zincir pizzacılar arasında en kaliteli olan amerikan pizzacı .

amerika birleşik devletleri'nde bulunan ve sıklıkla dünya dışı yaşam ile ilişkilendirilen, sivillerin içeriye girmesinin kesinlikle yasak olduğu araştırma merkezi. ancak bilindiği kadarıyla burada yapılan iş dünya dışı yaşamla değil, gizli askeri teknolojiler ve silah geliştirmek gibi amaçlarla ilgili.

savunma bakanlığına bağlı olan ve hava kuvvetleri tarafından idare edilen bu bölge, askeri deneme bölgesi olan nevada test sahası ile bağlantılı. aquatone projesi kapsamında geliştirilen, stratejik keşif uçağı lockheed u-2'nin deneme aşamasında keşfedilen bölgede, 20. yüzyılın ortalarında kuruldu.

birkaç yıl sonra oxcart projesi de burada geliştirildi. bunların sovyetlere karşı başarısız olmasının ardından bu kez d-21 tagboard projesi geliştirildi. bunlar bugün bildiğimiz drone'ların bir anlamda atalarıydı.

soğuk savaş döneminde bölge, ele geçirilen sovyet uçaklarının test edilip incelenmesi amacıyla da kullanıldı. sonrasında yine farklı savaş teknolojileri geliştirilmeye devam edildi.

***

bölge, doğal olarak sıkı güvenlik önlemleriyle korunuyor. bir devletin savaş esnasında kullanacağı teknolojilerin gizliliğini sağlamasından doğal bir şey yok. ancak komplo teorisyenleri, bölge ile ilgili çeşitli söylentiler uydurmakta gecikmedi. bunlara göre bölge, uzaydan gelen ziyaretçilerin saklandığı, ufoların girip çıktığı ve bu yüzden de içeriye girmeye çalışanların güvenlik görevlileri tarafından vurulduğu bir yer.

söylentilerin çıkış nedeni biraz da bölgede görülen ufo vakalarındaki artış. ancak yüksek ihtimalle, dünya dışından geldi sanılan araçlar, amerika'nın geliştirdiği, avro canada vz-9 avrocar olarak anılan şu türden araçlar:




***

geçen yıl facebook'tan bir organizasyon planlandı, hatırlarsınız. amaç içerideki "uzaylı"ları görmek için bölgeye siviller tarafından hücum edilmesiydi. yaklaşık 1,5 milyon insan bu organizasyona katılacağını bildirse de, hemen hemen 3000 kşi katıldı ve bunların sadece 150 kadarı bölgeye yaklaşmayı denedi. 5 kişi de bu arada tutuklandı. organizasyonun "şaka" amaçlı olduğu duyurulsa da, hava kuvvetleri bölgeye girmeye çalışanların engelleneceği duyurusunu çoktan yapmıştı bile.

bütün dinginliğimle gizliden gizliye katılıp kulak misafiri olacak, bir yandan taze sıkılmış portakal suyumu yudumlarken bir yandan da "eheh bunun sesi de ne komikmiş be" nidalarıyla eğleneceğim. şimdi siz düşünün.*

şaka maka kafa sözlük ilk dj'lerine kavuşuyor. vay be! elimizde büyüdü namussuz.*

"yürek yok" dedi yaşlı adam. "fakat zamanla senin yüreğin de silinip gidecek. yüreğin silinip gittiğinde yitirmişlik hissi de kalmaz, çaresizlik de. gidecek yeri olmayan aşk da kaybolur gider. geriye yaşam kalır. sessiz ve durgun bir yaşam."

haruki murakami - haşlanmış harikalar diyarı ve dünyanın sonu

azıcık aklı olan ve türkiye'deki yönetenlerin anlayışını bilen herkes yeni fakültelerin neden kurulduğunu biliyor. bölünme olayına gerek olacağını sanmıyorum. bunun asıl amacının rant meselesi olması muhtemel. 5'li çetenin boğaziçi arazisine göz diktiği gibi bir söylenti var. oradaki imar kararlarını onaylayacak bir üniversite yönetimi gerekiyor tabii. şimdi hızlıca yeni fakültelere hocalar alınacak, ardından yeni fakültelerdeki hocalar üniversite senatosunda görevlendirelecekler. tipik ülke manzaraları işte. artık yolsuzluk yöntemlerine o kadar aşinayız ki her adımları öngörülebilir oluyor.

