intihara meyilli, güçsüz biriyim.
her seferinde yaşamak için bahane ararken bir gün bulamayabilirim.

yetişin en zoru bana kaldı ey millet
uyuyana uyandırmak için ne dinlersen dinlet
cehalet uykusudur en büyük illet
yaktın beni dunyaninbutunmeshurlarinintrasolurkenkullandigijilet :)

rafine zevkleri olan ve bilgilendirici başlık açıp tanımlar giren değerli yazar arkadaşım. tutamadım kendimi nickaltına yazdım, var ol.

4 yıldır vejetaryen olan biri olarak şunu söyleyebilirim ki insanlar çok yargılayacak. bunlara dayanabilmen gerekecek öncelikle. kararını verdikten sonra kan tahlili yaptırıp ihtiyacın olan vitaminleri eczaneden satın alıp *doktor izniyle* kullanmaya başlayabilirsin. herhangi bir zorluğunu görmedim. 12 yaşımdan beri ( tam gelişim başlangıcı sayılabilecek bir yaş ) et, balık ve kümes hayvanları tüketmiyorum ve vücudumda herhangi bir yan etkisi olmadı. sadece b12 takviyesi çok şart oluyor, gerçi onu normal diyete sahip olan insanlar da kullanıyor. zorlanacağını düşünmüyorum çünkü zaten bu kararı alış sebebin "etikse" bakış açın değişiyor. ihtiyacın olan proteini de bitki ve sebzelerden sağlayabilirsin.

az önce izlediğim avusturya yapımı dram filmidir. filmin başrollerinde lavinia wilson ve elyas m'barek yer almakta. filmde, çocuk isteyen ve başaramayan 40'lı yaşlarının başında bir çiftin son çocuk denemesinden de başarısız ayrılmalarının akabinde çıktıkları tatili izliyoruz. kafalarını dağıtmak için geldikleri bu otelin yan odasında çocuklu bir aile kalmaktadır ve biz de alice ve niklas'ın duygu değişimlerini gözlemleyebiliyoruz. alice'in hormon tedavisi sonrası bunalımı çok iyi anlatılmakla beraber, kocası niklas'ın da tüm bunları görmezden gelerek genel havayı düzeltme çabası vurgulanmış. tatildeki huzursuzluk, yan ailenin çocuklu olmaktan memnuniyetsizliği ve çiftimizin bunu gözlemlemesi filmi acıklı kılan unsurlardan. çocuk isteyip de başarısız olan çiftler ile empati kurmanıza yardımcı olabilecek ve onların duygularını hissedebileceğiniz bir yapım olmuş. yetersizlik hissi, partnerlerin birbirinden uzaklaşması ve tüm o suskunluk her şeyi hissedebilmenize aracılık ediyor. kadın psikolojisi biz erkekler için ilginç bir psikoloji ve filmde buna çok değinilmiş. alice'in kocasının onu artık sevmediğine varan düşünceleri, niklas'ın karısına çekinerek yaklaşması ve ikisinin yan yanayken bile mutlu hissedememeleri. kısacası tavsiye ettiğim ve izlenmesinde fayda gördüğüm kaliteli bir filmdir. netflix'ten izlenilebilir.

hümeyra dan dinlemeyen de ne biliyim

çünkü sabah iş yok. ağır işsizlik benim sebebim.

en iyi biz biliriz diyen hükümetin, halkın başına ördüğü tarihi hataları bertaraf etmek adına yerel yönetimce alınmış yerinde karardır.

iş, din kardeşliğinden de, sevabından da, yardım etmekten de çıktı zira. devlet, halkını her türlü müsibete karşı korumak zorundadır, nokta. eğer devlet kendi eli ile bu boşluğu yaratıyor ise orada bir gelişmişlikten söz etmek mümkün değil. eh, herkesin kendi cebine, kendi çıkarına baktığı tek adam rejiminde de insani olarak belki yanlış, lakin toprağın istikbalini düşününce zor ama doğru bir karar olduğu kanaatindeyim.

elleri dert görmesin.

kimi zaman huzur veren, kimi zaman hüzünlendiren kimi zaman ise insanı geçmişe götüren bir eylem.

bir ahmet kaya şarkısı.
depremler oluyor beynimde.

kırk yapar.

amerikan, avrupa ve türk sinemasının en beğendiğim örneklerini türlerine göre listelediğim filmlerdir.

