topu beşiktaşlı _bektaşi den alıp alçak gönüllü bektaşi'ye bırakıyorum.

sofunun biri bektaşi’yi denemek ister.
-baba erenler, sizler için kerametli diyorlar. isterse ağacı bile ayağının yanına getirir diyorlar. bize de gösterin de biz de görelim, der.
baba erenler, kendisi ile alay edilmek istendiğini fark ederek, sofuya bir ders vermek gerektiği düşünür ve ağacı çağırmaya karar verir:
-ağaç gel der, fakat ağaçta hareket yok.
-ağaç gel der, fakat yine gelmez.
-ağaç gel der, üçüncü çağırışında da ağaçta hareket yoktur.
bunun üzerine, bektaşi ağacın yanına gider ve derki:
-eğer ağaç bize gelmezse biz ağaca gideriz.

gün aymadı, ayamıyor...
berbat ötesi bir gece ve sabahı.
tüm geceyi neredeyse uykusuz geçirdim.
sabaha karşı uyumuşum şimdi uyandım alt kata inmeye korkuyorum.
o kapıyı açıp göreceklerim beni o kadar endişelendiriyor ki.
neyse kaçış yok.
umuyorum bir sonra ki tanımım güzel bir haber içerir.
sizlere günaydın.

sir alex ferguson. bundan daha karizmatik bir td ismi duymadım.

her şey gaza gelip bu kıytırık rozeti almamla başladı. ekonomik dengemi tamamiyle bozdu, basiretim bağlandı tüketim çılgınlığına tutuldum.

şimdi tam takır kuru bakır ortada kaldım,

az çok demeyelim boş geçmeyelim, allah sevdiğinize bağışlasın abi.

katılıyorum demek var, aynı düşüncedeyim demek var, bu konuda hemfikirim demek var, haklısın paşam demek var, doğru söylüyorsun babacan demek var.
yani başka seçenekler sunarak, dilin zenginlik ve renkliliğinden faydalanmak elimizde.

efsane manyak bir şarkıdır.
queen grubunun belgeselinde bir kez daha neden efsane olduğunu anladım.

sokak kızı.
dillere düşeceğiz.
erkekler de yanar.
vee en sevdiğim aşıklar parkı.. özellikle
'sen mikropsun sen' kısmına bayılırım.

hayatımda hiç yemediğim ama tadının lahmacuna çok benzediğini düşündüğüm yöresel yemektir.

"darmadağın hayat bitiyor
umudum yorgun..."

naçizane,

alışkanlık, cehalet, gelir, vakit.

sıralaması değişebilir.

alışkanlık: kitap okunmayan, kitaplığı olmayan bir evde yetişmek. ülkedeki çoğu ev bu durumdadır. bu yetişimden gelen bir bireyin kitaplara ilgi duyması zordur. bilmez. evde görmez. kendiliğinden kitap okuması için, içinde merak ve bilgi isteği olması gerekiyor.

cehalet: cahil kimse, kitap okumayı sevmez ve gereksiz bir aktivite olarak tanımlar. parası olsa dahi kitaba para vermez. edebiyata, bilgiye ilgi duymayan insan, kanun gibi zengin de olsa, kitap almaz, okumaz. lüzumsuzdur onun için. çocuğuna aşılamaz.

gelir: ülkede her şey gibi kitaplar da pahalı. "bir sigara şu kadar..." demeye gerek yok, o insanın müptelalığı, ona elbet para bulacak. adam akıllı popüler bilim kitapları, romanlar pahalı. bugün 20-30 lirayla günlük yemek yapan insanlar mevcut, asgari maaşı ve geçim mücadelesini düşününce, herkesin imkanı olmuyor elbet.

vakit: insanların ortalama 10 - 14 saat çalıştığı bir özel sektör var, ki çoğu insan özel sektörde çalışıyor. sabah fecr vakti kalkıp işe gidiyor, eve döndüğünde yine karanlık çökmüş oluyor, takat kalmaz gözlerde iki sayfa okuyacak.

