bakışların gittiğin yerden uzak, yoksa gelirdim.

atsamı mı acaba tam şuanda bordo ojeli elimi? akar mı layklar..
edit:

testosteron seviyesi artan ve buna bağlı olarak başlık açan yazarları uyku moduna geçirip, sakinleştirmek için kullanılan cümle.

ev sahipleri için de, nakliyeci için de zorlukları büyük. ev sahibi "aman eşyalar zarar görmesin" diye kılı kırk yararken, nakliyeci de onlarca hatta yüzlerce kilo ağırlıktaki eşyaları "kolayca nasıl indiririm" diye düşünüyor.

içini hazırlamak 10 dakika sürüyor. en azından etini soğanını ve acısını kendin hazırladığın için gönlün rahat oluyor. dışarıda satılanların içinde ne olduğu belli değil. hakkıyla yapanlarda var tabi ki ama ben yine de dışarıda yeme taraftarı değilim.
dana kıymadan yapıp içine kuyruk yağı katanlar da var ama en doğrusu ve en lezzetlisi koyunun boşluk etinden yapılandır.
antepliler soğan yerine sarımsak koyarlar tamamen tercih meselesi ama asıl lahmacun soğanla yapılır. yerken içine bir parça közde pişirilmiş patlıcan konursa daha lezzetli olur.



görsel alıntıdır.

biri bunu meb'e de söylese.
okul gruplarını bipe geçmek zorunda bıraktılar. ben, meb tırsıyor diye bipe geçmek zorunda mıyım? gizli neleri varmış çok merak ediyorum. ödevler mi gizli müfredat mı gizli? ülkede ne çok sırrı olan varmış. vay arkadaş, tek şeffaf olan benim sanırsam. *

alışveriş yaptığım market poşetini çöpe atıp asıl çöpün elimde kalması.
nakit para yerine sinema biletini uzatmam.
arka koltuğa koyduğum çöpü arabanın içinde unutup iki gün sonra farketmem.

bi yerde okumuştum şu cümleyi: bazı sözlerin anlamı söylenişindendir. bazen insanlar eleştiri yaptım zannediyor ama söyleyişleri o kadar başka ki, hakaret ediyor gibi. bunu söylediğinizde, sen eleştiri kaldıramıyorsun cümlesini duymanız da ihtimaller dahilinde.

(bkz: edward albee) ’nin 1958 yılında yazdığı tek perde absürt tiyatro ürünü bir oyundur. alt orta sınıfla, üst orta sınıfın arasındaki çizginin belirsizliği ve çelişkisini anlatıyor. bu anlatım, iki yalnız insan, peter ve jerry üzerinden somutlaşıyor. hayata karşı öfkeli, adaletsizliklere karşı gelen jerry ve düzene uyumlu hayat süren yayınevinde yönetici olarak çalışan peter arasında geçen bir dönüşüm hikâyesidir.
oyundan güzel bir replik burada dursun:

termofor olarak da bilinen, yanık riskinden korunmak için dikkatli kullanılması gereken faydalı eşya.

hacdan gelen insanların, karantina için misafir edildikleri otellerden kaçması.
öğrenci yurtlarını harap etmeleri, güvenlik personeline tükürmeleri.
maske takmadı diye otobüste dayak yiyenler.
hiç iyi bir şey yokmuş ya.
he şey vardı. ıssız kalan şehre vahşi hayvanların inmesi. bomboş avrupa sokakları.
balkonlarda verilen konserler.

biz ekşiden kaçıyoruz, ekşi bizi bırakmıyor sağolsun yazarlar sayesinde dediğim başlık.

o üç beş gevezeden biri ben oluyorum galiba. ama bundan henüz pişman olmadım. tabii daha canlı ve çeşitliliği olan bir sol frame sözlük keyfini çok daha iyi bir noktaya getirebilir.

bunun için hala şansımız var diyeceğim ama yazarların isim ve soyadının baş harfleri başlığına 35 entry girildiğini gördüm gözlerim kanadı.

bin dokuz yüz yetmiş altı yılında duygu sağıroğlunun yönettiği korkusuz cengaver filminde cüneyt arkın’ın canlandırdığı şahin bey karakterinin tarık şimşek’in canlandırdığı anton karakterine yönelttiği afili bir cümledir.

bir iftiraya uğrayan şahin bey mert bir türk olduğu için ve kahpe bizans’a kafa tutmaya yeminli olduğu için anton’la bir mücadeleye girer. bu arada onu tanımayan öz oğlu da ona karşıdır. oğlunu kurtarmaya çalışırken gözlerini kaybeden şahin bey savaşçı yeteneklerinden hiçbir şey kaybetmemiştir. son sahnelere doğru kör gözlerine rağmen anton’ın adım seslerini takip ederek onu ayağından vurur. daha sonra bu efsane cümleyi kurar: bağırmayacaktın anton, artık ağzının yerini biliyorum!

ağzının yerini bilmek önemlidir. çünkü şahin bey bu sözü söyledikten sonra attığı okla anton’un bir yanağından girer ve öteki yanağından çıkar. böylelikle bizans’ın ağzını dikmiş olur.

çok iyi bir film olup olmadığını bilmiyorum ama defalarca izledim. ama sorun defalarca izlemem değil. gün içinde bu cümlenin sürekli aklıma gelmesi.

bugün dolmuşta sabah sabah saatlerce ders vermek üzere kursa doğru yol alırken istediğim tek şey biraz sakinlikti. ancak arkamda oturan evrim fakiri bir arkadaş telefonda bağıra bağıra bir şeyler anlatmaktaydı, işte o an aklımdan bu cümle geçti: bağırmayacaktın anton!

bunu çok yaşıyorum aslında. bağıran herkese anton diyesim ve ağızlarını cengaver bir okla dikesim var.

kabul edilmesi gereken gerçektir. özellikle ılımlı müslümanlar tarafından.

bunun üstteki kişinin attığı videoyu kanıt olarak göstermeye gerek yoktur, vikipedi de atatürk'ün din ile ilgili yazdığı metinlerden açıkça anlaşılıyor bu zaten.

gerçi ülkesinin kurucusunu ve kurtarıcısını sırf kendi dinine inanmıyor diye sevmeyecek ve saymayacak andavallarla dolu bu ülke. (ne yazık ki)

gerçi hoş o sevse ne farkeder.

aşırı internet kullanımı ile duygusal zekamız azalıyor ve yüz ifadelerini anlamakta zorluk yaşayabiliyoruz.
kemal sayar

bana, evime gelen birini ağırlamak gibi hissettiren olaydır. teyzelerinin kuzuları butonu olsaydı ona da basardım şakkadanak.

olması gerekeni yapan erkektir. reddedilince başka ne yapacak.
iletişimi keser yoluna devam eder. salak gibi zorlasın mı ne yapsın bu çocuk ya. ayıptır. yazıktır.
zaten reddedilmiş insan varmayın üzerine.

işin matematik kısmında hepimiz kötü yazarız o yüzden hepimiz bu listedeyiz.
ama sizin kastettiğiniz sizin hoşunuza gitmeyen yazarlara kötü deme listesi.

insanların bazen bilinçli, bazen farkında olmadan yaptığı şeydir. karşıdakine iyi niyetli biriymişten ziyade salakmış gibi davranır. oysa kişi bunun tamamen farkındadır. iyi olsan suistimal ediyorlar, kötü olsan ayrı dert. ne yapalım.