ‘ futbol asla sadece futbol değildir.’ galeano bu kitapta bize futbolun güzel yanlarının yanı sıra çirkin yanlarını da göstermiş. endüstriyel futbolun içimizdeki samimi futbol aşkını öldürmek için neler neler yaptığını anlatmış. bazı bölümler ise tamamen hafızalara kazınan goller üzerine.

çocukken gölgede ve güneşte oynadığımız futbolun işin içine para ve kar amacı güden şirketlerin karışması ile ne hale geldiğini hala izlemekteyiz. galeano bize başka türlüsünün olduğunu da anlatıyor.

biz iyisi mi galeano’dan okuyalım futbolu ve bizi sevenleri üzmeyelim baba.

tam 11 gün! bizim ülkemizde olsa pihuu..



buradan

yemeği lezzetli hale getiren içindeki alakasız otlar sanırım.
kendimden bilmiyorum çünkü güzel yemek yapamam* ancak ege, akdeniz ve karadeniz'de çeşit çeşit otları karıştırıp ortaya mükemmel yemekler çıkarıyorlar, ot yemeklerinin hastasıyız evet.

yarına çıkmaya garantin yok. sevdiklerine sevgini hissettir. kimseyi incitmeden gönlünce yaşamaya çalış. kalp kırmamak çok önemli. varsa kalbini kırdıkların, gönüllerini almaya çabala. "bâki kalan bu kubbede bir hoş sadâ imiş" unutma.

bugün, ada vapurundan.
buradan

onunla kendinizini yüzüncü adı ararken bulursunuz, hayyam'ın rubailerini ararsınız, altın yapmaya çalışırsınız ve yeri gelir tanios kayasında ağlarsınız. sizi bambaşka keyifli serüvenlere sürükler ve zamanın nasıl geçtiğini anlamazsınız.

sonra biz bunları eleştirdiğimizde onlara göre dinden çıkmış oluyoruz. ya kardeşim bu kadarı da yuh yani 100 milyon nedir. insanların ekonomik sıkıntılarla boğuştuğu bu günlerde bunları yapmakta pek uygun değil ve ayrıca fakirlerin daha çabuk cennette gideceği diyanet tarafından söyleniyorken neden onlar bunları yapıyor acaba onlar cennette gitmek istemiyorlar mı?

istemeden yapmak zorunda kalınan herşeydir.

bazen sevmediğiniz bir insana merhaba demek, bazen sevmediğiniz işte ömrünüzün en güzel zamanlarını heba etmektir. sizi yıpratan boşanamadığınız eşiniz, bağını koparamadığınız aileniz bazen de aralarında olmayı çok da istemeyeceğiniz arkadaş grubunuzdur.

yanlış zamanda ve yanlış coğrafyada doğduğunuzu düşündürten herşeydir. başka bir bedende, başka bir çevrede, daha farklı sosyo-ekonomik durumda yaşamın hayalidir. içinde bulunduğunuz durumun veya genel olarak dünyanın sahteliğidir. siz bir olgunluk ve doğallık beklerken vıcık vıcık insanların laçka tavırları, samimiyetsiz oluşlarıdır.

pişmanlıklarınızdır veya vicdan azaplarınızdır. gelecek kayglarıdır, geçmişin derinlerde açtığı yaralarıdır. bazen de beynizin içinde devamlı dönüp duran, sizi kıskıvrak yakalayan, kaçamadığınız düşüncelerdir. razı geldiğiniz kaderinizdir. çabalamaktan vazgeçtiğiniz anlarda hissettiklerinizdir. pes etmek zorunda kalmaktır.

belki de ruhu yoran en ağır şey, dünya üzerinde farklı coğrafyalarda, farklı hayatların birbir türlü acı çektiğini bilerek, buna engel olabilecek hiçbir şey yapmadan/yapamadan güzel vakit geçirmeye çalışmaktır.

