2. meşrutiyet döneminde kırklareli mebusu olan emrullah efendi tarafından gerçekleştirilen, fransa’daki akademilere benzer bir akademi sistemi oluşturma çabaları.

emrullah efendi'ye göre eğitim sistemi, çocukta var olan yetenekleri geliştiriyor ama ona yeni bir yetenek kazandırmıyordu. ona göre gerçek bir eğitimin yolu hürriyetten, bunun yolu da bilimden geçiyordu. bu nedenle darülfünun ve sonra da daha alt kademelerdeki kurumların ıslahı gerekliydi.

bu fikir o dönemde hararetli tartışmalara neden oldu. en büyük destekçisi ziya gökalp olmuştu. fakat 1. dünya savaşı patlak verince ne yazık ki bu konu da unutulup gitti.

dünden beri farklı başlıklara yazılan ve görüş olarak katıldığım “çocukların koruma altına alınması” meselesi biraz düşündürücüdür. aile bakanlığı denen köhnemiş kurum mu çocukları koruyacak? evimde su istemeyen kaktüsü bile bunlara emanet etmem! akp’yi yalaya yuta altına koltuk çekmiş, ancak beyin ölümü çoktan gerçekleşmiş bakan mı koruyacak? 23 nisan günü gördük bunların son kullanma tarihi geçmiş düşüncelerini.

çocukları sivil toplum kuruluşları koruma altına almalıdır. gerçi biz ne zaman örgütlü toplum desek, “solcu, terörist, vatan haini” ilan ediliyoruz ama önemli değil alıştık. örgüt lafından o kadar korkuyorsunuz ki, zaten az çalışan beyniniz duruyor. eğer bir örgütten korkacaksanız, bu ülkeyi yöneten çete örgütünden korkun. sivil toplum örgütleri, aynı zamanda bir denetleme mekanizmasıdır ve ihtiyaçtır.

burada suçu top yekün adalet sistemine atmak yerine bu ülkenin yönetim anlayışında olan sorunu görmek ve onu değiştirmek gereklidir. adalet sistemi, aile bakanlığı, külliyesi, fonksiyonsuz meclisi yani olay bir yönetilme meselesidir. bunu da sözüm ona “halk” belirliyor. en önemli insani görevi “çocukları korumayı” bile beceremeyen bir halk, bu anlayışı değiştirebilir mi? benim pek umudum yok.

sosyal medyalardan ve interaktif sözlüklerden yazarak, vicdanı rahatlatmakta bir o kadar yapay geliyor. sizce son yaşanan rezalet, bu olay mı olacak? bu zihniyet değişmedikçe, bizler daha çok yazarız.

sözlüğün üzerime çip taktığına emin olduğum ve ürküten başlık.

şu an birkaç günlüğüne ankara'dayım ama dönünce... neden olmasın? *

'yıldızlı gece' isimli şaheserine hayran olduğum efsane ressamdır.

çayımı yudumlayıp kar yağışını seyretmek.

benim doğduğum sene ispanya'da 37 yıllık diktatörlüğün ardından demokrasinin kurulması kararı alınmış.

zübük
pardon
kibar feyzo
babam ve oğlum
herşey çok güzel olacak.
özelikle ilk iki filmi herkesin seyretmesi lazım, zübük filminde hiç yabancılık çekmeyecek siniz sanki bugün çekilmiş gibi.

bu başlıkla farkettigim durum . neredeyse annem babam yaşında sayılırlar ama kafa yapılarımız aynı. onların ruhumu genç ben mi yaşlıyım bilemiyorum .ama burda sırıtmıyorlar kesinlikle .

aidat artmış, isyan ediyorum.
orhan hakalmaz
hayat senle başım dertte

halk arasında tavuk karası olarak bilinen gece körlüğü, ışığın az olduğu durumlarda özellikle de gece saatlerinde net görememe olarak tanımlanabilir.
geceleri araba kullanırken kendimle ilgili şüphe ettiğim ama aslında yüksek derece miyop ve eser miktarda astigmat sahibi olduğumdan kaynaklandığını fark etmemle ucuz atlattığım hastalık.

