insan ölümünden sonra ne olacağını net olarak bilemez. ölümünden sonra tamamen yok olacağı fikri insan için hiç cazip değildir. neler olacağını hep merak etmiştir. cevabı genel olarak dinler ya da çeşitli inanışlarda aramıştır. antik mısırda ileri gelenler vücutlarını mumyalatarak değerli eşyaları ile birlikte gömülüp, yaşarken sahip oldukları konum ve imtiyazları öldükten sonra da devam ettirmek istiyor, ettireceklerine inanıyorlardı. mesela bir çin imparatoru binlerce asker ve at heykeli yaptırıp, öldükten sonra da canlanacaklarına inanarak dünyadaki gibi güçlü olmak için mezarına koydurmuştu. böyle şaşalı hayatlara sahip olup bir anda sıfıra varmak insana tabi ki hüzün verecekti. bir umut inanmak istediğine inanacaktı. reenkarnasyon gibi değişik inanışlar olsa da günümüzde yaygın olarak inanılan semavi dinlere göre ölümden sonraki konumumuzu bu dünyada yaptığımız eylemlerimiz belirleyecektir. ancak neye inanırsak inanalım ölüm sonrası akıbetimiz bilinmezdir. öldükten sonra tamamen yok olmak, hiçlik durumuna geçmek insan için tamamen korkutucudur. en güzel saraylarda otursak da, ismimizi tarihe altın harflerle yazdırsak da hiçlik durumunda bir anlamı olmayacaktır. hayat nasıl yaşanmışsa yaşansın geçicidir. yaşanmış ve bitmiştir.
sonrası bir hiç ya da eylemlerimizin sonucu.

ölümden sonra hayat var ise en güzelini bu dünyadaki eylemleri ile hak edenler alacaktır. hakkımızı verene ise tanrı diyoruz. insanı ilk kez var eden, bir kez daha var etmeye muktedirdir. bu da bir inanç. kısa hayat, ikincisi için bir imtihan ise ki bence öyle. umarım geçer bir not alacak hayatı yaşıyor olayım.

tamamen ortadan kaldırmak belki mümkün değil ancak azaltmanın imkanı olduğunu düşünüyorum. öncelikle biranda çözülebilecek bir sorun değil bunu akıldan çıkarmamak lazım. yavaş yavaş ama fazlaca ertelemeden, sorunların üzerine giderek çözüm mümkün. kendimden örnek verecek olursam. her alanda sosyal fobi yaşayan birisi değilim ancak topluluk önünde konuşma konusunda ciddi anlamda sıkıntı yaşıyordum. bunun için bana fırsat yaratacak bir konuşma kulübünün olup olmadığını araştırdım. araştırmalarım sonucu toastmasters kulübünü keşfettim. asıl kuruluş amacı ingilizce konuşma kulübü olmasına rağmen. bazı şehirlerde türkçe olarakta toplantılar düzenlendiğini gördüm. çekincelerle katıldığım toplantılar sonucunda, kendimi hazır hissettiğim de katılımcılar önünde konuşmaya başladım. (kulüp üyeleri nasıl bir konuşma yapılabilir konusunda sizleri yönlendiriyor.)bu sayede topluluk önünde konuşma konusunda ilerleme kaydedebildim. kendim sorunun üzerine sabırla giderek aşama kaydedebildim. tavsiyem, sorun yaşadığınız konuyu nasıl aşacağınızı ve çözüm yollarını iyice düşünün. ilk etapta çok zorlanacağınızı, tam sorunun üstesinden geldim dediğinizde tekrar ortaya çıkacağını aklınızdan çıkarmayın. bir aşamaya geldiğinde ne kadar ilerlediğinizi fark edeceksiniz. mükemmeliyetçiliği bırakarak sadece deneyin. kişisel gelişim kitabı cümlesi gibi oldu ama başka türlü anlatmak zor.

izmir gaziemir'de bulunan, bir rivayete göre balkanların en büyük outlet merkezi. arka bahçesinde kral mezarı bulunmuştur. kış döneminde tıklım tıklım dolu olur. gormediyseniz hiç bir şey kaçırmayacağınız bir yerdir.

geliyor geliyor havalı geliyor dediğim programdır. perşembe günleri akşam 10da başlayan program bomba gibi geliyor. yarın yine kuduracağız sevgili portakallar. bu hafta umutlanacağız, bahar neşesiyle dolacak içimiz. alın portakallarınızı gelin.

türkan şoray, her zaman kazanır dostum.

