ne kadar sıcak da olsa ne kadar bunaltsa da hep yazcıyım. özlemedim valla.*

hayatımda hiç sigara içmedim.
kokusundan nefret ederim, içilen ortamda bile bulunamam. ama bazen hangi ruh halime denk geliyor bilmiyorum anlık can çekmesi oluyor.
o an elime tutuştursalar redderim ama yine de hem tadını bilmeyip hem konusundan tiksinip hem de canının çekmesi garip bir çelişki.

gerçekten bilgi dolu tanımları olan, ne zaman sayfasına girsem ufkumun genişlediği yazar büyüğümdür kendileri.

adeta bir mini ansiklopedi gibi.

şu ezik erkekler de bir bitiremedi kadınlarla alakalı başlık açmayı.

sanki kılıçlar çekilmiş, her an her şey olacakmış gibi. yazarlar silsile yoluyla uçuruluyor, nickaltlarında bazı yazarlar birilerine meydan okuyor, moderatörler yazarlara sert cevaplar falan veriyor. ne oluyoruz? bu iç hesaplaşma neyin sonucu? normal sözlük olmak iyi gelmedi bize belki de. nazar değdi güzelim sözlüğe.

benim için kafa sözlük'ün en iyi yazarıdır

yine yüzüme tokat gibi vuran bir gerçektir. sigara içmediğim için üzüldüğüm zaman kıyısında dolaşacağım bir denizin olmaması beni üzüyor.

deniz istiyoruz mansur başkan.

salatalığı andıran, denizlerdeki ölü organik atıkları yiyen, insan kaynaklı asit artışını önleyen deniz canlısı. denizleri temizleyip, çöpleri öğütüp, ekolojik dengenin sağlanmasına büyük katkısı var.

genel olarak vicdanı olmayan, merhametsiz, karşısındakilere zalimlik eden, kendisini başkalarından üstün gören, taş kalpli kişiler için söylenen sözcük.

bir de bunun tersi olarak acıma duygusu taşıyan, vicdan sahibi, iyi kalpli, başkalarına yardım eden kişiler için de kitaplı dememiz gerekiyor, ama türkçe'de de böyle bir sözcük yok.

çok da önemsemediğim mevzu.

çünkü aslına bakarsanız tanımlarınıza gelen beğenilerden aşağı yukarı tahmin edebiliyorsunuz bunu zaten. hatta o beğeniler tüm takipçileriniz içerisindeki en sıkı takipçilerinizi gösteriyor. o nedenle beğenileri kimin yaptığını görmek, sorunun cevabının yarısı bence.

gece moduna o kadar alışmıştım ki far görmüş tavşana döndüm. ben yine tam gece moduna devam edeceğim * ama bazı yazarların gerçekten faydalanacağını düşünüyorum. teşekkürler iko bey!
edit: hanım da olabilir, emin olamadım şimdi. neyse konumuz bu değil zaten.*

bazen bir adım ötesi bile kaf dağının ardı gibi olabilir. bazen ise dünyanın öbür ucu göz açıp kapama mesafesindedir.
mesafeyi uzatan yaşanmışlıklardır, ulaşım aracı değildir. mesafeleri yok edenlere sonsuz mutluluklar selam eder.

tüm kültürlerin bir arada olduğu, kültür ve dil çeşitliliğinin olduğu muazzam bir yer.

onlar için çok üzüldüğüm insanlar.
armudun sapı üzümün çöpü ile uğraşıp duranlar.
önüne bakan ama kır çiçeklerini göremeyen insanlar.
gökyüzüne bakamayan, kuşları görmeyen insanlar.

çok yüksek enerjili bir fotonun bir atom çekirdeğiyle etkileşim süreci. bu etkileşim neticesinde atom çekirdeği parçalanır, ortama çekirdek içindeki nötron, proton gibi hafif parçacıklar dağılır.

bu süreç yıldızlarda süpernova aşamasından hemen önce ortaya çıkar. çekirdekler öyle süratli bir şekilde parçalanır ki, yıldızın çekirdeğinde milyonlarca yıl boyunca olup biten her şey geriye döner. yıldız yaşamı boyunca çekirdeğinde hafif elementleri nükleer füzyonla birleştirip ağır elementlere dönüştürmüştür. ancak foto parçalanma ile bu ağır elementler tekrar ilk hallerine dönene, hatta ondan da geriye giderek proton ve nötronlarına ayrışana kadar parçalanır. bu süreç ile yıldızın çekirdeği, kendisini ayakta tutan desteği kaybettiğinden, büyük bir hızla çöker ve süpernova gerçekleşir.

beyaz ışık. aynı isimle bir pastane de bulunması “acaba annem pastanesi olsun mu istiyormuş?” diye düşündürür.

umarım bu yazacaklarıma denk gelirsin de okursun. okuyacakların umurunda olur mu bilmiyorum ama bu zamana kadar susmayı tercih ettim ve artık gerçekten umrumda değil. neredeyse 2 ay olacak. bu süreçte ve daha öncesinde seni hiç kötülemedim. he sinirle yazdığım birçok şey oldu tabi. sadece çevremdeki insanları görünce içimde kalan şeyler geldi aklıma ve gözlerim doldu, konuşamadım. benim o halimi görenler bana bir şeyleri sorma gereği bile duymadılar. hayatımdaki son çapayı da artık koparmak üzereyim. senden uzun bir süre nefret ettim, mutsuz ol istedim ama şimdi baktığımda sen gerçekten de bu hissettiklerime bile değmezsin. benden gelecek herhangi kötü bir duyguyu bile hak etmiyorsun sen. ne senin için ne de çevrendeki herhangi birisi için zerre üzülmüyorum. sadece hayatına yeni girecek insanlara acıyorum. bana yaptıklarının aynısını onlara da yapmazsın umarım. gerçi o yaptıkların için seni suçlamam da gereksiz. sadece sana güç verdim ve beni yaralamanı izledim. bu yazdıklarımı da sinirimden değil içimde sana dair hiçbir şey kalmasın diye yazıyorum. aslında sana teşekkür bile etmem lazım. zor yoldan da olsa beni olmam gereken kişi yaptığın için. bu süreçte asıl içimi acıtan ne oldu biliyor musun? birbiri için çabalayan insanları gördükçe gözlerim doldu, aklıma sen geldin ve o kadar nefrete rağmen yinede seni suçlayamadım. belkide bunları bu yüzden yazıyorum. kendi içimde hissizleşip sana dair her şeye son noktayı koyuyorum. son zinciride kopardığımdan dolayı hayata daha sağlam adımlar atacağım ve artık gerçekten beni benden başkası yaralayamayacak. neyse yine fazla uzattım son defa nokta koymanın zamanı geldi artık. ben sayende daha güçlü olacağım ve sana rağmen insanlardan ümidimi kesmeyeceğim.

oral dönem 'id' egemenliğindedir bu yüzden dürtülerin karşılanması çok önemli bunda da en büyük rolü anne-bebek ilişkisi oynuyor.
anal dönemde çevreyle çatışma artar.
fallik dönem cinsel kimliğin temellendirildiği dönemdir. ödipus kompleksi,elektra kompleksi gibi durumlar fallik dönemde görülebilir. yani çocuk karşıt cins ebeveyni sever aynı cinsten ebeveyni rakip gibi görür.
latent dönemde ise ego egemenliği almaya başlar yani haz gider yerini gerçeklik ilkesi alır.
genital dönemde bireyselleşme süreci başlar.

ilgili kategoriye "kendisini" de dahil ediyorsa bir duruşu olan, yok etmiyorsa üzerinde fazla durulmaması gereken insandır.