ateistler kuran'ı okumamış diye gem vuran ama kendisi savunduğu kitabı okumayıp, sadece güzel bir çerçeveyle duvara asan ya da yerden yüksek bir yere koyan müslümanlar. sizler kendi kitabınız dışındaki diğer tüm kitapların değiştirildiğini iddia ederken; kaçınız bu kitapları okudu, neresinden anladınız değiştirildiğini? hindistan'da ineğe tapıyorlar goygoyu yapan sizler değil misiniz? ne kadar araştırdınız, ineğin önünde secdeye kapanan insanı nerede gördünüz de bu kanıya vardınız? öyle dahi olsa nerede inançlara saygınız, neden alay ediyorsunuz?
yerde sigara çarşafı görse dua sanıp kaldırıyor müslümanlar, arapça bilmez ama hunharca arapça kuran savunursunuz, sanki tanrı arapça konuşuyor başka dil bilmiyormuş gibi. üstelik kendisi türkçe konuşuyor ve devletinin resmi dili türkçe. siz bunları sorgulamayıp dayatmaya kalkışırsanız ateist de eleştirir.
diyanetiniz sürekli ateistlere sallarken, dinsizliği ahlaksızlık namussuzluk sanırken; nerede o her lafta söylediğiniz hoşgörü dini? dininizin mensupları sürekli bir yerlerde kendini patlatırken, kafa keserken de pek görünmüyor. cemaatlerde çocuklara tecavüz edilirken de hiç ortalıkta görünmüyorsunuz.

en azından ateistler sadece fikirleriyle eleştiriyor. sizler gibi kendinden olmayanı öldürmeye çalışmıyor. sürekli gerçek islam bu değil dediğiniz bi ton örgüt var kendine müslüman diyip, el aleme etmediğini bırakmayan. hiç böyle bir ateist örgütü gördünüz mü?

bir hükümdarın soya dayalı olarak ve ömür boyu devlet başkanı olduğu yönetim biçimidir. saltanat usulü de denir. monarşik hükümdarlar ülkelere göre kral, imparator, şah, padişah, prens, emir, kağan gibi çeşitli adlarla anılırlar.

sevgi

bazen hayat yorar insanı.
şarkılar yorar.
beklemek yorar.
özlemek yorar.
affetmek yorar.
hoş görmek yorar.
boş vermek bile yorar.
ve insan susar.
her şeye, herkese rağmen...
elinden gelen tek şeyi yapar.
bağıra bağıra susar.

orijinal adı ‘ilan edilmiş ölümün kronolojiği’ olan bu kitap dilimize kırmızı pazartesi olarak çevrilen gabriel garcia marquez’in nobel ödüllü romanıdır.
kırmızı pazartesi, sıradan bir gün değil, işleneceğini herkesin bildiği ama önlemek için kimsenin bir şey yapmadığı bir cinayetin öyküsüdür. klasik cinayet romanlarından farkı, biz ilk sayfadan itibaren öleni ve öldüreni biliyoruz. sevgili yazarımız okuruna en büyük spoilerı veriyor ama bu kitabın gizeminden hiçbir şey azaltmadığı gibi kat ve kat arttırıyor. sevgili marquez en sevdiği kitabının bu olduğunu söylemiş, kendisinin üç eserini okuyan biri olarak ona katılıyorum.

sukulent
kaktüs
tavşan kulağı
kılıç
japon dikeni.

komedyen

önedit: son editi okumaya üşenenler için özet: cinsiyetçiliği sizden öğrenecek değiliz.
10 yıl önceki halimdir.
hatta kurabiyelerim bile fırında yayılıp birleşir kocaman bir kurabiye olurdu. arkadaşlarım dalga geçmek için derlerdi ki nizanim o kadar iyi kurabiye yapar ki fırına atmadan kurabiyedir fırından çıkınca kek olur.
sonra ne mi oldu bu işin eğitimini aldım ve yıllardır da pasta sektöründeyim. pasta ustası oldum.
demem o ki azmin elinden hiç bir şey kurtulamaz.
edit:
bazıları başlığın cinsiyetçi olduğunu düşünmüş ama bence değil. çoğumuz cinsiyetçilik yapıldı yapılacak derken olmadık şeylerden olmadık anlamlar çıkartabiliriz. gerek yok buna. insanlar acaba cinsiyetçilik mi yaptım diye paranoyak olacak yakında. bu başlık keki kabarmayan bir hanım için açılmış kadın da denilebilirdi erkek de veya bey de denilebilirdi. eğer yaptığı hiçbir kek kabarmayan yeteneksiz bey diye bir başlık olsaydı oraya neden böyle olduğu ile ilgili şeyler yazardım. ama bu başlık benim 10 yıl önceki halim olduğu için ona göre bir tanım yazdım.

evet ponçikler ama maalesef hastalar. lütfen çok dikkatli olun onlar da bizim gibi şeker, kolesterol gibi obezitenin getirdiği hastalıklara yakalanabiliyorlar. iskelet sistemleri bu ağırlığı taşıyamayabiliyor. hatta depresyona girebiliyorlar ve bu hiç küçümsenmiyecek bir sonuç. kendilerini şişko göbeklerinden öpüyorum.

harikalar yaratan, genelde "bu kız" ve "bikinisinde astronomi" ile tanınan müzik grubu.
modern zamanlar
zaman yok
gece
rahatsız vals
pazar ve ertesi

dokuzbin yıl önce yaşamış bir genç kız.

gözlerini hayata yumduğu yerde, yunanistan'ın teselya bölgesinde bulunan theopetra mağarası'nda 1993 yılında bulundu. yüzü bilim adamları tarafından aslına uygun olarak tekrar oluşturuldu.

