saçlarımı kestirirken bile kuaföre ecel terleri döktürüyorum. kısaldığında hem o mutsuz hem de ben mutsuz olurum. asıl mutsuzluğu o zaman yaşıyorum yani neymiş bu önerme herkes için geçerli değilmiş.

bu ülkeye özgü buglardan biridir bu. tek çözümü insanları sallamamak. sizde dişe diş yapınız, hüü evlenemediiim tribine giriniz, tatmin olup uzaklaşacaklardır.

milletin adam akıllı uyduğu tek günah desek %101 doğru olur.

domuz yemek haricinde her şeyi yapıyoruz maşallah.

ben bile bakıyorum erkekler nasıl bakmasın. hoş duruyor çünkü.

biraz profilini gezdikten sonra hiç bekletmeden takip ettiğim yazar. kaliteli tanımlarını daha fazla görmeyi bekliyorum.

wirginia woolf

rakının aslan sütü olduğunu sanırdım ciddi ciddi.

lisede grup vitamin, coşkun sabah, brian adams dinlemek, üniversitede kral tv'de çıkan tüm yerli şarkıları ezbere bilmek, number one fm'den yabancı pop dinlemek, dikilmiş giysiler ile saçma modaya uymayıp kendi modasını kendi icat etmek, cüzdanda otobüs bileti, arkadaş resmi taşımak, bir çanta ile en az bir yıl geçirmek, kucakta kitap defter ile tüm şehri dolaşabilmek, sinemayı sinemada izlemek, tv'de çok güzel diziler programlar seyretmek, az para ile en iyi doyulan yerlerde tıka basa yemek yemek, otobüsle saatlerce yorulmadan şehirden şehire gidebilmek, konforu bilmemek, evde-köyde can çıkana kadar çalışabilmek, anadan babadan konudan komşudan çekinerek kıt kanaat bir şekilde dünyanın keyfine varabilmektir.

az önce ettim içimin yağları eridi. arsızlıkta nirvana yapmışların hak ettiği muamele bundan aşağısı değil çünkü. yedi ceddine küfür için totosunu yırtanların küfür yiyince ağlamaları da eğlenceli oluyor.

istanbul: kiiim? ben mi?

"ilk işime girdim" olarak okuduğumdan, verilen tepkilere şaşırarak baktığım, sonradan yukarıdaki bir yazar arkadaşın yorumuyla kendime geldiğim cümle.

evet, yorumlar haklıymış. bize ne yahu!

sebzelerin (domates, biber, soğan) asla ve katâ rendelenmemesi. doğrarken de çok küçük doğramamak. domatesin kabuklarının soyulmuş olması gerektiğini söylememe gerek bile yok sanırım.

tanım: bir dizi karakteri.

işte jokerin esinlenildiği adam. bariz ortada işte, bizim kürşati rolmodel almışlar...

allahım tipe bak ya. pörtlek gözlü şizo. küçükkende sevmezdim, istediği kadar diksiyonu yerinde olsun, o diyyymiii deyişi hiç hoşuma gitmiyor.

hevesim yok o yüzden yazıyorum. bu kadar.
hevesim gelirse yazmaya devam ederim.
(bkz: paradoks)

bir ortadoğu ülkesinde sıradan bir kahve muhabbetinin başlığıdır. tayyip gibilerin doğmasına ön ayak olan kafanın kusmuğudur. sonra; 'tayyip şöyle tayyip böyle'. tayyip ne yapsın? bu kafada olan bağnazların yaşadığı ülkede gelişine vuruyor. siz var oldukça sırtınızdan tayyipler eksik olmayacak.

eskiden diğer dünya ülkeleriyle ülkemizi mukayese ederken "olsun bizim de ülkemiz çok güzel, doğal güzellikleri açısından bir cennet gibi" diyordum ama saldım artık. çünkü dünyanın her ülkesinde var böyle güzellikler.

