sen iyilikler ve güzellikler uzmanı
suskunun gizemli sabrı
bir teraziyi en iyi kullanan
iğnenin ve ipliğin mercek gözlü büyücüsü
karnaval gecesinin eğlentisiz parmak çocuğu
ey hayat cambazı
ey ip şaşkını
ezberle o incecik tel üzerinde
hayatı dengeleyen asayı:
aşkın ve dostluğun ayrımı yoktur çocuk
ikisini de doğuran şey aynıdır.

arkadaş zekai özger

black mirror da bununla ilgili bir bölüm vardı ve güzel işlemişlerdi.
çok tehlikeli ve hedefteki kişiyi oldukça yıpratıcı bir süreç.
yakın zamanda okullarda bununla ilgili derslerinde verileceğinden şüphem yok.
bu zorbalık ve linç kültürüyle çocuklar baş edemiyor, baş etmeleri için çeşitli öğretiler önlerine sunulacaktır diye düşünüyorum.
çocuklardan geçtim sanki yetişkin insanlar çok baş edebiliyor da..
iki kişi olumsuz bir şey söylesin hakkımızda tüm gün moralimiz bozuluyor bizim de bir eğitime ihtiyacımız var.

latincede tam gölge anlamında kullanılan terim.

astronomide, bir cismin arkasında oluşan gölgenin, ışık kaynağından hiç ışık almadığı bölgeler için kullanılır.

aşağıda, bir güneş tutulması sırasında ay ile yer arasında kalan tam gölgeli kısmın temsili resmini görüyorsunuz:

(görsel, timeanddate. com'dan alıntıdır.)

şahsımın burcudur. her ne kadar görünce kaçmanız gerektiğini düşünseniz de aslında en iyi burçlardan biri budur.

sadık insanlarız, düşünceliyiz, ince detayları severiz. duygusallığımız fazla yoktur fakat acıma duygumuz vardır. vicdanımızı rahatlatmak in yaparız çoğu şeyi. özür hak etmeyen birinden özür dilediğimizde aptal olduğumuz için değil, vicdanlı olduğumuz için yaparız. sıkılgan bir yapımız vardır. azimli ve verdiği karardan dönmeyen yapımız, hem çok hata yapmamıza hem de başarılı olmamıza yardımcı olur.

saçma sapan yine bi kaos dönüyor sözlükte. ulan ekonomi bitmiş, gidişatımız ciddi anlamda kötü ve türkiye’de ayaklanmalar oluyor bunlar da sözlükte kavga ediyor anasını satıyım. gençler bi durun rica ediyorum kavga zamanı değil lan.

şimdi beni de aranıza alacaksınız diye çekinerek yazıyorum da yapmayın yani, az sakin olun. öpüyorum sizi, kıps kıps. *

ilk akla gelenler beyoğlu, kuzguncuk, galata, kanlıca, balat misali ahşap ve tarihi cumbalı evlerin bulunduğu, arnavut kaldırımlı, gizemli ve eski istanbul ruhu taşıyan dar sokakların olduğu semtlerdir. sanki o sokaklarda böyle eski istanbul beyefendisinin bastonu, eski istanbul hanımefendisinin topuklu ayakkabısının sesi yankılanıyor.

bir de benim gibi gözleri bozuksa vay haline dediğim insandır.tam da bu durumu yaşadım bugün.minibüsle okula gitmem gerekiyordu ve ben gelen minibüslerin tabelalarını okumakla cedelleşiyordum.tabi onlar da benim minibüsü durdurmak istediğimi zannettikleri için yavaşlıyorlardı.tam o sırada hamlemi yapıp hemen sanki o minibüsle ilgilenmiyormuş havasına girdim halbuki gereksiz bir hareket yavaşlayıp illaki yoluna devam edecek ama bizim milli sporumuz olmuş bu durum.

çok basit bir dil bilgisi hatasının "ne olmuş yani böyle yazılmışsa?" minvalinde ya da olabildiğince alakasız örneklerle savunulduğunu görmek beni üzüyor. ana dilinizi, yıllarca süren yaşantınızdaki temel iletişim gerecini yanlış kullanmanın savunulacak tarafı yoktur. elbette kimse kimseden filolog olmasını, her kurala riayet etmesini, detay sayılabilecek dil bilgisi kurallarının hemen hepsini bilmesini beklemiyor ama en azından okuduğu metnin kaliteli yazılmasını (ve bu sayede kolayca okunabilmesini) beklemek herkesin hakkı.

zamanında anlattım: (bkz: bulunma hal eki).

yapılan bir araştırmaya göre mükemmeliyetçilik ve anksiyete bozukluğunun birleşmesi nedeni ile oluşan kronik bir durumdur.
özellikle küçük yaşlarda başarılı olup kendinden çok şey beklenen kişilerde görülür. kişi yapacağı işi en iyi şekilde yapamayacağını düşünüyorsa ertelemeye başlar. mümkün olan son dakikaya kadar erteler.
sık sık yaşadığım pis bir durumdur. oysaki çok başarılı bir insan da değilim normalde.