insana içinde böyle bir organ olduğunu hissettiren durum. mesela huzursuzluk kesesi ya da huzursuzluk kapakçığı gibi bir yer var. oniki parmak huzursuzluğu da olabilir. tam oniki koldan saldırır. huzursuz hissettiğiniz bir durumla karşılaştığınızda bu organda bir basınç meydana geliyor sanki. kalp gibi atmaya, mide gibi iğrenç bir asit salgılamaya başlıyorsunuz.

o hangi organsa atsak da bir rahatlama gelse diye düşünürken, suçun organlarınızda değil bulunduğunuz ortamdan kaynaklandığını düşünmeye başlıyorsunuz ve gözünüzün önüne dümdüz çizilen yollar belirmeye başlıyor.

ne demişler "savaşmayı ve sevmeyi sürdür, sürdürmeyi sürdür."

''ateşe dayanamadıktan sonra asâletin değeri nedir ki ? !'' (alfred hitchcock'un yönetmenliğini yaptığı ''the skın game'' adlı filmde mr. hillcrist karakterinin, filmin sonundaki sözü)

buradaki bütün yazarlardan ve ailelerinden uzak dursun. öyle bir illet ki bu, dağ gibi adamlar eridi gitti bu savaşta..

edit: 03/04/2021

dün itibariyle babama bağırsak kanseri teşhisi konuldu. buradaki yazar arkadaşlardan babam için dua bekliyorum. allah kimseye bu durumu yaşatmasın.

geçen hafta hava çok güzel olduğu için çocukları bahçeye çıkarayım dedim.
çocuklara stajyerlerle oyun oynattıktan sonra sınıfa geçmek için hazırlanırken stajyerlerimden biri bahçe duvarından atlarken "hayda rinna rin narin nari nara" dedi ve aramızda şöyle bir diyalog geçti:

ben: "vaaay deli yürek seni"
stajyer: "neden öyle dediniz ki hocam?"
ben: "e deli yürek müziği ya o, ondan."
stajyer: "deli yürek ne hocam?"
ben: "diziydi eskiden, nasıl bilmiyorsunuz ya sen kaç doğumlusun?"
stajyer: "2004 hocam"
ben: "2000'den sonra çocuk doğdu mu ya, eheheh"
stajyer: "hayat 2000'lerden sonra başladı hocam"
öyle ölmem çocuğum füze at. ben bilmiyordum çünkü 2000'den sonra çocuk doğup doğmadığını. peh.
evet artık 90'larda doğmuş olmak da yaşlandığımızı gösteren şeylerden biri malesef, hüzünlendim.

"iyi adamlar yalnızlıktan ölüyor, iyi kadınlar kötü adamların balkonundan gökyüzüne bakarken."

