1960'ların sonlarında ve 1970'lerin başlarında, walter mischel adlı bir psikolog, "hazzı erteleme" üzerine bir dizi deney yapar. mischel, bunu yaparken hazzı erteleme yeteneğinin denek çocukların gelecekteki yaşam başarısının bir göstergesi olup olmayacağını öğrenmeye çalışır.

deneylerde, 3 ile 5 yaş arasındaki çocuklar bir odaya konur ve önlerine bir marshmallow, çikolata veya pasta konur. odadan ayrılmadan önce, deneyi yöneten kişi her çocuğa, işi olduğunu ve belli bir süre sonra geleceğini eğer masadaki tatlıyı yemezse ikinci bir tatlıyı yemeye hak kazanacağını söyler ve gider.(çocuğa bu yapılır mı be, ben bu yaşta dayanamam o tatlıya, burnumun dibinde olacak, o bana bakacak, ben ona bakacağım haaa?).

doğal olarak çoğu çocuk bu testi geçemiyor ve anlık "hazza" yenik düşüyor, tatlıyı şapur şupur yiyor, peki her şeye rağmen söz dinleyerek "hazzı" yemeyen dolayısı ile ikinciyi hakeden çocuklar ileride ne mi oluyor? bu çocuklar ileride akademik yönden daha başarılı oluyorlar, iş hayatlarında da bu başarı devam ediyor, daha sosyal, spora daha meyilli, alkol ve uyuşturucu gibi zararlı alışkanların pençesinede daha az düşüyorlar.

konu ile ilgili iki video bırakıyorum aşağıya.
birincisi deneyle ilgili (çocuklar resmen kıvranıyor)


bu da once upon a time in america filminden. kahramanımız aşık olduğu kıza pasta alır, onun evine gelmesini bekler ve ........:


edit: sevgili evernevergreen uyardı, bir de aras denen sevimli velet varmış, onu da ekleyelimde tam olsun:

ne kadar da kırıcı bi tanım. nankörlüğe denk gelmiş yazarımız, üzücü cümlelerinden anladığım kadarıyla.
bir kadın olarak ben şahsen benim için nelerden vazgeçildiğinden tatmin olmam hatta kendisine böyle hissettirdiğim için kendimi yer dururum. örneğin; ben hayatına yeni giren bir insan olarak, karşımdakinden kaç yıllık arkadaşlarından vazgeçmesini isteyemem. bana da yapılsa kızarım. sen kimsin? ne sıfatla böyle büyük bi talepte bulunuyosun? derler adama.
önemli olan değer görmek, birlikte bir şeyler inşa edebileceğini bilmek, ve tabiki en büyük değer olarak; güven duygusunu damarlarında hissetmek.

elinin ayarını.... gitti bütün büyü.

erenköy / istanbul

büyük atatürk'e düşman olan vatansız hainlerin içinde bulunduğu zavallı durumdur.

bu teröristlerin kendileri gibi kalleş dedeleri zamanında atatürk'ten büyük bir şamar yemiş ve kuyruk acıları 100 yıl sonra bile hâlâ geçmemiştir. atatürk'ün sağlığında havlamaya cesaret edemeyen bu aşağılık çirkin yaratıklar, ancak onun aramızdan ayrılışının neredeyse 100'üncü yılında havlama cesareti bulabilmişlerdir.

bu kahpe soylarının bu ülkede barındırılması ülkemiz adına çok büyük tehdittir. hiçbirini beslemek zorunda değiliz. hem atatürk'e nefret kusup, iftira atıp, hakaret edeceksiniz, hem de yüzsüzce onun kurduğu ve kurtardığı ülkede yaşayacaksınız. sizin zavallı atanız, ülkemizi işgal eden ingilizlerin donanmasına atlayıp kaçmış bir korkak. siz kim oluyorsunuz da atatürk'e saldırıyorsunuz zavallı pislikler!

dikkat edin, bütün teröristlerin ortak nefreti atatürk'tür. meselâ pkklı teröristler atatürk'ten nefret ederler, ışidli teröristler atatürk'ten nefret ederler, fetöcü teröristler atatürk'ten nefret ederler, el kaide, hizbullah, el nusra, taliban ve daha hatırlayamadığım bütün terör örgütleri atatürk'ten nefret ederler. söz konusu atatürk nefreti olunca nasıl da hepsi aynı şekilde düşünüyor.

soyu olmayan karaktersiz şeref yoksunları, bir saniye durup bir düşünün ulan! neden bütün terör örgütleri gibi siz de atatürk'ten nefret ediyorsunuz?! çünkü siz de birer teröristsiniz, çünkü bütün terör örgütleri ile ideolojileriniz birebir aynı.

bu yüzsüz işgalci artıkları bir de utanmadan 5816 sayılı kanunun kaldırılmasını isterler. neden, çünkü atatürk'e rahat rahat hakaret etmek, rahat rahat iftira atmak, rahat rahat küfür etmek istiyorlar. dertleri eleştiri falan değil. zaten atatürk'ün eleştirilecek bir yanlışı olmamıştır. ne yapmışsa doğru yapmış, ne yapmışsa bu milletin iyiliği için yapmıştır.

