(bkz: salak yemin ederim gerizekalı bu çocuk ya)

ama nasıl bir yaşamak? bir dağ başında da nefes alıp verebilir insan.
türkiye'de ölmekten, -hele bir kadınsan- öldürülmekten, daha zor türkiye'de yaşamak.

türkçeye yeşilin kızı anne şeklinde çevrilen, muazzam bir çocuk romanı. l. m. montgomery tarafından yazılan bu roman hayalperest hanım kızımız anne’in maceralarını anlatır. hafiften polyanna’dır bu anne. ama öyle rahatsız edici de değildir. (bence polyanna oldukça rahatsız edicidir) netflix ise anne with an e şeklinde çok güzel bir diziye çeviririr bu seriyi. kitap okumayı sevmiyorsanız dizi de oldukça başarılıdır. izlemenizi tavsiye ediyorum. bir de filmi varmış. o nasıl bilemiyorum.

öyle olduğunu zannetmiyorum. hayat arkadaşın zekiyse zorluklar ikiye bölünüyor, yarı yarıya hafifliyor.

erkek çiçeklerde üretilen polenlerin, aynı çiçeğin veya aynı türün başka bir çiçeğinin dişicik tepesine taşınmasına verilen isimdir. bu görevi kuşlar, arılar ve rüzgar üstlenir. kendi kendine tozlaşması zor olan soğan ve badem gibi bitkilerde, bu oluşum çok önemlidir.

ismini duane gish’ten alan bir tartışma tekniğidir.

türkiye’de bolca kullanılmasına rağmen ismi ile anılmayan ve zekice bir tartışma tekniği zannedilen bir yöntem olan gish gallop aslında “ saçmalık savunması” olarak adlandırılabilir.

bu terimle ilk kez o zamanlar çok severek izlediğim cnbc-e kanalında yayınlanan the new adventures of old christine dizisinde karşılaştım. christine terapist olan erkek kardeşi matthew ile yaşadığı bir tartışmada o kadar tutarsız, konuyla alakasız, saçmasapan bir savunma yapıyordu ki matthew’un bu tartışmadan galip çıkması mümkün olmuyordu ve matthew o esnada christine’i bu terimi kullanarak suçluyordu.


bu terimi duyunca ister istemez bir aydınlanma yaşadım ve hala gözlemlerim ki türkiye’de tartışma programlarında belli bir görüşe bağlı olan insanlar hep bu savunma ile kendilerini halkın önünde haklı çıkarmakla meşguller. ve tabii ki halkımız bilimsel olana değil saçmalık savunmasına daha meyilli.

bu savunmanın daha göz önünde bir örneği için güldür güldür şov’da bir zamanlar yapılan seri skeçlerde “ ben seni dinledim” başlığı ile geçenlere bakmakta fayda olabilir.

ben seni dinledim

şeyma subaşı nin yazdığı kitap.
kadın yazdığı kitap ile öyle bir ufkumu açmış ki, kitabın ismini hatırlamıyorum...
acun ılıcalı da , kadının ufkunu öyle bir açmış ki , kadına özel uçak bulamayan yeni sevgilisi, tarifeli uçağın bütün biletlerini alıyor, sevgili rahat uçsun diye.
görün ,ufuk nasıl açılır!!!

bir abdurrahman dilipak önerisi. bence müthiş.

tr.sputniknews.com/turkiye/...

şiir yazınca kusuluyor tavsiye ederim. bir kütük bile istese yazabilir. iyi şiir yoktur, şiir vardır.

döviz kurunun yanında yaş da yanıyor dediğimiz saçma sapan durumdur.

şahit olmadığım çılgınlık türü. daha sık gördüğüm başlıklar var ona gelene kadar. sanırım dediğiniz gibi, algıda seçicilik olmuş biraz.

mesela exxen'in günlerdir konuşulmasını saçma buluyorum ama insanlar konuşur efendim işte, durduramayız bunu. saçma bulduğum daha onlarca konu var, üzerinde uzun uzun konuşmaya değmeyeceğini düşündüğüm fakat aynı şeyi bir başkası da benim konuştuğum konular için düşünebilir. yapacak bir şey kalmıyor bu durumda pek.

kafkas arısı türü tarafından üretilen, arıların şeker ve diğer katkı maddesi almadan ürettiği besin değeri yüksek bir bal türü.
toprak kovan denilen, söğüt dallarından yapılan , etrafı tezek ve çamurlarla sıvanan özel ve eski yöntemlere dayalı kovanlarda üretiliyor. bu kovanlar daha çok doğu anadolu bölgesi'nde ilkbahar aylarında zengin floraya sahip yüksek dağ ve yaylalara bırakılıyor.

