celladına aşık olmuşsa bir millet,
ister ezan ister çan dinlet.
itiraz etmiyorsa sürü gibi illet,
müstehaktır ona her türlü zillet.

diktatörler kendilerini özgürleştirirler. ama halkı esarete mahkûm ederler.
charlien chaplin

aniden gelmiyor genelde her zaman içimde bulunan bir his. çaresi olmayan bir hastalık gibi. tuhaf...

iddia ettiğim söylem. bizden neden dünyaca ünlü bir ressam,bir bilim insanı,bir yazar,bir şarkıcı çıkmıyor,çıksa bile neden 2-3 tane hepsinin cevabı ailedir sayın yazarlar. hemen açıklıyorum:

şimdi çocuğumuz daha küçük 4-5 yaşlarında ve resim/hikaye/oyunculuk/basketbol/oyuncakları bozup farklı şekilde tekrar tasarlama vs. konusunda çok yetenekli. ama ailesi napıyor? umursamıyor. bilmiyor. ilgilenmiyor. çocuğun yeteneğinin üzerine gidilmiyor ve imkanlar verilmiyor.

çocuğumuz büyüdü ve 12-13 yaşlarına geldi. ben spor lisesine/güzel sanatlar lisesine/sosyal bilimler lisesine gitmek istiyorum diyor. çünkü kendisi o alana ilgili ve yeteneğinin farkında. ama aile napıyor? hayır yapamazsın diyor. fen lisesine ya da iyi bir anadolu lisesine gitmesi için zorluyor.

çocuğumuz artık liseli oldu. ara sıra derslerden sınavlardan vakit bulabilirse ve maddi imkanı varsa resimle/basketbolla/tiyatroyla/dansla ilgilenebiliyor. ama çok fazla ders var sınavlardan da iyi almazsa biliyor ki ailesi üstüne gelecek. annesi bağıracak, babası dövecek sanayiye vermekle tehdit edecek. yarışmalara katılmak istese ailesi önce okul sonra hobi diyecek.
bu arada mekanikle ilgilenen çocuğumuz bu dönemde fizik ve kimya derslerine ilgi salacak ve üniversitede fizik/kimya/mühendislik okumak isteyecek. diğerleriyle ilgilenen çocuğumuzsa güzel sanatlar/beden eğitimi/konservatuar okumak isteyecek. aile ise karşı çıkacak tıp/hukuk okuyacaksın ailemizi utandırma işsiz mi olmak istiyorsun diyecek.

ve böylelikle gelsin işinden nefret eden insanlarrrr.

ha bu arada şunları es geçmeyelim.

gencimizin annesi sürekli temizlik ayağına odasına dalıp durur çocuğa düşünebileceği ve bir şeyler üretebileceği bir zaman vermez. baba sürekli bağırır çağırır başımıza icat çıkarma der. evde televizyon sesi son sestir sürekli gürültü olur. herkes yüksek sesle konuşur. kardeş figürleri rahatsız eder durur. genç tabii bir şeyler üretemez.

bunun dışında gayet kültürlü ve bu dediklerime uymayan aileler vardır onlar da ülkeden çıkan 2-3ün ailesi oluyor zaten.

verdiğin karara veya vardığın yargıya katılmıyorum ama değiştirmeye çalışmaya ve sana doğrusunu anlatmak için harcayacağım efora değmeyeceğini düşünüyorum.

hani sevişmeye durumunuz yoktu sayın yazar diye sordurtan bir başlık...

hem kızıyorsun bazı insanlara, hemde duyduğun cevap sinir bozucu..
"ben birşeyler yaptım ama.. bak şunu şunu yaptım, şuranın şusuyum, buranın busuyum, sen ne yaptın?.." diyor
evet kazanıyorlar doğru.. ama hep hile ile, haketmeden, yalan söyleyerek, ve bu durum o insanlar için utanılacak birşey değil, yalan söylemek, kandırmak onu rahatsız eden, uykularını kaçıran birşey değil, bencil insanlar bunlar.. kendileri dışında kimsenin acısına, kaybına, hakkına, haksızlığına karşı hiçbirşey hissetmezler, sadece "aldıklarına" bakarlar, onun hesabıyla meşguldürler.. sen istediğin kadar anlat, karşılığı bir duygu yok o insanda.. kurumsal hayatta da çok araştırmıştım bunu, şirketler de "bencil" insanları tercih ediyorlarmış, çünkü sadece kendini ve çıkarlarını düşünen insan, çalıştığı şirkette de sadece kendi şirketini düşünüyor, onun çıkarlarını koruyor..
işte bu yüzden hep o gıcık, yüzsüz tipler müdür oluyor..
şu anki iktidara bakın, bakınız "abartıyorlar.." zira "kötüler kazanıyor"a en büyük örnek olabilirler, rt dünya nın en yüksek maaş alan bir iki cumhurbaşkanından biri, en zengin 8 siyasetçisinden biri.. üstelik varlıkla parayla ilgili eskiden iddia ettiği şeyleri söylemiyorum bile..
artık bu işlerin tersine döneceğini düşünüyorum ve inanıyorum
çünkü başta ticaret olmak üzere dünyada birçok sistem değişmek zorunda şu an, büyük şirketler fabrikalarca üretip satıp tonla para kazanamıycak artık, hakettiğini alamadığını düşünen birçok insan, bireysel olarak yaratabileceği kaynaklar için uğraşıyor, hayatını nasıl sürdürebileceğinin yollarını arıyor, birçok insan da, iş başa düştüğü için hayatta kalmanın birçok yolunu bulmak zorunda kalıyor, bu bir itirazdır aslında, kabul etmemektir, yani kendine güvenip, inanıp, dayatılan şeylere, kötü olduğunu bile bile kabul etmeye, itiraz edenler çoğaldıkça, azalarak biteceklerini düşünüyorum ben, bunu denemiş bir insan olarak, özgürlük paha biçilmez birşey bence, isterseniz genel müdür olun, asla tam yetki verilmiyor hiçbir şirkette, potansiyelinizi kullanamıyorsunuz, tamda türkiye gibi, istediğinizi söyleyemiyorsunuz, yapamıyorsunuz, ben değişeceğine inanıyorum, bütün kalbimle..
sözlükler iyiki var..

