bizi yine elalemin sitelerine muhtaç etmedi,yoldaş gibi yoldaş yahu, teşekkürler.

kadın sünneti ilkelliğini dünyaya ilk defa duyuran, isminin hakkını sonuna kadar veren somalili cesur aktivist. aynı zamanda model, yazar:

hizliresim.com/xSSilm

hizliresim.com/YFI16x

yerel bir isim olan varis, "çöl çiçeği" anlamına gelir. çölde açan bir çiçek kadar ışıltılı ve güzel olan model de, cehaletten, erkek egemen kültürden kaynaklı geleneklerin mahvettiği hayatlara çiçek açtırır.

küçük yaşında kadın sünnetine maruz kalan talihsiz waris, sonrasında 60 yaşında bir adamla evlendirilmek istenince çareyi ailesinden kaçmakta bulur. londra'daki akrabalarına sığınır. akrabaları somali'ye dönünce dil bilmediği bu şehirde zorluklar içinde yaşarken bir fotoğrafçı tarafından keşfedilir. bu olay, kaderini değiştirir. çocuklukta yaşadığı travmaların etkisinden kurtulamayan waris, başka çocukların da hayat boyu psikolojik ve bedensel anlamda izini taşıyacakları bu canice uygulamaya maruz kalmaması için, ününü de kullanarak kadın sünnetini dünyaya duyuran ilk insan olmayı başarır. amacı bu konuda farkındalık yaratmak, uluslararası kuruluşların dikkatini bu soruna çekmektir. başarılı da olur.

afrikalı kızların bu sistematik zulme maruz kalmamaları için birçok proje de yer alarak insanları bilinçlendirmeye çalışır. kadın sünneti ile mücadele için 2002 yılında viyana’da çöl çiçekleri vakfını kurarak hizmet vermeye başlar. 1997–2003 yılında birleşik milletler özel elçisi olarak kadın sünnetine karşı görev alır.

kendi hikayesini anlattığı "çöl çiçeği" adlı kitabının türkçe basımı mevcuttur. 2009 yılında aynı isimle hayat hikayesini anlatan bir film çekilmiştir. filmde kadın sünnetinin yıkıcı etkileri, bedene ve ruha verdiği zararlar tüm gerçekliğiyle anlatılır.

vesvese ; kaygı bozukluğunun psikolojideki adıdır.

okb olduğunu kendi adıma kesinlikle redd ediyorum çünkü vesvese kişiye şeytanın yaptığı bir soyut baskıdır.dini çok fazla tanımayan kişilerin tıpta ‘’vesveye’’ extra uydurduğu bir addır “okb ve kaygı bozukluğu.”

okb hastalığı daha cok fiziksel davranışı temel alır bana sorarsanız , zihinsel baskılamayı ve illüzyonu değil.

kişi takıntılı hareketler eder.

bir yeri bir kaç defa yürümek, elleri sayı ile sabunlamak, evin kapısını bir kaç kez döndürüp kilitlemek, tabanda bulunan çizgileri aşmadan yürümeye çalışmak, kıyafetleri belirli sayı ile yıkamak vb.


temelde fiziksellik var işin içerisiinde.

psikolojinin alan olarak çok abartıldığını düşünüyorum.bana sorarsanız, dini eksikliği olan herkes yaşadığı semptomları tibbi bir alana yönlendirmiş ve adı psikoloji olmuş.

bunu deneyimleme şansım olduğu için böyle söylüyorum.psikolojik problemi olduğu düşünülen kişi çokta rahat kendisini iyileştirebilir zihinsel bir problem olmadığı sürece( şizofreni/ çoklu kişilik bozukluğu).zihinsel olarak güçlü bir kadınım.kişisel her depresyonun , her kaygının üstesinden kendim geldim hala geliyorum. hayat zor bir yarış alanı.hiç bir şey tam anlamıyla pozitif değil.insan her düştüğünde kalkmak için birine ihtiyaç duyarsa, çok kolay yönetilir/ yok edilir hatta yanlışa sürüklenebilir.dolayısıyla yapan biri olarak söylüyorum psikoloji bence gereksiz abartılan bir alan. senin kendi üstünde kullanamadığın mekanizmayı, başkaları kullanamaz.sadece farklı öğütler verir, başka açıdan bakmanı sağlar ki onu sende çevrenden destek alarak yapabilirsin.bu aradakaygı bozukluğu olan birine psikolojik olarak verilen öğüt ile dini kitaplarda vesvese ile alakalı verilen öğüt aynı.


