hava yollarının inflamatuvar bir hastalığıdır. kronik inflamasyon, özellikle gece ya da sabahın erken saatlerinde meydana gelen tekrarlayıcı hırıltılı solunum, nefes darlığı, göğüste sıkışma hissi ve öksürük ataklarına neden olan hava yolu aşırı duyarlılığı ile ilgilidir. bu ataklar kendiliğinden veya tedavi ile geri dönüşlü, değişken bir hava yolu tıkanıklığı ile birliktedir. hava yolu tıkanıklığını oluşturan etkenler; bronşların daralması, mukoza salgısının artması ve mukoza ödemidir.

128 milyar dolar duyulduğunda normal geliyorsa, işte o en büyük zenginlik belirtisidir. yoksa neden normal gelsin?

intihar etmek için çatıya çıkana hadi atla diye aşağıdan bağıranlar olur ya hani. ona benziyor bu başlık.

yemek hazır.

kitap okuma alışkanlığı öyle bir kitapla kazanılan bir şey değildir. alışkanlık sayılması için birden fazla kitapla bağ kurulur. benim için alışkanlık yapan kitaplar serenad, olasılıksız, empati, aklından bir sayı tut.

sadece türkiye için değil, tüm dünya ülkeleri için geçerli önerme.

yapamamak.*

şaka bir yana; malzemelerin aşırı pahalı olması. malzeme kalitesinin de resim üzerinde çok belirleyici olması. maalesef o kadar kalitesiz tuvaller, fırçalar, boyalar kullandım ki birkaç lira pahalısına bile geçince resim inanılmaz değişiyor.

almanya'yı ve dünyayı büyük bir savaşa sürüklemeyi aklına koyduğu zaman, alman çocuklarını savaş fikrine alıştıracak oyuncaklar imal ettiriyor. milyonlarca kurşun asker yaptırıyor. bu askerler bir savaş karargahındaki çeşitli pozisyonları gösteriyor. sadece çarpışan askerler yok bunların içinde. cephe gerisi de var. kimisi tıraş oluyor, kimi akordeon çalıyor, kimi askerler de dev uçak pervaneleri taşıyor.

ismail abi: o duvarlar o kadar üzerime geldi ki boğdu beni, böyle boğdu beni. ben de çıktım dedim bari magazinci olayım.
erdal baggal *: magazinci mi? oğlum sen ne anlarsın magazincilikten ya?
ismail abi: al işte, al işte, şimbillinin ağzından çıkanı kulaklarınıza geldi mi? duydunuz mu acaba şimbillinin ağzından çıkanı?
ya benim halalarım, teyzelerim hep magazinciydi be!

efsane magazinci hala

öyle kendinden emin yazmış ki bazı yazarlar, kaç yıllık kız arkadaşlarım olmasa inanacağım. sevgi türlü türlü. bir zahmet ayırt etmeyi bilelim dedirten durum.

naat

ipekler tel tel biraraya geldiler dokunmak üzere.
lâle nerdeyse menekşeye, gül suya dokunmak üzere...

kılıç kesti kan koktu
bir atlı dörtnala uzaktan,
günbatımının büyük eşitsizliğinden yakınmak üzere...

bütün dertler söylendi,
çareleri bir bir yazıldı.
son büyük toplantıda bir bir okunmak üzere...

kimseye başvurulmadı herkes bir başına kaldı.
evet, sonradan hep birlikte kurtulunmak üzere...


oysa bir çiçek vardı bahçelerde
kendini dererdi sevinçle.
kendini tek haklıya bir gün sunmak üzere...

|turgut uyar

sayın ‘ı am melting lannn melting’ in yazdıklarına aynen katılmakla birlikte;

eğer okunuyor ve beğeniliyorsa ve ona göre oy veriliyorsa ne ala.

ama bazen bakıyorum; uzun entry’lerim oluyor, yani imkansız o kadar hızlı okunup, seri şekilde oylanması.bu sefer de üzülüyorum; oy vermiş olmak için veriliyor diye.

buradan yetkililere sesleniyorum*: ben kimseyi bana artı oy versin diye oylamıyorum. arada hesaplarına girip, seçerek, okuyarak ve sadece beğendiklerimi oyluyorum. birini arka arkaya oyladıysam, mutlaka okuyup beğenip öyle oyluyorum ve ‘lütfen beni de oyla’ demek istemiyorum. çünkü bazen yazmak değil, okumayı seviyorum; sırayla başlıkları açıp okuyup beğeniyorum. ama burda demek istemiyorum ki ‘iade-i ziyaret’ yapın.

lütfen efendim; beğendiklerinizi oylayın.

