valla bizim mahallenin haracını martı selami abi yiyor, serçe merçe sağ komaz vallaha! sabah 5 buçukta evden çıkıyorum balıkçının önündeki araba üstünde volta atıyor, saygılar deyip uzaklaşıyorum. sen de bir sabah şurdan bir simit al be birader bak arka sokak simit fırını dedi ne diyeceğimi şaşırdım geçen. dün resmini çekeceğdim unuttum. çekersem güncellerim. hayvanlarında kıyasıya karın doyurma derdine düşmelerinin ezilen tarafı olmalarından kaynaklandığını düşündüğüm durum.

türkiye'de yaşam ucuz evet ama cümle yanlış olmuş.
"türkiye'de insan yaşamı ucuz."

1 dakika sonra başlayacak olan müthiş radyo yayını.

(bkz: ölümlü dünya) adlı filmin efsane repliklerinden.

bir tanımımın üzerine kısa bir sohbetimiz oldu, analiz yeteneği gerçekten çok iyi. kendisini tanımıyorum ama bildiğim tek yönü bu olduğu için efsunlandım bu yüzden hahahahahahaha.
yeteneği ve kalemi daim olsun!

bir miktar haklılık payı var.

geçen bir ankette "tayyip'e mi oy verirsiniz, rakibine mi?" diye bir soru sorulmuştu. galiba yüzde 60 gibi "rakibine oy veririm" cevabı gelmişti. yani rakibin kim olduğu önemli değil, tayyip'e oy yok diyor millet.

ermeni'lere arabuluculuğu rusya yapmış ve kaçan ermeniler fransa'ya kaçmış.
ya bu bazı ermeniler hiç tarih okumuyor,
ya okuduğu tarihten hiç ders almıyor,
yada canlarının hiç kıymeti yok.
aradan 100 küsur yıl geçmiş hâla rusya ve fransa'nın gazıyla hareket ediyorlar.

birden fazla sevgilisi olan, evli olup sevgilisi olan kişiden daha ahlaklıdır.

kimse için tek bir doğru insan yoktur, ve bunu bilmediğimiz için tek olduğunu sandığımız doğru insanı buluruz.
eğer kendimiz için tek bir doğru insan olmadığını hepimiz bilseydik, kimse mutsuz olmayacaktı.
tek ve onun teki olma isteği aslında çok ilkel bir istek. ama toplum kuralları bunu ister.
toplum ister ki sen tek olanı ara, bulunca birbirinizin gardiyanı olun. sorun çıkarmayın, toplumu dinleyin.

doğru insan bir tek kişi değildir.
insan sadece özü ile tek ve biriciktir.

uçkurumuza da karışılmasına az kalan iddia. pardon kürtaj meselesi ile karışılmıştı zaten.

dipp: sabah kapıma dayanmasalar bari.

*

yakın zaman önce başıma gelmiş durumdur.

bilen bilir fitness salonunda çalışıyorum, gün içerisinde epey terliyoruz. dedim şimdi üşenirim direkt evde duş alayım zaten iki adımlık yol. neyse girdim duşa. havlumu, süngerimi ve dalin şampuanımı aldım tam böyle duş alıyorum. anaa, o da nesi? bir anda buzhane oldu ortalık, "brrr" diye donmaya başladım, büzüldüm resmen yaa. neyse kökledim sıcak suyu, bu sefer de cayır cayır yanıyorum, her iki türlü de sıkıntı. milimetrik ayar yapıyorum. bir yandan düşünüyorum:

"lan 2021 yılındayız anasını satim, hala ilkel ilkel işler... başımıza gelene bak. bir de o kadar fütüristik filmlerde bize uçan araba muçan araba gösterdiler, nah sana uçan araba... o değil de merve boluğur acaba yeni video atmış mıdır kanala ya. gidem de izleyem yutuptan"

o anda beklenmedik bir şey oldu, sıcak ve soğuk su vanalarıyla mikro cerrahi ayar yaparken duşakabinden karıncalanma ve akabinde bir ses geldi:

"afyon parçalı bulutlu 10-13..."
"yok artık!!"
"trt efem efem efemm"

mastor ukdesi.

gün oluyor, nudecu damgası yememek için etkileşim almak istemiyorum ya da farklı bir şey yazınca birinin bana "siz zaten beğeni için şekilden şekile girersiniz" demesini de istemiyorum. durum böyle sevgili sözlük. troll de olmak istiyorum, bilgi de vermek istiyorum ve inanır mısınız, kimse beğensin ya da dm'e gelsin diye bir derdim de yok. keyfime göre takılmak istiyorum.

dünya'nın eksen eğikliği nedeniyle bazı bölgelerde 6 ay gece ve 6 ay gündüz yaşanmasına bağlı olarak ortaya çıkan doğa olayı. hızlandırılmış görüntülerden takip edebileceğiniz gibi güneş ufka, batmak üzereymiş gibi yaklaşır ama batmadan tekrar yükselir.

