kamyonlar kavun taşır ve ben
boyuna onu düşünürdüm
kamyonlar kavun taşır ve ben
boyuna onu düşünürdüm
niksar'da evimizdeyken
küçük bir serçe kadar hürdüm
sonra âlem değişiverdi
ayrı su, ayrı hava, ayrı toprak
sonra âlem değişiverdi
ayrı su, ayrı hava, ayrı toprak
mevsimler ne çabuk geçiverdi
unutmak, unutmak, unutmak
anladım bu şehir başkadır
herkes beni aldattı gitti
anladım bu şehir başkadır
herkes beni aldattı gitti
yine kamyonlar kavun taşır
fakat içimde şarkı bitti

şeklinde cahit külebi şiiridir.

din insanların kendi içinde bir olaydır, dolayısıyla dini duyguları konusunda kimseye hesap vermek zorunda değildir. isterse, 50 yaşına kadar dindar olur, sonra içkiye başlar, ister 5 vakit namazını kılar ardından içkisini içer, ister 10 yaşında namaza başlar, islamın yasakladığı hiçbir şeyi yapmaz, ister hayatı boyunca alnı secde yüzü görmez. kişinin bileceği iştir, hiç kimse de bunun için onu eleştiremez, ayrıca her sakal bırakan kişi taliban da değildir. eğer onu eleştirirseniz, sizin, oruç tutmadığı için insanlara hakaret edenlerden veya namaz kılmayan insanları hakir görenlerden bir farkınız kalmaz..

ayrıca, cat stevens 'in islam hakkındaki konuşmalarını ve uygar fikirlerini bilmeyenlerin uydurduğu sendromdur.

çok güzeldir çok. özellikle kadınlar kokulardan daha çok etkilendiği için böyle sevgilinizin kokusunu üstünüzde hissetmek var ya... bilmiyorum tarifi zor.

kadın olmak gurur kırıcı olmak zorunda mı sorusu aklımda epeydir. neden mi?
alkol alan kadınla evlenmek
bakire olmayan kadınla evlenmek
büyük memeli kadın sorunu gibi başlıklar hatta "sorunlar" olduğu sürece bu ülkede bence kadın olmak gurur kırıcıdır. hiç kimse evlenirken erkek kişisine bakir misin diye sormazken kadın kişisinin eline erkek sinek değmemesini istemektedir. kimse kusura bakmasına ama aşkı sevgiyi namusu ruhu dişinin bacak arasında arayan erkek kişisine verilecek bir şey olmaması gerekir bence. başlığa bak bakire olmayan kadınla evlemek evlenme lan insanları bakir bakire diye ayıracağına bi bak bakalım ruhu nasıl kendi nasıl ona bak sanane karşında ki orasından burasından.

evet deli olduğum için cool'um. normalde çirkinim dir.

“çiçeklerim dökülür her mevsim, sonra yeniden açar.”

yaşıyorum.

teferruatı bende kalmak şartıyla pek ağır bir mesajdı.

zaten uçlarda yaşıyordum o ara hayatı. zor şartlarda tutunuyordum hayata adeta beni uçuruma yuvarlamıştı.

çok ağır gelmişti. günlerce boğazıma yumru olmuştu. zor yaşadığım o hayatı iyice zorlaştırmış muhakeme yeteneğimin altına bomba yerleştirmişti adeta.

hep bir son damla vardır ya işte o mesaj o son damlaydı. bugüne bakınca belki de iyi ki damlamıştı. bazı şeylerin sonu bazı şeylerin başı oldu.

ah nasıl güzel şeyler? bitiriyor bitti bitecek derken adeta yeni bir hayat bahşedilmişti bana.

alelade ağzınızdan çıkan o sözler kimlerde nasıl makes bulur bilemezsiniz dostlar. aman ha kırmadan, incitmeden, yormadan...

herkes benim kadar şanslı değil. bir bakmışsınız birinin sonu olmuş o son mesaj.

turgut uyar yenilgi günlüğü kitabında haftanın günlerini tek tek işler. cumartesi gününe geldiğinde iki dize düşer sadece:

yarın pazar / yarınki pazarın sessizliği.

yavan bir sessizliktir pazar akşamları.

bu söze hak verenlerin yüzde 100ü de kendini bu yüzde 60 ın dışında sanıyor.

dünyayı değiştiremeyeceğimi anladığım,insanların yanlışlarından inatla dönmediklerini ve daha kötüye gittiklerini gördüğüm yaştayım . bir umut varsa bile üç kuruş için çoktan şerefle birlikte satılmıştır.

