amerika başkanı biden'ın suç işlediğini gören ve tavrını koyan birileri çıkmış.
helal olsun.
ulusalcılık budur işte.
iktidarı ve muhalefetiyle tek bir yürek, tek bir yumruk olmaktır.
keşke ülkeyi yöneten akp'dende böyle sert bir tavır gelseydi.
umarım gelir.
bekleyip göreceğiz.

ağlayarak uyanmak evresine hazırlık sürecidir. sancılıdır. ancak tüm hücrelerinizle hissettiğiniz huzursuzluğu ve hüznü yastığınıza bırakarak rahatlık evresine geçiş yaparsınız.* lakin, ağlayarak uyanmak ile tekrar aynı kısır döngü karşılar sizi.

takmaaa...
dünyanın sonu mu sanki?
seninki de dert mi be

türkiye simülasyonunda başka bir gün.

bu iş böyledir. ses çıkaramayacak olan bu muameleyi görür. daha geçende tıka basa dolu kongreler yapıldı, her yerde toplantı gösteri had safhada. hiç işlem yapıldığını gören var mı? olamaz. anca garibana efelik bizimki.

1-2 güne tvlerde vali/kaymakam/bb tarafındanı şov eşliğinde cezanın iptal olduğu, yardım yapıldığı çarşaf çarşaf yayınlanır biz de görürüz.

oyun kulübü ile biraraya gelip dinlediğimiz güzide yayın. sanırım ara verilmişti, yeniden başlamasına sevindim. mesainin yorgunluğu üstüne iyi geldi bu şarkılar. iyi yayınlar dilerim. *

pervaneler gibi aşk ateşinde,
kerem yanar, aslı küle çevrilir..
aşık esrari

zulmü alkışlayamam, zalimi asla sevemem;
gelenin keyfi için geçmişe kalkıp sövemem.
biri ecdadıma saldırdımı, hatta boğarım! ...
-boğamazsın ki!
-hiç olmazsa yanımdan kovarım.
üçbuçuk soysuzun ardından zağarlık yapamam;
hele hak namına haksızlığa ölsem tapamam.
doğduğumdan beridir, aşığım istiklale;
bana hiç tasmalık etmiş değil altın lale!
yumuşak başlı isem, kim dedi uysal koyunum?
kesilir belki, fakat çekmeye gelmez boyunum!
kanayan bir yara gördüm mü yanar ta ciğerim,
onu dindirmek için kamçı yerim, çifte yerim!
adam aldırmada geç git! , diyemem aldırırım.
çiğnerim, çiğnenirim, hakkı tutar kaldırırım!
zalimin hasmıyım amma severim mazlumu...
irticanın şu sizin lehçede ma'nası bu mu?


favorimdir . ezgi olarak dinlemeyi de severim ..

tarih ve sosyoloji kitaplarının 20. yüzyıl süresince vurgu yaptıkları, kitleleri sürükleyen iki büyük eğlence, iki büyük tutku.

bize bu primi veren kim? erkekler. peki bundan şikayet eden kim? yine erkekler. kendi kendinizle çelişmiyor musunuz?

hem siz sırf kadın olduğumuz için takip ediyorsunuz hem de neden kadın yazarların takipçi sayısı fazla diye ağlıyorsunuz. nerden baksan mantıksız bu haha.

bülent ablanızdan mesaj geldi:


(bkz: ablan kurban olsun sana)

bu başlığı çok ya da orta seviye takipçili bir yazar açsaydı belki hak verebilirdim ama maalesef bu “kaliteli olduğum için az takipçim var tamam mı hıh” pick me başlığıdır. ayrıca sayılara takılmayın bu kadar. az takipçim var diye üzülmek de beğeni kasmak için yazdığınızı gösterir.
saygılar.

romeo ve juliet.

şu sıralar sürekli bu cümleyi kullanmak durumunda kalıyorum.

yanlış zaman, doğru insan. eğer doğru zamanda karşılaşılmış olsa yılın en iyi çifti filan seçilebilecekken, yanlış zamanlama yüzünden hiçbir şey olamazsınız.

unutulmayı düşününce insanın yüreğinde ince bir sızı oluşuyor. sanırım hepimiz iz bırakmak, hatırlanmak, bir şekilde yaşatılmak istiyoruz.

saygısızlık ve terbiyesizlik yapanlar sadece.

günaydın sözlük,

bugün yeni evime geçeceğim için çok mutluyum. inşaat işleri hiç bitmeyecek sanıyordum ama bitti çok şükür bugünleri de gördüm..

hayatımla ilgili hiç değişmeyen şey şudur. flört döneminde erkek beni bir heyecanla gider anneciğine anlatır ve annesi beni hiç tanımadan istemez. zatiler anne özlemi ile büyümüş bir çocuk olarak beni hiç tanımadan istemeyen o anneler nedenli hep bir yanım eksik ve kırık kalmıştır, olsundur. zamanla bir kabullenme hali başladı, kimsenin annesi ile tanışmadım, hep kaçtım. en baştan istenmedim zaten, erkeğin zorlaması ile bir şeyler düzelmez diye düşündüm. hiç tanımadığı kızları istemeyen annelerin kutsallığına ve iyiliğine güzelliğine inanmadım.

ben de bi kez eski sevgilimin annesi ile tanışmıştım. öncesinde beni hiç istemeyen teyze sanıyorum unuttu olanları, aynı ortamda karşılaştık, bir süre sohbet ettik, ah minnoşum benim diye sarılıp birbirimizi teselli edecek noktaya gelmiştik. yeni gelinini anlatmıştı, onun dedikodusunu yapmıştık uzun dakikalar. oğluyla ben evlensem benim dedikodumu yapar, eve nasıl el bombası attığını anlatırdı muhtemel.

yasık..

korkutucu bir durum. "asla onun gibi olmayacağım" veya "benim çocuğum olursa bunları yapmayacağım" diyorsun ama gün geliyor, kendini klonlanmış gibi aynı şeyleri yaparken buluyorsun.

öldürmek istedikleri tarafından öldürülen ülkücü genç. bu gençlerin birbirlerine saldırıp öldürmelerini çok gördü ülke. ne bizi düzlüğe çıkardı ne de vatana millete bir faydası oldu. sadece darbecilere bahane, zemin oluşturdu. ülkesini bilinçli bir şekilde seven bir insan şu sokak, kampüs çatışmalarına girmez. zaten kafası çalışan insanların genel olarak çatışmadan uzak durmak gibi bir tavrı vardır.