iban verin payımız neyse ateşleyelim genşler. hazır fast mast çıkmış gece gündüz ateşleyebiliyoruz.

(bkz: sosyal sorumluluk projesi)

fazla umursamaz görünüyorum, halbuki her şeyi o kadar umursuyorumki ...belki bunu farketseler daha az kırarlardı beni .ya gerçekten umursamaz olmalıyım ya da hislerimi belli etmeliyim.

ortaokulda iken içine dahil olduğum dönem.
emekli bir şey bir şey diye sınıfa girerdi. selam ederdi. çok tatliş bir hocaydı. daha da başka bir şey hatırlamıyorum. sene bilmem kaç.

olmadı, olmuyor, olmayacak...

youtube günlüğüm kanalının sahibi, göksu sayesinde geldim. iyi ki gelmişim. mahlaslardan hangisi göksu olabilir diye tahmin etmeye çalıştım ama çok zor. buradaysan ses ver göksuuuuğğ.

bugün liseden yakın arkadaşlarımdan birinin evlilik haberini aldım ve bildiğin şoka girdim yav insanlar böyle nasıl evlenebiliyor ya da evliliğin kıyısına yakın sularda geziyorlar ben o kadar uzağım ki haha ne diyeceğimi bilemedim kısa bir tebrik mesajı attım.ben hâlâ büyüdüğümü kabullenemiyorum millet evleniyor ben ikinci bir üniversiteye mi başlasam diye düşünüyorum valla bilemedim kim doğrusunu yapıyor.tabiki herkesin yaşantısı hayata bakışı çevresi bilmem nesi aynı değil ama yıllarca aynı sıralarda oturduğun aynı dertlerle dertlendiğin aynı yolun yolcusu olduğun insanlarla belli bir zaman sonra nasıl bu kadar değişik yollara saparsın pek anlayamıyorum.

öncelikle bu başlıkta sözlük yazarları kastedilmiyor ise de isteyen yazarlar kendilerinin veya okuduğu yazarların en sevdikleri aşk şiirini elbette yazabilirler. ben de aşağıda en sevdiğim aşk şiirini yazacağım açıkçası. artful living isimli site bazı şair ve yazarların en sevdiği aşk şiirlerini sormuş ve bir yazıda derlemiş. başlığı açmaktaki asıl amacım da bu yazıyı paylaşmak. yazarları, en beğendikleri aşk şiirlerini ve bu şiirlerin kime ait olduğunu bu tanıma ekliyorum, yazının tamamı ve şiirler için linke tıklayabilirsiniz.

ahmet ümit - üçüncü şahsın şiiri (attila ilhan)
ali lidar - mona rosa (sezai karakoç)
ece temelkuran - aşk (cemal süreya)
kaan murat yanık - geyikli gece (turgut uyar)
ahmet telli ve şükrü erbaş - saman sarısı (nazım hikmet ran)
nermin yıldırım - çakıl (bedri rahmi eyüboğlu)
pelin batu - hatırlama (ahmet hamdi tanpınar)
tuna kiremitçi - yaşlandığında (william butler yeats)
salvadore* - pia (attila ilhan)

sizin fikirlerinize saygı duymayan, sürekli kendini haklı zanneden, psikolojik şiddet uygulayan, sizi eleştiren veya aşağılayan insanlardan direkt kaçın.

unutmak istiyorsun olmuyor
aklına geldikçe sanki bir şey içini sıkıştırıyor.
ilk zamanlar onu düşününce yüzün gülerken sonraları onu düşünmemek için elinden geleni yapıyorsun.

negatif, gamlı, dertli, tasalı, aksi, gizemli, nobran, patavatsız insan sevemiyorum.
mevlana olamıyorum. herkese göre değilim.

birbirimizin toplarını sıkıp "oku lan istiklal marşını tersten" diye bağırmadığımız için biz kadınların mizah yeteneği yeterince gelişmemiştir. zaman zaman toplaşıp dağa çıkar, mizah duası ederiz. rabbim bu aciz kullarına mizah yeteneği ver.

daha 2.sezonunu yeni bitirebildiğim uzun metrajlı bir dizidir. gerilim, aksiyon ve korku dolu sahneleriyle âdeta insanın heyecanını doruk noktasına ulaştırıyor.

