main nehri kıyısında kurulmuş olan bir şehirdir.

hessen eyaletinin en kalabalık şehridir.

üst katımızda çok tatlı bir amca oturuyor, aynı zamanda ev sahibimiz olur kendisi. evin önünde bir şeylerle uğraşıyormuş ama ben farketmedim hiç. pencereye kumru gelmiş, tabi benim yaşam enerjim de fazla gelmiş duramıyorum yerimde. pencerede kumruya doğru yaklaşıp "pişt fıstık nasılsın?" falan diyorum cevap vermesini bekliyormuşçasına. belli aralıklarla "pişt " deyip duruyorum, vazgeçip içeriye de gitmiyorum asla. ablam odanın içerisinde, biraz dehşete düşmüş biraz da gülmemek için kendini zor tutar halde bana bakıyor. meğer benim her pişt dememde adam yukarıya bakıp "efendim" diyormuş. ben bunu hiç duymadığım için "pişt fıstık nasılsın?"lar, "napıyosun kız"lar ve "ne tatlısın"larımı kesmiyorum tabi. ben kumruyla, adam benimle konuşmuş. en son "sana demedim x amca, kumru var da onunla konuşuyordum" gibi bir şeyler saçmalamıştım. sanki yaptığım açıklamayla çok normal görünürmüşüm gibi.

nedense kendini tatlı su hümanisti olarak görenler tarafından insanların elinden alınmaya çalışılan hak.

birader ben eşcinselleri sevmek zorunda mıyım? sokakta böyle dejenere, ahlaktan nasibini almamış, toplumun inançlarına saygısız insanları görmek istememek bir hak değil mi?

illa gözümüze sokmaya çalışıyorlar..

bir toplum mühendisliği söz konusu. yeni gelen jenerasyon ne yazık ki bu tarz manipülasyonlara çok açık. ailelere çok büyük görevler düşüyor.

dinlediğim şarkıları dinlediğini keşfettiğim, nicki gülümseten yazarımız. umudu hep çoook olması dileğiyle..

1993 yapımı tarihi film.

mısır kralı (bkz: ramses) ile hitit kralı iii. hattuşili arasında mö. 13. yüzyılda imzalanmış olan, tarihin ilk yazılı barış antlaşması.
şu an (bkz: istanbul arkeoloji müzesi)'nin eski şark eserleri bölümünde, müzenin en ücra köşesinde şu şekilde ziyaretçilerini bekliyor:

müzenin tüm bölümlerini gezdiğinizde son odada, kil tablet örneklerinin bulunduğu odanın köşesinde duvarın içine yapılmış bir bölmede bulunuyor. bu kadar önemli bir eser müzenin son odasına mı konulmalıydı? cevabım hayır. ayrıca bu eski tip sergilemenin kesinlikle değişmesi lazım. eserin arkasına koydukları tabletin detaylı resmi de tabletin yok olmasına sebep olmuş bence. duvarın içine neden koydunuz tableti ayrıca. bir çok sorum var.
muhtemelen yakında müzenin bu kısmı da restorasyona girecek zaten. ben de şikayet etmiş olayım çünkü neden olmasın.

herkes okul hayatında başarılı olmak zorunda değildir a dostlar, başarı sadece okulda olmaz... şunu bir öğrenemedik maalesef

kafa sözlük'te kazandığınız karma puanları ile sözlük içerinde ek özellikler aktive edebilir, ya da profilinizde gösterilmek üzere rozet koleksiyonumuzdan rozetler seçebilirsiniz.

kullandığınız karma puanları profilinizde görünen karma puanınızı ya da puan tablolarındaki sıralamalarınız etkilemez. kullanılan puanlar sadece kullanılabilir karma puanınızdan düşer. aktive etmiş olduğunuz rozetler arasında istediğiniz zaman geçiş yapabilirsiniz.

hayatımda ilk defa ortaokul yıllarımda faruk yalçın isimli hayvanat bahçesine giderek tanıdığım hapishanedir. o günden beri gitmek istesem de gitmedim.

beni gülmekten taklalar attıran bir yapım olmuş emeğine sağlık mellisho. fikir ağası olduğun için bundan sonra böyle yapımların gelmesi muhtemeldir ve çalışmalara başladım. *

oğlum takmayın lan. ben insanların birbirini fark etmeyip kaybolmasına çok üzülüyorum.
sıkıntısı olan arkadaşlar yazabilir. hiçbir şey olmazsa en azından konuşmuş oluruz.