"sayısal çoğunluğa" dayanmasıdır. başlığa konu olan "kusur" da çok oy alınması neticesinde "benim dediğim olur/olacak" durumunu dayatmakla başlamaktadır ve buna "demokratik yönetim" değil, "demokratik zorbalık" dendiğinin farkında olunmaması ile süreç devam etmektedir. görünüşte "çoğunluk ilkesi" ve "bireysel haklar ile azınlık haklarının korunması" birbirine aykırı gibi durabilir. ancak gerçekte bu ilkeler demokratik yönetimle kastettiğimiz şeyi ayakta tutan iki temel taştır.

(1) çoğunluk ilkesi bir çeşit baskı aracı değil hükümeti organize etme ve kamusal meselelerle ilgili karar verme yöntemidir. kendi kendini atamış bir grubun diğerlerine baskı uygulamaya hakkı olmadığı gibi, demokratik bir sistemde bile çoğunluk, azınlıkların ve bireylerin temel hak ve özgürlüklerini göz ardı edemez.

(2) ister etnik köken, dini inanç, coğrafi konum, gelir düzeyi, isterse daha basit bir şekilde seçimleri veya siyasi münazarayı kaybedenler olsun azınlıklar hiçbir hükümetin ve çoğunluğun (seçilmiş ya da seçilmemiş) kaldıramayacağı temel insan haklarından yararlanır.

(3) azınlıklar, haklarının ve kimliklerinin korunması konusunda devlete güvenme ihtiyacı duyar. bu tür gruplar bu ihtiyaçları karşılandıktan sonra ülkelerinin demokratik kuruluşlarına katılabilir ve katkıda bulunabilir.

(4) demokratik bir yönetimin koruması gereken temel insan haklar arasında ifade ve konuşma özgürlüğü, din ve inanç özgürlüğü, yasal haklar ve kanun önünde eşitlik, organize olma, konuşma yapma, muhalif olma ve toplumsal hayatın her kesiminde yer alma özgürlüğü bulunur.

(5) demokratik yönetimler kültürel kimliği, sosyal uygulamaları, kişisel vicdanı ve dini eylemleri desteklemek için azınlık haklarını korumanın başlıca görevlerinden biri olduğunun bilincindedir.

(6) çoğunluğun yadırgadığı yabancı etnik ve kültürel grupların kabul edilmesi herhangi bir demokratik yönetimin karşılaşabileceği en büyük zorluklardan biridir. ancak demokratik yönetimler çeşitliliğin sahip olunabilecek en büyük varlık olduğunun bilincindedir. demokratik sistemler kimlik, kültür ve değer bazındaki bu farklılıkları tehdit yerine toplumu güçlendiren ve zenginleştiren birer unsur olarak görür.

(7) azınlık gruplarının görüş ve değer farklılıklarının nasıl çözüleceğinin tek bir cevabı olamaz. toplumların sadece demokratik sürecin sağladığı hoşgörü, tartışma ve uzlaşma isteği aracılığıyla çoğunluk ilkesini ve azınlık haklarını iki temel taş olarak benimseyerek anlaşmaya varabileceği aşikârdır.

not: yukarıdaki maddelerde geçen "azınlık" kelimesi, lozan anlaşmasında bahsi geçen dini azınlığa değil, demokratik seçimler sonucunda çoğunluk oylarını alan iktidara oy vermemiş/sayısal üstünlüğü sağlayamamış 'azınlığa' gönderme yapar.

ben bile okudum üfledim o derece yani. sözlük içinde olan sözlük içinde kalır. limonları sıktığımıza göre artık huzurla birbirimize girebiliriz.

bu arada karma puanlarını çekmek için store'a koşturan yazarlar gözümden kaçmadı.

konum: manisa, yer vermeyeyim buraya da çökerler.

genel olarak tekne kazıntısı veyahut emekli ikramiyesi olarak adlandırılan çocuk.

1. resim değil fotoğraf.
2. size ne?
başlık düzenlenmiş. thanks.
t: kendisine verilen hakkı kullanan sözlük yazarıdır.
o kutucuk oraya boşuna koyulmamış.

"pandeminin götürmedikleri" şeklinde bir başlık olsaydı daha az şey sıralayabilirdik belki.

pandeminin götürmediği ne var ki? iki arkadaşınla kafede oturup edeceğin keyifli sohbetleri götürmüştür mesela, okulunu götürmüştür, tatilini götürmüştür, eğlence mekanlarını götürmüştür, sevdiğin birine sarılma hakkını almıştır elinden, canının isteğinde anneni öpme özgürlüğünü götürmüştür, ilişkini götürmüştür, işini götürmüştür, hatta belki sevdiğin bir insanı, belki de aileni bile götürmüştür.

relax isimli yazar arkadaşımızın ukdesi.

hristiyan peygamber hz. isa'nın on iki havarisinden biridir ayrıca diğer bir havari olan (bkz: andres)'in kardeşidir.

genellikle (bkz: aziz petrus) olarak bilinir.

hz. isa gibi çarmıha gerilerek öldürüldüğüne inanılır.

ben iyiyim