benim tercih edeceğim bir durum değil ama tercih edene saygı duyarım. kafamı başka yöne çevirir yoluma devam ederim. ne onları izleyip ben rahatsız olayım ne de onlar benim bakışlarımdan rahatsız olsun.

çoğu kişinin okuma huyu olmadığı için bazen yaptığım eylem.

bir de diğer yazar arkadaşın da belirttiği gibi, tanımları okumadan aynı şeyleri yazmayı (anket başlıkları ya da ciddi analiz kasmayı gerektirmeyen bazı başlıklarda yapsam da bunu) sevmiyorum, çok ciddi konularla ilgili başlıklarda. zaten onlarca sayfa girilmiş konulardan benzer yorumları çıkarttığınızda geriye kala kala 3-4 sayfa kalıyor aslında. bu da bizim okumakla aramızın hoş olmadığına ve herkesin kendi fikri için "bunu başkası akıl etmemiştir" diye düşündüğü ihtimaline götürüyor bizi.

iki sene önce can sıkıntısından çizmiştim bunu. etrafı toparlerken buldum.
hayır bir de altına not düşmüşüm.

öyle kediyi aşılarını yaptırıp kucağımda eve getirdim. ilk başlarda kediyle aynı ortamda bulunmayan ailemle şu an 3. sahipleneceğimiz kediye bakıyoruz.

kolay ama sabır isteyen oluşum.

yıkanmış, temizlenmiş, doğranmış, meyveyi (kabuklarıyla birlikte ya da kabuksuz) pet şişe ya da kavanozu hemen hemen yarısına kadar bu meyvelerle doldurup üzerine su ekliyoruz (kap dolana kadar). ardından bir tatlı kaşığı kadar da bal (bal, 5 litrelik bidon ölçüsü) atıp kapak yerine tülbent ya da tülbent benzeri bir bezle kapatıp karanlık bir yerde olmaya bırakıyoruz. unutuyoruz bir nevi aslında. ne kadar geç olursa, o kadar iyi.

yaparken birine kızmakta fayda vardır. sirke tutsun diye. aynısını turşu kurarken de söylerler. ne güzel insanlarız, kızarak olduruyoruz her şeyi.

not: arada kontrol edin, kokacaktır ve böceklenecektir, korkmayın. o böcekler sayesinde oluyor. olma süresi yaklaşık 10-12 hafta. tadına bakıp anlayabilirsiniz. ekşimiş olması gerekir. bu sirkenin bir de anası (maya gibi düşünün) var, (bkz: sirke anası) o olmadan ve böceklenmeden de sirke olmaz.

"olmalı mi? olmamalı mı?" şarkısıyla tanıdığım ses sanatçısı.

başlığı açan ozan güven mi?

kaybolmak.herkesin gezdiği bildiği tarihi yerleri,restoranları,gezilecek bütün yerleri görmek isteriz elbette ama o şehrin gerçek yüzünü,insanlarını tanımak istiyosak eğer sokaklarında kaybolmalı,bilinmedik çarşılarını köşelerini bulup gezmeliyiz bence.

(bkz: mendilleri hazırlayın)

eğitime yatırım...

benim artık dimağım almıyor ülkede yaşananları ama en çok üzen şey de bunların bir "kadının" sözlerinin olması.
su götürmez bi gerçeği yok saymanız ve üstüne üstlük bunlara maruz kalan insanların iffeti, namusu hakkında atıp tutmanız gerçekten midemi bulandırıyor, duygularımı ve öfkemi kelimelerle ifade edemiyorum.
bu sözleri ben unutmayacağım siz de unutmayın.