bilim kurgu:
2001: a space odyssey (1968)
planet of the apes (1968)
the matrix (1999)

biyografi:
goodfellas (1990)
the irishman (2019)

dram:
12 angry men (1957)
scent of a woman (1992)
leon: the professional (1994)
eşkıya (1996)**
trainspotting (1996)
la vita e bella (1997)
american history x (1998)
fight club (1999)
the green mile (1999)
big fish (2003)*
mystic river (2003)
eternal sunshine of the spotless mind (2004)
million dollar baby (2004)
babam ve oğlum (2005)**
hachi: a dog's tale (2005)
gran torino (2008)

gizem:
se7en (1995)
the usual suspects (1995)
memento (2000)
the prestige (2006)
shutter island (2010)

kara mizah:
dr. strangelove (1964)

komedi:
monty python and the holy grail (1975)*
monty python's life of brian (1979)*
pardon (2005)**
the dictator (2012)**

korku:
rosemary's baby (1968)
the exorcist (1973)
halloween (1978)
the shining (1980)
the thing (1982)
the others (2001)

kurgu:
the truman show (1998)
the man from earth (2007)

macera:
forrest gump (1994)
the grand budapest hotel (2014)*

savaş:
full metal jacket (1987)
inglorious basterds (2009)

suç:
a clockwork orange (1971)
the sting (1973)
taxi driver (1976)
the king of comedy (1982)
scarface (1983)
reservoir dogs (1992)
pulp fiction (1994)
lock, stock and two smoking barrels (1998)
snatch (2000)
lord of war (2005)
joker (2019)

western:
django unchained (2012)
the hateful eight (2015)

geçmiş, şu an ve gelecek arasındaki fark inatçı bir illüzyondan ibarettir.

en son dark dizisinde bu yazıyı gördüm. orada da bahsedilen her 33 yılda tekrarlanan hayat döngüsü. başa dönüş, tekrarlar..

nietzsche ’ye göre evren ve zaman sonsuz bir döngü süreci içerisindedir ve yaşanan her şey sonsuza kadar tekrar tekrar yaşanacaktır. başladığın yere tekrar dönmek. düz bir çizgi değil, yuvarlak bir teker varsaydığımız şey. kum saati içine hapsolmuş kum yumağı, bir aşağı bir yukarı. yaşadığın acılar, sevinçler tekrar tekrar yaşanmış ve yaşanacak. ölüm olacak ki doğum gerçekleşsin. çürüyen bitki tekrar yeşersin... yok olup tekrar doğma. bu durum kaderini sevme mantığı doğuruyor. seçemediğin bir yazgı var ortada. onu kabul etmek acıları bile sevmek demektir. zor geliyor kulağa değil mi? insan etkiye tepki verir oysa. bahsedilen şey özetle olumlamadır.

belki sürekli aynı şeyleri konuşmamız, aynı sorunlarla karşılaşmamız, geriye dönüp hiçbir şey yapamamışlığın takatsizliğini yaşamamız bu döngü yüzündendir. bunu düşününce olay bizden çıkıyor bir rahatlama,özgürlük hissi duyuluyor. sorumluluğun sende olmaması duygusu bu. lakin kötü olan kaderin değişmemezliği insanı nasıl mutlu edebilir ki? bu tekrarlarla nasıl baş edilir? herkes üstinsan olamaz ki? iyi midir kötü müdür bilemedim. tek anladığım var olmam gerekiyor ama olmam da bir anlam ifade etmiyor. tamamlanmıyorum, tamamlamıyorum. döngünün olabileceğini varsayarak yazdım. olmayadabilir, bu da başka sorular doğurur.*
ah deli sorular...

kabuğundaki mikroplar içine atlamasın diye.

insanoğlunun uhud dağı kadar altını olsa, bir o kadar daha olsun ister, onun gözünü ancak toprak doyurur. hadis.

allah'ım göz göre göre yanıyoruz. şu ana kadar yangın hakkında yorum yapmamıştım ama gözlerim doldu son haberi okuyunca. eğer santral yanarsa. düşünemiyorum bile... allah'ım sen koru..

#1
birinin bunu yapması lazımdı.

düdüt: (bkz: al kırdın kırdın)

dünya şehirlerini suç işlenme oranlarına göre sıralayan araştırma firması numbeo, 2020'nin en güvenli şehirlerini açıkladı.
listeye göre dünyanın en güvenli şehri bae'nin başkenti abu dabi oldu.
listeye türkiye'den de 6 şehir girerken, eskişehir, listeye 8. sıradan giren türk şehri oldu.

abu dabi (bae), doha (katar),
taipei ( tayvan), quebec (kanada),
zürih (isviçre), dubai (bae),
münih (almanya), eskişehir olarak devam eden listede,

61. sırada antalya,
74'de bursa, 77'de izmir,
182'de ankara ve istanbul 263. sirada yer alıyor. buradan

bu saatte coca cola ya methiyeler düzmemden anlaşılacağı üzere, otomatik olarak kayıt yapılmıştır benim için diye düşünüyorum.

en tehlikelisi, buyuk yere gelmiş küçük insanlardır.