bu yeni nesil sağ kesimin ve ya atatürk karşıtı insanların anlamadığı bir şey var. kimse atatürk'ten beklenti içinde değil. biz fikirlerini devam ettiriyoruz.
söylediği ilim, irfan peşinde koşan, ülkeyi daha iyi bir geleceğe ulaştırmak için aldığı kararlara karşılık mevcut yöneticilerin mahalle ağzı konuşması ve hepsini toplasan bir tane düzgün fikir çıkmaması çok ilginç değil mi?

buradan

belçika'nın gent şehrinde eşi ve hamile kız kardeşinin de aralarında bulunduğu dört kadını öldürüp, iki kişiyi de ağır yaraladığı gerekçesiyle ömür boyu hapse mahkûm edilen osman çallı'nın, cezasının geri kalanını çekmek için iade edildiği türkiye'de serbest bırakıldığı ortaya çıktı. türkiye' de 3 yıl fiilen hapis yatan katil 2020 den bu yana serbest.
belçika medyasında, çallı'nın cumhurbaşkanı recep tayyip erdoğan'ın affıyla salıverildiği öne sürüldü. ancak avukat top bunun doğru olmadığını açıkladı.

top, "türkiye'de cezanızın beşte ikisini çektikten sonra serbest kalabilirsiniz. tahliyenin cumhurbaşkanı affıyla değil, türk hukuk sistemi ile ilgisi var" diye konuştu.
kendisini telefonla arayan belcika vtm haber muhabirine ; güneşin ve kumun tadini çıkarıyorum yakında oglum olacak gereken cezayi cektim artik rahat birakin demis. bundan cocuk yapan kadının nasıl bir akil tutulmasi yaşadığını düşünüyorum. 19 yasinda ki hamile kiz kardesini öldüren sana neler yapmaz...

mahlasının değişik bir hikayesi olan divan şairidir.

o dönemde fuzuli, başka bir mahlasla yazan ünlü bir şair olduğu için onun mahlasını çalan oldukça fazla insan varmış. tabii ki o zamanlar telif hakkı falan olmadığı için bir çare bulamamış bizim fuzuli de bu duruma. sonra ‘’fuzuli’’ mahlasını almaya karar vermiş. bu mahlasın anlamının ‘’gereksiz, boş iş’’ anlamına geldiğini bilen o ‘’mahlas hırsızı’’ şairler de artık bu bizim fuzuli’nin mahlasını çalmamaya karar vermişler.

oysa ki fuzuli, aynı zamanda ‘’faziletli, güzel’’ anlamına da geliyormuş.

sezen aksu-kış masalı.

neden görevden alındığını bize bildirme/duyurma gereği duyuyorlar ki hiç anlamıyorum. bundan bize ne olması dediğim durumdur.

herkesin görüşüne saygı duyuyorum. herkesin düşüncesini dinlerim. 6 yaşındaki bir çocuğu saatlerce keyifle dinlerim. ama bazıları düşünmüyor. onları görüp sinirlenmektense direkt engelliyorum. niye dert olsun ki o kişiler bana. fikri olsaydı evet dinlerdim. ama gerek yo işte.

bütün yazdıklarını okusak filozof olacağımız bir yazar.

coreklipastırma

daha kapanmadan çıldırdığımızın göstergesidir.

doğduğum aileyi seçmedim. ama gelecekteki ailemi seçebilirim. kendiminkinden nefret ediyorum. ama oluşturacağım aileyi sevebilirim... hala verebilecek bir şeyim kaldıysa tabii...

ses bir nesneden yükselen hareketin eşit aralıklı ve periyodik titreşim sonunda hava akımı yoluyla kulağımıza kadar gelen ses dalgalarına denir. işittiğimiz her seste yükseklik, gürlük, ve tını nitelikleri vardır.
- sesin ince (tiz) veya kalın (pes) oluşu yüksekliği,
- sesin hafif veya kuvvetli oluşu gürlüğü,
-seslerin birbirinden farklı bir renk taşımalarına da ses rengi yani tını adı verilmektedir.

kadın sesleri
-soprano (ince)
-mezzosoprano (orta)
-alto (kalın)

erkek sesleri
-tenor (ince)
-bariton (orta)
-bas (kalın)

beyler yarın akşam 10-11 halı saha var alayım mı? dişli bi rakip var bizim mustafa gilin ekip. gören hızlıca yazsın, haber bekliyor mustafa, başkasına soracak yoksa.

beyle anadan doğma geziyor evde itoğluit. *

ne başlıkları açanlar vardı. ilgi görmeyen her başlık dibi boylamaya mahkumdur. biz bu yönde çaba sarf ediyoruz.*

ilkokul yıllarımda yirmiden fazla kitabını okuduğum yazardır. otuz ya da 40 sayfayı aşmayan güzel kapaklı kitaplardı. aralalarından sadece "kayıkçı güzeli" kitabının ismini hatırlıyorum. onu komşunun çocuğuna ödünç vermiştim. bir hafta sonra taşınmışlardı. belki de bu sebepten içimde yer etmiş.

bütün dünyada ve emin olmamakla birlikte bütün evrende bulaşıcı bir hastalık gibi her yanımızı sarmış olan ve insan ilişkilerini şekillendirip yepyeni bir düzen oluşmasına neden olan yoğun duygu ve kontrol kaybı halidir.

evrensel cinnet pıtrak gibi her yanı sarmaya ve derinden derine etkisini göstermeye başladığından beri kaybettiğimiz çok şey oldu. önce tahammülümüzü kaybettik. artık kimse kimseye hoşgörü göstermiyor, hatta bunun için herhangi bir gayret bile göstermiyor. trafikte korna çalmak yüzünden birbirini delik deşik eden insanlar dolu her yanda. rahatsız edici olsa bile bir sesin insan hayatına değer olması herkesin kanıksadığı bir durum halini geldi.

merhametimizi de kaybettik. artık düşene bir tekme de biz atarken tereddüt ettiğimiz tek nokta ayağımızın acıyıp acımayacağı. yere düşenin yerde kalması için elimizden geleni yapmaktan imtina etmiyoruz. zor durumda olan insanların bunu hak ettiğini düşünerek içimizdeki yılanları besledikçe besliyoruz ve bize dokunmayan bu yılanlar bin yaşıyor.

hakkaniyet duygumuzu yitireli de çok oldu. istediğimiz ne varsa onu hakkımız sayıyoruz. kendi hakkımız olduğuna inandığımız her şey başkalarına zarar verme pahasına bizim olmalı. çünkü evrenin merkezinde biz varsak eğer bu küçük noktada başka kimsenin yaşama hakkı olamaz.

yaşama hakkı demişken öldürmek artık alelade bir eylem haline geldi. hatta öldürmek bile tek başına yeterli gelmiyor içimizi soğutmak için. daha çok can yakmam hevesindeyiz. insan zihninin sümüksü yaratıcılığının yarattığı işkence nefretle yanan içimize kova kova serin sular döküyor. boğulmamak için daha çok ateş. içimiz buhara kesti.

evrensel bir cinnet içinde kendi kendini sokmaya yazgılı bir akrep gibi öfkeli öfkeli dönenirken kaybettiklerimizin yasını tutabilecek kadar bile insanlık kalmıyor içimizde. ama daha yolumuz uzun, cinnete kurban edilecek daha çok gezegen var evrende.