(bkz: anonim kalmanın önemi) çerçevesinde katılamayacağım yemektir. katılacak olan arkadaşlara afiyet olsun dileklerimi iletiyorum şimdiden.

öyle bir programdır ki yayın yaptığım dönemde sevgili dostum gomercan'ın 'abi hangi gün yayına sokalım' dediğinde hiç düşünmeden 'bu yayının hemen ardından' diye cevap verdirtmiştir bana. çünkü, reytingi en fazla programdı, dinleyenler çok iyi ve tatlı insanlardı ayrıca dikkatli dinleyicilerdi bana göre. o günleri yâd ettiren güzel bir program dediğim başlık.

sanırım o kişi benim... dışarıdan kendini beğenmiş ve soğuk durduğum için ilk başlarda sevilmediğim hep sonradan itiraf edilir.

ağzından çıkanı kulağı duymayanların, kötü niyetle olmasa da düşünmeden yazanların neden olabileceği üzücü hadise..
bugün galiba bazılarının kalbini kırdım... üslubumun düzgün olmadığını fark ettim ama biraz geç oldu...

#1598692

tanımımı yeniden düzenledim. sevgili (bkz: i am melting lannn melting)

geri vites değil bu.
düşüncemi kaba/yanlış bir şekilde ifade etmiş olduğum için senden özür dilerim. dargın ayrılmayalım.
şurada kaç kişiyiz ki? birbirimizi eleştirebiliriz de. ama kullandığımız ifadelere dikkat etmemiz gerekiyor elbette..
bugün seni seven yazarlara, nick6yalayıcıları diyerek hakaret ettiğim için herkesin huzurunda özür dilerim o yazar arkadaşlardan ve senden.
övgücüleri deseydim. hiç büyümeyecekti konu. evet.
barıştık mı? ben hatamın farkına vardım...

kankacılığı tasvip ederim etmem o ayrı ama nick6 yalayıcıları ifadesi çok yanlıştı. evet.

iki kere okudum ne okudum ben diye. yok doğru okumuşum.
kaçıncı seviye yokluk bu?

hiç bilmesinler seni.
sendeki gerçeği.
kimse görmesin senin,
gülüşünde gizli , cenneti.
çıkma sen dışarı geceleri.
görmesinler seni.
kıskanır asar yıldızlar,
ay'a kendilerini.
güneşe hiç görünme zâten.
görürse o da kıskanır,
ısıtmaz hiç kimseyi.

anlatamıyorum ki seni.
ki sadece ben değilim,
ne âsaf yazabilir ne de süreya , seni.
nâzım hikmet görse eğer,
sevebilir miydi hiç
celileyi , pirâyeyi yâhut münevveri.
olabilir miydi vera , nâzımın son eşi.

seni betimlemek benim işim
ilk konum, kirpiklerinin
göz kapaklarındaki dizilişi.
benzetiyorum tıpkı
papatya yaprakları gibi.
hem âhenk içindeler,
hemde anlamı gibi.
(saf ve temiz sevgi)
insanoğlu riyâkardır,
sever ama kopartır çiçekleri.
o yüzden kirlenmiş bu dünyada,
hiç bilmesinler seni.

erkektirler! erkek. e r k e k. en erkektir o. offff kimse ondan daha erkek değildir.

hoşlanmadığı bir şey olduğu an kalıplaşmış cümleler kullanır bunlar.

ben erkeğim, erkek adamım, sen benim adamlığımı sorgulayamazsın (kimsenin sorguladığı yoktur), benim annem kadın, benim ablam kız, sen kızsın ne diyorsun, kadınsan yerini bileceksin, oraya gidemezsin, ben erkeğim giderim, o kim, bu kim, giyinmeseydin bu ne böyle, giyemezsin, kadınsın susmayı öğreneceksin.

her seferinde bunlardan birini görünce usulca yanaşıp "tamam sakin ol erkeksin" demek istiyorum. en erkek sensin, lütfen artık sakin ol ve biraz otur şuraya. kendini paraladın, sakinleş artık. lütfen buraya su getirir misiniz? şu an aykü düşüklüğü nedenli beyin kanaması geçiren bir maço var burada! ambulansı arayın!

bu abiler ile ilgili bana ilginç gelen birkaç şey var.

1. neden kadın olmayı bir kadından daha iyi bilip kadınlara sürekli kadınlık dersi veriyorlar?