dostoyevski/beyaz geceler

sene 2011 di. o dönemler liseye gidiyordum. abimle ranzada altlı üstlü yatarken annemin beni uyandırmaya çalışırken, abimin uyanmadığını fark ettik. bağrışmalar,çağrışmalar,dürtmeler, köşeden izliyorum çocuk aklı. ambulansı falan aradılar beni de apar topar okula yolladılar. o gün üzerimde siyah okul ceketi ile yağmurda beklemişim tüm teneffüs,herkes noldu falan diyordu. ders bitti,okuldan çıkıp eve gittim,abimin hastane de komada olduğunu öğrendim. duyan,duymayan herkes evimize geliyor,noldu,nasıl oldu soruları ile boğuşuyorduk. kafada bin tane soru,ğöğsümün ortasında kocaman bir öküz nefes almamı engelliyor. ertesi günlerde bir önceki günlere nazaran farklı değildi. 2 gün komada yattı ve 3. gün sabaha karşı abim vefat etti 21 yaşında. yüksek tansiyon,beyin kanamasına yol açmış. otopsi falan yaptılar,sebebi başka bir durum mu diye fakat bulamadılar. her yerini kesip biçtikleri için kefen halen kandı. beni okuldan almaya gelen amcamı dışarıda gördüğümde abimin vefat ettiğini anlamıştım,kan alma bahanesiyle beni almaya gelmişler sözde,sanki bir tek benim kan grubum uyumlu ya,belli etmemeye çalışıyorlar. evimizin önüne geldiğimde o kuru kalabalığı görüp ve kapıdaki ‘cenaze evi’ yazısını gördüğümde buraya kadar dedim,benim hayatım burda bitti. tanıdığım,tanımadığım onca yüz herkes ağlıyor. annem bayılmış,teyze,halam baygın halde,bileklerine kolonya tutuyorlar,hemşireler hazırda bekliyor. üzerimde kırmızı kapüşonlu bir sweatshirt,altımda gri okul pantolonu. ben tam 1 hafta bu şekilde uyuyup,kalkmışım ve teyzem söylemese de fark etmezdim acıdan. dün akşam playstation da birlikte oyun oynadığımız abim artık yoktu,beni kollayacak,koruyacak,sevecek,sahip çıkacak,gizlice kartından alışveriş yaptığım canım abim. tüm bunlar yetmezmiş gibi elime soğuk bir kürek tutuşturup ‘bir toprak da sen at’ dediler. bıraksalar o çukurun içine atlardım,atladım da çıkardılar. babam çıkardı,koltuk altımdan tutup çekti yukarıya. ben hayatımda babamı hiç ağlarken görmedim,çok güçlüdür benim babam,abimi ve beni kollarımızdan tutup havaya kaldırırdı o kadar güçlüydü. belli bir yaşa kadar da babamı süperkahraman sanırdım,halen de öyledir babam. ilk kez o gün gördüm ağlarken, kahramanlarda ağlar mıydı bilmiyorum ama o gün halen gözümün önünden gitmiyor. hava soğuk, aylardan mart. hani o gözyaşlarının sıcaklığı insanın yüzünü ısıtır ya gözyaşım bile soğuktu,içim ısınmadı. sonra eşyalarını dağıttılar,fotoğraflarını kaldırdılar. uzun yıllardır abimin odası kilitli kaldı giremedim,o evden taşınmasaydık da giremezdim. babam 1 yıl eve gelmedi,giremem artık o eve dedi,annem acıdan felçlik geçirdi,bir dizi başka hastalık. iyileşti çok şükür. sapsarı saçları vardı,acıdan sonra beyazladı. insanın 1 ayda saçı beyazlar mı ya ? beyazladı. şimdilerde boya ile kapatmaya çalışıyor o acıları,belki beyazların üstünü örtersem acımı da kapatırım diyordur kim bilir. ben uzun bir süre okula gidemedim,gitsem de toparlayamadım. abimin siyah bir bisikleti vardı,vefat edince eşyalarını dağıttılar o siyah bisiklet de,bisiklet hayali kuran bir çocuğa nasip olmuş. aradan 1-2 sene sonra o bisikleti dışarıda görünce ‘abim ölmedi’ diyip bisikletin peşinde koşarken araba çarptı,kolum ve bacağım kırıldı. abim benim kolum,bacağımdı,abim benim herşeyimdi,kolum,bacağım zaten kırıktı ki benim, bir yakınınızı kaybedince bir türlü öldüğüne inanmıyorsunuz çünkü,öleceğine. artık yanınızda olmadığına. şu satırları yazmak benim için kolay olmadı,yazıp yazıp sildim,kendime sakladığım şeyler de var tabi,yazamadığım, gözyaşlarımın bana engel olduğu şeyler. sonraları o evden taşındık,çok sonra o şehirden,sonraları ülkeden… bugün halen telefon iki defa çalsa,ailemden mesaj gelse o mesajı açmaya, o çağrıya dönmeye korkuyorum. her an birşey olacakmış hissi çok kötü,allah kimseye yaşatmasın.

aşık olunca yemeden içmeden kesilen bir insan olduğum için bikaç öğün yemek yemezsem etrafımdaki insanların bana yönelttiği soru.

görünce "bu nedir yaw?" diyeceğiniz başlıkları buraya bkzlemeniz için açtığım başlıktır efendim.

edit: haydaa, bugün de ayar yedik çok şükür.

sevilmemek. çok sevdiği birisi tarafından sevilmeyip değişmeyen biri olduğunu sanmıyorum.

hem iyi bir şeydir hemde kötü bir şeydir acıda verir mutlulukta.

kişilik bölünmesi olarak da biliniyor. tedavide bütün kişilikler bir araya toplanmaya çalışılır. bir kişiliğinde ressam olan birisi bir başka kişiliğinde müzisyen olabilir.
ayşe'de a ve b kişilikleri olsun. ayşe b kişiliğine geçtiğinde a kişiliğindeyken yaptığı hiçbir şeyi hatırlamaz.
yanlış hatırlamıyorsam en fazla kişiliğe sahip olan kişinin 99 farklı kişiliği vardı. en fazla kaç tane olabileceğini hâlâ bilmiyoruz.

ister istemez gözümün kaydığı sekmedir. sanki dünya çapında ünlü bir yazarım da herkes beğenmek için sıraya girmiş. yazdığımsa 2 satır bir şey.