yazılmamış olmasına şaşırdığım imgelerin deli yönetmeni. kült film denilince ilk akla gelenlerden

hem ressam, hem müzisyen olan bu yönetmen anlaşılacağı üzere yetenek kumkuması, on parmağında on marifet bir insandır. filmlerinde kullandığı enteresan yaratıklar rüya alemine bir yolculuğa işaret eder. ilk uzun metraj filmi 1977 yılında çektiği eraserhead' dir. mulholland drive ve lost highway en bilindik, en önemli filmleridir. bilinçaltına feci yatırım yaptığı filmlerini çözümlemeye çalışmak bazen kaybolmuşluk hissi yaratır; zaten kendi de bir süre sonra ne anlatacağını unutup filme devam ettiğini itiraf etmiştir. özetle filmleri izlenesi ama müzisyen kimliğinin de yabana atılmaması gereken sanatçıdır.

teklifi yapmadan önce kaç para istiyorsun diye soran babadır. lakin sadece filmlerde olur bu olay. genelde gerçek hayatta sağlam bir dayak yenir.

baykuş modunda katıldığım başlıktır.

beynim uykusuzluk yüzünden yerinden çıkacak gibi ama benim uyuyasım yok.

(bkz: ahtapot salatası)

ahtapot mezesi diye bişi yoktur, ne o öyle michael jackson şarkıcısı der gibi.

ahtapot salatası ise aslen girit kökenli olup güzel yapıldığında iyi içirtir.

iko ( okunuşu ) > ayko => aykut => aykut kocaman.
sözlüğün admini aykut kocaman.
ben iknâ oldum.

ilkokuldayken iş eğitimi dersi öğretmenim annemin beyaz tülbentli bozuk türkçeli biri olduğunu görünce artık o ders bana zindan olmuştu. her ders, derse başlamadan önce beni işaret eder ve dışarı çıkmamı söylerdi. diğer çocuklar içeride dersi dinlerken ben kapının önünde dersin bitmesini beklerdim.
çocuklar tahtadan, kartondan bir şeyler yaparlardı o derste. bir keresinde öğrencilerden birinin yaptığı tasarım, içeride oyun oynayan bizler tarafından yanlışlıkla kırılmıştı. top çarpmıştı o şey, aynalı bir şeydi, aynası kırılmıştı. hangimizin yaptığını bulmak için bizleri teker teker sorguya çekmişti. o sorguda tek dayak yiyen ve sınıfın kürt nüfusunun tamamını oluşturan bendim.
on iki yaşındaydım. neden anlayamıyordum. ne farkımız var, neden diğerlerine davrandığı gibi davranmıyor bana? ben kimseye bir şey yapmadım ki.. çocuksun işte ne bileceksin pekeke varmış pekaka varmış yok özgürlük yok kuzikeri..
keşke sevseniz lan birbirinizi. ne istiyorsunuz çocuklardan. siz siz olun asla birinin çocukluk anısında böyle kalmayın. sonra isterseniz kürt olun ister zimbabveli ister türk..

kendi kitaplarımda yaparım bunu. kitaba bir yaşanmışlık katıyor. bir iz katıyorum ona. bencilce ama oraya dokunmuş olduğumu bilmek mutlu ediyor.

kendi renkleriyle dünyaya olağan dışı bir bakış atan van gogh basit miydi? şahane hikayeleriyle dünyanın acayip bir taslağını çıkaran zweig ve karısı? bunlar basit insanlar değillerdi. deleuze basit bir insan mıydı? kalem tutamayacak noktaya gelmiş yüce filozof kendini pencereden aşağı bıraktığında neler geçiriyordu aklından? "buraya kadar her şey yolunda--"

biri normal insanın cesaret edemeyeceği eylemde bulunuyor ve her şeyi, tüm varlığı geride bırakıyor. bu cesaret ister. bunu cloud atlas'da da gördük, intiharın ne kadar zorlu bir eylem olduğu orada söz ediliyordu. hem, intihar eden kişi sizin saygınızı ne yapsın? ya ateş gölünde sörf yapmayı yeğlemiş ya da hiçliğe seçmiştir. ki ben, ateş gölünde sörf yapmanın mümkün olduğunu bilseydim katlanılmaz acılar labirentine girer ve etlerim birbirinden ayrılıp tekrar birleşene kadar orada kalmayı seçerdim hiçliktense.

hiçliğe seçen biri, inançsız biri ne kadar yüce bir eylemi gerçekleştiriyordur oysa. program dediğiniz şey, genlerinizi reddetmek o kadar kolay değildir. hem bu zihinsel bozukluk durumunda bile böyledir, çünkü genler materyalistler tarafından sürekli olarak zihin üstü olarak görülüyor yıllardır. açıklayın o halde, nasıl olur da biri programını reddedebilir? yapabiliyorlar işte. bu noktada susmaktan başka yapabileceğiniz bir şey yokken, birinin seçimine, burada bulunma sürecine boyun eğmeniz gerekirken o noktada konuşmak yerinde geliyor çünkü her şey hakkında bir şey söyleyebileceğimizi düşünüyoruz.

