bir kardeşimiz yakın zamanda amerikaya gider. ingilizce seviyesi devlet lisesi ıngilizcesi seviyesidir. kısa sürede bulunduğu yerde birkaç kisiyle tanışır ve günün birinde bunlardan biriyle karşılaşır ve muhabbet şöyle gelişir;
amerikalı-good morning.
bizimki -good morning
amerikalı- what's up?
bizimki -of course, ıt's blue.
bizim eleman 'what's up?' sorusunu ilk defa duymuştur ve olduğu gibi çeviri yapmıştır. sonraki günlerde o bölgede bu cevap efsane olur.

kedilerin 2000 yıl evvel de sürekli yattığını belirten eser:

o kadar çok motorcuda, motosiklet kullanıcısında emeği vardır ki... kıymetli birikimleri youtube videoları aracılığıyla yol yordam göstermeye devam ediyor hala. anlatımı çok keyifli ve eğlenceli, anlattıkları ise benim için hayat kurtarıcıdır. her motosiklet kullanıcısının ve kullanıcı adayının izlemesi gerektiğini düşünüyorum kendisini.

motosiklet kullanmayı öğrenirken anlatan kişi gözümün önünde uygulayarak gösterse dahi anlamaz, altın elbiseli adam'ı izleyerek öğrenirdim. bunu neden yapıyoruz, yapmazsak ne olur, x durumunda ne yapmak gerekir gibi pek çok soruyu mantıklı bir şekilde izah edip güzel güzel çözüm yollarını anlatır. motorun yanına oturup kaç kez onun youtube videolarını izlemişimdir bilmiyorum. ondan pek çok şey öğrendim, kendisine minnet duyuyorum.

küfür,ilk kimin aklına geldi de dillere pelesenk oldu bu söz?

bu saate en yakın arkadaşıma doğum günü hediyesini vermeye gittim. peki hediye ne? tabii ki mektup. benden başka ne beklenir ki? ıyi ki doğdun anası kılıklı, seni seviyorum...

bence yanlış anlam içeren bir başlık olmuş.
yani bir yazarı diğerinden ayırmak haksızlık olur. burada bir çok kişiyle mesajlaşıyorum.
ama mesajlaşıyorum sadece.
kimseyi görmedim, duymadım.
dolayısıyla bu derecede iletişim hâlinde olduğum veya olmadığım her yazarı takdir ediyorum. iyi ki varsınız...

en az bir ağustos böceği kadar yaz mevsimini seven, acar bir ceza avukatı olabilecek derecede açık sözlü, konuştuğunuzda sanki 40 yıldır tanışıyormuş hissiyatını yaşatacak kadar samimi olan, kafa sözlüğün aktif ve aynı zamanda tatlı yazarı.*

canım ne zaman sıkılsa saat fark etmeksizin summer yetiş diyorum, kocaman bir gülümsemeyle koşup geliyor. çok yaşasın iyi ki var, arkadaşlığımız daim olsun diyorum ve kendisine esenlikler dileyerek tanımıma son veriyorum.*

zıttı olan başlığa " asla imkanın olsa ikinci el araba kullanır mısın" diye cevaplayan beyfendiyi buraya davet ediyorum. ve benden öncesi beni ilgilendirmez benden sonrasına bakarım diyorum.

"türbanlılar" diyerek fevkalade bir ötekileştirmeye imza atan yazar beyanı.

bir şeyin çıkardığı sese benzetilerek oluşturulmuş sözcüklerdir. yani doğada var olan seslerden türemiş kelimelerdir.