kimi atatürk düşmanı bir milliyet arkasına saklanır, kimi atatürk düşmanı din arkasına saklanır. her düşmanın tarzı farklıdır. kendilerini kamufle ettiklerini zannederler. din ile insanları uyutma devri kalleş fetö ile sona erdi. bırakın artık dinin arkasına saklanıp atatürk'e saldırmayı. atatürk bu milletin her şeyini kurtarmıştır. bu millet soyunun devamını, namusunu, şerefini, her şeyini atatürk'e borçludur. atatürk olmasaydı üzerinizden geçen milletlerin sayısını hesaplamaya matematiğiniz yetmezdi cahil nankörler!

fransızların cezayir'de yaptıklarını hatırlayın. kadınları çırılçıplak soyup taciz ve tecavüz ederek, keyifle gülerek poz veriyorlardı. bu gibi binlerce örnek var dünyada. bir atatürk'ü olmayan uygur türkleri'nin başına gelenleri hatırlayın. gerçi sizde beyin yok ki. zaten bunları bilseniz bile aşağılık bir terörist olduğunuz için atatürk'e ihanet etmeye devam edeceksiniz. çünkü kanınızda, ruhunuzda, dna'larınızda var hainlik. tıpkı dedeleriniz gibisiniz.

atatürk'ün zamanında yaşasaydınız, atatürk'e karşı düşman safında savaşırdınız. siz, dünya tarihinin gördüğü en büyük vatan hainlerisiniz. sizden daha büyük bir vatan haini yok. sizde şeref yok, karakter yok, vefa yok, vicdan yok, sevgi yok. siz güzel olan her şeye düşmansınız. iyi olan her şeyin karşısındasınız. zamanında yenilik getirmek isteyen padişahlara da yapmadığınız pislik kalmadı. modern dünyada size yer yok kokuşmuş çomarlar. o yüzden atatürk'ü yenmeyi, atatürk'ü silmeyi tamamen unutun. silemediğiniz gibi, zaman ilerledikçe atatürk'e daha çok sarıldığımızı görecek ve kahrolacaksınız. nesilleriniz kudura kudura tarihin çöplüğünü boylayacak!

bu millet atatürk'ten vaz-geç-mez! boşuna uğraşmayın, boşuna yırtınmayın! rüyânızda bile göremezsiniz.

sonsuza kadar büyük atatürk'ün izinde gitmeye devam edecek, yolundan bir saniye bile şaşmayacağız!

akşama kadar salonda yatıcam sanırım.

bunlar bilim insanı falan değil tüccar, bir kelimesine bile inanmadığım insan müsveddesinin yaygarasıdır.

- eklem bacaklılarda bulunan solunum kanalları.
- soluk borusu.

lol isimli yazar arkadaşımızın ukdesi.

sözlükte "herhangi bir amaca erişmek, bir kuvvete karşı koyabilmek için bir kişi veya topluluğun güçlü, sürekli çabası, savaşım" anlamına gelen arapça sözcüktür.

attila ilhan'ın çok sevdiğim bir şiiridir. şiir, son dizelerinde tüyleri diken diken yapar.

aysel git başımdan ben sana göre değilim
ölümüm birden olacak seziyorum
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim
aysel git başımdan seni seviyorum.

sabah kalktığımda çişe giderken aklımı kurcalayan bir soru meydana geldi.
kafa sözlük domain adresini nereden aldı?
hemen işedikten sonra bilgisayarımı açtım ve araştırmaya başladım.
buradan domain adresiminiz hangi şirketten alındığını öğrendim.
godaddy şirketinden alındığını öğrendim.
buraya kadar bir problem yok.
ardından bir ziyarette bulunmaya karar verdim.
ahh bulunmaz olaydım.
ilk attığım linkte görmüş olacağınız bu adrese gittim.

14455 n. hayden road
scottsdale
arizona
şirketin çevresini dolaşmaya başladım google haritalar vasıtasıyla.
buradan
ilgimi çeken bir kaktüsle karşılaştım.
bu kaktüs bir şeye benziyordu ama neye benziyordu?
bir türlü aklıma gelmiyordu.
sonra kaktüsün başlarını saymaya başladım
1,2,3,4,5, 6 ve 7.

aman allahım beynimden vurulmuşa döndüm.
bilin bakalım başka neyin 7 kafası var?
evet evet.
yahudiliğin sembolü olan menora'nın


bu da mı tesadüf?

bugünlük büyük resimden bu kadar arkadaşlar.
gelecek program sizlere yoldaşın sözlüğün açılığı ilk gün vefat ettiğini yerine yossi kohen adında bir yahudi ajanın getirildiğini anlatacağım.

