hani kalıplaşmış bir söz vardır ya; kelimelerin kifayetsiz kalması. işte onun vücut bulmuş halidir. onun gibisi bir daha gelmez eminim.
hayatı anlatır.
bir şarkısında "sevincede kederede doğumada ölümede çiçekler yolluyoruz." diyerek her şeyi ne kadar sıradanlaştırdığımızdan bahseder.
diğer şarkısında gülhane parkında bir ceviz ağacıdır.
bir başkasında öyle bir "hayatta hiçbir şeyim az olmadı senin kadar, hiçbir şeyi istemedim seni istediğim kadar." der ki giden gittiğine utanır mı bilmem ama...
"bugün sen çok gençsin yavrum." diyerek ümidinizi tüketmeyin der.
namus belasında verdiği dersler vardır birde.
son olarak daha doğrusu daha nicelerinin arasından son olarak değineceğim deniz üstü köpürürdür.
"benim de şu cihandan gidişim hey canım rinananay rina rinanay
memleket sevdasından, hey canım hey" der ve tercüman olur hislerimize.

faydası modern tıp ve geleneksel tıp tarafından kanıtlanmış alternatif tıp yöntemlerinden bir tanesi. modern tıbba hizmet eden biri olarak şunları söyleyebilirim, modern tıbbın yetersiz kaldığı hastalıklarda( tansiyon, diyabet, haşimato, alerjiler, migren vb.), vücuda kimyasal ilaç yüklemeden derideki kılcal damarlarda biriken toksinlerin atıldığı ıslak kupa yöntemidir. hem yaptırarak hem de uygulayarak şifasına şahit olduğum, şimdiye kadar yaptırmayanların ehli tarafından yapıldığında " bu zamana kadar aklım neredeymiş" pişmanlığı yaşatacak ve muhteşem bir maddi/ manevi rahatlık hissini tadacaklarına inandığım, korkulmayacak ve ön yargılarınızdan kurtulmanız gereken işlem.
www.profdrokanbalcioglu.com...

www.aliakben.com/makale/hac...

www.medipol.com.tr/tibbi-bi...

www.medicana.com.tr/tibbi-b...

www.haberturk.com/hastanele...

çok küçükken benim de yarısını telef ettiğim dedemden babama, babamdan da bana geçen koleksiyon. aslında başlığı görene kadar koleksiyon gözüyle bakmamıştım, bakmamıştık. şu an daha çok eşsizleşti.

2008 yılında hayata gözlerini yummuş, sembolizm üstadı şairimiz. betimlemerinde sık sık doğa betimlemelerine yer verip, yazılarında melankolizm yüklü bir kalemle resim çizermişçesine bir üslüp kullanır. bilgilerimi buraya aktardıktan sonra, tanımımı kendisinin en meşhur şiirlerinden biriyle, gecenize bırakarak bitirmek istiyorum:

üç kez seni seviyorum diye uyandım
tuttum sonra çiçeklerin suyunu değiştirdim
bir bulut başını almış gidiyordu görüyordum.

sabahın bir yerinden düşmüş gibiydi yüzün.

sokağı balkonları yarım kalmış bir şiiri teptim
sıkıldım yemekler yaptım kendime otlar kuruttum
-taflanım! diyordu bir ses duyuyordum.

cumhuriyetin ilk günleri gibiydi yüzün.

kalktım sonra bir aşağı bir yukarı dolaştım
şiirler okudum şiirlerdeki yaşa geldim
karanfil sakız kokan soluğunu üstümde duydum.

eskitiyorum eskitiyorum kalıyor ne kadar güzel olduğun.

hani! burada mı? sözlüğe mi gelmiş? yazar mı olmuş? verin nickini yürüyeyim özelden.

aşığım ben ona ya! başlığı görünce bile elim ayağım titredi.

asıl engellemeyi kafasında ve kalbinde yapmasını öğrenmesi gereken insandır. belirli yaşı geçtikten sonra bu tür şeyler zaten çocukca geliyor insana, uğraşmak için vakit ayırmıyorsun bile.

varlığına sevindiğim başlık. benzeri bir şey açacaktım, hazır buldum.

ben tahminden ziyade daha çok bilimsel olarak değinmeye çalışacağım konuya.

yıllarca filmlerde izlediğimiz yapay zekâ temelli bazı konulardan sonra gündeme sık sık gelen bir soru var: robotlar dünyayı ele geçirip insanlığın sonunu getirebilir mi? teorik olarak belki mümkün görünüyor ama pratikte bu iş o kadar basit mi?

