damla kendini tamamlayınca damlar.

"çerkeslerin köyünü yaktık hayvanlarını öldürdük ekinlerinin üstünde atlarımızı sürdük..çocuklarını acımasızca öldürdük...
ve çar bize bu katliamları yaptık diye bu onur madalyasını verdi
hangi onur?
hangi onurlu insan bunları yapar?
ben tanırıya beni affetmesi için her gün yalvarıyorum
onlar vatanlarını savundular ve yiğit insanlardı
biz ise insanlıktan çıkmış birer ucubeden farksızdık elimize esir düşen çerkeslerle yanyana geldiğimizde sanki biz onların esiri gibi duruyorduk onlar ise dimdik vakur duruşlarından taviz vermiyorlardı.
tanrı beni affetsin" yüzbaşı alexander zyatov-1865.

(bkz: 21 mayıs 1864 çerkes soykırımı) unutmadık, unutmayacağız.

bugünü unutmayan ve sözünü eden ekrem başkana saygılar.. buradan

idam birden bire öylece gelivermez. ekonomi gibidir, talep edersin ve arz edilir. fakat bu talep ve arz korelasyonu psikolojik ve sistematik bir şekilde yürütülür. hukuk kurallarının; coğrafyanın kültürüne, yaşayış biçimine, örf ve adetlere göre dizayn edilmesi gibi.

medyaya günlerce, haftalarca belki de aylarca servis edilen hayvanlara işkence haberlerini izledik. daha da ileri gidilerek işkencenin boyutları değişti ve hayvanları katletme haberleri başladı. ayakları, kulakları veya kuyrukları kesilen, işkence edilen hayvanları gördük. hayvanlar ve insanlar form olarak birbirlerine benzerdir. insan beyni de -form olarak kendisine daha yakın olana- hayvana veya insana empati kurmak konusunda daha iyimser bir yaklaşım sergiler. bu sebeple bir hayvanın öldürülmesi ve bir insanın öldürülmesi beyinde aynı bölgeyi uyarır ki temeldeki eylem aynıdır, öldürmektir.

yani süreç hayvanlara işkence ile başladı. sonra hayvanlar ölmeye/tecavüz edilmeye başlandı. hayvanlardan sonra sıra insanlara geçti ki irrasyonel duyguları ve empatiyi daha da harekete geçirmenin en etkili yolu da buydu. sürekli olarak medyaya servis edilen haberlerin konuları; kadına şiddet, kadına tecavüz, çocuğa tecavüz, çocuğun cinsel istismarı boyutlarına taşındı. sonra birisi çıkıp idam diye haykırdı. zaten büyük kitleleri arkasına almış iktidar kalkıp “halkımız isterse getiririz” dedi. halbuki halk istemedi, zorunda bırakıldı.

fakat şahsi fikirlerimce eklemek isterim ki: yaygın kanının aksine, cinsel istismar ve tecavüz cinsellik değil cinsel şiddettir. yani şiddet uygulamak için cinselliğin kullanılmasıdır. cinsel istismar ve saldırı suçları failleri cinsel dürtüleri ile değil, şiddet uygulamaya hakları olduğuna inançları ile hareket ediyorlar.

gündemdeki tartışmalara dönüp baktığımızda sorun olarak kabul edilmekte olanın cinsel şiddet olmadığını görüyoruz. kuşkusuz bu yaklaşımın ardında kadınlara, çocuklara ve tüm saydığım olaylarda şiddet uygulamanın erkeklere tanınmış hak olduğuna dair maalesef toplumsal ve politik bir kabul var.

linç kültürünü beslemek, idam/hadım gibi insanlık dışı cezaların uygulanması için kamuoyu hazırlamak, toplumsal bir sorunu tek tek “suçlu bireylere” indirgeyip sorumluluktan sıyrılmak gerçek adaletin tesisine yeğ kılar. ama bu çocukları, hayvanları veya kadınları kurtarmaz. kimsenin vicdanını da kurtarmaz. çünkü tezahür eden her yeni olay, daha da büyüyen şiddetiyle bir daha “temizlenmesi gereken vicdanlar” yaratır.

açık ve net; kadın cinayetlerine, çocuk istismarına, şiddete, tacize, tecavüze karşı ilk talep “eşitlik” olmalıdır. herhangi bir cinsin egemenliğini veya şiddeti semirten, büyüten düzeni reddetmektir. çünkü, eşitlik yoksa suç da ceza da hep ezileni eksiltir.

büyük varlık yüce kişilik tayyip erdoğan'ın sözü.
kesinlikle katılıyorum ama telefonla iş sahibi olanlar varken kendini ıspatın yolu acaba akp teşkilatlarından mı geçiyor diye insan soramadan edemiyor.



buradan

daha neler normal karşılanıyor bir bilsen...
taciz, tecavüz, pedofili, iftira, kul hakkı. *

edit: başlık başşa..

okulu bitiremedim, iş bulamadım, evlenemedim, çocuğum yok, bir kedim bile yok gibi olumsuz düşüncelere kapılmadan yaşanması gereken bir yaş. eskinin 20'si günümüzün 30'lu yaşlarına tekabül ediyor. çoğu buna itiraz etse de durum böyle.

ben artık anlayamıyorum bunları.
inancı gereği başörtüsü takıyor ve bu tamamen kendi kararı. bu kadar basit. senin ne hakkın var başörtüsünü çıkarmasını söyleyip üstüne bir de senin gibi tipler imam hatipte olur demeye.
herkes istediğini giymekte ve istediği şekilde ibadet etmekte özgür. ister şort ve göbeği açık kıyafetle gezer ister başörtüsü takar. kimsenin karışmaya hakkı yok.

