sessiz bir ortam demiyorum tabiki de , en sağlıklı olanı ne çok gürültülü ne de çok sessiz olacak bir ortam da dikkat dağınıklığı engellenir.

başıma gelmeyen şey.

profil fotoğrafı bu işlere de yarıyor işte. beğenmeyen en başından uğraşmamış oluyor*.

şakası bir yana da hiç hoş bir hareket değil bence. en azından yavaş yavaş, belli etmeden sonlandırın. insanları kırmayın.

:)
uyuyamamak denmek istendi galiba.

bazen öyle olur ki, mutsuz olmaktan bitap düşer uyutmam lazım kendimi dersiniz. yolunu, yöntemini keşfettiyseniz ne ala, gerçekten de işe yarar. en azından uyanınca mutsuz olmaya kaldığınız yerden devam edecek mecali verir yani. o bakımdan. ne var ki papazlar da pilav yemekten sıkılabiliyorlar malumunuz. bakınız benim papaz bu gece. hıhm.

rezalettir gülüyoruz ama aslında komik değil.

(bkz: rütbe almak) *

niye merak edildiğini merak ettiğim başlıktır.

sabah burnunu atletine silen gelip burada ağzında gülle dolaşan romantik insan profili çizmesin.
nedir romantizm? küfür ettiğin maçları senle beraber izlemesi mi, yoksa paran yok diye kompleks yaptığın için içindeki eti ekmeğinden ucuz olan tavuk dürüme razı olmaması mı?

bu yazarın yeri bende çok baska.* sözluge ilk geldigim dönemlerde tanisikligimiz, eski dosttur yani...oldukca vefalıdır ayrica. hayata bakisi, durusu, naifligi ve saygisiyla kendini bende cok farkla bir yere koydu. nicedir de kendisinin halini hatirini sormuyorum, kusuruma bakmasin mesguliyetlerime versin. bir de hep var olsun...

tabii ki bu akşam yine önemli konular, çok daha önemli konularla yarışacak ve bu önemli konuların başlıkları bir bir açılıp pijedilecek. bizden ciddiyet bizden efendilik bekleyen yanılır. aslında tam ciddi olacak gibi oluyoruz sonra mehmet ali erbil'in yedirdiği salam gözümüzün önüne geliyor. bizi o salam çok bozdu dostlar. o günden beri her toplantı her cenaze bize zehir oluyor. o salam yüzünden akması gereken birçok gözyaşı içeri kaçtı. konuğumuz var: cansu. canımız ciğerimiz, o da bize uydu ne yapsın. biz nasıl mali'ye uyduysak o da bize uydu. "mehmet ali büyüsü" bunun adı. yazasım varmış bugün, amma çok yazdım. bunu buraya kadar anca hasan okur herhalde. hasan naber? abi mesela sözlük, twitter ya da başka yazı mecralarında benim az önce beklenmedik şekilde fazla yazınca 'yazasım varmış bugün' dediğim gibi durumlarda genelde herkes 'konuşasım varmış bugün' diyor. halbuki doğrusu 'yazasım varmış' olacak. yazmakla konuşmak arasında büyük bir fark var. yazarken bilinç bambaşka akıyor. hatta düşünmek bence üç türlü oluyor birincisi sessiz düşünmek yani sadece düşünmek, ikincisi yazarak düşünmek, üçüncüsü konuşarak düşünmek. sessiz düşünmekte ben çok zorlanıyorum çünkü içime döndüğümde orada kayboluyorum ve sesler çok karışıyor. fakat yazarak düşünmek, yani sadece 'yazmak' ve konuşarak düşünmek çok daha iyi ve hatta medite edici geliyor. konuşarak düşünmek dediğim de şu; ben bazen açıyorum telefondan ses kaydedicisini kendimle sohbet ediyorum. o kadar iyi geliyor ki ve o kadar yalın düşünceler akıyor ki. bazen ne düşündüğümü tam olarak anlamak ya da önemli bir şeye karar vermek için bu iki yöntemden birini kullanıyorum. şiddetle tavsiye ederim hasan ve supportgirl. öptüm.

