japon çiçek düzenleme sanatı. bu düzenlemede genel olarak çiçek yerine çiçek yaprakları ve gövdesi üzerinde durulmaktadır.

her ne kadar budistlerin ölülerin ruhlarına çiçek sunma ritüelinden ortaya çıkmış olsa da dinden bağımsız bir sanattır.

japonya ve yurt dışında 1000'in üzerinde farklı ikebana okulu bulunmaktadır. en iyi okullar ise ikenobo, ohara ve sgetsu'dur.

ikebana okullarında lemoto denilen katı bir hiyerarşik yapı vardır. her lemoto genelde bir usta tarafından yönetilmekte ve sonrasında da unvanı ailenin bir diğer üyesine geçmektedir. geleneğin bir parçası olan bu okullar değişmemek için sıkı bir sisteme sahip oldukları için sıklıkla eleştiri almaktadırlar.

ikenobo, budist papaz ikenobo senkei tarafından 15. yüzyılda kurulmuş en eski okuldur. rikka stilinin de bu okulda geliştirildiği düşünülmektedir.

ikebana, tam bir sessizlik içinde yapılır. sessizliğin nedeni ise uygulamayı yapan kişinin sabrını ve estetik anlayışını geliştireceğine olan inançtır. bazı uygulayıcılar bu sessizliğin gerekli olmadığını düşünmektedir.

ilk ikebana stili, kuge olarak adlandırılan, az sayıda çiçek ve yaprak dalı içeren basit bir ikebana stiliyken 15. yüzyıl sonlarında gelişerek daha sanatsal bir yapıya dönüşmüştür.

rikka(ayakta duran çiçekler) tarzı, doğanın güzelliğini budist bir ifade ile geliştirme stilidir.

chabana tarzı, japon çay seremonilerinde çay töreni odaları için geliştirilmiş bir stildir. momoyama'nın tersi olup basitliği vurgular.

nageire, seika veya shoka diye adlandırılan tarzın gelişmesine vesile olan tarzdır. seika veya shoka tarzı, on(cennet), chi(toprak) ve jin(insan) olmak üzere üç ana bölümden oluşur. bitkinin kendi güzelliğini ve eşsizliğini ortaya çıkarmak için dizayn edilmiş basit bir tarzdır.

jijuka, serbest tarzdır. sadece çiçeklerle olmayıp her malzeme kullanılır.

japonya'da ilgi gören bu sanat ülke çapında çok yaygın olan resim ve heykel gibi bir sanat olarak kabul edilmektedir.