kavimler göçü mübarek gel gel bitmediler.

sevsen gider miydin?

yok, böyle olmadı, çok bayık, çok batık, çok klişe.

sevdiysen niye gittin?

hah, bu daha iyi sanki, ucu da açık.
harbiden niye gittin? tamam eyvallah korktun, yanında benim de ödüm bokuma karışıyordu ama yine de olabilir ve olabilirim hükmüne inandım, inandırdın çünkü. galiba esas soru bu, neden inandırdın, çünkü ben inanmak kelimesinin tüm dillerdeki anlamları ile dalga geçmeye senden çok daha önce başlamıştım, ya kendine inanmayı bırakan adamdım ben, benliğimi yolda düşürsem almaya değer bulmam, boş verirdim.
neyse, doğum günümden bir gün önce daha önce zaten deklare ettiğin ayrılık belgesinin noter onaylı yazısını da yolladın, ki her sabah belki yanlış anlamışımdır diye tekrar tekrar okuyorum onu,
yanlış anlama yok, kelimeler düzgün, anlatım şahane, giriş gelişme sonuç mükemmel, gidişat boktan, ayrılık kör noktam.

yazıyı da böyle lank diye bitireyim, nedeni yok, öyle işte?

bu his doğuştan gelmez, hissettirirler. kimine ailesi, kimine öğretmeni, kimine sevgilisi/eşi, kimine patronu vs. liste uzar gider. insanlar kötü. psikolojik şiddet çok kötü.
bu his bünyenizde mevcut olunca, artık kimsenin bir şey yapmasına gerek kalmıyor. çünkü artık kendi kendinizi çürütmeye başlıyorsunuz. kendinize hiçbir şeyi layık görmüyorsunuz. maddi demiyorum ama manevi hiçbir şeyi layık görmüyorsunuz. kendine güvensizlik olarak nitelendirmiyorum ben bunu. çünkü bunda toplum içinde konuşamama gibi bir durum yok. yani başkalarının eliyle, insanın kendisine yapabileceği en kötü şeye dönüşen his. kimsenin yaşamaması diliyorum.
edit: bir gün biraz daha ekleme yapacağım. şimdilik moralimi bozmak istemiyorum.

allah allah bir yaşıma daha girdim.
gerçekten bu sözlük kafa açıyor muş, bilmediğim bir şey daha öğrendim.

misery(ölüm kitabı)
the shining (cinnet) benim favorim.

franz kafka'nın milena adlı halihazırda bir ilişkisi olan kadına aşık olması ve kadına yazdığı mektupları içeren kitap. bazı yerleri çok vurucudur.
aslında kafka'da bu aşkın imkansız olduğunu bilmektedir.

--! spoiler !--

napoleon rus savaşına hazırlanırken biteceğini bilseydi ne yapardı?

--! spoiler !--

erkeklerin küçüklüklerinde ve büyüklüklerinde sevdikleri tek ortak şey.

olmaz demeyin. böyle bir şey var.

inanmayanlar olmuş. o zaman biraz ayrıntısını anlatayım. o sıralar 20'li yaşlardaydım. sanırım 22 olmalı. henüz dindar takılan bir tiptim. cumalarımı hiç aksatmazdım filan. cami içerisinde ön saflardan bir yere oturdum. benim ardımdan gelen cübbeli sarıklı bir adam hemen önümdeki safa oturdu. adam biraz kirli bir tipti zaten. neyse zaman geçti, ilk sünneti kıldık, hutbe filan derken. adamın hastalıktan gözlerinin yaşardığını gördüm. elini yüzüne gözüne sürüp halılara da tutuyordu. iğrenç bir manzaraydı açıkçası. hemen götüm götüm bir saf geriye kaydım bir şekilde, kalabalık cami içerisinde. sonra farz için kalktık. neyse bu herife gözüm takılıyor sürekli. sonra, o kadar ki secdede bile gözüm gidiyor pisliğe. işte neyse bu herifin akan göz yaşları ile birlikte secde ettiği noktaya baya baya burnunu sildiğini gördüm. inanılmaz bir andı ben için hayatım boyunca aklımdan çıkmıyor pislik herif, neyse işte böyle.

sınavdan mutlu çıkın inşallah.

anlasa da inanır mı sevginize? iste burasi düsündürdü..

ayrıntılı bilgi

adını ilk defa, gittiğim (bkz: romatoloji) doktorundan duymuştum. göz kuruluğu testi sonucu göz kuruluğu tespit edilince, sjögren sendromuyla bağlantısı olup olmadığını öğrenmek için (bkz: tükrük bezi biyopsisi) istemiş ve biyopsi yapılmıştı. (onu da başka başlıkta anlatırım artık.)

biyopsi deyince korktuğumdan ne olduğunu bile soramamış, sonuç çıkana kadar internetten bile araştırmamıştım. neyseki temiz gelmişti biyopsi sonucu. ne ile ilgili olduğunu o zaman konuşmuştuk doktorla.

british heavy metalinin öncüsü ıron maiden'ın 1983'te çıkan piece of mind adlı albümünün 5.şarkısıdır. şarkının gitar riffi ise oldukça ikoniktir,her gitarist en az 1 kere çalmıştır bu riffi.ayrıca solosu da süperdir.
(bkz: iron maiden) (bkz: piece of mind)