uzun pembe bacaklı, uzun ince siyah gagalı, kusursuz dengesi ve asil duruşuyla bir tabloyu andıran zarafet simgesi bir kuştur.

manyak olacağımdır.

çok sinirlendiğim zaman veya stresliyken sağ gözümün alt tarafı seğirmeye başlıyor. bir taraftan iyi bir şey. karşımdaki kişiye uyarı gibi oluyor. yeter daha fazla gelme üstüme, kaşım gözüm ayrı oynamaya başladı demek gibi.

isabella ve fesleğen saksısı, decameron'da anlatılan hikayelerden biri.*
john keats'in bu hikayeden esinlenerek yazdığı şiir.*

isabella kim ve fesleğenin konumuzla ilgisi ne? hemen anlatıyorum.
lisabetta*, floransalı zengin tüccar bir ailenin kızıdır. zengin ve saygın biriyle evlenmesi beklenirken iki tüccar kardeşinin yanında çalışan çırağı lorenzo'ya gönlünü kaptırır. kardeşleri, lorenzo ve lisabetta'nın arasındaki aşkı öğrenince lorenzo'yu ormana götürüp öldürür ve gömerler.
sevgilisinden uzun zaman haber alamayan lisabetta, bir gece rüyasında lorenzo'yu görür. lorenzo ona öldürüldüğünü ve gömüldüğü yeri söyler. lisabetta ormana gittiğinde gerçekten sevgilisini gömülmüş bir şekilde bulur. ondan bir parça götürmek için başını keser, bir fesleğen saksısının içine koyar, saksıyı gözyaşlarıyla sulamaktadır. kardeşleri bu saksıda ne olduğunu öğrenir ve saksıyı yok ederler. sonunda lisabetta kederinden ölür. kaynak

bir çok ressam bu hikayeyi resmetmiş. john william waterhouse'un eserine bakalım.
isabella and the pot of the basil (1907)
isabella'nın dizleri üzerine çöktüğünü ve saksıya sıkıca sarıldığını görüyoruz. yanakları kırmızı, boşluğa bakıyor gibi. fesleğenlerin ne kadar büyüdüğüne bakarak uzun zamandır ağladığını anlayabiliriz. yaşadığı yoğun kederi güzel resmetmiş sevgili waterhouse. renklerin ve arkaplanın ne kadar göz alıcı olduğuna hiç girmiyorum.

bu hikayeyi resmeden bir diğer sanatçı william holman hunt.
isabella and the pot of the basil (1867)
yine isabella'yı fesleğen saksısına sarılmış ve uzaklara dalmış halde görüyoruz. saksının üzerindeki iskelet, isabella'nın ayak ucundaki pembe gül detayı ilginç. güzel dekore edilmiş bir odada bulunuyor isabella, tablo daha renkli ama merkezde o var. kederi yine çok gerçekçi resmedilmiş.

bu hikayeyi anlatan bir kaç tablo daha ekleyeyim.
george henry grenville manton (1855–1932) - isabella and the pot of the basil
mary lizzie macomber - isabella (1908)

izlerken sırt çantamı alıp yola koyulmamak için zor tutuyorum kendimi. hayalimi yaşıyor zira. gezerken gezdiği ülkeler yerler hakkında da bilgi vermeyi ihmal etmiyor.

25-30 yıl sahip olduğum soyadımın değişmesinin istenmesi saçma zaten... bir de neden soyadımızı tuttuğumuz mu sorgulanıyor? tek soyadında kalınacaksa kocanınki yazılmaz olur biter... babamınkinden vazgeçecek değilim...

yolumuzun kesiştiği kişinin kim olduğuna bağlı olarak güzel veya kötü olarak yorumlanabilecek olan başlıktır.

anne.

eylüling gibi bir ismi vardı sanki, bir kaç resmini, bir kaçta tanımını okudum, sevimli lan.

ölü taklidi yaparak durumdan sıyrılınır.

hasır şapka ve tatlı gülümsemeyle beraber kullanılması daha avantajlı olacaktır.

lucifer gitti mi cok merak ediyorum.

stratejik davranır, gerekirse çift taraflı oynar. ben strateji oyunlarında bile yancılık yapmış biriyim...

empire earth oynuyoruz. toplam 5 kişiyiz, herkes tek. diğer büyüklerimiz kadar iyi bilmediğim için, güçlü olan rakiplerden biri ülkeme girdi. tam yok ediyordu ki kendisine, "beni yok etme abi, zaten ben sana tehdit olamam. sen bana kaynak gönder, keskin nişancı timi oluşturup yok etmek istediklerinin işçilerini avlayayım da ekonomileri çöksün." dedim. adam kabul etti, başladı bana kaynak göndermeye.

ben de sözümün eriydim tabi. 70-80 civarı keskin nişancı bastım ve rakiplerine gönderdim. dalacağı kişilere önden ben gidiyor, vur-kaç taktiğiyle adamların işçilerini falan harcıyordum. bu da arkadan ana güçle girip hallediyordu tabi. fakat son rakibim çok yakın bir arkadaşımdı. "bu kadarını yapamam" deyip sniper'ları, bana kaynak yollayan adamın ülkesine sızdırdım. sonra adam hem benim hem de arkadaşımın ağzına s*çtı. *

bu da böyle bir anımdır.

belli bir yaştan sonra ister arkadaş ister sevgili, yoruyor. kendini anlat, seni tanımasına izin ver, güvenini kazan, daha önce yüzlerce kez başkalarıyla yaptığın yine aynı şeyleri onunla da yap.

of. bizde yürek, takat kalmamıştır. hatta mevcut tanıdıklarımın da bir bölümünü şutlasam, tam süper olacak.

güzelliğimle yalnız kalıp çile çekmek istiyorum.
belki de bir direğe çıkarım.

günaaaydıııın sözlük.
uykumu alamasam da keyifli uyandım. şu boynum hala geçmedi, ama halletcem onu ben.
sevgilisinden hiç böyle günaydın mesajı alamayanlar size de günaydın bu başlık en çok da sizin için. hadi gülümseyin , gülümsemek bulaşıcı.. çok güzel bir gün diliyorum herkese..

erkeklerin regl hakkında bilinçlenmesi ve her b..u regle bağlamamasıdır.

an itibariyle verdiğim cevap ektedir.