umursamazlık, bencillik vb.

karısı twitter hesabı açan abinin isyanıydı. "yangına mı yetişiyim neriman'ı mı buluyum?" #832456

hâlâ gülerim. çok iyi tivit.

küçükken kardeşimin 1 lirasını alıp iki tane 25 kuruş verip senin paran daha çok diye kandırdım onu.

evet toplumda ne kadar "ben modernim modeeeernnnn" diye gezen tip varsa böyle başlıklarda genelde kendi rengini belli ediyor. kız isteme merasimi bal gibi cinsiyetçidir. adı üzerinde kız isteme. ne olursa olsun, ne kadar gelenek hafifletilmiş olursa olsun, cin-si-yet-çi-dir. sonuçta o ağızlardan "kızınızı oğlumuza istiyoruz" sözü çıkıyor, aile kızına "seni istemeye gelecekler" diyor, herkes konuya komşuya "kız almaya gidiyorlar" diyor. yani bu da cinsiyetçi değilse daha ne cinsiyetçi kardeşim? madem bu iş cinsiyetçi değil, kadın tarafı bir kez de gitsin aile ile tanışmaya, neden erkek tarafı kadın tarafına gidiyor, tam tersi olsun ya da fark etmesin bunlar tartışma konusu olmasın? ama yok. biz türkiye halkı olarak modern görünen ama geleneklerinden de kopmaya ve onların yanlış olduğunu kabullenmeye korkan bir milletiz maalesef. üzgünüm.

tanım: sorunsal bile değildir, cevap sorunun içerisinde yatmaktadır.

çok sevdiğim şair. genelde ölüm şairi denir oysaki onun en korktuğu eylemdir ölüm. yasamaya vurgundur aslında. en sevdiğim şiirlerinden biri de şöyledir:
"desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır
rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor
sende seyrediyorum denizlerin en mavisini
ormanların en kuytusunu sende görmekteyim
senden kopardım çiçeklerin en solmazını
toprakların en bereketlisini sende sürdüm
sende tattım yemişlerin cümlesini
desem ki sen benim için,
hava kadar lazım,
ekmek kadar mübarek,
su gibi aziz bir şeysin;
nimettensin, nimettensin.
desem ki...
inan bana sevgilim inan
evimde şenliksin, bahçemde bahar;
ve soframda en eski şarap.
ben sende yaşıyorum,
sen bende hüküm sürmektesin.
bırak ben söyleyeyim güzelliğini,
rüzgarla nehirlerle, kuşlarla beraber.
günlerden sonra bir gün,
şayet sesimi fark edemezsen
rüzgarların nehirlerin kuşların sesinden,
bil ki ölmüşüm.
fakat yine üzülme müsterih ol
kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini
ve neden sonra
tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede
hatırla ki mahşer günüdür
ortalığa düşmüşüm seni arıyorum."

alişan kerimcan demet akwlın

*the prestige filminde david bowie tarafından tam bir karizma abidesi olarak canlandırılmıştır. tesla, westinghouse sayesinde new york sosyetesinde çok popülermiş, öyle ki zamanın zenginleri kızlarını kendisiyle evlendirmek için biribirleriyle yarışıyormuş. ancak hayatına girecek olan bir kadının kendisine ayakbağı olacağını düşünen tesla hepsini elinin tersiyle itip projelerine yoğunlaşmaya devam etmiş.

deprem deyince aklıma ilk japonya geliyor.izlediğim videoda bilgisayar başında depreme yakalanan çocuk yerinden kalkmadı bile sadece kameraya bakarak bitmesini bekledi yani o kadar güveniyor bişey olmayacağına. türkiye'de öyle bir şey olsa bina çoktan çökmüş olurdu heralde. o yüzden örnek almamız geren çok şey var.

yataktan kalkmaya çalışmak.

lol isimli yazar arkadaşımızın ukdesi.

27 mayıs 1960 darbesinden sonra adnan menderes başkanlığındaki hükümeti deviren ve siyasi iktidarın başına geçen bir gruptur.

türk silahlı kuvvetlerine bağlı bir gruptur.

daha sonra bu grubun başına orgeneral cemal gürsel getirilmiştir.

gizemli ama bir o kadar da saftirik olan özne.

tek bir soru ile hemen kafasını uzatabilir.

