dışarı çıkmak.maskeyle dahi olsa dışarı çıkıp arkadaşlarla,aileyle,değer verdiğim insanlarla yemek yemek, dolaşmak,sahilde deniz havasını içine çekerek yürüyebilmek,sosyalleşmek ve pandemi öncesi bize göre rutin haline geldiği için değerini bilemediğimiz bir çok şeyi daha tahmin edemeyeceğim kadar özlüyorum.

5 mart 2021 günün ünlüsü yazarlarımız;

twitter ünlüsü: celâli

instagram ünlüsü: daddy

oldu. (bkz: kocaman alkış)

birazdan kafa iznine cikacak olan yazar-mod kisisi.* neyse meseleye geleyim bu aralar cok zor donemlerden geciyorum ve acikcasi hic iyi degilim sozluk.* biraz kendime gelmek umidiyle kabuguma cekilmem gerek. bu yuzden bir muddet kafa iznine cikacagim ama bunu hesabimi dondurmadan yapacagim. bilhassa bu sekilde yapiyorum ki, hareketim farkli sekilde algilanmasin, yanlis anlasilmalar olmasin diye... birazdan hesabimdan cikis yapacagim ve akabinde bir muddet aranilan hazall'a ulasilamayacak...ama sonrasinda tabii ki de buradayim cunku yoldaş canımız, sözlük yuvamız nihayetinde... o zamana kadar saglicakla kalin, geceleri yoldas'i* ve canim modlarimi yormayin gorusmek uzere...

bir kaç saat sonra kızımın gireceği sınav.
onun için de benim için de sadece bir sınav.
ben anne kadar hayatı ne kadar ciddiye alıyorsam o da öğrenci olarak hayatı o kadar ciddiye alıyor. *
pandeminin kötü idare edilmesinden dolayı heba olan bir buçuk senenin sınavı.
dünyanın sonu değil.
sınava girecek tüm yavruların, rabbim yar ve yardımcıları olsun.
mutlu girsinler mutlu çıksınlar sınavdan inşalah.
nihan kaya'nın dediği gibi her çocuk içinde bir potansiyelle doğar bazı anne babalar ona müdahale etmez çocuk o potansiyelini ortaya çıkarabilir
bazı anne babalar çocuğu yer tüketir çocuk o potansiyelini hiç ortaya çıkaramaz.
çocuklarımız kendi potansiyellerini doğru zamanda ortaya çıkarsınlar inşallah.

hani bi bilgisayar vardır ya, oyun oynayayım dersin kaldırmaz, film izleyeyim dersin donar kalır işte aynen buyum ben. her şeyi yapacakmış izlenimi verip hiçbir şey yapamam.

annenin kim olduğu kesindir, babanın kesin değildir sözü bu hukukun temel kuralı. o zaman dna testi yok ve bu kural tartışmasız geçerliymiş.

hayat kurtaran eylemlerden biridir.

sigmund freud, "bir insanı kaybetmek istiyorsanız onu çok sevin." diyor ve ekliyor: "sevildiğinden emin olunca insanlar nasıl da cüretkâr oluyor!"
yani bir insanı kaybetmek istemiyorsanız ona hak ettiği değeri verin.

olmadı, olmayacak da
işte... kırık taşlar gibi bir anlatım!
üstelik teker teker düşüyorlar yere, kayboluyorlar.

“trust, like the soul, never returns once it is gone”

(güven, ruh gibidir! çıktığı yere tekrar dönmez.)

ya bide diktatör deyince mesaj kutumu yeşillendiren çomarlar var.

tanım: dikta rejiminin yıldırma politikası.

türkiye’nin en doğusunda yer almasına rağmen sert karasal iklim değil, mikroklima alanı olduğundan dolayı akdeniz ikliminin karakteristiğinin görüldüğü ilimizdir.