1925 yılında istanbul erkek lisesinde yaşanan o zamanki eğitimcilere verilen değeri gözler önüne seren bir hadise.

onuncu sınıfın dersine giren salih hoca sandalyesinde iğne olduğunu fark ediyor ve imzasını atıp sınıfa:
-" ben böyle bir muameleye layık değilim, sizlere teessüf ederim." deyip sınıfı terk ediyor.
mesele idareye gidiyor. suçlu aranıyor ama nafile. bir türlü bulunamıyor iğneyi yerleştiren.

idareciler iyice zor duruma düştükten sonra zor da olsa bir karar veriyor ve tüm sınıfın ihracını istiyor.

bu karara yalnız genç öğretmenlerden enver behnan şapolyo karşı çıkıyor ve ekliyor:

inzibat meclisinin bu korkunç kararını tasvib etmiyorum. koskoca bir sınıf nasıl ihraç edilir. bir katilin bile kanun karşısında bir avukatı vardır. eğer delil bulunmuyorsa suçlu olan idaredir, bulması lazımdır. bulamazsa bu talebelere ihraç cezası veremez. hem de bütün bir sınıf, öyle bir sınıf ki lisemizin en değerlileri ile doludur. düşünelim ki, yarın salih hocadan ve bizlerden daha üstün hizmetler görecek şahsiyetler bu sınıftan yetişecektir. 

benim, bu cesurane sözlerime ne müdür ve ne de arkadaşlardan birisi cevap veremedi. çaylar içilemedi öğretmenler toplantısı da dağıldı. iğneci sınıf ta tamamen ihraç edildi. 0 zamanlar ben gazetecilik de ediyordum. bir iki talebeyi cumhuriyet gazetesine götürdüm, lehlerinde yazı yazdırdım. maarif vekaleti (iğne) hadisesi ile alakadar oldu. delil bulunamadığından bu talebeler anadolu liselerine gönderildi. bir yıl sonra da kadrom istanbul lisesinde kalmak üzere derslerimi vefa lisesinde vermekliğim kararlaştırıldı. 

bir müddet sonra iğnecinin farklı bir sınıftan olduğu anlaşılıyor ancak iş işten geçmiş oluyor.

1925 yılının 10.sınıfı, yani “iğneciler” arasından kimler çıkıyor dersiniz?

228 sait efendi : arkadaşları arasındaki lakabıyla h2o, yani sulu sait. ünlü hikayeci sait faik abasıyanık
697 rahmi efendi : ünlü hekim, politikacı, şair ve akıl hastalıkları uzmanı dr.rahmi duman
748 saffet efendi : ünlü hukukçu saffet nezihi bölükbaşı
725 feridun efendi : ünlü gazeteci ve yazar hikmet feridun es
sabri efendi : türk politika ve diplomasi hayatının unutulmaz isimlerinden, eski dışişleri bakanı ihsan sabri çağlayangil
sıtkı efendi : demokrat parti döneminin ünlü bakanlarından sıtkı yırcalı

ve daha niceleri…

hepsi, o “iğneci sınıf”ın meşhur “iğneciler”i arasından çıktılar…

hikmet feridun es’in şu sözü çok meşhurdur.
“biz 43 iğneci idik. fakat sonradan o kadar çok kişi iğneci sınıftan olduğunu iftiharla iddia etti ki, hayret etmemek mümkün değil …”

camın önüne koyduğum pilavları iki çift kumru yemeyince;” yeaaa bunlarda pilavları yemediler, aç kaldılar yeaaa.” diye sümüğümü çeke çeke iki saat ağlamışlığım var benim. ağlanıyor yani. gözyaşları kalbin arınma şekli.

yahu bu nasıl bir güzelliktir. ellerinize beyninize sağlık efendim.

yalnızlık paylaşılmaz.

düğünde takılan takılar misali, tek tek not da alıyordur. sonra sırayla hepsini öder.

ekşi sözlük'te takılırken başıma gelen durumdu. gündem'e baktığımda ve yazılan entry'leri okuduğumda içim huzursuzlukla doluyordu. beni rahatsız eden kötü olaylar değil de, insanların tepkileri ve kendilerini ifade ediş biçimleriydi. en çok favorilenen entry'ler nefret söylemleriydi, gerçekten kafa yormamız gereken felaketler hakkında yazıp çizen pek yoktu. zaten depresif bir insanım, bir de bunları gördükçe içimi yapış yapış bir umutsuzluk duygusu kaplıyordu. yaşama tutunsam ne olacak diyordum kendi kendime, çevremde böyle insanlar olacaksa hayat yaşanmaya değmez. ama kafa sözlük bir şeyleri değiştirdi bende. burada çok değerli yazarlar tanıdım, bilgili ve kültürlü insanlar, kalpleri hassas insanlar... artık hayat her şeye rağmen yaşanmaya değer, hâlâ güzel insanlar var, diye düşünüyorum. burada yazan herkese teşekkür ederim o nedenle, içimdeki umut duygusunu yeşerttiniz.

sırları ile birlikte ölen eski sözde hukukçu.

naci şerifi zindaşti davası'nın kilit tanığı hatta belki sanığı olacakken cartayı çekmiştir.

ezginin iç sıkıntıları kusura bakmasın, hasret gültekin varken hasret gültekin'den dinlenir.