- artık hiç konuşmuyorsun.
- kim, ben mi!?

ılıma safhasını çoktan geçmiş altı kaynamaya başlamıştır.

ince, açık renkli v yaka trikolar giyer. sigarası marlboro touch bluedur.

edit: ayrıca kendini güldürebilen erkeklerden hoşlanır.

başlarım mizahınıza.bugün bi insanın canı yansa sen mi vereceksin hesabını? bana kalsa veririm en az 10 sene içerde birbirlerine yapsinlar kara mizahlarini. bu ülkedeki kötülük yetti artık.

2017 yapımı güney kore gizem/gerilim filmi. recall the night, night of memory isimleriyle de bilinir.
orijinal adı: 기억의 밤 (gi-eok-ui bam)'dır. türkçeye çevirdiğimizde anıların gecesi, hatıra gecesi gibi bir anlamı var.

filmin başrollerinde kang ha neul'ı gördüğünüzde o filmi gönül rahatlığıyla izleyebilirsiniz. kendisi bu filmde jin seok karakterine can veriyor.

film, ailenin yeni bir eve taşınmasıyla başlıyor. fakat ana karakterimiz evde bazı garip şeyler hissediyor. bu garipliğinin üstüne bir de abisi yağmurlu bir günde kaçırılıyor. tabii bu arada bazı şeyler yaşanıyor fakat sonrasında bir de bakıyor ki aynı yatağında yatmaya devam ediyor ve ailesi ona aslında abisinin kaçırılmadığını, kendisinin rüya- halisünasyon gördüğünü belirtiyorlar. filmin burasına kadar hafif spoiler'lı bilgi verdim fakat üzülmeyin, zaten film de bundan sonra başlıyor.

lütfen filmi izlemeyenler okumasın, spoiler olacağı için bundan sonrası keyfinizi kaçırabilir:

bana komşu gelecek olan güzide yazar.
baya baya mutlu oldum.
ilk fırsatta anın fotoğrafı diye çaylı kahveli illa tatlılı resimler atabiliriz.
bekleyin bizi.
sözlüğü sanaldan çıkardım çok şükür onun sayesinde.
ben ses duyacam, karşılıklı çay içecem
öyle anonim anonim çekemem.
bir honkiciğimle başlayalım gün işine kalan kızlarda eklensin.
her gelen tabağını çatalını alsın
çayı da aşlarız
maksat gönüller bir olsun.
du, ben kısır için bulgur ıslayayım. *

"doğarken ağladı insan bu son olsun bu son" kısmında tüyleri diken diken eden mükemmel bir eser.

yörmemektedirler.

acı olan kitap çıkarması değil, çıkardığı kitabı koşa koşa almaya gidecek gençler olması.

ben de kendimi eczacı ilan ediyorum. gönüllere şifa veriyorum. şaka bir yana yine şaşırmadığım bir haber daha.

sevgilim, söyle anneme
bir daha doğursun beni

nöbette kalp çiçeğim
eskidim
yüzyıllarca eksildim

çok doğurmalı beni annem, çok

bilsen gözlerimin gözlerinden geçemediğini
fakat biz
sevgilim
bizim olmayan gecelerden geçmiştik

kızıl şaraptan, ıslak tenden
sesinden bir karıncanın
soğuktan da geçmiştik
yıkarak duvarları tek tek

ellerimiz ak
iki kaçak bıçak
bana aşk’tan söz et
beni aşk’la gözet

ışığı kör şehrayin çocuğu
zaman
o kara delik
örtemedi yüzünü

sevgilim, anneme söyle
hiç terbiyesi yok kalbimin!

bilsen, başımda dönüp duran imden geçemediğimi
fakat sevgilim biz,
bizim olmayan sabahlardan geçmiştik

kazaklardan, kitaplardan
gülüşünden bir çocuğun
kurttan
kuzudan
kendimizden geçtik sevgilim
içinden boşluk geçen her şeyin içinden

karanlıktı
aynı değildik
karanlıktı
kapıların eşiğindeydik

ne kadar az’dık, ne kadar çok!
gündüze yumduk gözlerimizi

unutma diye bu şiir
şiir’den de geçmiştik
hiç biri
öylece değildi.


yedinci dem şiiridir *