örnek:
horul horul horlamak,
şırıl şırıl akmak.

yaş 33. iş yerinde günlük ortalama 11 km yürüyorum. babanızdır yaşlı

takip edilme onurunu bana yaşatan pek sevgili yazarlarımdır.
ben olsam beni takip eder miydim? *

evet arkadaşlar biraz mizahi takılıyorum ve bunu bilinçli yapıyorum. son zamanlarda burası benim kafamı dağıttığım, kendimi bulduğum, efkarımı saçtığım yer oldu. bir çok arkadaş edinip kendimi özgürce ki hiç özgürce ifade edemem ben ya zaten.* *
tamam tamam vurmayın biliyorum buranın amacı çok daha başka. çok daha kutsal çok daha ciddili middili yazılar için ama ne yapayım işte ben şimdi. bir ara o konuya da değineceğim ama siz rahat olun. *

herkeslere çok sevgiler. seven sevmeyen, takip eden etmeyen herkeslere güzel, tatlı, musmutlu akşamlar efem.*

benim babamdır.

sene 1896 olması lazım. bir gün karnemi eve getirdim, bir mahçubum bir mahçubum neredeyse yerin dibine gireceğim. rüstem bey'in oğlu ali izzet fenni ve cebiri fevkalade notuyla geçmiş, benimkisi ikisi de idare eder... peder bey bu vaziyeti gördüğünde küplere binerek "vre eşek kafalı çocuk seni! her sene aynı haltı karşıma getiriyorsun! utanmaz arlanmaz! seni bu rüştiyede okuttuğum parayla yemin olsun altıma sıfır bir fayton çekmiştim!" dedi. o anda elini kaldırıp vuracak gibi oldu fakat validem "yapma beyy! düzeltir karnesini ne olacak" demişti. sonra büyüdük koca adam olduk, memur dairesinde kâtiplik dairesinde çalışıp kendi paramızı kazanıyoruz. ne günlerdi.. babamın hakkı çoktur bende.

"birbirinizi sevmiyorsanız ayrılın arkadaşım, bırakın sevenler bulsun birbirini. biz tek tabanca takılırken, sevmediğiniz halde neden meşgul ediyorsunuz insanları. belki biz yalnızların kısmeti" dedirten başlıktır, kimi bünyelere.

yay burcu 22 kasım ve 21 aralık tarihleri doğan kişiler bu burca sahiptir.18 aralık doğum tarihim olması nedeninyle yay burcu oluyorum, yükselenim ise oğlak

bunlar hep kandırmaca kendinize gelin.bakın bana hiç kimse ile anlaşmıyorum.

siyasi partiler.
katiller.
kötü ruhlar.

nicki italyancada "özgür ruhlu" anlamına gelen, güzel yorumları ve edebiyat sevgisi ile sözlüğe renk katan, #342955 tanımı ile de gülümseten sözlük yazarı. var olsun.

resmen mahalle dedikodusu yapılmış mahkeme yerine ya. neymiş anneliğe uygun davranmıyormuş. ya anne baba olma kriteri nedir çocuğu koşulsuz sevmek, hoşgörülü ve iyi niyetli yetiştirmekten başka. çocuğunun eğitimiyle ve kendini bulabilmesinde yol gösterici olmasıyla yanında olur aile onun. yok dövmeliymiş annem, yok babam kolye küpe takmış, çocuk bunlarla ilgilenmez ki normal hayatta da böyle bir sürü insanla tanışacaktır. bunların bu zamanlarda hala tartışılıyor olması cidden acınası.

eğer kişinin aklının ucundan bile böyle bir düşünce geçiyorsa, sevmesin, saygı duymasın zaten .
o kişi mustafa kemal atatürk sevgisine , o duyguyu o gururu yaşamaya layık değildir .
atatürkün de böylelerinin sevgisine saygısına ihtiyacı yoktur .

burada mesele şurada başlıyor.
ıçinizdeki bu kokuşmuş, bu mesnetsiz , bu hiç-bir dayanağı temeli olmayan fikirlerinizi , duygularınızı ortalığa dökmeyin, kokuşmuş haliyle içinizde, sizde kalsın. yani bu kininizi dışarıya kusmayın.
aksi halde dünyanın sonu da gelse , karşınıza büyük bir sevgi ve saygıyla dikilecek birileri mutlaka olacaktır...