üst edit: bu tanım bir takım küfürler, hakaretler, kan, kemik ve gözyaşı içermektedir.

ben bu tanımı neden yazdım? niçin yazdım? nasıl yazdım? bunu izaha gerek yok. gördünüz, oturdum yazdım! ama, yazmamış da olabilirim. yazmışsam yazmışımdır, yazmamışsam yazmamışımdır. görünen tanım... uzakta değildir. buraya yazdık da sonradan yazmadık mı dedik? bunlar bi takım uydurma laflardır... sahi ya ben bu tanımı neden yazdım? kim yazdırdı lan bana bunu?! ha, evet doğru ya. death stranding gömerken gidip horizon zero dawn oynayın diye bir laf etmiştim, biraz da bu oyunu gömeyim dedim. önceden belirteyim, senaryo konusunda death stranding ağzına vurur bu klişe senaryonun ama görsellik-iyi grafik için oyun oynayan birinin horizon zero dawn tercih etmesi daha mantıklı. en azından kojima abimizin aksine bu oyun biraz oynamamıza izin veriyor. yoksa gidip onurunuzla the witcher 3 wild hunt oynayın ya da ne bileyim watch dogs 2 bile olur.

guerrilla games ve sony'nin decima'nın ekmeğini yediği sıradan bir oyun daha. sıkıldım bu şarap çanağına tükürdüğümün ubisoft açık-dünya mantığından. şimdi assassin's creed on oyoso diyen arkadaşlar gelmeden belirteyim, bir bildiğimiz var da yıllarca elimizi sürmedik o dandik seriye. ha niye çünkü bunca sene ubisoft bizi kazıklamasın diye çabalayıp sonra gidip bu ağzına tükürdüğümün oyunları ubisoft mantığı ile bizi kazıklasın diye! çok sinirliyim, bir senedir geçmedi sinirim.

önce biraz öveyim çünkü gömerken ipin ucunu kaçırıp iki sayfa yazı yazma potansiyelini taşıyorum. olum adamlar sanat eseri icra etmişler, bir oyunun grafikleri nasıl bu kadar güzel olabilir?! o kadar aksiyonun içinde durup manzaraya hayran kalmaktan robotlar ağzıma yüzüme geçirdiler iki tane. bu arada ben death stranding'de bu kadar düşük fps almıyordum bu oyun niye böyle guerrilla? oyun zevkimin içine edilmiş hissediyorum. ha keza oyun zevki namına da çok bir şey bulamadım ya neyse. oyun tamamen görsel şölen ama açık dünya mantığının elde bulunan diğer tembel işler ile hiçbir farkı yok. birbirini tekrar eden tasarımlara sahip meka dinazor dövmek istemiyorum abi ben. tamam istiyorum ama 40 saat boyunca değil yani. gerçek anlamda harika modelleme çıkarıp neden birbirini bu kadar tekrar eden yaratıklar yapılıyor anlamış değilim. tamam açık dünya sonuçta ve ne kadar muhteşem yenilikler bekleyebiliriz ama bu kadar kendini tekrar eden bir oyun bir süre sonra sıkmaya başlıyor ve baktığımızda bu rutini tekrarlamaya değecek bir ödülvari sistemi de yok o kadar. death stranding'de o bile yoktu ama mesela 2018 çıkışlı god of war'u ele alalım. adamlar yarı-açık dünya mantığını oyuna çok güzel oturtmuş üstelik yan görevlere gitmeyi isteyecek kadar güzel bir sistem yaratmıştı. o yan görevleri yapmadan da oyunu bitirebiliyorduk ama yan görevler insanı gerçek anlamda cezbediyordu.

sen harika bir açık dünya mantığı ile pazarlamaya çalışıyorsan oyunu -ana hikaye mevzularına sonra geleceğim- o zaman övüneceğin tek şey bak ne güzel grafiklerimiz var bir de metal hayvan tasarladık işte olmamalı. bir kere senin güçlü bir ana hikayen yok ve ana hikaye hasebi ile kesip biçtiğimiz o insanları berbat tasarlamışsın zaten. hayır yani vadiye kaya diye tasarlamışlar bir iki tane hareketsiz insan modeli, kayaya vuruyoruz ölsün diye ama bakıyorsun mesela en basitinden stormbird'e, sawtooth'a bu kadar mı gerçekçi olur? hareketleri, patlamalar, zırh tasarımları derken orgazmik bir etki bırakıyor insanda. elinde değerlendirebileceğin muhteşem bir açık dünya var, bunu maksimum 7-8 tane meka yaratık ile sınırlandıracağına çeşitlendir. en kötü oyun biraz geç çıkar ama verilen paraya değer en azından ama hayır illa ubisoft'un rezil kepaze tekrar et ve dolu göster mantığını kullanıp üstüne far cry 3, assassin's creed,tomb raider gibi sevilen tüm oyunların boktan sistemini birleştirmeye çalış ortaya da bu kopya içerik çıksın. ben post-apokaliptik bilim-kurgu'nun köpeğiyim ama kanser oldum oynarken bu salak pazarlama mantığı yüzünden. ana karakter hatun (aloy) da zaten game of thrones ygritte ile lara croft çakması olmuş ya neyse.*

