yoktur.

uzay yolculuğu, dünya'dan atmosfer dışına veya dış uzayda gerçekleştirilen yolculuktur. uzay yolculukları, insanlı veya insansız uzay araçları ile bilimsel, askerî veya ticarî amaçlarla gerçekleştirilir.
kozmosa ilk girişi yapmak, tek başıma onunla karşı karşıya gelmek, doğayla hiç görülmemiş bir düello yapmak, bundan daha ötesi hayal edilebilir mi? yuri gagarin uzaya çıkan ilk insan. 12 nisan 1961'de vostok uzay aracıyla uzaya çıktı.
insanlı uzay yolculuğu projeleri, 21. yüzyılda da keşif atılımlarının odağında yer alıyor.
nasa, yunan ay tanrıçası "artemis"in adı verilen yeni keşif görevi kapsamında 2024 yılına kadar ay'a insanlı seferler düzenlemeyi amaçlıyor. 2028 yılına kadar sürmesi planlanan seferlerin ardından ay yörüngesinde bir uzay istasyonu kurulması ve burayı basamak olarak kullanarak mars'a insanlı seferler düzenlenmesi hedefleniyor.
rusya "soyuz", çin "shenzhou" mekikleriyle insanlı yörünge yolculuklarını sürdürmeyi hedeflerken hindistan yeni geliştirdiği "gaganyaan" personel taşıyıcı uzay mekiğiyle 2021 sonunda yörünge seferi yaparak insanlı uzay yolcuğu gerçekleştiren dördüncü ülke olmayı hedefliyor.
öte yandan japonya, iran ve malezya da insanlı uzay programları başlattıklarını duyururken, spacex, virgin galactic, blue origin ve spaceshiptwo gibi şirketler yörünge ve alt-yörüngeye turistik amaçlı yolcu taşımak için mekikler ve uzay araçları geliştiriyor.

houston, burası apollo 11... penceremde dünya var. michael collins, apollo 11 astronotu

ay'dan bakarken uluslararası siyaset çok zavallı görünüyor. bir politikacıyı ensesinden tutup çeyrek milyon mil kadar uzağa götürüp 'şuna (dünya'ya) bir bak, seni o.. .. çuğu' diyesin geliyor. edgar mitchel, apollo 14 astronotu

insan türünün -uzaya yayılmadıkları sürece- bir sonraki bin yılda yaşayacağını sanmıyorum. tek bir gezegende yaşamı sonlandırabilecek çok fazla kaza gerçekleşebilir. ama ben iyimserim. yıldızlara ulaşacağız. stephen hawking

şimdiden yaşamı dünya'nın ötesine taşımamız oldukça önemlidir. bu dünya tarihinin dört milyar yıllık sürenin sonundaki ilk imkanımız ve bu pencere uzun bir süre boyunca açık kalabilir -ki öyledir diye umuyorum- yada kısa bir süreliğine de açık kalabilir. tedbirli olmalıyız ve şimdiden bir şeyler yapmalıyız. elon musk

dinozorlar yok oldu çünkü bir uzay programları yoktu. larry niven

gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. bob bello

19. yüzyılda insanlar kuzeybatı geçişi'ni arıyorlardı. gemiler kayboldu ve cesur insanlar hayatlarını kaybetti, ama bu hiçbir zaman dünyanın bu bölgesine tekrar gitmedikleri anlamına gelmiyor. bunun uzay keşfi için de geçerli olduğunu düşünüyorum. jonh l. phillip

uzayın son değil ama bir sonraki sınır olduğunu ve fethedilecek bir şey olarak değil, keşfedilecek bir yer olarak görüyorum. neil degrasse tyson

sanki dışına çıkılmaması gereken sihirli bir çemberin içerisindeymişiz gibi bu gezegende insan ırkını susturmak isteyen dar görüşlü insanlara ait fikirlerin aksine, günün birinde liverpool'dan new york'a yaptığımız seyahat gibi aynı rahatlık, hız ve kesinlik ile ay'a, diğer gezegenlere ve yıldızlara seyahat edeceğiz. jules verne

uzun vadede her medeniyet uzaydaki etkilerden dolayı tehlike altında olacaktır. varlığını sürdüren her medeniyet uzay yolculuklarına çıkmak zorundadır, sırf romantik olduğundan yada keşfetme arzusundan dolayı değil, ama düşünülebilecek en mantıklı şey için: hayatta kalmak... eğer uzun-vadeli hayatta kalışımız tehdit altındaysa, türümüze olan temel sorumluluğumuz diğer dünyalara seyahat etmektir. carl sagan.

"insan annesi ölünce anlar içindeki çocuğun hiç ölmeyeceğini.
aklına geldikçe kahrolur, bunu anlamakta neden bu kadar geciktiğini..."

erken yatıp erken kalkmam.

biraz zorlasak banyo bile yaparız, tabii len manyak mısın. kimseye söylemeyin ama aramızda minik bir sır. başkasından duysak ağzınıza tuvalet yaparız.

bir insana yapılabilecek en büyük iyiliklerden biridir.

benim.

hatta şöyle bir anımı sizlerle paylaşmak isterim.

