kızıl öfke benjamin: kim bıraktı ulan bunu benim kucağıma!

islamla dinle imanla alakası olmayan, rant uğruna hepsini zibil eden kağıt.

"şuradan şuraya sevişmek nasip olmasın." yemininin sahibi.

kimseler aşık değil mi bu şehirde? kimseler, bir meydanın kanepesinde kimseyi beklemeyecek mi, yüzünü bir dakika görmek için kimsenin?

(bkz: sait faik abasıyanık)

hayırlı uğurlu olsun başlıyoruz demek istediğim başlıktır.
içeride dolanan çaylakların ensesine vuruyorum sevinçten yürüyün len kenardan kenardan dolaşın.

herkesin oyunlara ayıracak vakti yok, vakti olsa parası yok, parası olsa ilgisi yok belki? olamaz mı? yukarıdaki arkadaş tespitlerin dibine vurmuş. bizim netflix’e paramız var, bir cyberpunk bilmemkaça gelince paramız yokmuş. hiç güleceğim yoktu, sağ olsun güldürdü beni.
benimle önceki çağa göç etmek isteyen yazarlar, gelin toplaşalım. ayrıştırılmadığımız bir bu konu kalmıştı zaten, eksik kalmasın.
t: benimdir.

çok güzel enerjili, neşe saçan birisi. pozitif enerjisini etrafına da yayıyor. tanımları da kendisi gibi içten ve doğal. siz yazın biz okuyalım efenim.*

gıda sektöründe türlü pislik dönüyor. açıkta bırakılan soğuk zincir ürünleri, son kullanma tarihi geçmiş ürünlerin üzerine ileri tarihli bir etiket yapıştırmak, ürünlerin içinden böyle şeyler çıkması ne ararsan var.

bir türlü ne kendisini ne sesini sevemediğim, bu kadar sevilmesine de anlam veremediğim kişidir.

anne bu anne! oğlanı kızı mı var anne için, sizin algınızdır o efenim.

bu entry limonluekşilisalata cancağızıma armağandır.(bkz: swh)

erkeklere yine or.... ço.... muamelesi yapılan zırvalar. lan kızlar size emanet de erkekler değil mi? şüphesiz ki meali "erkek her haltı yiyebilir, ama kızlar yiyemez" olan bir koltuğa göz kırpma çalışması. bitiyorum bu kızlarınız bize emanet lafına.

liseden taa universite bitimine kadar evde tüm gün onunla dolaştığım, eve ilk girdiğim an üzerime çektiğim hırka. nasıl kutsamışsam artk ,bütün bir ailemin hırka- i şerif diye benimle dalga geçtikleri hırka . (kutsal emaneti tenzih ediyoruz yanlış anlaşılmasın)

alınan beğeniler, gelen takipler

sözlükte maalesef sayıları bir hayli fazla olan, nokta sanki karneyle dağıtılıyormuş gibi yazan kişiler. bu kadar temel bir şeyi nasıl atlar bir insan anlamıyorum. hadi bir kere yapmış olabilirsin, o kabul ama seri şekilde nokta koymadan yazmak nedir allah aşkına.

kimim, kimsem, gölgem..
günahım boynumda,
bak! beni getirdim sana...

ömer gümeli

"aykut yavuz fransızca dersleri " youtube kanalı çok yardımcıdır.

bir gün tek başına romanıyla birçok gönlü fetheden, akıcı üslubu ve kurgusu basit gibi görünüp içinde derin anlamlar barındıran romanlar yazan ulu çınardır.
okuduğu bölümü sevmemesine karşın okuduğu bölümün hakkını sonuna kadar veren, bir kitabını bitirdikten sonra "diğer kitaplarını da okumalıyım." dedirtir insana...(bkz: vedat türkali) (bkz: bir gün tek başına)

bununla alakalı bir belgesel izlemiştim. sosyal platformun kurucu ve yönetici kesimindeki insanlar çocuklarının ya sosyal medya kullanmasına izin vermiyor ya da cok sınırlı düzeyde izin veriyorlar. olay sadece orada harcadığınız zaman değil , kişiler mümkün olmayan mükemmel hayatlar yaşadıklarını kanıtlamak amaciyla yaptiklari paylasimlarla sizin yetersiz hissetmenize neden olduğu gibi insanlarin2 paylaştıklarını begenmesiyle salgiladığınız dopamine bağımlı hale geliyor ve daha cok beğenilmek icin bir kısır döngüye giriyorsunuz. en kötüsü de sosyal medyada karşınıza çıkan haber ve gönderiler yaşadığınız bölgede en cok ilgi ceken ve hakkınızda toplanan dev data ile sizin de en cok ilginizi cekecek sekilde olusturuluyor.
ınsanlar dogru bilgiye degil ulasmak istedigi bilgiye ulasiyor bu da siniflastirmayi artiriyor. bunu devletlerde kolaylıkla siuasi bir silah olarak kullanabiliyor. tabii benim sosyal medya kapatma amacim bu değildi: )
not: merak edenler için belgeselin adı' the social dilemma'

tabakta bırakılan yemek arkandan ağlar.

sözlük formatını iyi bilen, çok yönlülüğüyle sözlüğe değer kattığını düşündüğüm yazar.