astronomide tamamen aynı geometrik koşullarla gerçekleşen ay tutulmaları arasında geçen süreye eski uygarlıklar tarafından verilmiş isim. döngü yaklaşık olarak 18 yıl 11 gün 8 saattir.

ay ve güneş tutulmaları, uzayda sağlanan belli geometrik şartlar nedeniyle oluşur. bu koşullar her zaman birebir şekilde gerçekleşmez, yani tamamen aynı değildir. ancak uzun vadede ay'ın, güneş'in ve dünya'nın tam olarak aynı noktalarda bulunmasıyla gerçekleşen, birbirinin tıpatıp aynısı olan tutulmalar olduğu, babilliler, çinliler ve keldaniler gibi farklı toplumların gözlemleri ile kanıtlanmıştır. işte bu tutulmaların arasında yaklaşık olarak 18 yıl 11 gün 8 saatlik zaman farkı bulunur.

2 tutulmanın aynı olması ve bunun bir saros döngüsü olması şu koşullarla doğrudan ilişkilidir:
- ay'ın her iki tutulmada da aynı evrede olması gerekir.
- ay'ın düğümler doğrusu üzerindeki düğüm noktalarına, her iki tutulmada da eşit mesafede olması gerekir.
- ay'ın dünya'ya olan uzaklığının her iki tutulmada da eşit olması gerekir.
- düğümler doğrusunun, her iki tutulmada da güneş'e aynı açıyla yönelmiş olması gerekir.

izinli ya da izinsiz eşya karıştırması, severek alınan herhangi bir şeyi, ısrarla istemesi. gitmesi gereken saatte gitmemesi. liste bu şekilde uzar gider.

günaydın arkadaşlar, yine bir hafta sonu ve yine çişe kalktıktan sonra uyuyamayan ben.
anladım ki ben artık erken kalkma mecburiyetim olmayan günlerde bile uyuyamam. çünkü rahat batıyor, kurtluyum ben.

bon jovi'nin 2000 yılında çıkardığı crush albümünden bir şarkısının ismi. introsu ve gitar solosu tatlı ve hoştur.

maria grazia cucinotta. seni doğuran annenin önünde saygıyla eğiliyorum.

bir kafede oturuyorum öğle arasında kadıköyde. müzik dinliyip çay içiyordum. neyse baktim vapurun hareket saati yaklaştı. hesabı ödeyip fırladım. bi baktım kulaklığın kutusu elimde kulaklıklar yok. bir ara kulaklıkları da masaya koymuştum.

depar atarak gittim kafeye. kulaklik gördünüz mü dedim. yerime 2 tane kadın oturmuştu. yok görmedik dedi. nasıl olur yea derken, e kulağınızda zaten kulaklık dedi. elimle yokladım. göz teması kurmadan kaçtım.

aşırı aptal hissettim. aşırı.

merakla beklediğim dergi. emeğinize sağlık. hatta ilerleyen zamanda ben de katkı sağlamak isterim. günden güne büyüyen bir sözlük oluyoruz.

kendi elimle kendi boğazımı sıkıyormuş gibi hissettiren davranışlardır. aileden geçen travmatik meselelerden olsa gerek ama işte aileden geçtiği için ayıp olur yapmak lazım ¡

özgürlüğün, ataerkil toplumlarla kıyaslandığında, daha rahat yaşandığı cool toplumlardır.

ne hayalimdeki bölümü okudum ne de hayalimdeki mesleği yapıyorum.ama realite tokadı insana pis vuruyor..bu yüzden bir zaman sonra hayalin karın doyurmadigini anlıyorsun. ama hayalimdeki uğraş ile ilgilenebiliyorum bunun için de para kazanmak gerekiyor. demek ki başka hayalleri gerçekleştirmek için bazı hayallerden feragat etmek gerekiyor.

cemiyet içinde cemiyet yapmışınız :) idare bir mahsur bulmasın bu toplaşmada.
benim dedeler ep tırakyalı,gündöndü en sevdiğiniz çiçek bizim.
durun ben de geliyorum.

her başlığın altına aynı tanımı yazıyor gibi hissetsem de bu hissim söylediğim şeyin doğru olmadığını göstermez. tabi ki sansürün de kökenleri sandığımızdan da eskilere dayanıyor.

her ne kadar tarafsız oldukları söylense de hititlerin yıllıkları da sansüre maruz kalmıştı. onlardan önceki uygarlıklarda da gerek sözlü gelenekte gerekse yazılı geleneklerde sansür hep vardı. hititlerden sonraki uygarlıklardan günümüze kadar bu sansürün artarak devam ettiğini söylememe gerek yok sanırım. *

işte tam da bu süreklilikten dolayı hem sansür hem de otosansür iliklerimize adar işlemiş durumda. çoğu zaman farkında olmadan yapıyoruz bunu.