bir yolun varsa gidilecek sona bırakma.
bir sözün varsa dilden yüreğe hiç susma.
görmen gerekiyorsa birini git yanına.
okşaman gereken bir yürek varsa esirgeme elini.
hayat çok zalim.
an gelir,
elini, gözünü,
yolunu,
yüreğini alır senden.
o zaman istesen de;
dokunamaz,
göremez,
gidemez,
söyleyemez olursun.

bugünlerde bu reklam dönüyor kafamda
o nası naaane delikli naaaane, poolo poloo
açtım dinledim bile, adam nasıl coşkulu söylüyor, keşke şarkısını yapsalar.

kişinin hafızasını kaybetmekten korkmasıdır.

uğruna yazı yazılabilecek bir doğa olayıdır.

yağmur yağar ve toprak çamura durur.

bir aşk hikâyesinin özetidir yağmurun toprağa kavuşması. hüzünlü bir hikâyedir aslında. toprak, üzerinde gezinen, kendisini bir köle gibi kullanan, bedenine zarar vermekten çekinmeyen milyarlarca varlığın sürekli ve döngüsel tecavüzüyle yorgundur her daim.

başkaldırıları afetlere neden olsa da kalabalık bir yalnızlığın esaretinden kurtulamaz asla. bazen onu anlayanlar çıkar gibi olsa da bir çöl yalnızlığının pençesinde anlaşılmamanın hüznüyle çırpınır. tek arzusudur sevdiğine kavuşmak. kurur ya bazen, çatlar hani; şehvetin, tutkunun son noktasıdır o anlar.

aşka özlemin en dayanılmaz olduğu, birleşme ümidinin kristalleştiği zamanlardır. toprak kendi kendine işkence eder bedenine zarar vererek. onun bedensel acıları yeryüzünün bütün sakinlerinin huzurunu kaçırır. toprağın aşkı huzur kaçırır, huzursuzdur.

bir aşk hikâyesidir toprakla yağmurun buluşması. hüzünlü bir hikâye ama. yağmur ulaşılmazlığın doruklarında dolaşırken pervasızca, toprağa zıt bir yalnızlık yaşar. cansız, fersiz bulutların içinde hapistir yağmur. kendi kendine yetmektedir o. başkasına da can vermelidir tertemiz varlığıyla. aşkla dolaşırken gökyüzünde dilinde hedefsiz bir duadır sevdası. yalvarır bulutlara çarpışsınlar diye bir ana önce. yalvarır esareti son bulsun diye. tek bir sevdiği vardır yağmurun, ona ulaşmak için kendini salar bir boşluktan diğerine mütevekkil bir tavırla. toprağa dokunmadan önce henüz doğmamış sayar kendini yağmur.

en az sevdiği kadar meyyaldir afetlere. gücünü aşkından ve buluşma ümidinden alır sevgilisi gibi ve en az onun kadar. kurumaya yüz tutan sevgilisine bir öpücük sunar ta ki gücü tükenene kadar. ve sonra her şey ilk başladığı haline döner.

işte bu aşkın sonucudur çamur. yağmurla toprağın kucaklaşmasıdır. güneşin ihanetine kadar süren bir aşk saltanatıdır çamur. ıslaklığı ölçüşünde, cıvıklığı ölçüsünde makbuldür insanın hammaddesi. o yüzden paçalarınıza sürülen çamurlara kızmayın, onlar tek şansınız aşka bulaşmak için.

'amaaan seninki de dert mi, asıl benim başıma gelenleri anlatıyım' demek suretiyle karşısındakinin derdini küçümseyip, kendi derdinin daha büyük olduğunu düşünerek yapılan teselli bunlardan biridir.

küçükken sebepsiz bir şekilde ezberleyip hafızama kattığım numaralardır.

en çok esprisi askerde yapılır, 67'den sonrası zor ezberlenir.

buluşmada ki söyleşide yoldaş şöyle diyecek, ''para ödetmem derken, kimsenin bir şey almasına müsade etmem demek istedim, ben dahil. biriktirmek helaldir''

verandada oturuyorum. yemeği yedik, şimdi kahvemi yudumluyorum. efil efil de esiyor.