öğrenciyken yolda ( benim bir battaniyem var onun yanımda olduğunu bilmeden uyumak beni çok huzursuz eder.)
sırt çantama battaniye hep onu ki yastık olsun. yanımda kapşonlu da olur allah nasip ederse uyursam oram buram açılmasın diye örterim üstüme.

neyse efenim bir gün yine yollardayım. bir hanım kız bindi. kızın üstünde o zaman tesettürlü kızlar arasında moda olan pembe jile ve beyaz gömlek tamamlayıcı olarak da eşarp kullanmış. yanımdaki koltuğa oturdu, sırtını yasladı, ellerini dizlerinin üzerine koydu. ne güzel kız filan diyorum ben de içimden tabii devamında maşallah. bu kızımız kaldı öyle yol boyu.
beni de aldı bir mide bulantısı belli kusmaktan bırakmayak. çantayı cama yaslayıp yatıyorum olmuyor, kucağıma koyup başımı koyuyorum olmuyor, arkaya yaslanıyorum derken kıpır kıpırım. bu kızda tık yok. neyse baktı ters bir şeyler var, neyin var dedi. söyledim midemin bulandığını aa bende bir ilaç var diyip içiriverdi. ben de içtim. hiç de düşünmedim nedir bu diye*. gel zaman git zaman efenim geçmiyordu bulantı, tabii muavinden poşet istenmişti ama hava almam lazımdı. ikinci kez pozisyon değiştirip muavine durumu anlattı. otobüs müsait bir yerde durdu ve ben rahata erdim. gelip oturduktan sonra bir uyumuşum sözlük, mis mis. ben uyudum uyandım bu kız hala elleri dizindeydi. ben bir daha bu kız gibi oturanı görmedim efendim.

beni de çuval gibi oturup durmaktan 160 zannetsin insanlar.

evet evet eğilimli de omuzlarım sağa doğru.

camiye ayakkabı ile girdiler

başörtülü bacılarımı yerlerde sürüklediler gibi açıklamaların sahibi olan şahsın, malum kitleyi kandırmak için devamlı kullandığı şey.

(bkz: yine seks hikayesi mi yazıyorsun neriman abla)*

hasret- sema moritz

tanımlarını severek okuduğum yazar. kendi nickaltını zorla doldurtan bir yazar profili çizse de hiçbir baskı altında kalmadan, kendi irademle yazıyorum.

celebrant: böyle iyi mi, hoşuna gitti mi?
son feci mars: evet.
celebrant: tamam, çocuklarımı bırak şimdi.

edit: bir tanım uğrunu ya rab, ne ocaklar sönüyor.

bunu hiçbir zaman bilemeyecek olmandır.

gezebilmek için en azından 2 saat ayırmak gerektiğini düşündüğüm yapı. ben gidemedim diyenlere sanal müze linki, tık.

atatürk'ün naaşı ziyaret esnasında görülen anıtta değil, onun altındaki odada bulunuyor. bu odaya ancak ve ancak çok özel bir izinle girebilmek mümkün. naaşı 1953'te etnoğrafya müzesi'nden taşınırken ülkenin farklı noktalarından getirilen topraklar harmanlanmış ve defin bu memleket toprağına büyük bir törenle gerçekleşmiştir.

aslanlı yol'da taşlar öyle bir aralıkla yapılmış ki insan ancak başını eğerek yürüyebiliyor. tin tin bu yolda yürürken öğrenmiştim bu aralığın bilinçli tercih edildiğini.

atatürk'ün okuduğu kitaplar da özel eşyalarıyla birlikte burada sergileniyor. bazıları raflarda dizili halde, bazıları kendisinin sayfalara aldığı notlarla birlikte okunabilir şekilde sergileniyor, ki beni en çok etkileyen şeylerden biri bütün bu kitapları bir arada görmekti. burada farklı dillerden farklı konularda üç binin üzerinde kitap bulunuyor.

panaromalardan yüzlerce insanla birlikte geçerken güm güm atmıştı yüreğim. ayrıca yapı içerisinde inönü müzesi ve kabri de bulunuyor. eşyaları ve çeşitli belgelerle birlikte kendisi ile ilgili de bilgi sahibi olmak mümkün.

yavşayacak olan abi, kardeş dinlemiyor ne yazık ki.

etken madde olarak psilosibin içeren ve zehirleyerek etkisini gösteren bir tür mantar. yanlışlıkla bu mantarı tüketen saf bir anadolu ailesinin dramını şurdan okuyabilirsiniz. www.kibrisgazetesi.com/duny...

başlık sahibi'nin siniri bozuktur, çok üstüne gidilmemesi gerekir.olur böyle şeyler.
(bkz: saçma başlıklara yorum yapmanın sakıncası üzerine)