düzenli kitap okuma alışkanlığının , başka bir alışkanlık edinmeyle paralel olduğunu düşündüğüm durum.

diyelim hayatınızda elinize hiç kitap almadınız ve ilk okuduğunuz kitap ya sizin ilgi alanınuza hitap etmedi ya da sizi sarmadı. haliyle diğer kitaplara da ön yargı ile yaklaşacaksınız.

her şey sevdiğiniz, ilgilendiğiniz türü bulmakla başlıyor. bu alandan başlarsanız, alışkanlık oluşturmak için bir adım atmış olursunuz. sonrasında ilgi alanlarınızın farklılaşmasıyla yeni türlere karşı bir açlık oluşacaktır.

kendi açımdan her türden kitabı okudum ve kendime belli bir beğeni çizgisi oluşturdum. arada alışkanlıklarımın dışına çıkmak adına farklı türleri de deniyorum. ve ne olursa olsun,2-3 sayfa bile olsun, her gün okumaya gayret ediyorum. bir süre sonra alışkanlık oluyor bu durum.

izlerken aptallığından tiksinti duydum. her şeye katlanıyorum da buna dayanamıyorum.
bir de amip gibi çoğalıyor bunlar, biz daha bir tane bile yapmazken. aynı elfler ve orklar gibi...
elfler az çocuk yaparak yok olup gitti. bu orklar her yerde...

(bkz: tek kelimeyle anlatsam o benim hayatım derdim) *

ben bu şarkısını çok dinlemiştim.
tabi o zamanlar kalbim pırpır.
hey gidi günler.

seni hiç sevmedim dede. bu kafayla bu devirde iyi tutunuyorsun. iğrenç üslubuna dayanamayıp bastım engeli, kendime not olsun diye yazıyorum burayı. neyse ki dinazorlar gibi sende bir gün ...

kazım koyuncu ve temel fıkraları geliyor benim aklıma.

tanım: karadeniz deyince aklımıza gelen şeyleri paylaştığımız başlıktır.

jane maryam - evgeny grinko.
cheers darlin - damien rice.
where is my mind - pixies.
no roots - alice mertoon.
red lipstick murders - seven day slip.
ludens - bring me the horizon.

abi dese de demese de yavşayanların var olabileceği mantığıyla benzer mantıktır.

tanım: 100 yıl sonra açılması muhtemel başlıklar.
(bkz: 100 yıl önceki sözlük yazarları)
(bkz: mars belediye başkan adayları)
(bkz: voyager 1 uydusu uzaylılar tarafından bulundu)
(bkz: uçan araba tutması)
(bkz: 100 yıl önce dinlenen şarkılar)
(bkz: yazarların favori beyin çipi markası)

elhamdülillah bugün de hiçbir şey yapmadan itici olduk hahasjahsjah
yani durduk yere insanlara belli özellikler biçip, gerisini güruh gören insanları oldum olası ciddiye almam.
ayrıca duruşum ve bakışım yetiyor, dosta düşmana korku salsın yaşasın uzun boylu kadınlar!

daha önce aynı şahıstan bu tarz söylemleri insanlara karşı yaptığını da görmüştük. kendisi güç sarhoşluğundan insanlığını tamamen kaybetmiş psikopat biridir. empati duygusu olmayan bir insanın elinde bu kadar fırsat ve bu kadar çok insanın hayatının olması ciddi korku verici.

"el alem ne der?" diye düşünüp buna uygun yaşayarak.
"acaba ben ne istiyorum" diye düşünmek yerine hayatta ilk sıraya hep kendimizden başkalarının isteklerini koyarak.
güven/sevgi dengesini tutturamayıp aşırıya kaçarak.
son olarak mutsuz olunan bir işte ve sevilmeyen çalışma arkadaşlarıyla çalışarak.
ps: hayır canım perişan falan değilim. **

kasvetli denizlerin ressamı. bana daima denizle bütünleşmiş gelir. su onun bir parçası, ruhu ve iç dünyasının sıra dışı bir yansımasıdır. aydınlık resimlerde kasvet bu denli güzel yansıtılabilirdi.the rainbow ve ship in the stormy sea tablolarının kendi çizdiğim kopyası salonumun duvarlarını denize nazır olmak ile şereflendirmiştir.