robin williams'ın kitleleri üzen intiharına baktığınızda dışarıdan neşeli görünen adamın beklenmeyen ölümü de bizi şaşırtmıştı. sayısız intihar örneği var... ah, mehmet pişkin*? üzerine bir şey söylemem gerekir mi? söylediysem bu kadar, ona da söyleyim: ahmağın tekiydi çünkü bir şey üretmedi, bir şey yaratmadı ve öylece gitti. üzülmemi gerektiren bir tarafı yoktu, sadece bir çok kişinin depresyonunu simgeliyordu ve simgeyle beraber basitliği kutsadı ama da vinci basitliği değildi bu.

intiharı kolay bir eylemmiş gibi algılamak saçmalık. bunu algılayın. yaşamın şahane bir yapı olduğunu bilen biri, bilinmeyeni seçtiğinde akan sular durmalı. ama eğer intihar bir ayrılığın sonucu, bir sefaletin ya da türevi şeylerin sonucuysa bilemiyorum... iğrenç gelebilir. ama basitlik değildir, bireye bakın bunu söylemek yerine. genellemelere bu kadar da sığınmayın, çünkü yerinde değil. okey? --key.

aslında çok zor değil.

normalde sevmediğin, katlanamadığın, tepki verdiğin detayları o kişi yaptığında sorun etmiyorsan, hatta ilginç şekilde sana sevimli geliyorsa, en yanlış gelen şeyler aslında o kadar yanlış gelmiyorsa, doğru ve yanlış kavramı iyice karıştıysa hayırlısı olsun.

ben mesela küçücük mesele nedenli kalabalıkların içinde bile kavga edebilen çiftler görüyorum, bahane olarak aşk ve tutkuyu gösteriyorlar, oysa tutku ve aşk böyle bir şey değil. gerçi bihter gibi ruh hastası karaktere bile ayyyy ne tutkulu sevdi diyen kalabalıktan çok bir şey beklemiyorum.

ilk defa dinlediğim ve içimi huzurla dolduran enstrüman. dinlemek isteyenler için:

sözlüğe kayıt olurken alınacak mahlaslardan biri olabilecek olan başlıktır.

klişe başlıktır. klişeleşmiş listedir. lakin güzeldir, insanın ufkunu açar.. müsadenizle;

1- titanic
2- the lord of the rings
3- back to the future
4- the shawshank redemption
5- oldeuboi
6- 12 angry men
7- braveheart
8- the godfather
9- pulp fiction
10- the matrix

telefonun tam şarja takarken kapanması.

orucunu açtıktan sonra köy sütüyle yapılmış kekini, çocuklarıyla beraber üfleyip, çayını yudumlarken sahura ne yapsam diye düşünecek.
tıpkı geçen ömrünün nasıl bu kadar hızlı geçip de planladığını anlayamadığı gibi, yine bir (kendi tabiriyle 40+ doğumgünü şeysi) daha olacak.
en kötü günleri bitmiş ve artık her gün bir öncekinden iyi olan yeni güzel günleri olsun umarım..
hepimiz birer insanız, gülmeyi hakediyoruz. hep gülün inşallah.

vestibüler sinirin enfekte olması sonucu ortaya çıkan bir vestibüler sistem hastalığıdır. ani olarak başlayan, oldukça şiddetli* ve günlerce durmadan süren vertigo ile karakterizedir. yakın zamanda geçirilen bir üst solunum yolu enfeksiyonu sonrası görülebilmektedir. bu hastalığın en önemli belirteci, hasta özellikle bir tarafına yattığında kendini daha iyi hissettiğini söyler.

kahin tanrı.
pro-metheus önceden öğrenen anlamında olup math yani öğrenmekten gelir ki matematik de bu kökenden gelir. prometheus geleceği gördüğü için zeus ondan korkar çünkü akıl gücü kaba güçten üstündür.prometheusun ateşi(bilgiyi) insanlara vermesini bahane eden zeus onu zincire bağlamış bu nedenle de prometheus desmotes adıyla anılmıştır . zeus bir kartala prometheusun karaciğerini deşip yemesini emreder ve her gün yeniden büyüyen karaciğeri tekrar tekrar sökülür.

edit: olimpiyat meşalesinin de kökeni prometheusun ateşi zeustan çalıp insanlara vermesine dayanır.

papatyaa gibisiin beyazz ve inceee.

insanın kendini bulduğu, kalabalıktan kurtulduğu genellikle tek katlı ve bahçeli yapı.
komşu yok. sizi gözetleyen başka bir göz yok. rahatsız eder miyim ya da rahatsız edilir miyim endişesi yok. komşu kombiyi açtı açmadı derdi yok. bir zamanların gözardı edilen ama şimdinin aranılanı.

köylü olmak hakaret değil ki celallenmeyin bebeklerim. rahatına düşkün insandır onlar sadece.