-meraba mülayim abi
-meraba canım.
bu herifi de hiç sevmem.

müzisyen, yazar, ressam. bana kalırsa ülkemizin yaşayan en büyük sanatçılarından biri

ayakta alkışlıyorum.

keşiş bulmanız lazım, budizm dinine mensup olmanız lazım ayrıca.

overtoun köprüsü, iskoçya'nın batı dunbartonshire bölgesinde bulunan bir köprü. 1895 yılında yapımı tamamlanan köprünün zeminden yüksekliği 20 metreden daha fazla. tarihi ve estetik açıdan tam bir şaheser olsa da tanınmasının asıl nedeni tam 600'den fazla köpeğe mezar olmuş olması.

peki nasıl?

köprü yapılıp kullanıma açıldıktan bir yıl sonra köprüde değişik bir olay yaşanıyor. köprüden o gün kaleye gitmek amaçlı sıradan bir ziyaretçi geçiyor. ancak ziyaretçi yalnız değil, yanında köpeği de var. köprüyü geçerken başlarda hiçbir sorun çıkmıyor ama köprünün tam ortasına geldiklerinde ziyaretçi, köpeğinin hareketlerinde bazı değişiklikler seziyor. derken ziyaretçi daha ne olduğunu anlamadan köpek sahibinin elinden kurtulup saniyeler içerisinde köprüden atlayarak intihar ediyor. olay bununla da sınırlı kalmıyor. 1950’den sonra overtoun köprüsü’nden kim köpekle geçse köpekleri hep aynı tepkiyi vererek köprüden atlıyor. öyle ki bugüne dek köprüden atlayan köpeklerin sayısı 600’ü buluyor. üstelik olayın gizemini arttıran bir ayrıntı daha var: 600 köpeğin, 600’ünün de ölümü hep aynı şekilde oluyor; köpekler köprünün başında gayet sakin şekilde yollarına devam ediyor ancak ortalara doğru hareketlerinde bir tuhaflık seziliyor. hızlanıyorlar, sinirleniyorlar ve hiç beklenmedik bir anda sahiplerinin ellerinden kurtularak kendilerini köprüden aşağı atıyorlar. üstelik hep aynı noktadan ve aynı hizadan…

intihar vakalarının bu şekilde artmasıyla halk olaya kendilerince bir yorum getiriyor: “overtoun kalesi içerisinde bulunan kötü ruhlar, köpeklerin kaleye girmesini istemedikleri için onları lanetleyerek köprüden geçmelerini engelliyor, intihar etmelerini sağlıyor.”*

halkın olaya fantastik yaklaşımını bir kenara bırakarak köprüde araştırmalar yapan dr. sand, sonunda köpek intiharlarının nedenini buluyor.

köprünün altında vizonlar yaşıyor ve bu vizonların yaydıkları koku, köpekleri sinirlendiriyor. kokuya dayanamayan köpekler, kendilerini tutamayarak kokuyu bulmak için refleks olarak köprüden atlıyor.

bilinç dışımıza olumlu mesajlar vermenin ne kadar önemli olduğunu biliyorum fakat bu hayal panosunu yakın arkadaşım sayesinde öğrenmiştim ilk.
hayallerimizi her ne kadar kafamızda canlandırsak da karşımızda duran ve bize sürekli hayallerimizi hatırlatan bir panonun ve görsellerin olması hayallere bağlılık konusunda güzel bir fikir. isteseniz de unutamazsınız çünkü karşınızda gitmek istediğiniz bir ülkenin veya başarmak istediğiniz bir hedefin görselini görmek size tekrar tekrar hatırlatacaktır.

leonardo dicaprio
osman hamdi tanpınar
donatella versace
bob ross
frida mualla hanım ( fikret de olabilir emin değilim resimlerini ve kaşlarını beğenmediğim için ilgimi çekmiyor.)

nietzsche ve schopenhauer i bakmadan yazabiliyorum, ayrıca saçlarım platon sarısı.

yarışmacı arkadaşlara başarılar dilerim.

kafa sözlüğün çıkış noktasıdır.
annem ve babam da bu şekilde beni yapmışlar.
bizim niye erkek çocuğumuz yok demişler.
ta daaa.

biri beğenince merak ediyorum. yeni birisi keşfetmiş oluyorum. okuyorum gerçekten beğendiklerimi beğeniyorum. borç olarak yapmadığım bir şey ama öyle anlaşıyor olabilir. yapıcak bir şey yok.