manipülasyon yeteneği.
ben giyime kuşama karışmam vb. şeyler söyleyip, sonrasında karışmaya çalışması.
tinkerbell: sen böyle şeylere karışmazdın hani ?
xxx: ya düşün işte, hiç böyle bir insan değildim ben senden öncesi, beni sen bu hale getirdin, seni ne kadar önemsediğimi gör.
falan filan, palavralar palavralar. aman aman evlerden ırak.

'insan özgür doğar, ama her yerde zincire vurulmuştur." der rousseau.

kistik fibrozis hastalığına sahip genç 3 kişinin ön planda olduğu sevgili yazar sillage'ın #476064 entrysinde görüp merakımdan hızlıca izlediğim film.



bu filmde ben duygusuzum diyen insan bile duygusallaşır.
bu nasıl tatlı bir aşk, sevgi ve tabi ki fedakarlık...

zamanın kıymetini anlatan filmlerden birisi de bu. aldığımız her nefes için şükretmemiz gerektiğini o kadar güzel vurguluyor ki..

genel kültür anlamında da katkı sağlayacağını düşündüğüm bu filmi kesinlikle izlemelisiniz.

bernardo bertolucci'nin yönetmenliğinden çıkmış 2003 yılı çıkışlı dram filmi. filmin baş rollerde eva green, michael pitt, ve louis garrel oynamaktadır.
filmin konusu fransa'da zamanında yaşanan 1968 olayları sırasında amerika'dan fransa'ya okumaya gelmiş matthew isimli sinema tutkunu bir gencin ısabelle ve theo ile tanışıp aralarındaki ilişkiyi anlatmaktadır.

benimde katıldığım akım. 3 yıl önceki fotoğrafimi paylaştım ama olsun. sevdiğim güzel bir fotoğrafti sefam olsun. sözlük ahalisi sosyal medyada dünyayı kurtarmakla meşgul olduğu için bakmasınlar.

bu aralar çok da zor olmayan durum. başlığı görünce × yazar diyorum ve doğru çıkıyor. *

bir ritüel olarak cannibalism veya yamyamlık...

ritüel olarak yamyamlık exocannibalism (yabancıların ve düşmanların yenmesi), endocannibalism (arkadaşların veya ailenin yenmesi) ve otocannibalism (kişinin kendi vücudunu yemesi) olarak üçe ayrılır. endokannibalizmin ölülerle bir birliktelik kurma umuduyla yapıldığı düşünülüyor. exocannibalism ve endocannibalism anlayışında ölen kişinin yenmesiyle, ondaki arzu edilen özelliklerin yiyen kişiye geçebileceği inancı vardı. genel ''kurban'' ritüelleri arasındaki son aşama olarak bllinir. (kemik külü, ufalanmışkemik parçaları ve deri parçacıklarının yenmesi de yamyamlık tanımı dahilindedir. bu tür yamyamlık, rönesans avrupa'sında bile görülmüş.)

mısır ve yunan mitolojilerinde de cannibalism anlatıları mevcuttur. kronos'un çocuklarını yemesi, zeus'un metis'i yutması(ki yutarak onun temsil ettiği yüce akla sahip olur), osiris'in mısır'da yamyamlığı kaldırması gibi. mitolojik anlatılarda da gördüğümüz üzere,tarih öncesi toplumlarda da bunun bir ''karın doyurma'' işi olmadığı aşikardır.(geleneksel toplumlarda beşeri özelliklerin ön plana çıkması amacıyla belli süreler için hayvani besinlerden uzak durulurdu. bunun sebebi hayvanların karakteristik özelliklerinin besin yoluyla insanlara geçiyor olmasıydı.) mesela hristiyan efkaristiya'sı sembolik bir cannibalism'dir. ekmek ve kanın, hazreti isa'nın kanı ve etini sembolize ettiğine inanılır.

günümüzde bunun gibi pek çok anlamını yitirmiş, sadece adı kalmış ritüeller mevcuttur. cannibalism'i bir ritüel olarak gerçekleştiren son kişi ise hepimizin malumu dr.hannibal lecter'dır. kendisi asla yamyamlık yaptığını da kabul etmez. ona göre yamyamlık, eşit olan iki kişiden birinin diğerini yemesidir. doktor niezstche'ci bi ahlak anlayışına sahiptir tabi.