açıkçası bazı yerlerde duygusallaştığım da oldu diyebilirim. ne yazık ki, ölüm kimin başına gelecek, ne zaman gelecek bilinmez. sevdiklerimizin değerini bir kez daha anladığımız ve onlarla geçen bir saniyenin bile ne kadar önemli olduğunu hissettiğimiz bir dizidir.

dizinin konusu ise; dünya genelinde insanların beynin bir kısmında hastalık olarak ortaya çıkan ve tüm dünyayı etkisi altına alarak, herkesi ölüm- kalım savaşına sürükleyen ve aynı zamanda aynı adla çizgi romandan uyarlanan bir gerilim - aksiyon dizisidir. sadece insanların zombilerle savaşından ibaret olmayan, yer yer duygusal sahnelerle de yüzümüzü düşüren ve sevdiklerinin de hayata karşı nasıl bir amaç içinde kalacakları anlatılır.

eğer gerçekten böyle bir durum bizim yaşadığımız dünyada da meydana gelirse, birçok ölümün olacağı kaçınılmaz.

ilk başlarda zombileri öldürmek ne kadar korkutucu olsa da, dizi ilerledikçe karakterler bununla yüzleşmeye alışıyorlar ve öldürdükçe de insani duyguları - merhametleri, yardımseverlikleri, hoşgörüleri - azalıyor. bunu izledikçe görebilirsiniz.

son olarak dizide geçen insanlığımızı ve hayatımızı sorgulatacak replikleri sizin için bırakıyorum.

eski hayatımız yok olmuş olabilir. ama insanlığımızı kaybetmek, bizim seçimimizdir.

her zaman umut vardır. belki sende yok, belki burada yok ama birilerinde, bir yerde mutlaka var.

insanlar değişir, kurallar da...

keşke her şeyin sonu iyi olacak diyebilseydim sana… olmayacak. ama şu anı iyi kılabiliriz.

sözlükte ki bir çok yazarı anlatan söz. tanımı beğeni almaz gelir burada dandik tanımlar çok beğeni alıyor vik vik vik diye öter en basitinden.

oysa kendisi bir israf, esas dandik olan kendi şahsiyeti, onun hiç farkında değil.

karaciğerim. vücudumuzdaki en büyük organ ama kıymetini bilemedim. hareketsiz bir hayat tarzı, obezite, majör depresyon gibi nedenlerle kendisinin yağlanmasına ve dolayısıyla büyümesine neden oldum, çok üzgünüm ama bir haftadır doktorumun yazdıkları dışında bir şey yemiyorum, bol su içiyorum, spor yapıyorum, günden güne seni iyileştireceğim ama bugüne kadar seni yorduğum için beni affet...

lahmacuna sarılı adana yemek gibi skandal bir alışkanlığım var.

serada kavun topluyorum. yaklaşık 500 kilo toplandı 1 ton daha toplanır. ne bitmez çileymiş dediğim saatlerdeyim.

yoldaşın üç kulhü bi elhamına bakar.

hayret, korkunçlu demiş hatırlayan yazarlar, hiç korktuğumu hatırlamıyorum. fakat derinden etkilediği konusunda hemfikirim. dönemin çizgi filmlerine kıyasla, farklı bir dokusu vardı. gerek kullanılan hafif soluk renklerin, gerek müziğin, gerekse birbirinden ilginç karakterlerin güldürmek için ya da aman çocuklar hoş vakit geçirsin amaçlı yapılmadığı aşikar fakat beni korkudan ziyade kocaman ve bambaşka dünyaların gizemiyle tanıştırıyordu.
aradan yıllar yıllar geçmesine rağmen o çizgi filmi neden hala bu kadar sevdiğim, hatta neden severek hatırladığım tek çizgi filmin o olduğu konusu ise benim için hala gizemlidir.

demek böyle bir liste varmış. yazarın emeğine sağlık. benim de emeğim var. sevindirik oldum lan.

arada sırada aklıma gelen ve beni kendi kendime güldüren akit gazetesi haberinin başlığıdır. cidden, olabilir mi peki?