adamı ölümle bir kez daha baş başa bırakmışsınız dediğim olay. bu adamın derdi ne, neden canına kıymak istemiş bir oturup sordunuz, konuştunuz mu? insanın canı bu kadar kıymetsiz mi? kim bilir ne zorluklar yaşadı, ne dertleri var... sen, intihardan kurtardık şimdi yardım etme vakti, rehabilitasyon merkezine veya bir psikoloğa götürme vakti diyeceğine bir de gidip ceza kesiyorsun. şaka gibi bir ülkeyiz fakat artık güldürmemeye başladı.

edindiğim arkadaşlılar. siz siz olun kimseye güvenmeyin.

felsefenin amacı soru sormak ki yoksa çözüm bulmak mı ?

yükseleni başak olanlar da gelsin denilmiş. gelelim o halde.
dedim ki neymiş bu yükseleni başak olan aslanın özellikleri bi bakayım.
3-4 site bi videodan sonra bir uyuşma olmadığını anladım, bir umudum elbette yoktu.
yine de merak ediyor insan.

her neyse neye inanırsanız inanın, gerçek değişmez.

bu arada sözlükte aslan burçlarını amma gömmüşsünüz yahu!
meğer şeytanmışız da haberimiz yokmuş!

çok doğru.

yok saymak. sinirden kendilerini de kaybederler hem hareket olur.

mümkünse evde yapilmasin bu tatlı. çoğu şerbetli börek gibi oluyor sonra.

bıyıkları yeni terlemiş bireylerin cidden kabullenmekte zorlandığı iletişim kuramadığı kan bağı bulunan aile bireyleri.

kendime aldığım doğum günü hediyem geldi.

taraflardan biri, gitmesi gereken yerde kalmak için ısrar ediyordur.
iten kişi önünde sonunda altında kalır.

"verebileceğin en cesurca karar, kalbini ve ruhunu inciten şeyi bırakmandır."
brigitte nicole

"yerini vaktinde terketmeyi bilmek gerçek olgunluktur. sadece acizler kalmakta ısrar eder."
victor hugo

chuck bartowski'nin maceralarını anlatan 5 sezonluk aksiyon komedi dizisi. dönüp dönüp baştan izlediğim, en sevdiğim dizilerden biri.
final sahnesinde çalan, çok da sevdiğim bir şarkıyı buraya bırakayım hemen.

bugün yine mutfakta eşsiz yeteneğimi konuşturduğum bir gün sevgili yazarlar.

evet yukarıda da görmüş olduğunuz üzere yine tüm marifetimi, dibini tutmuş tencereye döktürdüm.
efendim olay şöyle gelişti; ocağa mercimekleri koyup haşlanmak üzere kendi hallerine bırakarak bilgisayar başına geçtim. kısık ateşe koyduğum için sülalem rahat modunda takılıyorum tabi. sonra burnuma birtakım yanık kokuları gelmeye başladı. bu sırada çoktan ocakta bir şeyin pişmekte olduğunu unutan ben, komşularıma saydırmaya başladım "yahu ne biçim insanlar hiç mi havalandırma kullanmıyorlar yanan yemeğin kokusu benim eve doldu..... yanan? yemeğin? kokusu? benim? eve?" evet tam o sırada aydınlandım ve yanan yemeğin benim yemeğim yanık kokusu dolan evin benim evim olduğunu anladım.
anlatmaya gerek yok, görüyorsunuz.*

poponuzdan kampanya uydurmayın demek istediğim başlıktır. yarın bir gün biz arap hayranıyız arap hayranı olmayanları uçuralım kampanyası açarlar. kısır döngüye girer. sözlük çöp olur. sevmediğiniz tanımı görmezden gelin. isterse tahinli helva hayranı olsun insanlar sizi ilgilendirmez.

acıkmış gibi hissedip dolabı açtığında aslında aç olmadığını fark etmen.

teşekkür ederim ama ilgilenmiyorum.

riichiro ınagaki tarafından yazılan çizimleri yusuke murata tarafından gerçekleştirilen eyeshield 21, konu olarak amerikan futbolunu anlatan bir mangadır efendim. hikayesi tokyo’daki bir lisenin amerikan futbol takımına oradaki getir götür işlerini yapmak üzere katılan çelimsiz bir öğrenci olan sena kobayakawa’nın takım içerisindeki yükselişini ve yıldızlaşmasını anlatmaktadır. söz konusu manganın adı ayrıca sena’nın giymiş olduğu forma numarasından ve taktığı göz koruyucudan gelmektedir. ayrıca mangamız 2002’den 2009 yıllarına kadar yayımlanmış ve 333 bölümden oluşmakta olup aynı zamanda 2005-2008 yılları arasında anime uyarlaması çekilmiştir. 2 adet ova’sı ve video oyunu da bulunmaktadır.

hikayesinden kısaca bahsetmek gerekir ise; sena, amerikan futbolu için uygun olmayan bir vücut yapısına sahip olmakla birlikte inanılmaz bir çevikliğe ve hıza sahip. tabi bu durum zaman içerisinde okul takımının kaptanı yoichi hiruma tarafından keşfediliyor ve takıma gizli silah olarak alınıyor. daha sonrasında sena ile birlikte takım başarılı bir ivme yakalıyor.


açıkçası ben ainmesini izlemedim ama mangasını okumak çok keyifliydi. bu arada mangayı okurken japonların klasik fiziksel özellikleri ile mangada anlatılanları çok kıyaslamamaya çalışın. ben genelde spor üzerine mangalar okuduğumda bunu çok yapıyorum ve ulan bunlarda iyice abartmış diyorum. haikyuu sonrasında okuduğumda biraz yavan gelmişti ama spor mangalarından hoşlanan herkese her türlü tavsiye olunur.

hatta şuraya bir kapağını bırakalım artık.

"ben evde televizyon izlemem de izletmem de." diyen kişi ile
evde yüz yüze konuşup çayımızı içmek varken neden birbirimizden haberimiz yokmuş gibi televizyon izleyelim? diyen kişinin mesajı karşıya farklı yansır.

akla gelebilecek her türlü şeyden kendine pay çıkararak full self-övücülük yapan tipleri tanımlayan trajikomik durum.

genellikle zekası yerlerde sürünen ve bunun farkında olmadığı için gülünç biçimlerde ilgi çekmeye çalışan ilgi ve alaka fetişisti arkadaşlarımız olur kendileri.

ortak yapılan işlerde her şeyi ben yaptım tarzı bir tutum sergilemeleri de kuvvetle muhtemeldir. hatta çoğu zaman genellikle üstü kapalı da olsa farklı ve ilginç görünme maksadıyla hadsizlik ve ahlaksızlık derecesindeki aykırı fikirleri savunmaları kendilerinden beklenebilecek türde bir davranıştır.*

zaman diye bir şey yoktu, yemin ederim saatlere bakmazdık. baksak da anlamazdık, büyümek demek, saati söyleyebilmek demekti...