ağlamayı pek sevmesem de bu aralar pek bir ağlar oldum. e ben ağlarım da sezen olmaz mı hiç? bir serçe ve bir kırlangıç oturur ağlarız.
genellikle de şöyle der sezen...

/küçüğüm, daha çok küçüğüm
bu yüzden bütün saçmalamam
yenilmem bu yüzden
bu yüzden kendime hâlâ güvensizliğim/

open.spotify.com/track/3vDs...

şu aralar yine kapadokya'da altın avına çıkmış olan şirketin mensup olduğu ülke.

izlediğimden beri aklımda kalan ve etkisinden çıkamadığım bir filmdir. o minnacık yüreklerin çektiği acıyı görmeye yürek dayanmaz.

dağ başında zorlu askerlik.çok stresli geçen denetlemeler,eğitimler,tam teçhizat tatbikatlar.
vergilerimi,faturalarımı ödeyip kaçak elektrik kullanmadan,çalmadan yaşamam.

sabahın 5'inde kalkıp kendi düğün hazırlığına giden kız arkadaşım vardı şok olmuştum. ''beni vur beni onlara verme'' diye ağlardım sanırım müstakbel eşim bireye. kusura bakmayın da en özel günlerimizden birinde uykumuzu almış olalım, keyfine bakalım eziyetine değil. halay çekmek için çılgın atan teyzeler sebebiyle uykumu feda edemem.

hayatınızda belki de hiç görmediğiniz ve gelip burun bükecek akrabalarınız için o strese, yorgunluğa, zaman kaybına neden katlandığınızı anlayamadığım aktivite. bir de üstüne para veriyorsunuz şu rezalet organizasyonlar için. pandemiye rağmen düğün yapmakta ısrar edenler ise incelenmesi gereken özel vakalar. "biz istimiyiriz dı ıililir ısrır idiyır" lafının tamamen yalan olduğunu da pandemi ile öğrenmiş olduk. milletimiz düğün vb her aktivite için ölüyor ölüyor.

not: şu an için evliliğe yakın olmadığımdan mütevellit rahatça eleştiriyorum. he yıllar sonra beni düğünümde görürseniz lütfen evlenmeme izin vermeyin, büyük ihtimalle tehdit ediliyor ve orada zorla tutuluyorumdur. tam o malum anda "itirazım varrrr memur bey" diye atlayıp beni kurtarmayan bizden değildir. hadi bakalım.
not 2: bütün bu tantanayı sırf uykum bölünmesin diye çıkarmış olmam. * uyku önemli çocuklar.

babası vefat etmiş olan bir stajyerim babalar gününde mesaj atıp babalar günümü kutlamıştı. başlığı görünce mesajı hala sakladığımı fark edip hüzünle karışık mutlu hissettim kendimi.

"öğretmenim biliyorum baba değilsiniz ama siz bana hem anne hem baba oldunuz, kol kanat gerdiniz. hakkınızı ödeyemem babalar gününüz kutlu olsun."

hayatımda belki de ilk ve son kez babalar günüm kutlandı ancak ben bu mesajla gördüm ki baba olmak için erkek olmaya da, evlenip çocuk yapmaya da gerek yokmuş. bazen hem anne hem baba olmak için biyolojik süreçlerden çok daha fazlası gerekebilirmiş. bu vesileyle çocuğu olan olmayan ama yeri geldiğinde anne-babalık yapan herkesin gününü kutlarım.

diğer adı sensüalizmdir. beş duyu organının verilerini doğru kabul eden görüştür. duyu algılarının dışındaki bilgi kaynaklarını reddeden görüş, zihnin soyutlama gücüyle elde ettiği kavramların bilgi olduğunu da reddeder. temsilcisi george berkeley condillac'tır.

1926 doğumlu harry potter karakteridir. slytherin'li olup, safkan ırkları savunan ama kendisi melez olan bir büyücüdür. j.k rowling bir röportajında voldemort adının aslında "voldemor" şeklinde telaffuz edildiğini, "t" harfinin okunmadığını söylemiştir fakat bu ismi yazıldığı gibi okuyanlar çoktur. nagini adlı bir yılanı vardır. kendisi dedem olur. slytherin'in varisi benim. sjdjdhdhsh

su parmaklar sag olsun, ben değilim.

genelleme yapılmaması gereken durumdur. böyle davranan kadınlar da erkekler de vardır. akıl yaşta değil baştadır sözünü getiriyor akıllara. fakat özellikle bazı yörelerde kızlar oyuncak bebeklerden koparılır koparılmaz evlendiriliyor. evin kadını, kocasının karısı, daha kendisi çocukken çocuklarının annesi olmak zorunda kalabiliyor. bu durumda çocukluğunu doğru düzgün yaşayamamış insanların kaç yaşına gelirse gelsin hala çocukça davranışlar sergilediğini görebiliriz. her dönemin düzgünce yaşanması gerekiyor ki bir sonraki döneme düzgün geçebilsin. bunun haricinde karakter, yetiştirilme tarzı, yaşadığı olaylar da hal ve tavırlarını etkiler tabii.

hayat ve aşk gibi kavramları gün içinde yan yana kullanmayan, herhangi bir yerde aşkını aramayan ben gibi antiromantikler için gülünçtür.

-aşkı ne lan?

-şey mi dostum...

sürekli akıtan, içindeki malzemenin sal beni dediği dürümlerdir.

sürekli alkol ya da sigara kullanmayı marifet saymak.

empati

ne güzel bir konsepte sahip program. ilk yayında, dinlemekten keyif aldığım kazım koyuncu'nun olması beni ayrıca mutlu etti. saatinde kulağım sende olacak sayın imperactus. iyi yayınlar.

kendimi müge anlı gibi hissetmeme sebep olan yazar.
hala gülüyorum #1658429 şunu
#1658545 böyle yapmana.
bende tiye alınıyorum, ay bir değişik oldum şimdi.
senin allah iyiliğini versin e mi!
enişteyi de boşver.
beni güldürene kimse bir şey yapamaz, korurum ben seni.
ha böle devam.

"evet haklısın, benim aslında esas derdim senin gibi bir empati yoksunuyla, derdimi paylaşma gafletinde bulunmamdır." diyebilsek keşke.

ismail.

bugün çok sevdiğim bir arkadaşımın böyle bir girişimde bulunmaya çalıştığını öğrendim ve oldukça endişelendim.
ölmek istemek aslında gerçekten hayatı güzel yaşamak isteyen,bir yerden sonra maruz kaldığı kötü olaylardan, düşüncelerden sıyrılmak için tek çarenin hayattan bağını koparmak olduğu inancına sahip olan kimselerin tek çıkar yol olarak gördüğü bir istektir.
belki de sesimi duyun,beni fark edin çırpınışıdır ama emin olduğum tek şey var ki bu kişiler asla gerçekten ölmek istemez,son bir umut ışığı arayışı hep devam eder.ta ki tek bir ışık pırıltısı kalmayana dek..

1883-1957 yılları arasında yaşamış japon ressam. geleneksel japon sanatının batı sanatından etkilenerek realist tekniklerle yorumlandığı ''shin-hanga'' (yeni baskı) sanat akımının en önemli temsilcilerinden.
manzara ressamı kendisi. kartpostal gibi, huzur veren japonya'nın farklı farklı manzaralarını resmetmiş. insanın eserlere baktıkça bakası geliyor.
bir kaç eserini iliştireyim:
view of an azalea garden and mt fuji (1935)
snow in mukojima (1931)
spring moon at ninomiya (1932)

eserlerini incelemek için kaynak