ben de varım. çok tecrübem olmasa da yaparız bir şeyler.

sol tarafta görünce off olsa da yesek dediğimiz başlıklardır.

birader şu patates kızartması başlığını alın oradan gece gece.

dinazorlar kırmızı çizgimizdir!!!

sabaha kadar balkonda oturunca hava o kadar da sıcak gelmiyormuş aslında. sabaha kadar balkonda oturmanın zararları ve yararları üzerine yazı yazacak kadar uykusuz ve sıkılgan bir haldeyim.

sabaha kadar balkonda oturup sıcaklamıyor insan ve üstelik klima açmaya gerek kalmadığı için fatura için de olumlu düzenlemelere gidiliyor galiba. yani bu dönemde herhangi bir şeyi maddi açıdan düşünmeden yaşamak mümkün değil zaten. bazen üşüyor gibi oluyorum, ülkenin neredeyse en sıcak diye tanınan şehrinde bu mevsimde bile üşüyebilecek nadir insanlardanım galiba. bulvar üstünde oturmuyor olsaydım diyorum bazen, yoldan geçen herkesin ve her şeyin sesini bu kadar duymak zorunda değiliz ama ne yapalım, binayı buraya kondurmuşlar.

insan keyfinden sabaha kadar balkonda oturur mu? ben hiç keyfimden sabaha kadar balkonda oturmadım. ya sarhoş olduğum için ya ağlayacak yerim kalmadığı için oturdum bundan önce hep. bir gün keyfimden sabaha kadar balkonda oturacağım, yanımda keyif verecek bir şeylerle birlikte yapacağım.

sabaha kadar balkonda otururken sandalye başında uyuyakalmak dışında bahsedecek bir şeyim olmadığını fark ettim. uyuyakalmamak için elimden geleni yaptım, yapmam gereken diğer şeyleri yapmak için susmam lazım artık.

"bir gün mezarlarımızda güller açacak ey halkım unutma bizi... bir gün sesimiz hepinizin kulaklarında yankılanacak ey halkım unutma bizi..."
-uğur mumcu-

hayırlı olsun. iki ay önce geldiğim sözlük gözlerimin önünde kocaman oluyor, duygulandım vallahi.
nice bir milyonlara sözlük!

insanlara ve dünyaya farklı açılardan bakmayı öğrenerek kişinin kendisine empati depolaması ve sonunda empat olarak hayatına yaralı bir şekilde devam ederek kendisini kitaplara adaması ve kısır döngü...

ne güzel oldu, ne hoş oldu. yardım yapanlara ve düşünenlere ne kadar teşekkür etsek az. nice böyle yardımlara!

hasnicktir be rıfat abi.

birisi vatanı kurtarmış, öteki satmakla meşgul.

bu iki ismi aynı cümle içinde kullanmak bile abestle iştigaldir.

seni bir kere öpsem,ikinin hatrı kalıyordu.
iki kere öpeyim desem üçün boynu bükük...

-cemal süreya

köpeği çok tatlıdır.

gördüğümüz kadarıyla anormal yazarların tutunamadığı, anormalliklere taviz verilmeyen, sükunu sonuna değin hissedebileceğimiz bir güzel sözlük.. hayal kırıklığı olmamasını temenni ederek nikah defterine imzamı atıyorum ve gönülden evet diyorum.

evet evet evet. bir ömür mutlu olmak ümidi ile sevgilim.

kulüp için yazdığım “kulüp” şiirim ektedir;

bir yanda varvara, bir yanda suzy
edebi sözlerle mest etti bizi
o sözler ki unutulmaz, kalır hep izi
kitap kulübünü seviyom dostlar

yaz kızım gelsin yazsın bir yazı
kırık topuk desen, ta dünden razı
baharı, kışı, güzü ve yazı
kitap kulübünü seviyom dostlar

garip panda sayfaları çevirsin
çıkarsın cevheri öne getirsin,
gezo sen tam bir şiir gibisin,
kitap kulübünü seviyom dostlar

minik fare desen, o tam bir yazar.
kalem yazmaz olunca o yine yazar.
farketmez salı, perşembe, pazar,
kitap kulübünü seviyom dostlar.

kahretsin yine çok yaratıcıyım…

şaka bir yana dostlar kitap kulübü bir harika!

elias canetti’nin dünya roman tarihinin zirvelerinden biri sayılabilecek muhteşem romanı körleşme’nin baş kahramanı sinolog profesör kien’in zaman içinde edindiği entelektüel yalnızlığa verilen ya da verilmesi gereken addır.

kien yalnızlığı entelektüel insanlarda görülen tercih edilmiş yalnızlıktır. kitaplarla haşır neşir olma süresi uzadıkça insanların diğer insanlara olan tahammül seviyesi ve süresi aynı oranda azalmaktadır. başka insanlarla ortak bir konu üzerinde sohbet etmek git gide zorlaşır ve insanların aptallığı çekilmez bir hal alır.

eğer kien gibi dev bir kütüphaneniz de varsa zamanla evden çıkıp insanların arasına karışmak bir zulüm gibi gelmeye başlar ve (bkz: jean paul sartre)’ın cehennem başkalarıdır sözü hayatınızın bir özeti haline gelir. cehennemden uzak durmak için de kitapların arasındaki seyahatlerinizin arasındaki süre azalırken seyahat süreleri de uzamaya başlar.

insanlardan koptukça onlara olan bağımlığı azalan insanlar kien yalnızlığı ile sarılıp sarmalanırlar. ve bu durum gittikçe aşırı bir hal almaya başlar. insanlara karşı duyulan bulantı yavaş yavaş bir kibire evrilir. insanları küçük görmeye başlayınca da kişi artık geri dönülmesi mümkün olmayan evreye geçmiş durumdadır.

artık onun için bütün insanlar eşittir. hiçbir insanı birbirinden ayırmaz. hepsine aynı şekilde yaklaşır çünkü sonuçta hepsi insandır, daha kötü ne olabilir ki?

kien yalnızlığı daha büyük yalnızlıklar için bir eşik değildir. daha büyük yalnızlıkların ta kendisidir.

bunu soran var mı gerçekten? hayır ya..

tanıyıp soğumak varken bu ne ızdırap.aslında hayal ettiğin gibi olmayan birine anlamlar yüklemek işin içinden çıkılmaz hale sokar insanı.

herkesin içinde yapılan bütün evlilik teklifleri

“içimde ölen biri var.”

bakınız hem ölüm hem cül bir söz.

mezuniyet fotoğrafı için sınıfça çekime gitmiştik. sonra burger, kafe vs. akşam bilmem kaçta eve dönmüştük. mezuniyet partisi* hayallerimiz vardı hepsi çöp oldu. ama en azından çekimi yapabildik.*

film değil, bir dizi. avrupa yakası şahika..

bazı yönlerimiz çok benziyor. içimizde bastırılamaz bir aç var. lahmacun candır ikimiz de salon kadını çizgimizden çıkmak istemiyoruz.
ikimiz de bazı durumlarda çirkefe bağlayabiliyoruz.