tersine mühendislik denilen bir olay var. bu daha çok parçaları birleştirip bir motoru yapabilmekten ziyade, var olanı alıp parçalarına ayırıp onun üzerinden bazı şeyleri simüle etmek olarak özetlenebilir. yapay zekâ çalışmaları da tersine beyin mühendisliği üzerinden yürütülüyor genellikle. yani?

yani şöyle; basit bir canlının beyni "dilimlenerek" canlının beyninin sahip olduğu en basit parçalarına, yani nöron bağlantılarına kadar ayrılıyor. sonra bu bağlantılar arasındaki ilişkiler, bunların çalışma şekilleri inceleniyor ve bunu bilgisayarlar ile simüle ederek o canlının beynini sanal ortamda "yaratmaya" çalışıyorlar.

***

tek bir meyve sineği için bu çalışma yapıldığında, bunun için 1.000.000.000.000.000 baytlık bir depolama alanı gerekiyor. bu veriyi işlemek de yaklaşık 5 yıl sürüyor. üstelik bunca emeğe ve zamana rağmen, bu hayvanın beyninin tam olarak nasıl çalıştığını tek bir örnek üzerinden anlayamıyorsunuz. dolayısıyla 1'den fazla meyve sineği için bu çalışmanın yapılması gerekiyor.

eğer bir fare için denemeler yaparsanız daha uzun zaman ve daha fazla depolama alanı ihtiyacınız oluyor. bir de insan beynini simüle etmeye kalkışırsanız...

şöyle anlatmaya çalışayım;

lawrence livermore ulusal laboratuvarı'nda dawn adlı bir süper bilgisayar var. bu bilgisayar insan beynindeki korteksin* sadece %1'ini simüle edebildi, ancak insan beyninin hızının 600'de 1'i kadarlık bir hızla!

dawn, yaklaşık 1 milyon watt'lık güç harcıyor. yaklaşık 7000 tonluk bir klima ekipmanıyla çalışıyor ve yaklaşık 80.000 metreküp soğutulmuş havayla ancak soğutulabiliyor. buna rağmen insan beynindeki bir bölümün sadece %1'ini 1/600'lük bir hız oranı ile ancak simüle edebiliyor. eğer tüm beyni bununla modellemeye çalışırsanız, en iyimser tahminle bu sayıları 1000 ile çarpmanız gerekebilir. zira insan beyni çalışırken sadece 20 watt'lık güç kullanır, çok daha hızlı çalışır ve ısındığını da kolay kolay algılayamazsınız.

***

tüm bunlardan yola çıkarak düşündüğünüzde, bu işin imkânsız olmadığını ama çok büyük/güçlü bilgisayarlar gerektirdiğini görebilirsiniz. bu da büyük miktarda para ve zaman anlamına geliyor.

bahsi geçen dawn böyle bir büyüklükte:

görselin kaynağı

muhtemelen çiftleşme dönemine girmiş kedidir. yazıktır, günahtır. bırak istediği kadar nara atsın, belki gece gece kısmeti açılır.

yasak kardeşim yasak!
bu sözün bir çocuğun hayatına entegre edilmiş halidir, tip 1 diyabetli bir çocuk olmak.

o yasak, bu yasak. peki her şey yasaksa ne serbest? bir tek yutkunmak mı serbest?

"bunlar serbest" denilenlerin çoğunlukla çocuklukla alakası yoktur. her gün vurulan iğneler serbest ama niye yasak ki o çikolata, elma şekeri, pamuk şeker, makarna hatta kızartma ve poğaça bile?
baban cebinden 3 çikolata çıkarır. gözlerinin önünde bir bir uzatır verir kardeşlerine...
o ceketin cebinden 4. çikolata hiçbir zaman çıkmaz. gözler dolar tam da o an, annen kızar;
-'koca ablasın sen! hala mı çikolata bekliyorsun?!'
sekiz yaş kocaman olmak için yeterlidir. büyüyüverirsin bir anda. bedenine karşı savaşmak büyütür seni. istemesen de büyürsün.
hatta zorla büyürsün.
yara bere içindeki çocuk ruhun, batan o iğnelere dayansa da okula gidemediğin zamanlara dayanmak zordur.
derslerden geri kalırsın. öğretmenin ve arkadaşların seni geri zekalı sanar. üç haftadır hastane odasında, vahiy getiren meleğin su koyvermesi yüzünden dersleri öğrenmediğini bu sebeple geri kaldığını anlamazlar.
......

