yarın art arda dört tane sınavım var. güzel zamanlama.
18.12 editi: ee nerede? dört sınava da girdim ben. hiç işime yaramadı. bundan sonra ne olursa olsun.

mükemmel ötesi bir playlist. dinleyenler dinlemeyenlere haber versin.

artık çok geçtir. 2009'da felsefe lisansına giriş yaparak imanımı kaybettiğimden dolayı benim için önemsiz iddia. tabii öncesinde liseli iken kendi kendime de ilgi duyup okumalar yapıyordum. o değil de sokrat belki sapkındır ama aristo gayet natüralist bir bilim adamıdır. ha gerçi onun yüzünden orta çağ avrupası beş yüzyıl karanlığa bürünmüştür o ayrı.

sürü psikolojisi teriminin ingilizce adıdır. detay için (bkz: sürü psikolojisi)

talep varsa her arz ihtiyaçtır, ihtiyaç duyulan şey ihtiyaç sahibi için önem arz eder.
kimse size zorla küflü ekmek satmaz, kirli gömlek giydirmez, yırtık ayakkabı almak zorunda bırakmaz.
arz eder talep doğrultusunda resmileştirir topluma benimsetir.
her meslek zanaat olmayabilir, ama her uğraş bir sanat olabilir.
şu atasözü gibi: her topal satıcının kör alıcısı vardır.

o kadar çok şey yazarım ki ama yazmıcam. tepkimi sükunet ile ortaya koyuyorum. en güzeli onlar için yorum bile yapmamaktır. kafalar rahat, mis.

bir tarafta :
süleyman demirel, kenan evren, turgut özal, ziyapaşa bulvarları gibi modern ve elit mıntıkalar.
diğer tarafta da :
hürriyet, şakirpaşa, kiremithane, dağlıoğlu gibi sosyoekonomik düzeyi düşük ve olumsuz imaj yapmış kenar mahalleler.

yağ ile suyun itme kuvveti gibi bulvar ve mahalleler birbirine karışmıyor.

ilk tanımı heady'ye ait olan başlık. trolllerle ilgili kısım hariç imzamı atarım tanımına*.
aile nitelemesi abartılı gelebilir ama biraz mübalağadan zarar gelmez*.

not editi: başlığı açan yazar da farkındadır ihtilafların, yine de olaylara güzel bakmak ve bu başlığı açmak istemiş olabilir. imzamı atarım dediysem, bu bir temenniyi yansıtıyor işte...

bir çok derdin çaresi. kimi insanlar için ise fazlalığı derttir. keşke uğruna insanlar birbirini öldürmek zorunda kalmasa.

olamayacağım insan modelidir.
tercih ettiğim tutumlar değil ama hayata bu şekilde yaklaşabiliyorsa belki de biraz daha geç yıpranır ha?

allahtan korkamayan ailesinden korkuyor diyen olmuş. ateistler bir tanrının varlığına inanmıyor dolayısıyla onlara göre olmayan bir şeyden neden korksun? aile meselesine gelince bazı aileler çocuklarına zorla din dayatması yapıyor tehdit eden bile var. hal böyle olunca da inanmadığı bir dinin ritüelini yapmak zorunda kalabiliyor bazıları. siz müslümanlar saygı istiyorsunuz ama sizden farklı inanca sahip olanlara saygı göstermiyorsunuz. bu şekilde yaparak bir yere varamazsınız.

sahtekârlık, iki yüzlülük gibi anlamlarda kullanılan deyimdir.

peki timsahlar neden ağlarlar? avlarını yerken, avın çoluğunu çocuğunu düşünüp yetim kaldı yavrucaklar diye üzülürler de ondan.* *

söylenene göre timsahlar aslında ağlamıyorlarmış, ağızlarını fazla açtıklarında gözlerinde sıvı salgılanıyormuş. yani yediği avın çoluğunu çocuğunu düşünmüyormuş vicdansız timsahlar.

en doğrusunu yapan insandır.

mantığıyla hareket etmeyi kendisine düstur edinmiş bir kadın olarak başıma açılan bütün işlerin altından mantığımın çıktığını söyleyebilirim. ya bende zerre mantık yok ya da bu mantık dedikleri pek bir işe yaramıyor. içim dışım rasyonellik olmuş. kavga ederken falan dahi rasyonel olmaya çalışıyorum. aşkta falan mesela rasyonel olunur mu? ben oluyorum. olamasam da yelteniyorum. duygusuz bir insan oldum çıktım. ne nefretim nefret ne de sevgim sevgi. varsa yoksa aklım.

yapacak bir şey de yok gerçi. yaşayıp gidiyoruz işte.

katıldığım bir önerme. önemli olan çok üniversite açmak değil, istihdam yaratabilmek. şu an yığınla üniversite mezunu işsiz genç var. malum üniversitelerin niteliği de pek yok.

karikatürist metin fidan'ın naif köşesinin ismi.

italyan malı zannedilip bellona markası da boykot listesine alınır, ardından bellona gazetelere vallahi de billahi de kayseri firmasıyız diye ilan verir.

luis de la higuera'nın 2006 yılında piyasaya sürdüğü, harika bir konusu olsa da bunu hiç etmiş eseri. bu romanı yıllar önce antalya migros avm'nin d&r'ında görmüş ve almak istemiştim ama param yetmemişti, o süre zarfından sonra unutmuştum varlığını, geçen sene bir şekilde hatırlayıp sipariş ettim ve bir köşede okunmayı beklemişti, gün itibariyle bitti.

spoiler vermeden anlatmaya çalışacak olur isem, 1600'lü yıllarda tuhaf bir köye bir kilise inşa ediliyor ve temel atılma kısmında iskelet bulunuyor, bu iskeletin bir azizeye ait olduğu düşünülüyor ama iskelet araştırılmaya başlanıyor, papalık olaya el koyuyor ve işler karışıyor.

bu iskeletin tarihi, kim olduğu, gerçekten bir azizeye mi yoksa başka bir şeye mi ait olduğu kısmını bir güzel merak ettiriyor yazar ama son 20 sayfaya kadar hiçbir şey öğrenemeden bir oraya, bir buraya, "bir an önce bitsin artık..." diyeceğimiz gereksiz ve bir şey kazandırmayan detaylarda boğmuş bizi sevgili yazar. üstüne hiç tatmin edecek bir son olmayınca da kitap oldukça başarısız bir hale bürünmüş...

bir söylenti. gerçeklik payı yoktur. ben hep sürünerek giriyorum ve sürünerek geçiyor ama bunun konuyla uzaktan yakından bir alakası yok. sürünmek benim için sigara içmek kadar normal bir şey.