sözlük zır deli doluymuş haberimiz yok.

gözler ruhun aynasıdır.*

çok şey anlatırlar. göz teması kurmamak, kaçmaktır kendini anlatmaktan. anlaşılamamak duygusuna götürür insanı.

hayata dair bir sürü fikri olup, karşı görüşleri de bulunmasına rağmen hiçbir şey yapmayan yapmak istemeyen insanlar, ayrıca bir roman karakteri.

geçen gün arkadaşımla tam bu konuyu konuşuyorduk ve dedi ki hayatı memnun olmayan insanlar değiştirir.
peki alttaki yazar sence de böyle mi? anarşistler olmasa memnuniyetçiler mutlu bir dünya edinemez miydi?

düzenleme : son soruyu es geçmişim, sorunuz yanıtsız kalmasın. illa seçim yapılacaksa o halde evrimden yana kullanıyorum oyumu.

(bkz: bilemiyorumaltanbilemiyorum)
bakamıyorum,çözümleyemiyorum hep bir korkak tarafım var benim.zaten ölüm kelimesini duyunca bir sessizlik bir kopuş olmuyor mu herkeste bende de öyle işte. derin bir sessizlik vardı biz doğmadan önce derin bir sessizlik olacak o zaman biz gidince diye düşünüyorum, düşünmekteyim de. kabus değil,şenlik de değil bir boşluk koca bir boşluk..
ölümü değil de önce hayatı anlamlandırmak gerekiyor bu karmaşıklığı çözünce o boşluktan korkmaman gerekecek belki de. ya da o karmaşıklık içinde bilip bilmeden boşluğa sürükleneceksin.yutacak seni bir şekilde amann neyse...

kesinlikle izlenmesi gerektiğini düşünüyorum.
insan olduğumuzu unuttuğumuz bu çağ'da
bizlere insan olduğumuzu hatırlatacak bir belgesel.
"sabah kalktığında hiçbir yerin ağrımıyorsa bu da mutluluktur."
buradan

duyarlı insan diye yazmışlar ismini yılan koymuşlar.nedir benim bu astrolojiden çektiğim. nerede korkutucu hayvan var orada benim. akrepten yılana geçmek çok akıllıca gerçekten.belki başka bir astrolojide kuş olurum belli mi olur.

ad astra per aspera

meali: zorlukların içinden yıldızlara doğru.

t: yazarların kültürlerini konuşturduğu başlık.*

beyaz elbisesi vardı, hayal benim değil mi vardı işte, çok aşırı değil ama yine de sarhoştu kadın, kendi ile kalıp kendine kaçtığı yolun üzerindeydi, beyaz bir elbise de giymişti evet, hayal benim değil mi ne istersem giydirirmiştim ona. en sonunda yolun, o yürüdüğü yolun çıkmaz olduğunu görünce bir kahkaha patlattı o su yeşili sesi ile, etrafındaki doğa bir saygı duruşuna kalktı aniden, sonra hayat biraz daha güzelleşti herkes için. yaz günüydü, eylülü yazın son hatırası sayarsanız, kadın güzeldi, kadın ufacık ve kocamandı, kadın tuhaf bir şekilde herkesi ve her şeyi kendine çeken küçük ve yaramaz bir varlıktı, evrende kapladığı yer ile başkaları tarafından bilindiği yer arasında koskocaman bir ters orantı vardı. ansızın yol kenarındaki nergis kılığındaki çiğdem çiçeklerine takıldı gözü, ben rüzgâra adımı söylemedim, üstelik bunların mevsimi değil, bunlar ve her şey çok saçma diye düşündü, benim hayalimdeki kadın bunları söyleyecek kadar sarhoş ve söyletecek kadar güzeldi. zaman eve dönme vaktiydi, onu bekleyen şanslı bir azınlık vardı, yüzü gülüyordu, bir an geriye döndü, "belki bir gün" dedi, hikayede adı olmayan adam gülümsedi, tabiat yüzünü bir kez daha ona döndü, akşamdı, kadın sarhoştu ve bu hikaye ve dünyanın ona sevgisi burada bitecek gibi gözükmüyordu.