aynı mantıkta ilerleyen görevler de cabası. karakter gelişimi gördüğümüz harika bir başlangıçtan sonra -ki günümüz açık dünya mantığı ile ilerleyen oyunlarda zerre ana senaryo ve karakter gelişimi göremediğimizi düşünürsek ben buna bile tamamım- nasıl hiç edilebilir tüm bu gelişim? yenilik vadediyoruz diyerek milleti ayakta uyutmak bu. benim bu oyundan görsellik dışında zevk alabilmem için oynadığım ilk oyun olması gerekiyor.

ha, bu oyun çok mu kötü bir oyun? yoo gayet güzel oyun aslında. ana hikaye ne kadar klişe olsa da film gibi izletiyor kendini. hey gidi rost be... aloy'un karakter gelişimi oyunun başında şaşırtacak derecede güzel işlenmiş. silahlar gayet güzeldi ve karakterin biraz hantal olması sebebiyle gayet gerçekçi bir deneyim sunuyordu. icerail, stormslinger, ropecaster falan kullanması epey keyifli weaponlar ki ben uçup kaçtığımız, karakterlerin beş dakika yerinde durmadığı hack 'n' slash oyunlarının kölesi olmama rağmen bu gerçekçilik için özellikle hantal bir wp kullanım sistemini epey sevdim bile diyebilirim. beni kızdıran ellerinde harika bir fırsat varken ubisoft'un salak saçma hilelerini kullanıyor olmaları. yoksa oyun kendi türü içinde yenilik vadetmese bile günümüzde çıkan salak saçma oyunlara nazaran gayet 7 verilecek bir oyun.

anısı olan,insana bir şeyler hatırlatan,kimi zaman tebessüm ettiren kimi zaman da gözyaşı dökmemize bile sebep olabilecek kadar bizim için değerli eşyalardır.anı kutumda sakladığım her şey buna dahil aslında benim için ama birkaç sene önce babamın bana hediye olarak aldığı kar küresi ve anneannemle dedemin bundan yaklaşık 50 yıl önce evlendikleri gün çekildikleri o orijinal fotoğrafın yeri apayrıdır bende.

meltingcim yine nokta atışı yapmış. tek eksiği yok..
(bkz: var böyle tipler)

"ya hatalarına yüzleşirsin,
ya da hataların ile yüzsüzleşirsin.
cahil olmak ayrı,
pislik olmak ayrıdır"

bu cümleyi yüzüne yüzüne söylemek istediğim insanlar var bu hayatta..

kadın kadındır. başını kapatmak ya da kapatmamak sadece tercih durumudur.

gün geçmiyor ki şuncaazcık ülkemizde söylemlerin ardı astarı kesilmiyor saygı değer kafacılar
orta doğu ve balkanların en eli öpülesi
dünya devletlerinin korkulu rüyası
dr.who dizisinin en güçlü 8. ülkesi
minesotanın dostu.
uygur türklerinin düşmanı.
hayvanlara tecavüzde 2.
kadın haklarında sondan 6. olan 3 tarafı denizler ile çevrili güzel ülkemizin
ponçik lideri tarafından tüm ülke kadınlarına söylenilmiş söz. (ponçik dedik diye gökkuşağını çağrıştırmaz inşallah)

sayın ponçik efendi.. lütfen torbacınızı bizimle paylaşın.. kafanıza yetişemiyoruz çünkü

ahanda gaynak

yardakçı kaynak

“aslanım graliçem” olmaya adaydır. halayımın başı, gönlümün telaşı, gözümün nuru, dilimin türküsü olması için hiçbir engel yoktur*.
not: gönül işleri başkanlığıma hemen atamasını gerçekleştiririm.

başkalarıyla da flört ediyor olması .