uzun zamandır gözyaşı ile ilişkimiz biraz uzak. yani ben zaten ağlak bir insanım ha deyince yer çekimine meydan okuyamayan damlalar gözlerimden aşağıya doğru hızlıca süzülür. hatta bazen yarıştıklarını düşündürür bana. o yüzden birazcık ağlamak, ağlamak değil benim nezdimde.
neyse konu bu değildi ve zaman da değildi aslında. kişisel anı arşivimde bu da dursun yazısı bu tam olarak. unutmayayım diye. çünkü çok uzun zamandır, çoğu şeyi unutuyorum ben. hissetmeyi de unutmuşum. bazı hislerin ne denli güzel hissettirdiğini de. keşfetmek çok güzelmiş mesela. sığınmak bir bebek gibi. yetişkin olmamak bazen.

tesadüf eseri bir öğrencimin önerdiği şarkıyı dinlerken hattın diğer ucunda duyduğum ses içimdeki tüm katmanları salladı. doğru kelime bu. ruhum sallandı. içimi çekmeye başladım. her bir hıçkırık ile hüzün, tedirginlik ve huzur. ve evet! duygular da sallandı. vapurun gürültüsünün arasında rüzgar sesleri kulaklığın ardından ulaşacak kadar güçlüydü. savurdum içimde kötü ne varsa. acıyordu da güzeldi. aynı şarkı tekrar tekrar döndü fonda. ben denize karşı oturup bir bira açtım. hızlıca içtim. bu ara çok hızlı içip çok sarhoş gezdiğim günler var ama bu onlardan biri değildi. onlar eğlenceli ve hızlı anlar genellikle. bu ise sükunet ile ilgili. o sallantının ardından gelen derin bir dinginlik koskocaman bir huzur. ve akan çokça gözyaşı.

boğazına, rahatına oldukça düşkün ve inatçı olurlar genellikle.

zenginler her seyden her türlü muaf zaten

uyunması gerekirken uyumamak.

nida ateş sesi, yâre yakılan nağme, duyulmayan ses, bitmeyen özlem..

"bir mendil aldım aldım dereden (şeherden)
yolum geçmez yar buradan
binbir derdim var yaradan

güzel seni çok özledim
üç ay oldu yol gözlerim
hakikattir bu sözlerim

bahar çiçek açar dalda
ömür geçer hep bu yolda
benim gözüm değil malda

güzel seni çok özledim
üç ay oldu yol gözlerim
hakikattir bu sözlerim

selam gelir mektup ile
mektup değil bu bir sille
sever isen beni dinle

güzel seni çok özledim
üç ay oldu yol gözlerim
hakikattir bu sözlerim(şikayettir)"

spotify

olmaması gerekir ama bazen insan boşluğa düşüyor. iki insanın neye göre ayrılmaya karar verdiği çok önemli aslında. kimi yoğun duygular içerisinde yaşarken kimi de aynı olmayabiliyor. bunlar neticesinde özlem oluyor kolay değil. ancak yaşayan anlar.

sek erkek.

sağ kolum.
işten yorgun argın geliyorsun, ev süpürülecek, yemek yapılacak, ortalık toparlanacak, yerler silinecek, tozlar alınacak vs. ve bunca işe karşılık seninle iş bölümü yapan bir teknoloji harikası. bu kadar işle mücadele etmek zorunda olmadan, sırf yorum yapmak için yorum yapmayın rica edeceğim.
bir kadın olarak ben memnunum.

eminim türk erkeklerinin yarısından çok yardım ediyordur ev işlerine.

yaratıcılığı öldüren farklı bakış açısının insana ne katacağını farkına varmayan kişilerin beyanı niteliğinde. hepimiz farklı olmalıyız bence güzel olan bu. tek düze düşünceye hakim olan sıkıcı bir dünyaya tahammül edemem gibi. farklı düşüncelere saygı duymayanlar bizi mahvediyor sadece. dünya kimsenin etrafında dönmüyor ve senin doğrun senin için bir başkasına dayatmadan yaşamayı denemelisin huzuru bulacaksın.

ıyi de kime ne bundan , ibadette reklam olmaz , ibadetin gizlisi makbuldür denmiyor mu ?
gerçekten bazen bu kadarına da pes dedirtiyosunuz,
bir de öyle masum masum anlatmış ki , sadece farzları kılıyormuş bla bla.
ben hiç kılmıyorum, kime ne bundan ?
bırakın bu komik algı yönetimi numaralarını, millet yemiyor artık .

edit: sürekli buna benzer başlıklar açıldığı için, hanginize yetisecegimizi şaşırıyoruz.
bakın daha dün yazdığım bu #135588 entryi okuyun , belki bu algılara müracat ederken , düşünürsünüz az da olsa.

ssk yı ülke ile kıyaslamak pek doğru olmaz. z kuşağı bu zaman da bu ülke'ye gelmenin talihsizliğini yaşıyor. geçmişte ki ssk'dan çok yaşadığı anın çaresizliği fazlasıyla yetiyor. anlatmayın bir şey z kuşağına, y kuşağına dinlemekten bıktık usandık biz..

nickaltı boş dediler geldik. hoşgeldin değerli yazar.

çünkü niye olmasın?

şu mesleği komple yapay zekaya versinler artık, kredi satmaya çalışan robot gibi ezberden bik bik konuşan sümük gibi yapışan insanları kırmamak için kırk takla atıyorum. istemiyorum dedikçe daha çok ısrar ediyorlar bide.

buzulların derinliklerinde gün yüzüne çıkmayı bekleyen virüsler gibidirler her tarafta gözleri kulakları vardır benekli sırtlanların aralarında oluşturduğu dayanışma vardır nerede indirim, kampanya, etkinlik varsa affetmezler indirim için 4-5 kredi kartını takla attırmaktan imtina etmezler.

gayet normal bir durum..zaten birkaç senedir bunun belirtileri geliyordu.iç anadoluda özellikle mısır ve şeker pancarı gibi aşırı sulanan mahsullerin ekildiği tarlalarda obruklar oluşmaya başlamıştı hemde dev obruklar..yanlış olan tarım politikasında değişikliğe gidilmemesi daha büyük felaketlere ne yazık ki yol açacak gibi duruyor...

yanlış bir düşüncedir. lahmacun on numara yiyecektir.
küçümsemeyin olum bu kadar kendi yiyeceklerimizi. turistler yiyince oooo dilişissss diyorlar.

hz. isa - babaya ben nasıl dünyaya geldim diye sormak

puhahaha diye gülmemi sağlayan olay. nasıl bir simülasyondayız, ne yaşıyoruz biz anlamış değilim.*