***

elbette illa okumak isteyen, okuma aşkı olan insan çözüm bulur tüm şeylere. ve buna rağmen okunduğımız için bu haldeydiz. bizlerin ne olursa olsun her şeyden feragat edip okuyan, okumak isteyen nesiller yetiştirmesi elzem. başka türlü kurtuluş yolumuz yok.

yazmayı teşvik edecek bir özellik. bu bakımdan gayet güzel düşünülmüş. gelişiyor sözlük. yakında laz müteahhitler de keşfeder burayı. *

nietzsche'e göre sanat varoluşun getirdiği acı ve kederlerine tahammül edebilmemizin tek yoludur. varoluşu haklı çıkarabilecek yegâne şey sanattır. yaşamın anlamsızlığının bile sanatı güçlendirebileceğini savunur nietzsche. yaşam estetize edildiğinde değer kazanır. varoluşun dehşeti karşısında estetik bakış açısı insanı hiçlikten kurtarır.

günümüzün sorunlarından bir tanesi. gerçi yıllar önce de coğrafya gözetmeksizin vardı ve var olacak !
papaların kendilerini yaradan adayıp bakir bir hayat idame ettiklerinden yeğenlerini bir yere getirme uğraşlarına verilen isim. ah papa ah. sormayacak mı yaradan kul hakkını? swh
ülkemizde özel sektör ve kamuda bir şekilde tanık ya da muhattap olduğumuz adam kayırmacılık.
böyle gelmiş böyle gidecek korkarım vallah
adam genel müdür şirkete alım olacak vasıfsız yeğenini alıyor. bir de yetmez gibi sıfır deneyimli birini o birimde yetkili yapıyor.
kamu tarafına girersek çıkamayız. her dönemde ayyuka çıkan skandal liyakatsiz atamalar.

çoğu islami yorumculara göre evlenme maskesiyle savunulan sapkınlık.

her gecen yıl birer birer masadan eksiliyor dostlar..

hiç tanım girmediği için değil efenim. çaylağa düştüğüm anda 8 tanımımım 2 başlığım vardı. sözlük yetkililerine yetememişiz demek ki.

ayrıca ölü de değildim. yalnızca buralar da ekşi sözlük gibi b..tan bir yer olmasın diye forum gibi kullanmak istemedim buraları. yoksa ben de bilmez miydim önüme geçen yere yazıp durmayı. hayır deli gibi protesto etmek istiyorum ama başlık açamıyorum. yediremedim bu durumu sevgili 1. nesil dostlar.

bingöl, solhan'da bulunan yüzen adalar yöre halkı tarafından keşfedilmiştir. bir krater gölü üzerinde 3 adet yüzen ada bulunmaktadır. adaların yapısını çayırlar, çeşitli otlar ve suda yetişen bitkiler oluşturmaktadır.

bu tür adaların gölde yüzmesinin sebebi ise; saz gibi birbirini tutan bitkilerin, sudan daha az yoğunlukta bir kara kütlesi oluşturmasıyla ortaya çıkmaktadır. birbirini tutan bu bitkiler su üzerinde sal gibi hareket etmekte ve rüzgarın estiği yöne göre yer değiştirmektedir.

bence yanlış anlam içeren bir başlık olmuş.
yani bir yazarı diğerinden ayırmak haksızlık olur. burada bir çok kişiyle mesajlaşıyorum.
ama mesajlaşıyorum sadece.
kimseyi görmedim, duymadım.
dolayısıyla bu derecede iletişim hâlinde olduğum veya olmadığım her yazarı takdir ediyorum. iyi ki varsınız...

benim de hayatın belli zamanlarında hissettiğim son derece üzücü, iç burkucu detaylardır. tam olarak oradasın ama oralı değilsin, onlardan değilsin, onlar gibi hissetmiyorsun durumu. mesela üç kişiyken muhabbetin sürekli diğer ikisi arasında geçmesi, birine kendinizi aratıp hemen kalkma isteği uyandırır.
yahut bir memur çocuğuysanız ve yerlisi olmadığınız bir yere göç etmişseniz, ne kadar vakit geçirirseniz geçirin daima şunu hissettirecek bir şey oluyor: ben buralı değilim, bunlar hep bundan. haklı olduğunuz halde haksız görülmeniz, gereksiz kayrılmanız ve daha bir sürü şey sayılabilir.
mesleğimle alakalı olmayıp ilgi duyduğum bir alanla ilgili eğitim, kurs vb giderken de zaman zaman hissetmişliğim olmuştu bunu. yani birçoğu o mevzuyla alakalı derinlemesine birkaç şey biliyor ama seninki bir merak henüz yüzeysel şeyler muhabbetini açsan biz bunları geçtik diyecekleri şeyler. bu durumda da ben burda napıyorum diye hissetmişliğim birkaç defa olmuştu.
velhasılı önemsiz gibi görünebilir ancak insanı özellikle içinde bulunduğu o anda hissettirdikleriyle felfena eden detaylardır. lütfen birbirimizi bu duruma düşürmeyelim*