arada tek fark var ; modern dünya insan zihnini aşırı şişirip, onu fazla abartıyor.tanrısal bir yapı değildir zihin arkadaşlar.pozitif düşünce diye bir yapı cıkartıldı, zihnin gücü gökyüzünde.ne alakası var arkadaşım? zihin dediğin 5 gr bir organ.
kafanda mr ile 5 boyutlu hali çekilen organın neyi yaratabilme gücü olabilir? zihin kendi kendine üretemez, sadece kişinin yaşadıkları ve deneyimledikleri ile illüzyonlar yaratır.vesvese kişiye dışarıdan dokunan bir yapıdır.aslında zihin üretmez, kişinin kalbine şüphe sokulur ve zihinsel olarak onu döndürmeye başlarsınız.


eğer farkındalığı güçlü biri iseniz, bunu kısa zamanda yenersiniz.vesvese herkeste her durumda ortaya çıkar.bazı durumlarda çok yoğun hale gelebilir ama baskılamanın yolu basittir.

‘’takmayın, duymayın.’’


“duyduğunuzda büyür, duymadığınızda küçülür.”



konu basit.

ilaçlara hiç gerek yok.düzgünce bir araştırma ve bunu hayatınıza uygulama ile çözebilirsiniz durumu.çok çok ileri bir psikiyatrlık durumunuz olmadığı sürece kendinizi uyuşturmayı tercih etmeyin çünkü ilacın etkisi bittiğinde, zihin aynı zihin.yine başa çıkmayı öğrenmeniz gerekecek. sürekli çözmektense, kendinizi uyuşturmayı tercih ederseniz böyle böyle bağımlı olabilirsiniz.


bu arada psikolojik destek alma fikrine karşı kesinlikle değilim fakat insanların kendilerini kontrol edebilecekleri fikrinin yok edilmesini ve umudun diploması olan birilerine bağlandırılmasını sevmiyorum.oda insan sonuçta. senin yapabildiğinin üzerinde yapabileceği ne var?
o yüzden kendinize fayda sizde dostlar.ilaçları içip, ayık gezdiğiniz zamanları minimum’a indirmeyin.
yazık günah.her önüne gelen anti depresan alıyor günümüzde.sorunlarınızdan kaçmayın.bugünün ağacı , yarın çam olur başınıza.yarının çam’ı öbür gün ağaç ev.kısacası kaçtıkça büyür.yüzleşin ve takmayın.


bağımlılığınız çikolataya, süte olsun.

kendinizi sevin, inanın ve unutmayın ; söylenen / düşündüğünüz her şey illüzyon.

umarım tercih ettiğin hayat biraktiğin hayata değmistir.

israil devletinin resmi dili. aslında bu dil binlerce yıl boyunca unutulmuş, dinsel kitaplarda hapsolup kalmış, sadece ve sadece ruhban sınıfının dinsel ayinlerde kullandığı ölü bir dildi. halk ise almanca (yidce), ispanyolca (ladino) ve arapça (mizrahice) gibi yahudilerin yaşadıkları ülkelerin dillerini konuşuyorlardı. derken siyonizm diye bir şey doğuyor, serpiliyor, budaklanıyor ve adına eliezer ben-yehuda bir adam çıkıyor ve birbirinden farklı onlarca belki de yüzlerce dili anadil olarak konuşan yahudilerin neden kendi dili yok diyor ve oturuyor kitaplarda binlerce sene ölü olarak kalmış dili alıyor, basitleştiriyor ve sunuyor. bugünkü modern ibranice işte ben-yehuda denen adamın dirilttiği ve budadığı eski ibranicenin ta kendisinden başka bir şey değildir. modern ibraniceyi anadil olarak konuşan ilk modern yahudi ise bu arkadaşın çocuğudur. rahmetli ben-yehuda'nın ömrü israil diye bir devleti görmeye yetmedi ama geriye israil diye bir devletin resmi dilini ve milyonlarca yahudiye anadilini hediye edip bu dünyadan göçüp gitmiştir. tabii bu yahudilerin dedelerinin nenelerinin anadilleri başka dillerdi.