peki önce sansür mü doğdu yoksa otosansür mü?
bence otosansür. çünkü bu iki kavram da temelde iletişim kavramı ile ilişkili. insan açısından düşündüğümüzde ilk iletişim yöntemi olan vucüt dili ve bazı sesler çıkararak sağlanan iletişimde sansür ve otosansür için yeterli zemin oluşmuyor. ancak daha sonraları ortaya çıkmaya başlayan ve giderek karmaşık bir hal alan konuşma dediğimiz iletişim türü sansür ve otosansür kavramlarının oluşma zeminini oluşturdu.

insanlar konuşmaya başladıklarında da her şeyin söylenmeyeceğini veya her şekilde söylenmeyeceğini kavradılar ve söylediklerinde otosansür uygulamaya başladılar. uygarlık geliştikçe ve devletler kuruldukça da sansür denilen kavram da hayatlarımızda yer etmeye başladı.

bazı dil bilimcilerin konuşmayı kötü bir iletişim aracı olarak tanımlamalarının sebeblerinden biri bu olabilir sanırım.

madem bir sözlük platformundayız ''sözlük ve otosansür'' üzerine bir şeyler söylemek istiyorum. bahsedeceğim sansür yazarların kendi kendilerine uyguladıkları sansür. hiç kimse inkar etmesin ama burada her zaman kafamızın içinden geçenleri eksiksiz yazmıyoruz. yazsak alacağımız tepkilerden korkuyoruz. sansürsüzce yazan hiç bir yazarın sözlüklerde pek sevildiğini görmedim duymadım. söyledikleri şeyler hep birilerine battı. bugün şu kesime battı, yarın diğer kesime batacak. ama her zaman için sansürsüz konuşanlar sevilmedi. takdir etmek denmese de bu tür insanlara her zaman için ''helal olsun''derim.

tanımların sonunu getirmekte hep zorlanmışımdır. bari bir telkinle bitireyim.
sansürsüz yazıcam diye işin şeyini çıkarmayın lütfen. *

asla ikinci el kitap okumam, asla birinden kitap ödünç almam, bir kitap ödünç verdiysem en geç iki hafta içinde geri isterim bitirip bitirmediğine bakmam, kitapların altını cayır cayır çizerim, ayraç kullanmam, önsözden sonsöze kadar atlamadan okurum, yazarın hayatını defalarca okumuş olsam da es geçmem.

kimseyi sevgilisi gibi sevmemekten kaynaklanır.* herkesin sevgi gösterisine kimse karışamaz sonuçta.*

kendimi diyanet sözlükte sanmama neden olan sorunsal.
ne çok âlim varmış burada. toplasip yeni bir mezhep çıkarın bari.

1855 yılının ocak ayında “ sıcak bir kış gününde” gerard de neval kendi hikayesine noktayı kendisi koyar. büyülü bir şiir dili vardır neval’in ve bu kasar büyük bir yetenek uyuşturucu kullanmasına neden olan bir lanete dönüşmüştür zamanla. birkaç kez akıl hastanesine girer ve ordan çıkar yepyeni şiirler yazmak için. şöyle bir şiir takılı kalmış aklımıza:

“siyahın gezginiyim: her gün daha derine.
yanar akşamla caddede vebalı lâmbalar,
bezgin, sıkıntıyla bakar herkes benzerine;
(…)
ne yapsak silinmiyor ruhtan geçmişin izi
yaşamak kadar ölüm de çağırıyor bizi,
geçiyorum sokağı fenerle konuşarak
hem yaşamın imidir hem ölümün her fener”

neval bir gün eski bir sevgilisini eşi ve çocukları ile piknik yaparken görür ve bir kıskançlık krizi yaşar. kravatını gevşetir biraz soluk alabilmek için. o gece teyzesine bir pusula yazan neval şöyle söyler: “bu akşam beni bekleme, çünkü gece kara ve ak olacak..."

şiirdeki fener diye adlandırılan sokak lambasını hatırlıyor musunuz? ya gevşettiğini kravatı? işte o “ sıcak kış günü” neval o kravatla kendini o sokak lambasına astı. hala şairler o lambanın önünde saygı duruşunda bulunur büyük şair için.

özgür olamadı;
öldü...

yolda olmaktır. bitmeyen bir yolculukta olmaktır. felsefe, neleri bilmediğini bilmektir. felsefe, düşüncenin mikroskobudur. tüm bilimlerin ruhudur. felsefe sorudur, meraktır, şüphedir.

(bkz: fatih sultan mehmet) tarafından 1478 yılında yaptırılmış, abdülmecid'in dolmabahçe sarayı'nı yaptırmasına kadar yaklaşık 380 sene boyunca devletin idare merkezi ve osmanlı padişahlarının resmi ikametgahı olmuştur.