*

tek/çok tanrılı dinlerin doğumuna neden olan, neolitik dönemden miras kalan aidiyet duygusudur. yerleşik hayata geçildiğinde daha az çalışacağını fark eden insan türü, aynı zamanda daha çok dayanışmaya ihtiyacı olduğunu öğrenerek anlamıştır. tatlı suyun olduğu bölgede keşfedilen tarım mahsulü araziyi ikiye veya üçe bölerek ekilir, günlük ilgi gösterilir, gerektiğinde başına bekçi konurdu. geri kalan vakitte de evin ve/veya klanın ihtiyaçları doğrultusunda üretime devam edilirdi. tüm bu işleri yapabilecek babayiğitlere tek bir aile yetmiyordu. sayılarının birkaç düzine olması gerektiği fark ediliyordu. aynı zamanda daha çok insana yetecek kadar gıda üretimi gerekiyordu. neticesinde atalarının yabani hayvanlara yaptığı gibi* zorbalığa, hırsızlığa ve hükmetmenin verdiği zevki tatmaya başladılar. habitattaki insanları kendi klanında tutmak isteyen liderler kendilerini lord veya tanrı ilan etmiş; han, kule, tapınak gibi mabedler inşa etmiştir. daha çok gıda temin eden klanlar büyümüş, kentselleşmenin araformlarından geçilmiştir. üretimin ve faydacı birey olmanın verdiği hevesle daha çok çalışan ve üreten toplumlar doğmuştur. toplumdaki bireylerin, suyun devam ettiği diğer kıyı köylere kaçmasını/bilgi veya yemek götürmesini engellemek amacıyla bulunduğu topluma daha fazla aidiyet duygusu hissetmesi sağlanmıştır.







tatlı suyun kıyılarında kümelenen toplumlar sudan uzaklaştıkça toprağın verimsizleştiğini fark etmiş, dolayısıyla içinde bulunduğu populasyondan kopamamıştır. bu faktör, göçmek yerine mevcut konumu koruma ve savunma zorunluluğuna dönüşmüştür. feodal düzenin ilk örnekleri yapılmış, araziye ve eve olan biat perçinlenmiştir. artık insanoğlu a noktasından b noktasına gitmek yerine a noktasını daha güvenilir ve daha kutsal bir yere dönüştürmüştür. bu kutsallığı yeni nesillere aktarmak için de biat kültürü empoze edilmiştir. habitata yapılan mabedlere ilgi artmış, mabede kurban verme ayinleri yapılmaya başlanmıştır.

biat kültürü o kadar hızlı radikalleşmiştir ki habitattan kovulsanız dahi, torunlarınıza öğrettiğiniz biat kültürü ile siz olmasanız bile sizden sonraki kuşaklar hiç görmediği, daha önce hiç gitmediği o a noktasına dönüp, savaşacaktır. biat kültürü artık bireyleri köyde tutmak için değil, örgütleyip karşı atak yapabilecek motivasyona ulaşmıştır. maya, mısır, sıcak avrupa, mezopotamya, uzakdoğu ve nice tatlı suyun bulunduğu yerleşim yerlerinde feodal düzene geçilmiş, tek tanrılı inançlar doğmuş, sadakat ve biat etmek bireyler için ölümüne savunulan değer yargısına dönüşmüştür.

modern dönemde de asker, peygamber, kral, kutsal toprak, kitabı mukaddes gibi terimlerle aynı biat kültürü devam ettirilmekte olup, fanboyları kraldan çok kralcıdır. ne yazık.

bir işin içinden nasıl çıkılacağını düşünerek üzülme, tedirgin olma durumudur.

herkesin ölüsünü gömmediğinden habersiz olduğunu düşündüğüm yazar beyanı.

ölüyü gömme geleneği rivayetlere göre habil ile kabil'den beri var söylenen başka rivayetlere göre 3 binli yıllara kadar devam etmiş, daha sonra isteyen bu geleneği devam ettirmiştir. hesabına gelen devam ettirmiş, hesabına gelmeyen yakıp küllerini kutsal nehre atmayı seçmiş. bu konuda dahi herkes istediğini yapmış. tabii, onlardan sonrakilerde de ya "beni yakmayın" ya da "beni gömmeyin" diyenler olmuştur elbet. siz de bunu diyenlerdenseniz; ölünce yakılmanızı vasiyet edin. ya da isteğiniz neyse.

hayat enerjimi sömüren tip. ekseriyetle, negatiflikten beslenerek yaşar. tabii ki hepimizin moralinin bozuk olduğu, olumsuz şeyler yaşadığımız, depresif olduğumuz dönemler olmuştur, olacaktır. fakat bunları yaşarken, bir noktada kendimizi toparlamak için çaba gösterir, amaan koy rahvan gitsin moduna geçebiliriz. ama o geçemez. geçmek istemez. teselli etmeye çalışırsın, çözüm üretmeye çalışırsın, mütemadiyen red eder. en sonunda, ne halin varsa gör dedirtir. ruh sağlığı açısından bir miktar mesafeli durmakta fayda var.

muhtemelen etkisiz eleman bakan lutfi elvan'in yerine yine etkisiz eleman olarak hazine ve maliye bakanligina atanacak kisi. soyadi supermis yalniz. tam erdogan'in bakan profilini ifade ediyor.

bu da pensilvanya pozu. sasirdik mi? hayir.

''geçmiş zaman olur ki hayali cihan değer.'' geçmiş güven veriyor. özellikle şu son zamanlarda kendimizle fazla zaman geçirdiğimizden olsa gerek daha bir anılara tutunasımız geliyor. mesela ben izlediğim filmleri tekrar izliyorum, arkadaşlarımla aynı muhabbetleri tekrar yapıyorum, çünkü biliyorum filmin sonunu da arkadaşlarımla muhabbetin nereye gideceğini de. eskileri hatırlamak hüzünlü olsa da güzel şey. diyorum ya, güven veriyor.