karakterle kendimi özdeşleştirmemi sağlamış kitaptır. aslında hepimiz farkında olmaksızın ölümümüzü bekliyoruz ancak konu idam olunca gerçekleşeceğini kesin olarak bilmenin ancak zamanı hakkındaki belirsizliğin sularında yüzmeye calışmanın, giderek daha da batarak boğulmanın ve buna sevinen martıların çığlıklarını duymanın getirdiği bunalımı yazar başarıyla yansıtmıştır.

“ bu dava benim hayat davamdır. ben eğer başarısız olursam yaşayamam”
başardın ! yaşa varol büyük atatürk !

bebelerin elinde gezmekten sanat seviyesi düşmüş ancak şaheserdir. genç werterin acılarını okuyana kadar aşk kitabı katagorime hükmetti

derdimi anlatabilme yeteneği diyebilirim. ağzım laf yapar.

okuyup her tanımını beğendiğim bazı yazarlar var. doğal olarak bu yazarları seri olarak oyluyorum. okuyarak oyluyorum elbette. oylarken bir karşılık da beklemiyorum. zaten beni bilen biliyor. çünkü hesap benim. çünkü ben öylesini tercih ediyorum. çünkü paşa gönlüm öyle istiyor.

çalışırsan yaparsın.
şişman değil balık etlisin.
bu da sana ders oldu.
her şeyin hayırlısı.
sağlık olsun vs.

nutkum tutuldu yemin ederim. bu nasıl bir vahşet böyle!? insanlıktan nasibini alamamış. yazacak, söyleyecek bir şey kalmamış. allah senin belanı versin, şeref yoksunu gulyabani.

şöyle bir habere şaşırıp, aşırı derecede tepki vermek gerekiyor. ama öyle olaylar yaşıyoruz ki bu da olmamıştır, kesin yalandır diyemiyoruz. en üzücü olan da bu işte. ülkede yaşanan bu son derece sapkınca olaylar karşısında şaşırma yetimizi yitirdik resmen.

bir insan böyle bir şey nasıl ve neden yapar? bu nasıl bir ruh halidir? o ayakkabı ile mastürbasyon yapma fikri nasıl aklına gelebilir? böyle bir olasılığı düşünecek zihniyette olması yeterince korkunç değil mi? bunu yapabilecek durumda olan kişi neden topluma geri salınır? bırak yararı, topluma, insanlara daha başka nasıl zarar verebileceğini düşünmek çok ürkütücü!

her adımı yepyeni bir sona açılırken diğer seçeneklerin hangi kapılara açıldığını da deli gibi merak ettiren, çok özel bir yayın olmuştur. keşke onları da takip etme şansımız olsa desem de, şu hali bile akılları baştan uçurmaya yetti diyebilirim kesinlikle. emeklerine, kalemlerine, fikirlerine, seslerine sağlık emeği geçen yazarlarımızın.

meja ile olan birlikteliğinizden doğacak ilk çocuğunuza ‘yoldaş’ adını koymayı söz verirseniz düğününüzde ‘tam cumhuriyet’ takarım hocam sözüne karşılık nikah dairesine sürükleyeceğim her kadın yazar için bir adet çeyrek alırım teklifim yönetim katında infial çıkar gerekçesi ile reddedildi.

görüşmeler sürüyor...

bütün arkadaşlarımı siyahi olalım diye karadutla boyamıştım. sonra arkadaşım olmadılar bir daha..

o benim işte.
zeze’ ye çok ağladım şeker portakalında.topkapı fatih arası minibüsteydim.okula vardığımda herhalde gözlerim hafiften şişmişti.
gerek yok tabii bu kadar hassas olmaya, hayat yorar insanı yoksa.
annem gibi olsam mesala; ama ne çare.düğün,dernek cenaze, film demeden kocaman yaşlar akıtan babama benzemişim.

gidelim buralardan

"beni geçirmeye
yalnızlığım gelsin
ya dönülür ya dönülmez
kimse üzülmesin".

bu iş birazcık otoritenin halkına ne kadar baskı uygulayıp yaşam standartlarını düşürdüğüyle alakalıdır. ben şahsen pandemi döneminde halkına en az yardım yapan ülkelerden olduğumuz için bir ayaklanma olabileceği kanısındayım bu yıl ya da diğer yıl içerisinde. ama belli de olmaz, türk halkı o kadar sistematik bir biçimde sindirildi ki toplumsal bilinç kayboldu ve korku iktidarı üzerimize bir kara bulut gibi çöktü. ya ayaklanacağız ya daha da yılacağız. süreç gösterecek.

açıkcası cocugu değil, ona bunu yaptıran zorunluluğu sorgulamak lazım.

bununda altından mutlaka ‘’maddi ihtiyaç ‘’ çıkacaktır.

düşünün ülkenin ekonomisi ne durumda ki cocuk kendisine verilmiş tableti satarak, gelir elde etmeye çalışıyor.

lord helps us.

bir yaşlı amca şarkısı. dinlemekten kulaklarım eskidi.

yaz sezonunun kabusu, dünyalı vampir.

öncelikle kestane balının diyarı zonguldaktan selamlar.

kevin costner

gereksiz bir insanı konuşarak onu daha da bilinir kılmayın dediğim kişidir.