bu çocuğunuza yaptığınız büyük kötülüklerden biri, biliyorsunuz değil mi?
çocuğunuzun kendini ifade etme yeteneğini zedeliyorsunuz ve bunun sonucunda size bağımlı bir çocuk yetiştirmiş oluyorsunuz.
ilerleyen yıllarda gözleri hep ebeveynini arayacak, çekingenlik, kendini ifade edememe gibi sorunlarla karşılaşacak. bırakınız çocuklarımız konuşsun, sorularını sorsunlar.

sadece anne karnındaki bebek parazit değildir. mesela ben 21 yaşındayım başka bir şehirdeyim ama yine annemin parazitiyim. hayatını sömürüp, parasını yiyorum.

bütün öğretmenler ,ben de dahil acı bir gülümsemeyle sizi karşılıyoruz sayın bakan. gelişiniz muhteşemdi ancak gidişatınız acı,acı,acı.
not: tüm umutlarım tükendi öyle ki bir öğretmen olduğumu unuttum.

cebeci ışıklarda sana da bir yer vardır illaki cabbarcığım, diyerek dahil olduğum başlığımsı.

yahu insanın içinden bir anda koşmak gelir, eğlenmek gelir, bağırmak gelir, ağlamak gelir ne bileyim yüksek bir yerden denize atlamak falan gelir.

travesti olma isteği nedir kardeşim? nasıl bir çevrede büyüdün sen? ya da ne kullanıyosun?*

şöyle vaoov diyebileceğimiz itiraflar yok mu ya? kaos istiyorum ben.

gus van sant tarafından yönetmenliği yapılmış, senaryosu ben affleck ve matt damon tarafından yazılmış, başrollerinde robin williams ile birlikte oynamış oldukları 1997 tarihli abd yapımı dram filmidir.

film hakkında ufak bir özet geçecek olursam eğer;
will hunting, çok zeki ve öğrenmeye merakı olan massachusetts üniversitesi'nde çalışan genç bir temizlikçidir. bir gün temizlediği bir sınıfta tahtada yazılı bir matematik sorusu görür, bu soru neredeyse çözülmesi imkansız bir sorudur. fakat will için soruyu çözmek hiç de zor olmamıştır. soruyu yazan profesör tarafından will keşfedilir.

en yakın arkadaşları ile zaman zaman mahalle kavgalarına dahil olan will, bir gün bir kavga yüzünden hapis cezasına çarptırılmıştır. bu cezadan da kurtulabilmek için profesöre ihtiyacı vardır. fakat profesör'ün bir şartı vardı. bu şart ise will'in öfkesini kontrol etmesini böylelikle de iyileşmesini sağlamaktır.

bu sayede will, terapist sean maguire ile hayatını yeniden şekillendirmeye başlamıştır ve en yakın arkadaşı chuckie sullivan ve kız arkadaşı bu süreçte ona destek olmuşlardır.

her dizesi birbirinden mükemmel olan şiirlerin hastasıyım. bunun gibi;

sen tutar kendini incecik sevdirirdin
bir umuttun bir misillemeydin yalnızlığa
yalnız aşkı vardır aşkı olanın
ve kaybetmek daha güç bulamamaktan
sen yüzüne sürgün olduğum kadın
kardeşim olan gözlerini unutamadım
çocuğum olan alnını sevgilim olan ağzını
dostum olan ellerini unutamadım

düşen kişi gülüyorsa gülünür ama diğer türlü ayıp olur.

bir tür kulaktan alınan uyuşturucu çeşidi.

birikir, birikir, birikir... toplamaya üşenilir ve kirli sepetini boylar.