öncelikle anoreksik olan bir kişinin illa çok zayıf olması gerekmez. anoreksiyanın yanında tıkınırcasına yeme bozukluğundan (binge eating) muzdarip olabilir. anoreksik birisi obez bile olabilir ama beyni ve algıları hâlâ aynı şekilde çalışıyor olacaktır.

küçük yaştaki çocukları doymalarına rağmen yemek yemeye zorlamak travmaya ve travmaya bağlı olarak yeme bozukluğuna sebep olabilir!!!

yaptığı spor veya meslek gereği zayıf olmak zorunda bırakılan kişilerin beden algıları bir süre sonra bozulabilir. biri sürekli size "zayıfla, çok kilolusun" diyorsa öyle olmasanız bile artık kendinizi şişman sanırsınız.

anoreksiya o kadar zor ve kötü bir bozukluk ki insanın hem beden hem akıl sağlığını inanılmaz derecede etkiliyor. insanların bacaklarına bakarak kendi bacaklarınızla kıyaslarsınız, sürekli tartılırsınız, kemikleriniz görünse bile hâlâ kilo almaktan korkarsınız, vitamin eksiklikleri ve zayıflıktan kaynaklanan aşırı yorgunluk sebebiyle yataklara düşseniz de önünüze gelen o yemeği yememek için direnirsiniz, psikiyatriste gittiğinizde verilen ilaç kilo aldıracak diye kullanmazsınız. ilaçları kullanınca da hayatınız tepetaklak olur.

ben de bu iğrenç şeyden dolayı 37 kiloya (9. sınıftaydım!) düşmüş ve çok şükür atlatmış biri olarak şunu söylemek istiyorum, lütfen laflarınıza dikkat edin. insanların dış görünüşüyle ilgili öylesine söylediğiniz ve aslında iyi olduğunu düşündüğünüz şeylerin ne kadar kötü etkilediğini bilemezsiniz.
sporcuyum, sürekli kilo vermem söylendi. kilom ideal olmasına rağmen hep birileri daha çok kilo vermeye zorladı beni. daha çok antrenman yaptım, az yedim ve en sonunda istedikleri oldu. kilo verdim ama artık spora devam edemeyecek kadar güçsüzdüm! sonra tedavi gördüm ve kilo aldım. bu sefer yine kilo ver demeye başladılar... durumu açıklamak benim için çok ağır ve zor olmasına rağmen açıkladım ama kimse umursamadı. tek dertleri benim kilomdu çünkü. çok zor zamanlardı ama geçti gitti.

yalvarıyorum bırakın insanların dış görünüşüne sürekli laf etmeyi. siz boğazını tutamıyor sanıyorsunuz bazı kişileri ya da bazılarının iradesine hayran kalıyorsunuz. irade değil, takıntı bu. boğazını tutamıyor dediğiniz kişi de tıkınırcasına yeme bozukluğundan muzdariptir ve kendi bile farkında değildir belki... dıştan göründüğü gibi değil ki her şey.

çocukları da rahat bırakın, doyuncaya kadar yiyip bıraksınlar. zorlamayın tabağını bitir diye. çünkü iyilik edeceğim derken belki ömründen 1-2 yılın hatta direkt ömrünün çalınmasına sebep oluyorsunuz. anoreksiyanın sonu ölüm. bir süre sonra mide hiçbir şeyi kabul etmemeye başlayacak. bunun olmasını mı istiyorsunuz çevrenizdekilere ya da çocuklarınıza?

yeme bozukluğu yaşayan kişiler her zaman bana yazabilir. yardımcı olmaya çalışırım. çevrenizde şüphelendiğiniz biri varsa da mutlaka bir psikoloğa gitmeli. kendisi farkında olmayabilir, kabullenmeyebilir. ama yakın çevresi durumu fark edecektir zaten. psikolog desteği çok önemli, söylediklerinizin etkisi büyük. dikkatli konuşun böyle kişilerle, kilosu veya yemesiyle ilgili konuşmayın ama destek almaya ikna edin...

içinde bulunmadığım yazar grubudur. yazlıklar oldukça pahalılaşmış çünkü. artık bu saatten sonra istesek de alamayız.

öylesine girdiğim ve 10k yap

dur dur, ekşi'ye yazıyorduk bunu.

yalnızlık

güzel bir şehir ama önlenemeyen bir koku var.son zamanlarda nasıl bilmiyorum ama benim aklıma o koku geliyor.ha bide kediler çok sevecen ve sıcakkanlı,hemen geliyorlar yanınıza sevebiliyosunuz falan.

bir gun isircam bu kizi, evet. tatli bir yazar, yazilari da cok guzel. severim *

kendi özerkliğini ilan etme durumudur.
hunniliğe inanır ve boş zamanlarında boşluğa bakar.

bazı başlıklarda ironi yapılıp yapılmadığını anlayamayacak insanların da var olduğunu da göz önünde bulundurarak kullanılmasını tavsiye ettiğim bir bkz. güle güle kullanın.