güya zamansızlıktan içinde bulunduğum durum. zaman bulamamaktan yakınırım hep ama artık daha iyi anlıyorum. zaman bulmak diye bir şey yok. zaman bulunan bir şey değil. böyle düşünmeye devam edersem ömrümün sonuna kadar asla zaman bulamayacağım zaten. zamana yolda bulunan 5 kuruş muamelesi yapmaya devam ettikçe o da öyle değersiz kalacak, bozuk para gibi harcanacak. onun yerine sandıklarda, ipeklerde saklanan elmas muamelesi yapmak gerek ona, öyle davranmak gerek. zamana elmas değeri verince o da elmas kadar değerli olacak, bozuk para gibi harcanmayacak.

söyledikleri ile örtüşmeyen tutarsız insan davranışları

bu hafta brezilya’da uygulanmaya başlanmış, türkiye’de de uygulanmasını bekleyen ve dillendiren ekonomistler vardır. saçmadır. kişinin bankadaki belirli bir mevduatının bilmem yüzde kaçına vergi getirilir. insanlar da parasını alır yastık altına koyar, ekonomi çarkında nakit akışı eksilir, hırsızlara da gün doğar.

geçimini bu alanda sağlayan biri olarak zaman zaman editlerle bu konu üzerinde duracağım yegane başlık.

bana göre sanat: kapitalizmin üvey fakat en sevdiği evladıdır.

yani, kapitalist sistem öncesinde doğmuş, gelişmiş ( gelişimi hiç bitmeyecektir insanlığın gelişimi ile doğru orantılıdır orası ayrı bir konu.) kapitalizmi açık bir dille en çok eleştiren ve ondan en çok beslenen daldır.

sanat insanların bir tatmin olma* yöntemidir; bir haz aracıdır. sorgulatır, düşündürür, bazense alenen ortadadır anlatılmak istenen. sanatı modernizm ve post-modernizm ile birlikte bir boyuta, bir cisme, bir yüzeye, bir melodiye, bir metine sığdıramazsınız. dadaizm sonrası bu olgular günlük nesnelere kavramsal anlamlar yükleyerek kırılmıştır. dadaizm de sanatın üvey fakat en sevdiği akımdır. yoksa kavramsal sanat diye bir akım olmazdı.

insanların günümüzde post modern sanatı anlayıp kavrayamamasının en büyük sebebi sanat tarihi, sanat kavramları, sanat psikolojisi, sanat felsefesi, estetik, gösterge bilimi gibi alanlar hakkındaki bilgi eksikliği ve bu bilgi eksikliğinin yanında az önce de söylediğim gibi sanatın kavramsal felsefenin ışığında kavramsal bir yöne doğru yönelmesi sonucu oluşan "kavram kargaşası" sorunudur. çünkü sanat bir nesneyi, objeyi çizmekten onu ifade etmekten çıkıp fikir tematiği ve soyut sanatla birlikte değişime uğramıştır.

"muhtaç bırakıp yardım etmek, planlanmış cinayettir. "
che guevara

yanlış önerme. ben sanmıyorum. *

sözlük benim olsa diktatör olur yarısını kovardım (buraya erol taş gülüşü gelecek.)

zaten sözlük benim olsa dm işini anca rüyanızda görürdünüz. herkes katılımcı olacak arkadaş, yağma yok! söğüt gölgesi mi bura, böyle yan gelip çay çorba dm takılıyorsunuz? *

yakında benim sesimi duyabileceğiniz sözlük girişimi.

her korku kaybetme korkusudur. olmekten korkan insan, hayatini kaybetmekten korkar; fakir kalmaktan korkan insan, sahip oldugu hayat kosullarini kaybetmekten korkar; yalniz kalmaktan korkan insan, etrafindaki insanlari kaybetmekten ve etrafindaki insanlarin ona sagladiklarini kaybetmekten korkar... bu durum insanin devamli korku icinde yasamasina neden olur. ne zaman ki insan, sahip oldugunu zannettigi hicbir seye aslinda sahip olmadigi ve her seyin gelip gecici oldugunu anladigi vakit, bu korkularindan kurtulur.

ancak, gunumuz dunyasinda, bu hic kolay degil cunku kapitalist toplumlarda, insan kim oldugu degil, sahip oldugu seylerle tanimlaniyor. insan, ne kadar cok seye sahipse kendini o kadar gercek hissediyor. bu sahip olma durumu insan iliskilerini bile enfekte etmis durumda. insan, arkadasina, sevgilisine sahibiymis gibi davraniyor. sanki, bir insan alip kaybedilebilecek bir esyaymis gibi. bundan mutevellit, modern insanin hayati korkmak ile geciyor. insan sadece ekonomik anlamda degil sosyal anlamda da kaybetmekten korkuyor. insan, hayatina giren her seyi sahip oldugu bir seymis gibi gormenin yani sira kaybedebilecegi bir sey olarak da goruyor. bu yuzden, insan bir taraftan kaybedebilecegi seyler icin korkarken, bir taraftan da kaybettigi seyler icin ofke duyuyor. bu da insanin, devamli korku ve ofke icinde yasayan bir varliga donusmesine yol aciyor.