müteessir türk.

talasofobi; büyük su kütlelerinden, denizin veya okyanusun devasa boşluğundan korkma ve karadan uzak kalma korkusudur.

ben de şunu bırakıp kaçayım o halde;

yaptığı işin hakkını veren, ankara büyükşehir belediye başkanıdır. kendisini ileride cumhurbaşkanlığı koltuğunda da görmeyi umut ediyorum, gerçekten yakışır başkana.

aldatan aldattım diyebilecek..
aldatıyor sonra_vallahi ben yapmadım/benle alakası yok/seni çok seviyorum handan-fuat_
yedin mi bir b.k..
söyleyeceksin adam gibi..ama öyle al sana bir kaya nerene dayarsan daya gibi değil..
bu itirafın ana fikri: karşındakine sana dair karar verme kabiliyeti vermen.. ayrılır mı devam mı eder?!?
en büyük riyakarlik aldatıp aldattığını inkar etmesi..
midem kalktı yine..

ne güzel eğleniyorsunuz siz böyle*. şimdi kira gününün geldiğini düşünün ve dağılın hadi bakim.

geçmişe, geleceğe ve avuçlarımdan akıp gidenlere bakarken...

bırakma kendini, kaan boşnak.
bir şeyler karalamaya başladığımda bu şarkının kafiyesi, ritmi çok etkilemişti.
şiir müzikle birleşince başka bir şeye dönüşüyor zaten.

bırakma kendini
hadi gel yaslan bana
yanımda değilsen
ne istanbul ne ankara

dalgalara direndim
bilmem neye güvendim
bir damla su dökmem
tüm dünya alev alsa da

bilmem kime gücendin hadi gel anlat bana
değişmem gülüşünü tüm dünya benim olsa da
her kimse seni üzüp üstüne ağlatırsa
bir damla su vermem çöllerde kavrulsa da

gösterme kendini
hadi gel saklan bana
ben hiçbir yerdeyim
ne evde ne bankada

hainlere direndim
pisliklere gülerdim
elinizden su içmem
ruhum tuza batsa da

bilmem kime gücendin hadi gel anlat bana
değişmem gülüşünü tüm dünya benim olsa da
her kimse seni üzüp üstüne ağlatırsa
bir damla su vermem çöllerde kavrulsa da

diğer sentorların yaratılışından farklı bir yaratılışa sahiptir. kronos’tan olma philyra'dan doğmadır. bir de pholos var onun gibi, o da orman perisi çocuğu. ha bu niye önemli? sentorlar malumunuz olduğu üzere insanlara karşı değişik tavırlar sergileyen kaba bir ırk. bu iki abi o yüzden görmüş geçirmiş, haza beyefendi abilerdir diyebiliriz. kheiron büyük savaşçı ve eğitmen ama adabı muaşeret kurallarını iyi bilir. sadece savaş eğitimi de vermez. asklepios ve apollon'da onun tedrisatından geçmiştir. yani adamın 4 toynağında sınırsız marifet var. sağlık, müzik, avlanma felsefe... yok yok yani adamda. birde buçukluk olmasına rağmen ölümsüzdür normalde. ölümsüzlükten kendisi vazgeçmiştir. achilleas'ı da iyi beslemiş derler. aslan kalbi, ayı iliği falan yedirmiş çocuğu güçlendirmek için. bu da onun ne kadar maharetli bir avcı olduğunu gösterir. bir de achilleas'ın isim babasıdır. kerata ayılarla ve aslanlarla güreş tutmaya başlayıp onları yere serince, sen artık oldun evlat, senin adını değiştirelim diyerek ona bu ismi vermiştir. normalde doğum ismi ligyron yani mızmız olan achilleas'ın karizmasının çizilmesini engelleyerek bolca hayır duası almıştır.

olabilir, bence bi sakıncası yok sonuç itibariyle kanka olduğumuz yazarı nikahımıza almıyoruz bu yüzden normal karşılamamız gereken durumdur.

ha arkamızdan dedikodu yapmasınlar yeter, onu hiç sevmiyorum işte.