bu konunun etikliğiyle ilgili bir şey diyemem ama bu vesileyle daha fecaat bir durumdan bahsedeyim. sevgili yazar bebeğin mahrem yerlerinden bahsediyor. ben 9 yaşında koskaca çocukken eve çağırılan sünnetçi neredeyse tüm sülanenin önünde kesme işlemini tamamladı. yediden yetmişe herkes sansürsüz bir şekilde açık hava sineması tadında izledi bu durumu. ne kadar saçma olduğunu, yanlış olduğunu o yaşımda o koca insanlara bir türlü anlatamadım. şimdi kalkıp onlara desem bebeğin mahremi etik falan kafam güzel muamelesi yaparlar. daha o seviyeye gelemedik.

eşyalarla konuştuğumu kimse görmesin diye evin bütün perdelerini çekip sergilediğim huylardır.
not: henüz eşyalardan cevap almaya başlamadım.

insanın, kendi kötülüğünden kaçınmaya çalışmaması -ki bu olanaklı bir şeydir- ama başkalarının kötülüğünden kaçınmaya çalışması -ki bu olanaksız bir şeydir- ne gülünç.

düşünceler, marcus aurelius

kastamonu veya sinop ve birkaç karadeniz şehrinde kullanılan, takma kafana her şey zamanla yoluna girer minvalindeki sözdür. dünyam başıma da yıkılsa bu bana söylendiği anda bir toparlanır tebessüm ederim.

alayınızı sevgi ve saygıyla selamlıyorum

a song of ice and fire serisi. 2. kitabı bitirmek üzereyim, bu kitaplar inanılmaz sürükleyici öyle böyle değil

diyalog işinde süperler.
öyle filmin süresini uzun tutup, seyirciyi baymazlar.
kısa sürede aksiyonu da verir, twisti de, mesajı da, dramı da.
özellikle gerilim alanında ki bu benim alanım, ilk tercihimi ispanyol sinemasından yana kullanırım.
ispanyol sineması dediysek:
- pedro almodóvar
- luis buñuel
- oriol paulo
- carlos saura gibi önemli isimlerden bahsetmemek olmaz.
ispanyol sinemasının benim gözümde en iyi yönetmenlerinden olur kendileri ki otoriteler de öyle görür.
bugüne kadar beni çok nadir yanıltmışlardır, senaryo konusundaki özgünlükleri bile yeter.
bazı yönetmenlerinin işlerini özel olarak takip ederim, (bkz: oriol paulo).
izleyin, izlettirin efendim, bayılacaksınız.

dean moynihan tarafından geliştirilmiş, internet tarayıcısı tabanlı bilgisayar oyunu. eskiden oyunu sadece bir kere oynayabiliyordunuz (adı üstünde). ikinci kere deneme şansınız yoktu ama sanıyorum artık tekrar tekrar farklı ihtimalleri deneyebiliyorsunuz.

oyunu indirmenize, yüklemenize v.s. gerek yok, google'dan aratıp direkt tarayıcı üzerinden ücretsiz biçimde oynayabilirsiniz. hareketleri klavyenin sağ - sol oklarını kullanarak sağlıyorsunuz. bir odaya ya da arabanıza binmek için ise space tuşunu kullanıyorsunuz. oynanışı bu kadar basit.

oyunda dünyalar güzeli bir eşi ve tatlı bir kızı olan aile babasını canlandırıyoruz.

tüm bunları piksellerden mi gördün derseniz de benim gönül gözüm açık diye cevap veririm. neyse efendim kansere çare bulan bir bilim insanı olarak o gün hayatımızın en güzel günü olabilir. gazetelerde boy boy fotoğraflarımız çıkmış, şirketin hisseleri tavan yapmış, patron sırtımızı sıvazlıyor, insanlar bizimle kutlama yapmak istiyor falan.


ertesi gün maalesef bulduğumuz ilacın sadece kanserli hücreleri değil tüm canlı hücreleri yediği ortaya çıkıyor ve dünyayı kurtarmak için beş (evet rakamla 5!) günümüz var.

bu noktada kendinizi laboratuvara kapatıp tedaviyi bulmaya mı çalışırdınız, kalan süreyi ailenizle mi geçirirdiniz yoksa zina ve alkolün dibine mi vururdunuz? işte yapacağınız seçimler dünyanın kaderini belirleyecek...

neyse efendim ben dünyayı kurtarmayı beceremedim. son gün kendi yarattığım (valla yanlışlıkla ya! bir gün önce kanserin çaresini bulduk diye kahramandık! nankörsünüz olm) virüs yüzünden öldüm.

bari parka gideydim de son günümde, çocuğu gezdireydim! sizi kurtarmaya uğraştım da nooldu!

tamam sakinim.

son olarak sorry not sorry:

noeli doğum günü olarak kutlayan muhterem* ya bu sahne nasıl bir sahne. biri bile çıkıp,bu böyle çok saçma oldu yapmasak mı, demedi mi acaba iyi ki doooğdun meesiiih