sözlüğe her girdiğimde mutlaka ne yazmış diye baktığım, kafası pırıl pırıl çalışan, açık sözlü ve mizahı kuvvetli yazar.

kendisi beni en çok etkileyen insanlardan birisiydi, melody's echo chamber projesinde yaptıkları 2012 albümündeki tüm şarkıları eksiksiz olarak sevmiş ve ilham kaynağı edinmiştim kendime, sağ olsun o dönem ne kadar mail attı isem hepsine dönmüştü, 2014 yılında da shirim'i single olarak piyasaya sürmüştü, ondan sonra ise bir süre ortadan kayboldu. o dönemlerde de yine kendisiyle iletişim halinde idim, bir dönem kendisi araba kazası geçirdi, aşırı korkunç bir kaza ki aylarca hastanede yattı. 2018 albümü bon voyage'ı bu yüzden tam olarak tamamlayamadı, normalde 13-14 şarkı olması gereken şarkı, araba kazası sonrası toparlanma sürecinde 7 şarkıda kaldı. zaten o albümü beğenmemiş bir insan olarak söyleyebilirim ki çok eksik, tamamlanmamış hissi oluşturuyordu bende, keşke o araba kazasını geçirmeseydi de tamamlayabilseydi.

ayrıca şöyle ki, sadece sevgili kevin parker *ki kendisini hiç sevmem* değil, o dönemin tame impala kadrosu, özellikle kevin, nick allbrook ve jay watson, 2012 albümüne yardım etmişlerdi, bon voyage'da yanılmıyor isem hiçbiri yardımcı olmamış, iki albüm arasındaki fark edilebilir farklılığı da yine bu kısım açıklıyor.

kendisi güzel sesli, güzel şarkı sözü yazabilen, güzel besteler yapabilen güzel bir ablamız. severek dinliyoruz! umarım melody's echo chamber ile olan üçüncü albümünde bon voyage'dan çok daha iyi bir şeyler çıkarır ortaya.

ömürsüz bir eylem.
ilk kısıtlamalarında aşı olmayacaklarsa bende bu işi bilmiyorum.

sabrına- metanetine hayran olduğum, benim için herzaman tek ve baki kalacak yönetici. her sorduğum soruda özverili ve iyi niyetli yaklaşımı ile gönlümde taht kurmuş güzel insan. en azından yönetim kısmı olmasada sözlüktesin. bu kötünün iyisi.

özellikle son dönemde bilgisayar, laptop, cep telefonu, araba vs gibi ürünleri satın alan kişilerin söylediği sözlerdir. telefonunuz düşse kırılsa bozulsa aynı ayarda cep telefonu almanız bu fiyatlara imkansiz hale gelir araba zaten hayal oldu araç sahipleri bunu satsam daha almam imkansız diyen en büyük kitle yeni işe girmiş birinin araç araba alması mucize haline gelmis zamların sosyal hayatı bitirdiği mutsuz asık yüzlü gülmeyi unutan bir topluma dönüştürdüğü apaçık ortada.

anne'in çakma kızıl olduğunu ögrendigimde yıkılsam da , kitabını okumak yerine dizisini izlediğim netflix dizisidir. arkadasligi, umut etmeyi, kitap okumayı aşılayan, aşkı sevgiyi,adaleti ve en önemlisi anne karakterinin güçlü bir şekilde hayata tutunuşunu izlemek çok güzeldi. şiddetle tavsiye edilir.

zeval olmaması yazılı olmayan bir kural haline gelmiş kimse. (bkz: elçiye zeval olmaz)

koca yürekli validir.

yıllar yıllar önce twitter isimli leş mecrada, paylaşımına beğeni alıp tanınmak ve takipçi elde etmek için, tenasül uzvuna dev bir salatalık sokanı görmüştüm. o gün bıraktım twitter kullanmayı. o gün nefret ettim insanoğlundan.

nuri bilge ceylan'ın kitap gibi filmi. insanın bencilliği, kibri, çaresizliği, ikiyüzlülüğü, eğitim düzeyi ne olursa olsun işin içine duygular girdiğinde nasıl da bir anda değiştiği gibi bir sürü şeyin çok iyi anlatıldığı film. bence oyuncu seçimleri de harika olmuş. 3 saatten fazla sürmesine rağmen bir an bile sıkmadan izlenirliğini sürdürüyor.

ev halkını stres topu niyetine kullanan annedir, annelerimizdir. anne kişisi tüm gün yemek, temizlik ve çamaşır gibi işlerle uğraşırken bir anda evdekilerden birini gözüne kestirir ve söylenmeye başlar. içini döküp motive olduktan sonra hiçbir şey olmamış gibi işini yapmaya devam eder.
bugün temizlik ve yemek gibi işlerle uğraşırken ben de çok yoruldum. şimdi gidip eşimi ve oğlumu tokatladıktan sonra günün yorgunluğunu atıp çayımı içeceğim.

oda anladı devrinin sona erdiğini.

insanların artık yapılan yolsuzluklara kayıtsız kalmadıklarını.

şimdi totosunu kurtarma derdine düştü diktatör.

ama kurtaramayacak, bu millet çok güzel bir tekme atacak mabadına ve def edecek bu ülkenin başından.

günler haftaları, haftalar ayları, aylar yılları derler ya yeşilçam filmlerinde, ben de ömrü kovalıyorum sanki. sanki normalden daha çabuk bitsin diye elimden geleni yapıyorum gibi geliyor. kader bu kadar mı sevmez bir insanı, bu kadar mı acımasız davranır ?
keşke cevaplarını bulabileceğim sorularım olsaydı ama maalesef vaziyet bunu gösteriyor.

ben insanlarla yakın olmaya çalıştıkça sanki bir güç yalnızlığımı olanca gücüyle besliyor, büyütüyor. ben bunları hak edecek ne yaptım diye sorduğumda ise cevap verecek bir nefes bile yok etrafımda.

çok şey istiyorum demek ki. bir el olsa da saçımı okşasa, bir çift göz gözlerime baksa, bir omuz, bir diz olsa. ama sadece boş hayaller ile hiç bir şey düzelmiyor maalesef. ne kadar hayal, ne kadar rüya, o kadar acı olarak geri dönüyor bana.
bu dünyada gülmeyi sadece ağzımla yapabildiğim bir durumdayım. ne mutlu gönülleri gülenlere...

28 haziran 2017 o kara günün gecesidir.
ya da o günün hiç yaşanmaması adına,
21 nisan 2017 bazı insanlarla hiç tanışılmamalı hatta bazı insanlar hiç yaşamamalı.

hem liseye geçiş sınavlarında hem de üniversiteye geçiş sınavlarında türkçe dersinin önemli bir konusudur.

lakin bazen karıştırılabilir. örneğin 'pırıl pırıl' ifadesi yansıma sözcük değildir. çünkü 'parıltı' görme duyusu ile algılanır, işitme duygusu ile algılanmaz.

arkamızda güneş önümüzde ay...

ay kırk bile var. mesela ben*
azıcık ufkunuz açılır. sıkılmıyor musunuz ergen muhabbetlerinden?

bilmiyorsam benim hatamdır fakat sözlükler tarihinde muadili olmayan organizasyondur. ön tarafta bir şeyler çiziktirdiğimiz bir yermiş gibi görünen bu sözlüğün, yaptığı her organizasyon aslında neden hala burada olduğumu hatırlatıyor.
çok ince düşünülmüş hareket.
düşünen ve emek veren herkese kendi adıma teşekkür ederim.
bir ara muhakkak katkıda bulunacağım.