bir jorge louis borges kitabıdır.

borges bir okuldur. mezun olma ihtimalimizin olmadığı ama bunu istemeyi bile aklınızdan geçirmeyeceğiniz bir okul.

borges karanlık bir kütüphaneye aydınlık gözleri ile ışık saçan bir edebiyat tanrısıdır. borges bir yol göstericidir. borges korku dolu gözleriyle fırtınanın ortasında bir umut arayan yitik denizcilere soluk aldıran bir deniz feneridir. borges hayalimizdeki cenneti kurgulayan bir kurtarıcıdır. borges kitapların kağıt parçaları olarak kalmasına müsade etmeyen bir ruhun üfleyicisidir.

borges okumak düşsel bir seyahat esnasında kaybolup kendini bulmaktır. borges okumak metrelerce altına dalıp okyanusun, nefes alabildiğini fark ettiğinde duyulan mutluluktur. karanlık bir gecede korku içinde dolanırken bir ormanda kapısındaki huzurlu ışığın altında oynayan çocuklar olan bir eve rastlamaktır borges okumak. borges okumak kalabalık bir caddede kimsesizliğinizi iliklerinize kadar hissederken eski bir dosta rastlamaktır. borges okumak yıllar önce kaybolduğunu sanıp ardından günlerce üzüntü çektiğiniz eski bir oyuncağınıza rast gelmektir beklenmedik bir anda. bunların hepsidir borges okumak, belki de hiçbiri değildir.

bu yazdıklarımın hepsini 11 kez yaşayabilirsiniz bu kitapla.

işe yarayan bir etkidir.
tecrübeyle sabittir.

babamın kitaplığından(bkz: tek kişilik ölüm) ile tanıdım (bkz: vedat türkali) 'yi.. darbeler gören, darbelerin öncesi ve sonrasının siyasal atmosferinin topluma etkilerini kitaplarına yansıtan bi (bkz: çınar)..

''ömrünün her dönemin de bütün bilgisini kuşanıp, tanıklık ettiği dönemi anlatmak için kalemini silahı yapardı.'' der bizim ihtiyar onun için..

(bkz: bir gün tek başına) tuğla kıvamında olsa da, sayfa sayısı gözünüzü korkutmasın. kitabı okutan sayfa sayısı değil sonuçta. bakmayın 747 sayfalık bi kitap olduğuna, elimde sabun gibi iki haftada kaydı gitti. .



--! spoiler !--

"kimseden izin beklemedim seni sevmek için..."

"uyan artık uykudan uyan, uyan esirler dünyası… kavga sesleri geliyor köylerden ve şehirlerden. devrimciler ilerliyor, bugün esir, yarın herşey…"

"nasıl tanıyamıyoruz kişileri...yıllarca yan yana yaşıyoruz, yatıp kalkıyoruz, bir de bakıyoruz bambaşka biriymiş o. "

"demokrasi yapacaklarmış pezevenkler!.. halksız, işçisiz demokrasi olur mu be? koyun sürüsü ettiler milleti..."

"yıllarca çekilen işkenceler, baskılar, hapislikler, sürekli polis kovalamaları öylesine yılgınlık yaratmış ki en namuslu kişiler bile ''örgüt'' sözcüğünden ürker olmuşlardı. faşizmin iyice kuduzlaştığı böyle bir dönemde düzenli bir örgüt çalışması söz konusu değildi. "

".. yararı olur böyle durumlarda. bir şeyler okursun, dalar gidersin, her şeyi unutursun çoğu kez. “sadece okumaya yarıyorsa kitaptan iyi afyon yok ! ”

"felsefe okuyorsunuz demek... vatanınızın, devletinizin yararına düşünmeyi öğretmediler mi size ? "

"birden kızın elini tuttu kenan.
-ne olur beni bırakma günsel, dedi. kimseyle böyle konuşmadım ben. belki budalayım, ama inan bana dürüstüm. şaşırmak istemiyorum yolumu...yalnız yakalıyorlar beni. bırakma artık. sensiz hiçim. çevremdeki her şey sırtımda. tek başıma ezecekler beni."

".. mutluluk da yorar insanı. pırıl pırıl bir ırmakta yüzüyorsun, mutluluk dediğin bu. bir kıyıda, bir dönemeçte arada bir ortaya çıkıveren pis bulanık akıntılardan uzaklaşacaksın, güçlü kulaçlar atman gerek. ne çok düşmanı var mutluluğun."

--! spoiler !--

başka nasıl aklımda tutacağım ki? gerçi bunu da tutamıyorum ama neyse.

danteli yeşil kuşaklara ezgi..

↓↓

can acısı geçer ama kabullenmeyip
kendine saygını kaybedersen onun telafisi çok daha zor olur. elzem olandır.

bu memlekette kimin tuzu kuruysa en fazla bayrak edebiyatı yapan, en fazla şükret diyen o oluyor. çünkü başka derdi yok. laf kalabalığı yaparak gündem olmaya çalışıyor. aksi halde gündemden düşer.

-hayatta üç yanlışım oldu olric.
+ne gibi efendim?
-tanıdım, inandım, güvendim. ama bir doğrum oldu.
+o nedir efendim?
-sevdim olric.
fakat sen de bilirsin ki, üç yanlış bir doğruyu götürür.

-oğuz atay

kelime niye şaka yapayım saçıma yaparım kardeşim rezillik resmen..

şirketin verdiği online eğitimdeyim. eğitimi veren adamın hintli olması dışında bir sorun yok ama ben gerçekten anlayamıyorum bu adamların ingilizcesini. şuan " bi sus be allah'ın cezası adam. bi sus" diye bağırmamak için kendimi zor tutuyorum.

an itibarıyla @abuzer nickli yazardır.

başıma bir iş gelmeyecekse oldukça beğendiğim kitap. şahsen anlatım biçimi ile çok ilgili değil bu beğeni. olayların tarihi doğruluğu muhakkak tartışılır fakat sahte bir cennet algısı yaratmak istenildiğinde bundan daha iyisi yapılamazdı diye düşünüyorum.

--! spoiler !--

sırf bu sahte cennet algısını oluşturmak için özel olarak kadınları yetiştirmek ve o kadınların eğitilme biçimi bana tuhaf bir şekilde uzak doğu'da bulunan geyşa eğitimini hatırlatmıştır.

--! spoiler !--

artık feminizmin cılkını çıkarmış tiplere verilen isim. ulan birinden sırf erkek diye nefret edilir mi?

bunu görünce aklıma hicligindansi geldi. kendileri de her zaman büyük konuşur ve asla dediği her şeyi yapar.* hayatın bizi nereye savuracağı, nelerle karşı karşıya getireceği belli değil. o yüzden asla dememek gerek. zorunda kalınırsa her şey yapılabilir.

öncelikle gerçekten yolumu kaybettiysem ki yayayken kaybolurum. karşılaştığım kişilere soruyorum veya kendim arıyorum. onun dışında mecazi olarak bir çıkmazın içindeysem ki çoğunlukla olurum. daha çok nasıl kaybolabilirim diye düşünüp onun yolunu buluyorum.

hayırlı, uğurlu olmasını dilerim sevgili kardeşime. allah, bahtiyar etsin.

bir defaligina ölmek. ve insanların arkamdan verdiği tepkiyi görebilmek.

eğitim hayatındaki sınavların bitti bir daha sınava girmeyeceksin dese keşke biri