yapmadan duramadığım eylem.
bazen ciddi olayım artık koca kadın oldum diyorum ama dayanamıyorum.*
abla olunca, anne olunca, teyze olunca bir şey değişmiyor.
çocuklarım alıştı bana. anne böyle olur sanıyorlar.
komşular da alıştı.
alemsin abla, diyorlar.
burda da iyi gidiyorum.
trabzonlu abla olarak ironi yapmaya devam ediyorum.
sonum hayır olsun inşallah.

icom'un ilan ettiği uluslararası müzeler gününü de kapsayan 18-24 mayıs haftası müzeler haftası olarak kutlanır.

bu senenin teması ''müzelerin geleceği: iyileşme ve yeniden düşleme''. hızla gelişen teknolojiye uyum sağlamak için sadece eseri sergilemenin ötesinde, ziyaretçinin eserlerle etkileşim içinde olacağı interaktif kurumlar olmayı amaclayan müzelerin dönüşüm sürecine ve müzeleri etkileyen covid-19 salgınına dikkat çekilmek isteniyor.
bu amaçla ülkemizde de bir çok müzenin bu hafta takip edebileceğiniz webinarları var. 18-21 mayıs arasında icom türkiye tarafından düzenlenen ve bir çok önemli müzecinin katılacağı webinarlar gerçekleşecek.
meraklısına icom türkiye'nin instagram sayfası buradan
hem görsel hem bilgi kaynağı için buradan

"konuşsam dilim yanar, sussam kalbim"
1980 yılında türk edebiyatı vakfı tarafından kendisine 'şairler sultanı' unvanı verilmiştir. ayrıca 'kaldırımlar' şairi olarak tanınmış 'çile' şairi olarak anılmıştır.

hafif kafadan kırık olmaları .
bazılarının keyif verici madde kullanmaları.
entelektüel birikimlerinin olması.

kitap okumaya vesile oluyorsa mekânın önemi yoktur.

satanizm denince akla gelenler kan, ateş, acı, sadizm-mazoşizm, ölüm, kurban, akli dengesini kaybetmişçesine savrulup tepinen insanlar, ayinler, maskeler ve gizli örgütler oluyor genelde ama her olguda/durumda olduğu gibi bunda da 'alışmadığın ya da bilmediğin şeylerden korkarsın' düsturuyla hareket edildiği için korkulması gereken bir din gözüyle yaklaşıldığı kanaatindeyim. çünkü bu çok daha yaygın ve kabullenilmiş bir din olarak hayatımızda yer alsaydı bu kadar yabancı ve yadırgar gözlerle yaklaşmayacaktık. her şey kültürdür aslında bu yüzden bir bakıma.
(bkz: bilemiyorum altan)

öpüşürken düşünüyorsanız, o ilişkide bir cacık yok demektir. tutkunun, cinsel çekimin olmadığı durumlarda öpüşmek ancak beta sürümü ergen denemesi olabilir. öpüşürken aklınız gitmiyor, bilinciniz kaybolmuyorsa boşuna öpüşmeyin derim. çabanıza yazık zira. hisler yoğunlaşabilir, anlık farklı hisler hissedilbilir ve buna bir ad koyulabilir ama öpüşürken bir şey düşünülmez muhasebe yapar gibi. yine de aksi düşüncede güzel bir entry görürsem fav veririm.

ifşa edilip, sözlüğün karanlık taraflarında ağız burun dalınması gereken yazardir.



umarim bahsi geçen yazar ben değilimdir *

(bkz: kendi topuğuna sıkmak)

ben değilimdir canım. ben ki nefret ettiği,haz etmediği,en ufak sempati duymadığı yazarın bile tanımını beğenip,favlayan ben...

kafalar uyuşmasa bile kafalar (gönüller) bir.

kocamla ortak yanımız, aynı gün evlendik.

özellikle endonezya’da hâlâ oldukça yaygın olan insana reva görülemeyecek, berbat bir uygulamadır. uygulanış biçimleri ülkeden ülkeye hatta bölgeden bölgeye değişiklik gösterebilir.

en büyük yüz ölçümüne sahip şehir.

insan 16 yaşındayken dünyayı değiştireceğini düşünür.18 olduğunda düşünceleri sert bir kayaya çarpar. 20 yaşına geldiğinde hiçbir şey değiştiremeyeceğini anlar 25 yaşına geldiğinde ise dünyanın onu değiştirdiğini fark eder. ve insan 25 yaşında ölür, 75 yaşında gömülür.
tarkovski
yani dostlarım, tam da hiçbir şeyi değiştiremeyeceğimi anladıktan birkaç tık sonraki yaştayım. ölür müyüm bilmem de yaşamadığım kesin.