yalnız bir şey var ki; kelebekler. rengarenk narin kelebekler...

bu sırrı öğrendiğim zaman 5 yaşındaydım. artık yeri gelmişken anlatsam iyi olur kanısındayım.

bir gece kolumda yine serum takılı, bu ikinci serum bitse de kurtulsam diye beklerken babam serum şişesindeki kabarcıkları göstererek:
- elma kurdu bu baloncuklar aslında ne biliyor musun?
+ ne baba?
-aslında onlar kelebek yumurtaları.
+nasıl kelebek yumurtaları?
-şimdi bu serum şisesindeki baloncuklar patladığı zaman, bir yaprağın altında kelebek yumurtası oluşuyor. her baloncuk bir kelebek yumurtası. aslında tüm kelebekleri çocukların serum şişeleri yapıyor.
+kelebekleeeer! benim kelebeklerim beyaz olsun baba!
-sen ne istersen o olur kızım.
+ kelebekleeer! benim kelebeklerim onlaaar!

işte böyle, yıllardır hastane odalarında nice çocuklar serum şişelerinde dünyaya rengarenk kelebek yaptık. hala da kelebek yapmaya devam ediyorlar.

kelebekleri çocuklar değil de, anne ve baba kelebeklerin yaptığı günleri görmek dileği ile...

hükümeti tebrik ediyorum en azından artık orman yakarak havayı kirletmeden direkt karar alıp uyguluyor. ayrıca odunları da bu sayede başka alanda kullanabiliriz.



buradan

dağdaki ayının* bile yapmadığı davranıştır. saygısız insan davranışıdır. terbiye nedir bilmez.

keşke izmir'de yaşasaydım.sıcağı sıcağına destek olurdum.

sırf puan almak için, boş boş, tanımsız ukde doldurmaktır. göz kanatmaktadır.

kastamonu yolu üzerinde görebileceğiniz tabela yazısıdır.

kastamonu da çok sayıda ayı olmasından dolayı yaban hayatı koruma adına alınmış önlemlerden biridir ama tabelayı gören herkes önce kahkaha atmıştır diye düşünmekteyim.

hala görmeyenler için buyrun. *

keşke kadınlar günü olarak kutladığımız günün altında bile ölen onlarca kadının kanı olmasa. keşke biz eşitsizlikten, haksızlıktan, şiddetten, ölümden doğan böyle bir günü kutlamak zorunda olmasak. keşke her şey olması gerektiği gibi eşit ve adil olsa... her birimiz dünyanın neresinde olursak olalım benzer korkuları yaşıyoruz. benzer acılara maruz bırakılıyoruz. hiçbirimizin evimizin kapısında firari bir psikopat tarafından bıçaklanarak öldürülmeyeceğimizin garantisi yok. hiçbirimizin minibüsle okuldan dönerken tecavüze uğrayıp yakılarak katledilmeyeceğimizin, erkek arkadaşımız tarafından uzuvlarımızın kesilip çöp konteyneri içinde bulunmayacağının, patronumuz tarafından aşağı atılıp intihar süsü verilmeyeceğinin, çocuğumuzun gözü önünde eşimiz tarafından boğazımızın kesilmeyeceğinin garantisi yok. ne yazık ki yok. artık ölmeyelim, şiddet görmeyelim, faillerimiz ceza alsın, birimiz güvende değilsek hiçbirimiz değiliz dediğimiz bı günde bile, sadece yürümek istediğimiz, sesimizi duyurmak istediğimiz bu günde bile bizi en çok koruması gereken polisler tarafından bile şiddet görüyoruz biz... hepinizin acısını biliyorum, bu ülkede bir kadın olarak en derin şekilde yaşıyorum. her birinizin yaralarından tek tek öperim. siz hep iyi ki varsınız.

duydukları kendi bakış açısına ve mantığına uymadığı için kendi yolunu tercih eden insan. olabilir.
(bkz: ben) bu arada. fikrine önem verdiğim kişilere fikrini sorar ve genelde burnumun dikine gitmeyi tercih ederim. bazen pişman olabiliyorum. bazen.

istediğim hayatı yaşadım mı?

yıkmak, inşa etmekten her zaman daha kolaydır. kırılmak affetmekten daha kolaydır. ve yalan söylemek her zaman inanmaktan daha uygundur ve uzaklaşmak sevmekten çok daha kolaydır.
bu ne alaka şimdi aklıma geldi!!! gece olunca saçmalık bekçileri insanın beyninde beliriveriyor.