2. neden kadınların kıyafetlerine karışıp onlardan çok daha dar giyinip vücut hatlarını seksü şekilde ortaya çıkarıyorlar?

3. neden kadınların davranışlarına karşı bir kıskançlıkları var?

bakınız sahiden bir erkek kendi kültüründen öğrendiği bazı şeyleri yerine getirebilir. bu çok anormal gelmiyor bana. kıskanabilir. insandır saçma saçma davranışlar içine girip insanı bıktırabilir. ancak maçoların durumu bana hep daha farklı gelmiştir. kadınlar ile yarış halinde davranmalarını aklım almıyor.

ki bir erkeğin kıskanç olması ve belli bir kültür benimsemesi maçoluk değildir. sahiplenmek ve benimsemek sadece erkek olmakla hiç ilgili değildir. ancak aşırı davranışları maçoluk adı altında aklamaya çalışıp sürekli karşı tarafta duran kadın ile yarış halinde olmak, ben erkeğim istediğimi yaparım diyip kadına sınırlar çizmek ve sürekli ben erkeğim hatırlatması yapmak bazı şeyleri bastırmaktır. artık nedir o bastırılan şeyler ben bilemem. daha önce hiçbir maço ile 5 dakikadan fazla konuşmadığım için öğrenme fırsatım olmadı.

sahiden yorucu tiplersiniz. evet öylesiniz.

gündem değiştirme çabaları, kimse son 3 gündür yaşadığımız olayları unutturamaz.
(bkz: 29 temmuz 2021 türkiye yangınları)
(bkz: kafa sözlük fidan kampanyası)

52 yaşındayım herkese selam

fırındaki kurabiye.

"kurbağalara bakmaktan geliyorum, dedi yakup"

gerritsen'ın tıbbi gerilim serisi. dizinin, olay örgüsü bakımından, elbette, kitapla neredeyse hiç bağı yok ama aynı şey karakterler ve onların hayatı için de geçerli. dizide daha sıcak ve eğlenceli bir ekip var. kitabında ise, gerritsen, iki kadın karakterin de -özellikle erkek egemenliğinin daha fazla hakim olduğu- bu meslekte nasıl zorluklarla karşılaştığını çok iyi bir biçimde anlatmış. hem rizzoli hem de ısles sadece suçlularla mücadele etmiyor. ısles, çevresindeki bu tarz insanlara bir bariyer örmeyi başarmış, yalnız bir kadın. bu yüzden, rizzoli'nin hem ailesiyle hem de iş arkadaşlarıyla olan mücadelesi, gözümüze daha çetin görünüyor. ama aslında ısles'ın yalnızlığının sebebi de büyük ölçüde bu baskıcı çevre ve her ne kadar bu çevreye karşı mücadelesinde daha güçlü görünse de onun da yalnızlığıyla kırılgan bir mücadelesi var. yani günümüzde -halen- kadınlara bazı işleri kendince uygun görmeyen baskıcı toplum, işine devam etmeye çalışan kadınlara iki seçenek sunuyor: rizzoli gibi doğrudan onlarla mücadele etmek ve sürekli kendini ispatlama duygusuyla çırpınmak ya da ısles gibi kendini tamamen bu çevreden soyutlamak ve kendi yalnızlığınla savaşmak.
kadınların iş hayatında yaşadığı zorlukları, bir kadının gözünden anlatmış bize gerritsen.
olay örgüsüne gelirsek; okuyabileceğiniz en iyi polisiyelerdendir bana göre gerritsen'ın kitapları. her bir bölümü bitirdiğinizde, bir sonraki bölüme geçmemek zordur, zor ötesidir (kitap için).

sözlükte yapılabilecek hobilerin başında gelir. bakarsınız yazarın hesabına karma puanından yola çıkarak henüz onu takip eden yazarları göremediğini anlarsınız. heyecanlandırmak adına o takip et butonuna basar ve o takipçileri gör butonunu aktif etmeden takibi bırakırsınız. *

bir sorunsal değildir. yazı yazarak adamlık denilen şeyi nasıl göstereceğiz ulan. ayrıca adamlık nedir nasıl olur.

iki tanımdır sözlük zirvesinde bir şeyler göstereceğini söylüyor. bu adam sözlük zirvesinde bir araba dayak yiyip dönecek gibi hissediyorum. umarım öyle bir şey olmaz.

adam gibi tanımlar girin beyler bayanlar gösterin adamlığınızı.