eğer #452541'daki şekilde çıkarsa en önlerde bulunacağım tartışmadır. bıktım artık çünkü.

yaş ilerlemesine bağlı olarak tat tomurcuklarının (bkz: dil papillaları) zamanla azalmasıyla meydana gelen şey. yaşlandıkça tat kaybınız artıyor ve bu yüzden yiyemediğiniz bir yiyeceği zaman geçtikçe yemeye başlıyor ve sevmeye başlıyorsunuz.

uzaylılara teşekkür etmek.

vücudunuz yorgunluktan ölse bile zihnen uykuya dalamadığınız, kendi kendinize çektirebileceğiniz en büyük işkencedir. kalkıp başka bir şey yapmaya zerre enerjin yoktur ancak uyku ile uyanıklık arasındaki o çizgiyi de bir türlü geçemiyorsundur. çok yorulsam bile zihnim meşgul olacak bir şeyler mutlaka buluyor ve onla ilgilenmeye başlıyor. o düşüncesel yoğunluğun arasında bir yerlerde uyuyakalırsan ne mutlu.

buralar hep dutluktu. ah ah gençler bende eski kafacıyım daha ilk haftasında yazmaya başladım. bakıyorum da eskilerden kim kaldı diye de çok fazla değiller gibi. ne krizler atlattık, ne virüsler gördük peh.. eski mahlaslarla karşılaşınca ufak bir tebessüm oluyor.beni hatırladın mı diyesim geliyor. bir kaçını bulup kıraathane'ye götürmeyi düşünüyorum. eski günleri yad ederiz. hey gidi hey..*

anlayabildiğim sürece sıkıntı yok ama muhatap olduğum kişinin ne dediğini yaptığı yazım yanlışı veya anlatım bozukluğu nedeniyle anlayamıyorsam cidden öfkeleniyorum.

devamlı kullanıyorsanız abonman çıkarmanız önerilir. büyük şehirlerde öğrencilerin vazgeçilmezi'dir. durak harici durmazlar, saatinde geçmeye çalışırlar. üç aşağı beş yukarı ne zaman geleceğini tahmin edersiniz. istanbul için en bilineni 500t halk otobüsleridir.

her şeyi ama her şeyi son ana bırakmak.

çok koşmasan da olur, ebeveynlerin türkiye’de ikamet ediyor.

(bkz: yine seks hikayesi mi yazıyorsun feridun abi) .

vay, kimin aklına gelirdi?

benim gelirdi, geliyordu, aslına bakarsan hiç gitmiyordu ama olma ihtimali yok denecek kadar azdı. "geçer, gider" dediğim ne varsa yerinden bir milim kıpırdamadı, aksine ağırlığı bin kat daha arttı.

vay!

olmazlar dünyamın olur zamanına denk geldim, oldu. sonra arkamdan konuşuyorlar "bu deli adam bulutları niye öpüyor?" diye, anlatamam ki?
bakın "böyle bir bitmezlik, böyle bir feveran, böyle bir yoksunluk vardı ama bitti" diyeceğim 2-3 kişi vardı, onlara anlattım sadece, onların yüzündeki benim adıma olan gülümsemeyi gördüm, yeter.

vay?

vay ki vay!

haberin devamı için

avakado

bu benzetmeyi kazım karabekir paşa yapmış, onunla da erzurum kentini kastetmiş. burada tarihsel değere sahip kule tipi savunma yapılarına rastlanmış. hem paris, hem erzurum'da da şehri korumak için yaptırılan savunma sistemlerinin benzerliği dolayısıyla bu benzetme yer edinmiş.

kadın mankenlerden sonra, müzisyenlerin gözü önünde müzik aletlerini yakmaları olayıdır, ayrıca müzisyenlere yemin ettiriyorlar bir daha çalmamaları için bok kafalılar, midemi bulandırıyorsunuz.
buradan

burçlara inanmıyorum fakat akrep burcu için mutluluk var deniyor.
hadi bakalım güldür beni mayıs ayı, göster marifetlerini, öyle bir güldür ki alnından öpeyim, sarıp sarmalayayım seni. *
(evrene mesaj işleri falan)

voca.ro/1l9NTqeF3Sxo

kendimi sıklıkla yanlış yerde, yanlış zamanda, yanlış şeylerle uğraşıp; hayatı kaçırdığımı düşünürken buluyorum. eskiden ne yapmak istediğimi bildiğim için bu yılların çok daha farklı geçeceğini hayal ediyordum oysaki. şimdilerde ise kararsızlık ve karamsarlık, atacağım bir sonraki adımı düşünmemin önünde bir engel oluşturuyor. neyi seçersem seçeyim, sonucun beni tatmin etmeyeceği hissi...

günaydın sözlük,
bugün babam hastaneden çıkacak, normal şartlar altında mutlu olunabilecek bir haber ama bu babamın her zamanki haline bürünüp akşama kadar aç gezmesi, uyumaması, uyanmaması, ilaçlarını düzenli almaması demek. ve ben günün 14 saatini işte geçiren bir insan olarak bunlara asla ama asla yetişemiyorum. üşeniyor, zorlanıyor diye kahvaltı hazırlayıp çıkıyorum, akşam geldiğimde kahvaltılıkların hepsini olduğu gibi bıraktığım yerde görüp, hepsini çöpe atıyorum. poğaçalar börekler yapıyorum, onu dahi alıp yemiyor*
yani anlayacağınız aslında hiç çıkartmasalar mis gibi olacak ama bir sonraki kemoterapi kürü 21 gün sonra* olunca 21 gün hiç bir işlem yapmadan hastanede tutmalarını beklemek imkansız olur.
günaydın sözlük değil, sevgili günlük oldu biraz, bugünlük canım sağolsun mu?