-biz bu memlekete bir günde küsmedik.

bayram falan gelince hatırlatın başlığı tekrar canlandıralım,yoldaş benjamin üç beş bişey ateşler belki biz yazar dostlarına.

genişçe deri ile birlikte meme, m.pectoralis majör ve m.pectoralis minör ve aksilla (koltuk altı)'nın blok halinde çıkarılma operasyonuna verilen isimdir.

idam birden bire öylece gelivermez. ekonomi gibidir, talep edersin ve arz edilir. fakat bu talep ve arz korelasyonu psikolojik ve sistematik bir şekilde yürütülür. hukuk kurallarının; coğrafyanın kültürüne, yaşayış biçimine, örf ve adetlere göre dizayn edilmesi gibi.

medyaya günlerce, haftalarca belki de aylarca servis edilen hayvanlara işkence haberlerini izledik. daha da ileri gidilerek işkencenin boyutları değişti ve hayvanları katletme haberleri başladı. ayakları, kulakları veya kuyrukları kesilen, işkence edilen hayvanları gördük. hayvanlar ve insanlar form olarak birbirlerine benzerdir. insan beyni de -form olarak kendisine daha yakın olana- hayvana veya insana empati kurmak konusunda daha iyimser bir yaklaşım sergiler. bu sebeple bir hayvanın öldürülmesi ve bir insanın öldürülmesi beyinde aynı bölgeyi uyarır ki temeldeki eylem aynıdır, öldürmektir.

yani süreç hayvanlara işkence ile başladı. sonra hayvanlar ölmeye/tecavüz edilmeye başlandı. hayvanlardan sonra sıra insanlara geçti ki irrasyonel duyguları ve empatiyi daha da harekete geçirmenin en etkili yolu da buydu. sürekli olarak medyaya servis edilen haberlerin konuları; kadına şiddet, kadına tecavüz, çocuğa tecavüz, çocuğun cinsel istismarı boyutlarına taşındı. sonra birisi çıkıp idam diye haykırdı. zaten büyük kitleleri arkasına almış iktidar kalkıp “halkımız isterse getiririz” dedi. halbuki halk istemedi, zorunda bırakıldı.

fakat şahsi fikirlerimce eklemek isterim ki: yaygın kanının aksine, cinsel istismar ve tecavüz cinsellik değil cinsel şiddettir. yani şiddet uygulamak için cinselliğin kullanılmasıdır. cinsel istismar ve saldırı suçları failleri cinsel dürtüleri ile değil, şiddet uygulamaya hakları olduğuna inançları ile hareket ediyorlar.

gündemdeki tartışmalara dönüp baktığımızda sorun olarak kabul edilmekte olanın cinsel şiddet olmadığını görüyoruz. kuşkusuz bu yaklaşımın ardında kadınlara, çocuklara ve tüm saydığım olaylarda şiddet uygulamanın erkeklere tanınmış hak olduğuna dair maalesef toplumsal ve politik bir kabul var.

linç kültürünü beslemek, idam/hadım gibi insanlık dışı cezaların uygulanması için kamuoyu hazırlamak, toplumsal bir sorunu tek tek “suçlu bireylere” indirgeyip sorumluluktan sıyrılmak gerçek adaletin tesisine yeğ kılar. ama bu çocukları, hayvanları veya kadınları kurtarmaz. kimsenin vicdanını da kurtarmaz. çünkü tezahür eden her yeni olay, daha da büyüyen şiddetiyle bir daha “temizlenmesi gereken vicdanlar” yaratır.

açık ve net; kadın cinayetlerine, çocuk istismarına, şiddete, tacize, tecavüze karşı ilk talep “eşitlik” olmalıdır. herhangi bir cinsin egemenliğini veya şiddeti semirten, büyüten düzeni reddetmektir. çünkü, eşitlik yoksa suç da ceza da hep ezileni eksiltir.

ben teslim olanlardanım. yani bu biraz dünyada bulunduğun coğrafya ile de alakalı kanımca. bir savaşıyorsun, iki savaşıyorsun ama bakıyorsun suda bir kulaç yol alamamışsın. ondan ben teslim oldum hayata. sadece coğrafya değil insanlar için de geçerli bu, nerde olursan ol sen yaş aldıkça insanlar seni en kallavi kötülükleriyle bile şaşırtmamaya başlıyor ve sende insansızlığa teslim olmaya başlıyorsun usul usul.