edit: supportgirl'ü öptüm. sonuna kadar okuyanı öpüyorum. öyle bir durum var.

non-governmental organization yani hükümet dışı organizasyon tanımının kısaltmasıdır. gerek yazılı gerek ise sözlü iletişimde daha çok kısaltılmış versiyonu kullanılır.
kar amacı gütmeyen ve hükümetlerden bağımsız olarak hareket eden organizasyonları kapsar. ngolar genelde sosyal ve ekonomik kalkınma, insan hakları, çocuk hakları, çevre gibi konularda çalışır.
türkiye'de tam anlamıyla ngo yoktur, bizde ngo'ya en yakın organizasyon sivil toplum kuruluşlarıdır. türkiye'deki stk'lardan farkı özellikle uluslararası çalışmalarda hükümet politikalarından tam bağımsız hareket edebilme özellikleridir. stk'ların kuruluşlarında ve faaliyetlerinde çok daha fazla devlet kontrolü vardır.
yurtdışında çalışma deneyimi kazanmak icin ngo'lar idealdir. sosyal alanlarda çalışmak isteyenlerin alan tecrübesi edinmesini sağlar. özellikle az gelişmiş ülkelerde sosyal, ekonomik kalkınma alanında çalışan ngo'lar üniversiteden mezun olan gençler için pek çok fırsat sunar.
ngo'larda çalışmanın en güzel tarafıysa yaptığınız işle insanların hayatında olumlu bir değişiklik yaptığını hissetmektir. ruha iyi gelir. tabii ki çok ilkeli çalışan ngo'lar kadar toplanan yardım paralarını yanlış projelerle hiç eden ya da işe aldıkları elemanların yolsuzluklarıyla gündeme gelen ngo'larda vardır. insan hakları konusunda faaliyet gösteren ngo'ların listesi için buradan
(bkz: sivil toplum kuruluşu)

benim için çok fazla nedeni ve önemi olan durumdur.

sürekli bacağıma yapışması sebebiyle koala.

(bkz: durumumuz yoktu okuyamadık)

kan davam sona ermedi hala arada aklıma geliyor açıp sövüyorum ulan nasıl birinci olamadık diye. ondan sonra birinci olanı açıyorum ulan bu nasıl birinci oldu diye.

kendisinin beğendiğini düşünmüyorum..kelime odaklı bir beğenme algoritması kullanıyor olabilir,trollük kanında var nede olsa..

hijyenik pedi geçtim, iç çamaşırı almak için bile utanan kızlar var. bir erkek ihtiyacı için zorlanmadan prezervatif alabiliyor ama bir kız ihtiyacı için utanmadan iç çamaşırı dahi alamıyor. peki, neyiz biz? gelişmekte olan bir ülke mi? güldürmeyin.

üstelik hiç utanmam, diyen kızlar bile kasaya giderken saklama ihtiyacı hissediyorlar. çok üzülüyorum öyle olduklarını görünce. okulda bile bazı arkadaşlarıma ben alırdım, sen utanmıyorsun, derlerdi. beni yollarlardı. hak mı bu kızlara bu tavır? *

anlaşılamamak. bu nedenle de gittikçe içine kapanır insan.

'beni hemen anlamalısın, çünkü ben kitap değilim, çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz, yaşarken anlaşılmaya mecburum.'
- oğuz atay

yaya için yanan trafik lambalarını asla takmamak. yurt dışında göremezsiniz herkes saniye saniye uyar.
bir de kurallara uymayı, kibarlığı enayilik olarak görmek...bu çok acı

dış güçler, fetö, büyük oyun.

başlığa bak bee tüm tutti frutti'ciler toplanmışız.