mesela yani.
bu herifi de hiç sevmem.
otobüsün olayım mülayim.

arkadaş çevresinde bir şekilde birbirine yanlayan ama arkadaşlığa sığmaz düşüncesiyle ortaya konan sözdür.

ne hikmetse biri o zaman değin beklerken diğeri evlenmiş olur.

tadını hiç bilmememe rağmen canımın çektiği yiyecektir.

neyse videolarını izlerim.

mektupla ilk kez ilkokul öğretmenim sayesinde tanıştım. postane ziyaretiyle yazdığımız mektupları sevdiklerimize göndermiştik. o kadar çok sevmiştim ki yıllar içinde birçok kez mektuplar yazdım gönderdim ve aldım. tabi teknoloji geliştikçe mektup geri planda kaldı zamanla. ama aslında benim için hiç eskimeyecek en güzel şeylerden birisi. göndereceğim mektuplar için aradığım karpostalları bulabilmek, karpostalıma uygun renkte rengarenk zarflardan birini seçebilmek, mektubumda neler yazacağımı düşünmek, daha sonra onu göndermek en çok mutlu eden uğraşlardan birisiydi. tabi işin en heyecanlı kısmı mektubuma cevaben gönderilen mektubu beklemek ve geldiğinde heyecanla okumak. hâlâ bana gönderilen mektupları saklarım. hayatta en çocukça mutluluklarımdan birisidir benim için. şimdi mektuplaşabilecek bir arkadaş bulabilmek çok zor. insanlara saçma ve gereksiz gelebiliyor.telefonla anında gönderebileceği mesajı bu kadar uğraş vererek göndermek istemiyorlar. ama çoğunlukla mesaj mektubun verdiği mutluluğu hissettirmiyor.

yahu kadın bol bol saçmalıyor, bedavadan gündem oluyor. oda uydu modaya, etrafta bol bol sazan var nasılsa.

gerçekten yaşayan bilir demek istediğim durumdur. ülkemizde birçok prosedür, başvuru, evrak vb. işlerle uğraşmak bile yeterince bu durumu zorlaştırıyor. acil durumlar için mutlaka daha kolay veya yaratıcı çözümlerin üretilmesi gereklidir.

hep doğru söylemek ve gerekirse bu uğurda yalnız kalmayı göze almak.

sevgilin istemediği için arkadaşından vazgeçer misin?

üniversitelerde var olan fakültelerden birinin yöneticisi olan profesör düzeyindeki öğretim görevlisidir.

yüce dağ değil idum
duman sardi başumi...

insan gerçekten hayret ettiren meraktır. neden? nereden gelmiştir bu merak. belki evrime inansam maymundan derdim. zira kimi maymundan bir farkı yokmuşçasına dolaşıyor. şöyle model olsun böyle ucunda bırak ya da yok yok top olsun diyenler var. güzel kardeşlerim o sizi dürtmüyor mu? kuaförden çıkınca yüzümdeki o değişik hissi seven ben, bu duruma acayip merakla yaklaşıyorum. yüzünde kıl var güzel kardeşim. hem de na böyle görünüyor, hem de sert tüy falan değil yani ve bunu uzatıyor, bazen bakım yapıyor, şekilden şekle sokuyor, canın sıkılınca oynuyor ve hatta övünüyorsun. neden?

rahmetli babam bir gün erkek evladın babası ölünce birden 10 yaş büyür demişti. kulağımda çınlıyor sözleri. o kadar haklıymış ki.

eskiden çok sevdiğim bir arkadaşım, ‘seni de biliyoruz ama susuyorum neyse’ demişti. o günden beri hiçbir şeyim değil kendisi. insan seni de biliyoruz diyebileceği biriyle arkadaş olmasın bence.

tezgahtar olarak bir konfeksiyon dükkanın da çalışırken keşfedilmiş şarkıcı. tarzı ve ışıltısı ile bu yaşında dahi bendenizi kendisine hayran bırakmayı başarabilen nadide bir şahsiyet.

yanlış olduğunu düşündüğüm tespittir.

aslında varlar fakat eskisi gibi 'farklılıkları' göze çarpmıyor çünkü istanbul'da ciddi anlamda yabancı nüfusu artmış durumda. burada biraz örtük ırkçılık yapacağım beni affedin ama artık farklı olan taraf 'biz' olduk gibi istanbul'da.*