korku, tehlike anında kaçılmazdır. insan'ın içinde taşıdığı, kaçamadığı ve kişilere göre değişen histir.
dostoyevski ye göre yalan duygudur.

insan neden korkar?
düşmekten, sevdiğinden, ölümden, gelecekten, kaybetmekten.. ve daha bir sürü şeyden..
korku'nun dozunda olması gereklidir bazen harekete geçirebilir, yer değiştirmeni sağlar, koşullarını değiştirir. mücadeleyi arttırır. ama her duygu gibi fazlası zarardır.
içinde çok fazla kalırsan zindan'dan farkı yoktur. dışarıyı bilmeden yaşamak gibi. özgürlüğünü yitirirsin. ne elindeki imkanı görebilirsin ne önünü. bu duygu'dan sıyrılmadığın müddetçe her an tehlikedesin.

korku işe yarayabilir ama korkaklık hiç bir işe yaramaz.
gandi

korkak olmak, korkuya çabucak teslim olmaktır. o zaman hiçbir zaferin olmaz. korkmayanları tarih kitapları hep kudretli olarak nitelendirmiş ve zaferlerinden bahsetmiştir. ama bu korkusuzluk etrafa kükremek değildir. bu davranışta bulunanın asıl hisleriyle ilgili isabetli bir cümle var.

etrafa korku salanın kendisi de korkuyordur.
epikür

çoğu atalarının kendilerini koruma iç güdüsüyle oluşturdukları davranış biçimlerinin aktarılmasıyla,üzerlerine hazır bir şekilde giymiş oldukları saldırgan gömleklerdir.

son noktayı bana göre goethe koymuştur.
korkacağımız tek şey, korkunun kendisidir.

tencereye biraz yağ damlat, soğanı kavur, biberi kavur, salçayı koy, sonra da ne koyarsan koy su ekle. bitti. tarif bu kadar.

dizelerinin geçtiği bir (bkz: edip cansever) kitabı.

öyle bir şey yok. her şey pahalı çünkü.

bir şakayı tezeği çıkana kadar devam ettirmek türklere özgüdür. bunu kanıtlayan başlıktır.

rainbow-temple of the king.
hayatım bittikten sonra da dinlemek isterdim.

günaydın sözlük, günaydın diğerleri.

bi arap, bi hamile, bi de manyak kedi ile sabah içtimasına hazırız dünya!

bu tür insanların üslubuna sükunet hakimdir. kendilerini talihsiz hissederler, kendilerinin de mutluluğu hak ettiğini düşünerek, kendi hayatlarını suçlarlar; kendileri mutlu değilse kimse olmasın diye düşünürler, ancak abes olacağından bunu kabul etmezler. mutlu insan görünce üzülür, evet, ama üzgün insan görünce de üzülürler. her şeye üzülürler. john fowles'in şu sözü aklıma geliyor: her şeyde hüzün bulursunuz, hüznü katan siz olursanız.
friedrich nietzsche'nin ecce homo (kitap)'da dediği gibi, susanların hepsinde hazımsızlık vardır.

(bkz: friendly fire on)

adamlar kendi kalesine gol attı resmen, evde gülümsüyorum sadece.

(bkz: heyecanlanmak)
ölmüş bu duygu, helvasını yiyoruz.

yüksek miyopi ve astiğmata ek olarak gece kör noktada yoldaysanız tadından yenmez.

latinceden türeyen bir sözcüktür. sonlardan kaçmak, korkmak, herhangi bir durumun sonunu öğrenmekten çekinmek, öğrenmek istememek anlamına gelmektedir.

tanımlarını 'evet' kelimesiyle bitiren yazar.

yalan haberin merkezi.

saç düzleştiricimi ödünç alan oda arkadaşımın ortadan kaybolması. ciddi.. bir hafta ortada yoktu. sonra geldi düzleştiricim yoktu.* zorla getirttirdik bir yerden neredeyse uzak yoldan geldi sanırım. o son oldu kimseye bir şeyimi vermedim.

ojelerim çalındı.. tuhaf olan tarafı cüzdanım araklanan yerin yanındaydı. alan kişi en güzel iki, üç rengi seçmiş eli paraya gitmemiş takdire şayan bir durum. içten içe hayranlık duydum kendisine. dolabımın üzerine yazı yazdım. güle güle kullan diye.

lezbiyen dedikoduları.. oda da yıkanmak için birbirini bekleyen üç, dört kişi. en az üç kişi olmadan yıkanmaya gitmiyorduk. etrafa kuşkulu bakışlarımız.. kantin sırasında bile o dönem sosyal mesafeyi koruyorduk o derece.

üç harfliler.. bu kız yurdunun olmazsa olmazı. biri gelir ayakları ters dönmüş hikayesini anlatır. hele o yakın bir arkadaşınızsa eyvahlar olsun. yok yanlış görmüşsündür, eve uzun süredir gitmedin hadi git, hep sınav stresinden bunlar... ama yok kendi gibi size de hayatı zindan ettirir. gece yatmadan önce bütün bildiğin duaları okursun. gördüğünü iddia ettiği şu eli ayağı ayrı oynayan kızı bulma çalışmaları. hayır bulsan ne yapacaksın..

sinir krizleri. bunu çözemedim. oda arkadaşların dönüşümlü olarak girer. sevgilisi için bütün sinirlerini feda eder lakin bir hafta sonra başka bir arkadaş edinir. benim için tuhaf bir olay. gece vakti uykularım çığlıklarla bölünürdü.

2 aylık oğlumun nazar değer diye paylaşmaya çekindiğim fotoğrafıdır.

motivasyonu kaybetmemek. hem ders çalışırken hem iş hayatında hatta en genel haliyle yaşama sevinci diyebileceğimiz hayata mutlu devam etmek için gerekli olan motivasyonu kaybetmemek. hayatınızda, yaşadığımız ülkede, çalışma şartlarında ya da eğitim alanında pozitif kalabilmek sürekli devam edecek gücü bulabilmek gerçekten çok zor. herkes bi şekilde hayatına devam ediyor ama gerçekten istediği şeyi yapıp sürekli motive ve mutlu kalabilen insan sayısı çok çok az bence.

türk insanının çalışmayan bir şeyi vurarak çalıştıracağına olan inancının insan vücuduna yansımış halidir.

hayat kavgası be kardeşim.

dedi üstteki yazar.