''veda ederken kalbim duracak gibi hissediyorum.''

sevilen kişilerle ayrılırken gerçekleştirilen eylem. sevilen kişiler diyorum çünkü zaten hayatımızda bir anlama ve yere sahip olmayan kişilerle yollarımızın ayrılmasını veda olarak görmüyorum.

asıl veda, hayatındaki anlamlı varlıklara duyduğun özlemi ve hüznü ifade eder. bu yüzden veda etmek en sevmediğim ve gerçekleştirmek istemediğim şeydir. bir daha o kişiyi görüp işitemeyecek gibi, o yere bir daha gelemeyecekmiş, o zamanı bir daha yaşayamayacakmış gibi hissediyorum. oysa ben o kişiyi ömrümce görmek, işitmek ve varlığını hissetmek istiyorum. o yere bir daha gitmek, o zamanı hiç unutmamak ve bir daha yaşamak istiyorum.

lisenin son cumasının verdiği burukluk gibi. bir daha asla aynı yerde bulunamayacak olmanın bilinci, sınava girecek ve üniversiteye gidecek olmanın heyecanı, ayrılığın verdiği hüzün gibi. o zamanlar güzel bir gelecekle karşılaşacağımızı ve hayallerimize yaklaşacağımızı düşündüğümüz için belki de bu kadar anlamlı gelmiyordu o veda anları. veda olarak görmüyorduk belki de. oysa ben arkadaşlarıma uzunca süre bakmış, unutmamak için belleğime kazımaya çalışmıştım. yakın arkadaşla elbet görüşülür fakat birçok arkadaş tozlu raflara kaldırılmış gibi hissediyorum. çok uzaklara gitmişler de bindikleri trene yetişememişim gibi. oysa ne çok koşmuştum, anılarım beni neden beklemedi?

bugün unuttuğum arkadaşımdan bir arama geldi
yarın çok uzaklara gidiyormuş
''bir gün geri döndüğümde kocaman gülümseyerek buluşalım'' dedi
yarın çok uzaklara gidiyormuş.

bazen bir söz, bazen bir düşünce, bazen bir duygudur ifade etmek isteyip karşı taraflarca anlaşılmayan o şey.

neyin anlaşılmadığından ziyade neden anlaşılmadığı da önemlidir aslında. kişi belki kendini anlatmakta eksik kalıyordur, belki de yanlış insanlar arasında bulunuyordur. bu durum ya kendini ya yerini ve etrafındaki insanları değiştirmesi gerektiğini gösterebilir.

tabi günümüzde pek çok insan dinlemek, anlamaya çalışmak yerine daha çok kendini anlatmaya ve dinletmeye çalıştığından dolayı yine kimse kimseyi anlayamayacaktır muhtemelen ama ne demişler; "belki de insan sevilmekten çok anlaşılmayı istiyordu." bu nedenle bir umut bekliyor insan yine de anlayacak birilerinin çıkmasını.

zamansızdı

senden mahrum bırakılan şeyin başkasına fazlasıyla verilmesi.

pirincin cinsini tanımak. şehriye konulduğunda su miktarını bir miktar artırmak. pirinci gereğince kavurmak ve kesinlikle kaynar su ile demlemek.
suyunu çekerken de az tereyağı eklemek.

unutulmayan rolleriyle yeşilçam tarihine damga vurmuş olan oyunculardan biridir.

çok kötü filmlerde de oynamıştır bir dönem ama bu kötü filmler ilyas salman’ın unutulmaz rollerini gölgede bırakmaz benim için. kendini türkiye’nin en yakışıklı adamlarından biri sayan ilyas salman özellikle şener şen ile muhteşem işler yapmıştır.

benim için ilyas salman’ın en iyi performanslarından biri bir tunç okan filmi olan sarı mercedes’tir. bu filmdeki bayram rolü ile ankara film festivalinde ve siyad ödüllerinde en iyi erkek oyuncu ödülü kazanmıştır.

diğer bir film ise efsaneler arasına girmiş olan şekerpare filmidir. bu filmde de bekçi cumali rolüyle çok başarılı olmuş ve şener şen ve şevket altuğ ile muazzam bir ekip oluşturmuştur.

müjde ar’la oynadığı çirkinler de sever ve bir devam filmi olan hababam sınıfı güle güle filmleriyle de yine siyad’da en iyi erkek oyuncu ödülünü kazanmıştır.

ve çiçek abbas. sinan çetin’in olduğuna inanmakta hala güçlük çektiğim bu filmdeki performansı bambaşkadır. filmi kaç kere izlediğimi hatırlamıyorum bile. özellikle de daha önce tanımını da yazdığım sahnede minibüs için bu gördüğün şahsiyetin deyişindeki anlam yükü benim için çok özeldir.

bunlar dışında dolap beygiri, talihli amele ve tabii ki banker bilo de en sevdiğim filmlerindedir.