dağların olduğu birçok yer. tabi bunların başında kazdağları geliyor.*
şu kayalara oturup etrafa bakmak hayatımın en huzurlu dakikalarını yaşamama yol açmıştı.



görsel kaynağı

mecelleden gunumuze kadar var olmus, en temel sayilabilecek hukuk ilkesidir.

hukuka gore usul esastan once gelir. yani savundugumuz seyin gecerli olmasi gerekmektedir. hakkimizi mesru olmayan yollarla arayamayacagimizi ifade eder. bu ilkeye uygun olmayan her durum adil bir karara baglanamaz.

bu sozu cok seviyorum. odamin duvarinda bir yeri vardir. ayni zamanda hayatin da temel ilkesi olmasi gerektigini dusunurum hep. ornegin birine karsi uslubum guzel degilse ne soyledigimin de hicbir onemi yoktur, olmamalidir bence. sosyal medyada ve sozlukte o kadar cok uslubu onemsemeden davranan insanlar goruyorum ki sozluge baslik olarak ekleme ihtiyaci hissettim.

uzun zamandır depresyonda değilim.

bir cesar aira romanıdır.

dondurma benim için dünyanın en anlamsız tatlısıdır. tatlı sayılır mı bilmem. ama ben ona tatlı diyeceğim. elbette pırasa kadar nefretlik bir yiyecek değildir ama olmasa aramam. dondurma benim içim görmezden gelinmesi çok kolay olan, hiçbir zaman aklıma düşmeyen, canımın çekmeyeceği bir şeydir.

hiç rahibe görmedim ben hayatım boyunca. eksikliğini de hissetmedim. din görevlileri ya da din gönüllüleri ile aram hiç iyi olmadı zaten. gerçek ya da sahte, bu kadar inançlı olmak bana fazla geliyor belki de. biliyorum, aranızdan birileri sırat köprüsünden geçmek için beklerken bana bu söylediklerimi hatırlatmak için tetikte bekliyor olacak. olsun. kıldan ince bir köprüden geçecek dengeye sahip olmadığım için cehenneme gideceksem bunu kabullenmek boynumun borcu. sırat karşısında boynum kıldan ince.

hiç rahibe olmadım ben. zaten bildiğim kadarıyla erkekler rahibe olamıyor. bir e harfi fazla geliyor bana ve hemcinslerime. georges perec gülümsemesi atıyorum şu an bu satırları yazarken size. kucağımda okşadığım bir kedi yok. hiç de olmadı aslında. kedilerle birbirimizin özel alanlarına müdahale etmeme anlaşması yaptık.

peki ben dondurmadan rahibeye nasıl geldim? saçma değil mi? bence öyle, en azından bu kitabı okuyana kadar öyleydi. siz de okuyun ve noktaları birleştirerek bir tavşan yapıp o tavşanı takip edin. zaten çok geç kaldık.

birisiyle tartışırken
- beni hiç enteresan etmez.
demişti. o gün bugündür kullanamıyorum doğrusunu.

yerimizi aldık şimdilik, sabırsızlıkla bekliyoruz.

edit: yayının bitmesini bekleyemedim, etkileyici bir hikaye anlatış tarzı var. anlatırken kokteyl yapar gibi hikayeyi harmanlıyor * bir sonraki yayınını da sabırsızlıkla bekleyeceğim.


son hikaye'de didim'e apollon tapınağına kehanet almaya gidiyor. * buradan

teşekkürler sözlük radyosu ekibi.

"dünyada her kim ki canını, cananı için severse aslında yine cananını sevmiş olur, aynı şekilde cananını yani sevgilisini kendi canı için seven kişi yine kendi varlığını sevmiş olur."

sonuçta itibardan tasarruf olmaz demişler.

bebeğin donundan medet ummak gafletine düşmüş bir cumhurbaşkanı için sıradan bir eylemdir.

sam amcanın parmağını bize tutarak “seni istiyorum” dediği ikonik posterdir.

abd , 1917 de almanya'ya savaş ilan edince amerikalı sanatçı james montgomery flagg, orjinali olan ingiliz alfred leete’nin bkz : your country needs you afişinden esinlenerek çizmiştir. kısa sürede dört milyon kopya basılarak tüm ülkede duvarlara yapıştırılmış böylece haftalar içerisinde tüm abd halkı tarafından görülmesi sağlanmış.

zevkli bir eylemdir. özellikle kulakta sevilen bir şarkı çalıyorsa ya da sevdiğin bir insanla sohbet ederek yürünüyorsa tadından yenmez. koronanın bitmesini dört gözle bekleten eylemlerden biridir aynı zamanda.

kilo mu aldın sen?

ay heyecanladim altimda kim olacak bakalim. (bkz: swh)

ah bu analar!
önce prenses* oğullarına iş yaptırmayıp,kırk yaşına gelse dahi önüne yemek koyup,kız kardeş ya da ablalarına işlerini yaptırır sonra da bu yetişmeyen oğullarını başka anaların biricik kızlarının başına salarlar.o kız onu eğitebilir tabi ama neden bunu çeksin?

benim başımda bir prenses oğul var,doluyum.

hemen eve gelir buna sarılırım.

kendisini sorduğu soru ile küçük düşürmeye çalışan bir adam ile mehmet akif arasında geçen bir diyalogdur.
+ baytarsınız değil mi ?
- evet, bir yeriniz mi ağrıyordu?

başrolünde daniel radcliffe ve paul dano'nun olduğu çok eğlenceli ve hafif duygusal bir film.
hikayesinde ölen bir vücutla birlikte ıssız bir adada olan kişinin ölen kişinin ölmeden önceki hayatını ve yaşamı hatırlatmaya çalışma ve eve dönme çabasını işliyor.
çok tatlı bir dostluğun konu olduğu bu film sonunda içinizi ısıtabilecek yapıda.
basrollerin rollerini çok güzel yaptığı bu filmi izlemenizi tavsiye ederim. keyifli seyirler.