18 yaşlarında olduğu düşünülen genç kıza yunanca’da şafak anlamına gelen avgi ismi verilmiştir.

isveçli arkeolog ve aynı zamanda heykeltraş olan oscar nilsson tarafından inşa edilen avgi atinada bulunan akropolis müzesinde sergilenmektedir.

akışına bıraktığımız her şeye "senin için mücadeleye değmez" damgasını vurmuş oluruz. yorgunluk, güçsüzlük, belki de korkaklık yeterli bir sebep değildir. esas sebep verilen değerle ilişkilidir.

insan yaşamı; güneşin doğuşu-batışı, mevsim geçişleri, nehir yatağında akan suyun buharlaşıp yağmur oluşu ve tekrar aynı nehre ulaşması gibi sırası değişmez, sağlam döngülerden ibaret değil. insan yaşamı ve sürdürülebilirliği verilen emekle mümkündür.

oldum olası karı çok severim. küçükken kar yağarken cama yapışırdım, gece bile uyuyamazdım.

neyse bir gece yine kar yağışı bekliyorum.
sene 1997 veya 1998. gece 2 gibi kar yağdı her yer bembeyaz oldu.

ben de o heyecanla, dışarı kaymaya çıktım.
ayağıma sabo terlikleri giyip fırladım. tabi sokak boyunca kayıyorum, çok mutluyum ama.

bir baktım 2 kişi yanıma geldi, koluma girdi beni girişe götürdü. bir baktım ruh ve sinir hastalıkları hastanesi'ndeyim.

üzerimde kimlik falan yok. beni içeri almaya çalışıyorlar. neyse yalvar yakar evin telefonunu arattırdım da abim geldi. beni aldı eve götürdü.

çok sakat var hacı abi. kendini tepeye koyuyor hepsi. çıkıyor dağın başına kartal bakışı yapıyor sözlüğe. her şeyin kendi istekleri doğrultusunda olmasını istiyor.. kimsiniz siz ya ahahah.

eli klavyede nasıl entel yazsam diye düşünüyor.. yazıyor siliyor devamlı.. istediği tonu bir türlü yakalayamıyor. bakıyor yazacak bir şeyi yok ona buna sallayıp ses çıkartıyor. boş bir tenekeden fazlası olamıyor sonra.. üzücü durumlar.

solun mutlaka kendi istekleri doğrultusunda tanım olsun, bilgi olsun, wikiden de ufak serpiştirdik mi 3 5 de anket başlığı tamamdır minvalinde olması gerekiyor, ciddiye alınıyor.. burası çok sıkıntı. egolar patlıyor istedikleri olmayınca, gidiliyor modlara ağlanıyor belki. millete özelden ayrıştırıcı mesajlar atıp tarafını seç deniyor. kendilerine bakmadan kamuoyu oluşturmaya çalışılıyor. değişik olaylar..

yahu bir dön bak kimim ben de.. iki satır eleştiri egolarını söndürüyor sonra. o fıss sesi en sevdiğim. kaldırılamıyor, aşırı tepkiler veriliyor. kimsenin kimseden bir üstünlüğü yok bilinmiyor. 3 5 hype la 100lerce like la, nickaltlarında olan yüzlerce sırtlanın laflarıyla bir 'şey' oluveriyorlar aniden.

çıkışlarında bir beis görmüyorlar sonra. haklı oldukları, yine entel sırtlanların pohpohlamasıyla kabul ediliyor kendince. 'işte ben buyum' deniyor gaza geliniyor. bütün hayat buraya kanalize ediliyor.. yok demeyin sayıları aşırı fazla bu tiplerin.. buraya sonunda zarar verecek olan da bu tipler.. tarih yanılmaz.

balık krakerimi açıp izliyorum ben de bu ego savaşlarını aşırı keyifli oluyor, yüzümde mona lisa gülmesi.

vakt-i zamanında köy ağalarının şehirden misafirleri gelirken karşılama töreninde davul zurnaya eşlikeden tamamlayıcı unsurdur. bu zamanda kabalık olarak algılanabilir.

mantar hastalıklarında kullanılan ilaçlardır.

çılgın anime karakteri naruto uzumaki'nin çok sevdiği yiyecek.

(bkz: alt üst soy bilginizdeki tuhaf isimler)
(bkz: ragnar)

banana fish,violet evergarden,erased ve kimi no na wa.
uzun zamandır anime izliyorum ama bunlar kadar ağlatan bir animeye rastlamadım.özellikle violet evergarden animesinin her bölümünde deli gibi ağladım.derecelendirmek gerekirse şöyle olur*;
1- violet evergarden*
2- banana fish*
3- erased*
4- kimi no na wa*

okulun vizyonu unisex tuvaletle ölçülmesi bilim adına çok üzücü gerçekten