şahsımdan çok kaymağın ilgi gördüğü başlık.(bkz: lol) o kaymak ben değilim arkadaşlar umarım bu kaymağa olan fobi şahsımı tenzih eder.(bkz: swh)

yoksayarım, kızarım, kırılırım, söverim, o an orada yaşarım meseleyi. ertesi güne taşımam. küs uyumayalım olayı var bi de. ya hemen tartışılıp çözülmeli ya da kopmalı. belirsizlik, gri alanda kalma hiç tarzım değil. bana küsenler de oluyo arada. ağzımdan çıkan bi söze alınan, gücenen oluyo. ne gerek var sessizce triplenmeye? söyle o an oracıkta hatalıysam, sığır gibi davrandıysam fark edeyim, özrümü dileyeyim. ya da tam tersi, kendi açımdan anlatayım sen hatanı gör. yapımdan dolayı fazla eleştirici olabiliyorum, realist bakış açımdan dolayı kırıyorum insanları fark etmeden ama amaç bu değil kesinlikle. dobrayım, patavatsızım da demiyorum. aklımdan geçenin dilimde olması dezavantajı diyelim. olaylara tarafsız bakıp yorumluyorum. bu bazen karşıya kibirliymişim gibi yansıyor ama öyle değil işte içerisi. en çok kendimi eleştiriyorum, yiyorum, dövüyorum. bilmiyolar.

bilmiyolar ki ben sadece sevdiklerimi eleştirir, uzun uzadıya anlatmaya çalışırım ve kimseye küsemem. hayatımdan çıkarırım.

hepten kurtulmuş oluruz öyle kampanyalardan. destekliyorum.

sevmeme nedenlerimden biri;
bana birkaç beden büyük vicdanım.
#570453 yazdığım gibi başımı belaya sokmadan yapamıyorum. *
diğeri çok romantik kalıyorum: hayat benim zihnimdeki gibi bir yer değil ama ben böyleyim ne yapabilirim ki? olmadığım biri gibi davranamıyorum.
....
sevdiğim şeyler o kadar çok ki;
neşeli halim bir muhabbet kuşu cıvıltısı gibiymiş. benden habersiz geçen sabahki halimi çeken kardeşim bu akşam o videoyu gösterdi.
" abla sen busun" diye.
ayaklarım yere değmiyor gibi. acayip güzelmiş o halim. o günlerdeki mutluluğum kısa sürse de, ben yüreğimdeki neşeyi sadece yanaklarıma degil, gözlerime hatta tepeden tırnağa kendime boca etmeye gidiyorum şu an.

ardından da kata çalışacağım. başta gönülsüz gittim ama acayip sardı.beyle heian shodan

büyük bir taaruzun tam ortasında kayıp gamzelerim
herkes savaşsın biz inatlarına dans edelim

yarrayering şaraplarıyla tadına doyum olmayacağını düşündüğüm lezzet.

ikisini de denemedim.

alkol dostunuz değildir.

palyaçoluk. dışarıdan sert mizaçlı görünen, anti-sosyal bir adam olarak bunu kimseye inandıramadım.

öyle jonglörlük ağızdan alev çıkarma falan da yok. çor çocuğun yüzünü boyayıp sosis balondan köpek, kılıç, çiçek falan yapıp ellerine tutuşturuyoduk. sonra ertesi gün yine iş olan (hemi de 23 nisan) bir akşam barda otururken zamanının kankitosu "ağbi bu ahkşam içiyorüm ağbi. sana emanet artık şişli etfal'e mi alman hastanesi'ne mi götürürsün kafana göre" deyip gece 4'e kadar alkolün dibine vurunca, ilgili şahsı mecidiyeköy sokaklarında sürüklemek suretiyle evine bıraktığım için sabahına uyanamayıp geç kaldım. bir adet ayşe uğruna itlik serserilik paramdan oldum. çocuklar da palyaçosuz kaldı. değdi mi ayşe, sana soruyorum? ne vardı bizim çocuğu bu kadar içirecek hı?

buralarda huy olan aktivitedir.

dikkatimi çekiyor yeni gelen ve birazcık kıpırdanan yazar görünce hemen saldırıya geçen tipler var.

insan bazen aynaya bakıp ben kimim demeli. ben kendimi ne zannediyorum ulan demeli.

asker ocağı mı burası ulan yeni gelene artistlik yapıyorsunuz.