2 yaz önce çalıştığım yerde kuzenim ve arkadaşlarımla kavurmalısını yediğim ve tadına bayıldığım pidedir. tabii ki her yerde aynı kaliteyi bulamazsınız. biz baya para vermiştik çünkü.

hatta o kadar güzel yapılmıştı ki başlığı okuyunca tadını anımsadım.

insanlar da mevsimler gibi değil midir?

yaprak döker bir yanımız,
bir yanımız bahar bahçe... **

"boşver kanka. bak ben...” şeklinde başlayan tüm teselli cumleleri.

ıtirazım var.

1 - pentagram
2 - groza
3 - sapık inek
4 - kurban
5 - vitamin
6 - çilekeş
7 - makine
8 - zakkum
9 - malt
10 - dorian

örnek makine /
(link: )

iç ferahlatan, birkaç dakikalığına süren bir sessizliktir.
uzun süreli bir misafirlik olmuşsa genelde "çok şükür" veya "ne yaşadık biz" şeklinde bir bakışırız ev ahalisiyle.* ardından annemin hadi toparlanın, evi eski haline çevirelim bir an önce demesiyle kendimize geliriz.

önümüzde cumhuriyet bayramı var. eğer bir aksilik olmazsa - istanbul için konuşuyorum - bazı yollar trafiğe kapatılacak ve geçit törenleri yapılacak. bisikletliler, motorlular.. vs. bunlara katılım sağlanıp reklam yapılabilir.

normal sözlük'te galiba ilk defa şu tanımda [#432623] bürokrasimiz tarafından kullanılan bir yıldızlı bakınız.

bazı başlıkların altına "yok daha neler" ya da "biraz daha abart" gibi anlamları karşılamak için de kullanılabilir.

johan christian dahl-vordingborg yakınlarında kış manzarası (1827)

sürekli bağırır. durmaz. çok fazla agresif olduğuda olur. çekilir dert değildir, yaşamamak için dişi kedi besliyorsanız kısırlaştırtmanız da fayda var.

mihrimah

bu tanım söz verdiğim üzere sevgili hialiense gelsin.* buralar onsuz çok ışıksız.*

bi zamanlar salda gölü de pek keşfedilmemiş yerdi. keşfedilmeseydi de keşke! varsa gizli bildiğiniz cennet köşeler lütfen kendinize saklayınız. beton yığınına dönmesi kaçınılmaz çünkü sonunda!

ben bunu denedim. kendi açımdan gerçekten de affetmiştim. ve olan tüm kırgınlıkları ve kızgınları da kendi içimde halletmiştim. içimde ne bir sevgi kırıntısı ne de nefret namına hiçbir şey bırakmamıştım ve bunu da karşı taraftan saklamıyordum.

gelip her şeyi düzeltmeye çalıştığında ona dedim ki: "ben seni affettim. içimde hiçbir kızgınlık ve kırgınlık da yok. ama artık sana karşı eskisi gibi olmayı düşünmüyorum." sonucu ne oldu biliyor musunuz? hiç öyle sandığınız gibi değil.

vicdan azabından ötürü affedilmek isteyen bir insan böyle hiçbir şey yapmadan affedilmeyi bir türlü içine sindiremiyor. eskisi gibi olmak için bir şeyler yapmak istiyor ama siz izin vermediğiniz ya da yapsa bile üstünüzde bir tesiir kalmadığı için işe yaramıyor.

( çok normal çünkü bu insan pişmanlığında geç kalmış, özründe geç kalmış. gül uzatması gereken zamanlarda hep taş atmış. dolayısıyla o özür de çoktan anlamını yitirmiş. )

o insan sana gelmiş ama biliyorsun ki samimi bir pişmanlıktan ya da üzgünlükten dolayı değil kendi çıkarları yüzünden gelmiş. en kötü ihtimalle salt sana gelme arzusu ile değil; içindeki vicdan azabından kurtulma arzusuyla gelmiş . oysaki bunun benim nezdimde ne önemi olabilir?

bazı şeyler ihmale gelmez. hele ki insansa bu. onların onlar varken (hayatınızdayken) kıymeti bilinmesi gerekir.

ilk ortaokulda bir yılbaşı programında bir efsane şarkısı ile tv'de gördüğüm, o zaman danscı olan, ülkenin yaşlanmayan insanlarından.

evinin balkonu. sigara ve çay eşliğinde .

çoğu zaman türkü dinlemekten kaçıyorum. her birinde yaşanmış hikayelerin sihiri var. bünyeye ağır mı geliyor ne? bugün dinleyeyim dedim de ne iyi ettim. güzel sunumu ile bende girdim türkü dünyasına.
seher yeli nazlı yare'ye eşlik edenlerdenim.

yıllar sonranın bilimine katkı ??? sağlayabilmek için kobay olduğumuzu zaten biliyorduk aslında ama açıklaması da yapılmış ek olarak. kadavra gibi düşünüyorum kendimizi zaten, çip takılsa daha mantıklı olabilirdi...

efendim, uzun zaman olmuştu şirinler köyünden ayrılalı. geri döndüğümde gördüm ki, bizim bengarip yine nokta atışı bir tema ile radyo yayınına devam ediyor. konu; “anısı olan şarkılar olunca” bülbülün güle avazı kıvamında olan ses tonum ile programa katılmak istedim. perşembe akşamı buluşmak üzere…

frekanslarınıza kuşlar konsun, notalarınız havalarda uçuşsun.

iyi yayınlar.

ilkokulda başlayan yaş problemleri orta, lise ve hayatın her an ve her yerinde karşımıza çıkmaya devam ediyor, şöyle ki;

öncelikle üzgünüm hiç bir kırk, yirmi göstermez. sizi kırmamak için kırksanız "taş çatlasın 26" derler. ama hiç bir yirmi altı da zaten 26 göstermez. onlara da otuza az kaldı diye " aaa asla yirmi altı demem taş çatlasın 22-23 " derler.

22-23 lerin de o yaşı göstermediğini tahmin etmek zor değil, onlar da 17 -18...

gerçek yaşı 17-18 olanlar ise 26 gösteriyor. dolayısı ile denklem başa dönüyor.

yukarıda ki anlatılanların birinde anlatım bozukluğu vardı, nerdeydi? şaka şaka...