kısa hikaye denemesi olarak tanımlanabilir. öncelikle hikayenin hangi zamanda geçtiğini de belirtmek gerekiyor; keza 10k alan genel müdür; hem de yabancı bir şirkette sanırm 2000'li yılların başındaydı. ayrıca saçma bir durum yaşanacaksa; bu asla iş telefonundan yapılmaz; hadi yaptın; telefonun ortada bırakılması da hikayenin akışını bozmuş.
ayrıca hikayede anlatıldığı üzere; para odaklı olan birinin 4k maaşlı biriyle ilişkiye devam etmesinde hiçbir mantık yok; ayrılır; kiminle ne istiyorsa yapar.
herneyse güzel deneme; ancak senaryo zayıf.

yılda kaç resim sergisine gidiyoruz? resim bilgimiz mona lisa ve yıldızlı geceler dışında ne içeriyor? türkiye'de kaç müze sadece ziyaretçisi olmadığı için kapandı?
madem ki hiç bilinen türk ressam yok, bu durumun değişmesini istiyorsak destek olalım ressamlara. sosyal medyadan takip edelim mesela, rast gelirsek sergilerine gidelim. belki de ressamlar biliniyordur, belki de bilinmeyi hak ediyordur ama bizim haberimiz yoktur.
(bkz: prof. hasan pekmezci)
(bkz: muhammed yalçın)

daha önce antidepresanlardan bir avuç yutarak yaşamına son vermeye çalışmış fakat başarılı olamamıştır.gazla intiharı seçmiş,gazı açarak kafasını fırının içine sokmuş ve yaşamına son vermiştir. içeride uyumakta olan evlatları gazdan etkilenmesin diye kapıları iyice kapatmıştır.intiharı baya düşündürtmüştür.ayrıca sylvia plath öldükten sonra pulitzer ödülü kazanan ilk şairdir.mezar taşında “harlı alevlerin ortasında bile altın nilüfer yetiştirilebilir.” yazmaktadır ve yine bu da beni çok etkilemiştir.

3-5 istisna hariç herkes bi cool olma çabasında * yapmayın yemiyoruz böyle şeyleri. biliyoruz ki; ya aynı anda 2 veya daha fazlası kişiyi idare ediyorsunuz ya da yazan birileri yok o yüzden cool gibi olmaya çalışıyorsunuz.

el kol hareketlerine dikkat et birader!

benim hiç hoşnut olmadığım bir mantıktır. herhangi bir engeli olan, yaşı büyük olan veya ayakta durmasını zorlaştıracak eşyaları olan* her bireye yer verilmelidir. kadın olmak yeterli bir kriter değildir. tabiki hamile veya çocuklu bir kadınsa o ayrı, ama normal sıradan bir kadına sırf cinsiyetinden dolayı yer verilmesi durumu son derece gereksizdir.

akrabalar ve depresif insanlar

efsane röportajdır.

oliver stone un yönetmenliğini yaptığı 2010 yılında gösterime girmiş filmdir. filmin adı ders niteliğindedir. su uyur hatta düşman da uyur ama borsa asla uyumaz.

kişisel gelişim kitapları değildir.

anne bittiiii

türk askerini arkasından vuran, katleden millete tsk asker mi gönderecek? çok beklersiniz...

ünlü bir seyyah olan evliya çelebi’nin yazmış olduğu eserdir. evliya çelebi, bu eserinde gezip gördüğü yerlerin sosyal ve ekonomik durumunu, ilgi çekici özellikleriyle dile getirmiştir.

seyahatname; değişik yöre insanlarının yaşama biçimlerini, davranışlarını, tarımla ilgili çalışmalarını ayrıntılarıyla anlatmaktadır. seyahatname döneme ilişkin ekonomik ve sosyal yaşama ait bilgiler nedeniyle önemli bir coğrafya kaynağı durumundadır.
- - - alıntı - - -

referans: coğrafya dersi notlarıdır. bilgiler bana ait değildir.

son zamanlarda sıkça görmeye başladığım ikinci atatürk, üçüncü o, bu, şu cümlelerine istinaden;
atatürk bizim için tektir ve yeri sonsuza dek rezervedir.*

tabii ki yalnızlık deli olmayın canınızı sokakta mı buldunuz?

karantinada sevdiğimi fark ettiğim, buraya üye olduktan sonra neredeyse bağımlısı olduğum bir şey yazmak. özellikle söyleyemediğim, içimi kemiren şeyleri bir şekilde dökebilmek inanılmaz rahatlatıyor beni. herkese iyi gelmez belki ama bana çok iyi geliyor, ruhumu kemiren şeyleri bir şekilde akıtmış oluyorum.

yaşı gelmek derken? son kullanım tarihimiz mi var da bilmiyoruz..

güzel enerjisinin yaydığı ışık nedeniyle kendisine mükemmel uyumlu bir nick seçen yazarımızdır. onunla konuşulan şeyler daha bir zevkli, onun kaleminden yazılanları okumak daha bir heyecanlı olur. e tabi güzel kalbin aynası güzel olur her zaman değil mi? kendisine güzel tanımları ile biz okurlarını sevindirdiği musmutlu ve huzur dolu bir ömür dilerim. var olsun.

fransa kraliçesi marie antoinette - (bkz: pastanın ekmekten daha doyurucu olması)

''atatürk, ankara'ya ilk gelişini daima anar ve bunun üzerine çeşitli duygularını anlatırdı. 1919 yılının kara kış ayında, otomobille ankara'ya doğru yol alırken, birçok zorluklarla karşılaşmış olduklarını, hatta otomobilin patlayan lastiklerinin içine çuval doldurarak yollarına devam edebildiklerini söylerdi.
fakat genç kumandanın, sivil kıyafet ile askeri rütbelerini terk etmiş ve bir vatandaş olarak yaptığı bu yolculukta, parlak bir geleceğin ışıklarıyla gözleri nurlu idi.

''güneş ufuktan doğuyor, yürüyelim arkadaşlar.'' diyordu.''