zekâ yaşı ile gerçek yaş çarpımının 100'e bölünmesiyle elde edilen, yani sorunsal olacak kadar ne idüğü belirsiz olmayan durum.

iq testleri genel olarak insanın zekâsını ölçmez. zekâ, tek bir testle ölçülebilecek bir şey değil. bu testler sahip olduğunuz zekânın seviyesinden ziyade, onu ve öğrendiğiniz bilgileri kullanabilme yeteneğinizi ölçer. hayatınız boyunca aynı değildir bu testlerin sonuçları, değişim gösterir. testlerden yüksek sonuçlar almak son derece zeki ve iyi işler başaracak biri olduğunuzu garantilemediği gibi, düşük sonuçlar almak da aptal olduğunuz anlamına gelmez.

internet üzerindeki testler pek de iq ölçebilecek cinsten değil. dünya çapında genel olarak bu konuda en iyi kabul edilen testler, birleşik krallık'taki mensa adlı topluluk tarafından yapılanlar. randevu ile alıyorlar ve her isteyene yapmıyorlar bildiğim kadarıyla.

çocuklar ölüyor,öldürülüyor . kavganın da bir adabı olur. çocukların şehit düştüğü bir savaşta hala nasıl savunuyorsunuz israili anlamıyorum . anlamak istemiyorum. ben müslümanım elhamdülillah, benim farklı dine mensup insanlara saygım varsa aynısını beklerim. bakın bu , öteki beriki değil insanlıktır. 3 din için kutsal olan bir yeri yahudi yıkmaya çalışır, islam yaşatmaya. çocuklar ölüyor diyorum. bu savaşların en acımasız olanıdır. elimden dilimden dua dışında birşey gelmiyor ve utanıyorum. yardıma gidemediğim için, çocuğun yarasını saramadığım için, uçurtma oynarken koşması lazım bombadan değil. onlara barış umut dolu bir hayat sunamadığım için utanıyorum. ve eğer şayet ben filistinli kardeşimin yerinde olsaydım yaşasaydım müslüman kardeşlerime kızardım. hani müslümanlık birlik olmaktı, temiz olmaktı, yardımsever olmaktı, hakkı hakkıyla gözetmekti. neredesin ey kardeşim bak öldürülüyor anam babam ve çocuklar. ben benim ölmemden değil ben öldükten sonra burayı savunacak , aksayı yaşatacak olan kimsenin kalmamasından korkuyorum. allah var ve yar. en büyük bizimle, dilerim müslümanlar ve insanlık olarak birleşip bu vahşete dur deriz. ölmesin artık çocuklar

bizde portakalcıyız o yüzden bassınlar sorun yoktur dediğim başlık.

ocu bucu şucu banane yahu kurallara uyup takılsın herkes.

nice çınarları deviren, her bünyenin kaldıramayacağı; rakipsiz, enfes fermente arpa suyu.

insanlar genelde korkuyor bu hadiseden. ama yine de ölüm onlara hiç uğramayacakmış gibi yaşıyorlar. bana çok ilginç geliyor. ölümden neden korkarsın ki? ölümden sonraki o bilinmezlik insanları korkutuyor diye düşünüyorum. bana göre ölüm özgürlüğün zirvesi. ölünce ruhların özgürleştiğine inanıyorum. bu yüzden ölümden korkmuyorum. ama bu demek değildir ki ölümümü dört gözle bekliyorum. ölmeden önce yapmam gereken o kadar çok şey var ki... gerçekleşmeyi bekleyen hayallerim, hedeflerim var. yapmam gereken binlerce doğru var. ve daha çok hata yapmam lazım. hatalarım doğrularımı şekillendirecek çünkü. kısaca daha çok yaşamam gerek ölmeden önce.

45 gündür rize'de olan yeğenlerim dün geldi. odamın kapısını açıp bana koşarak bir sarılmaları var ki anlatamam nasıl mutlular, nasıl mutluyum. bugün de sabah beraber niloya seyrettik. niloya izlerken tuhaf tuhaf sorular sorup sen de mi bilmiyorsun amca ya deseler de onlarla birlikte niloya izlemek çok keyifli. ardından dışarı çıkıp evin bahçesinde önce saklambaç oynadık. sonra mahallede ki arkadaşları geldi onlarla birlikte oynamaya devam ettiler. ben gün boyu onları izledim. akşam üzeri tekrar favori kanalımız trt çocuk'u açıp sürpriz kutusu programını seyrettik. bilenler bilir o programda bilmece sorarlar o bilmeceyi büyük yeğenim her bilişinde yuppi diyerek zıpladı. hep beraber mutlu olduk. sürpriz kutusu programı biterken programı izleyip, orada gördüğü projeleri yapan çocukların projeyle birlikte fotoğraflarını gösteriyorlar ve isimleri nereli olduğunu yazıyorlar. hadi amca oku isimleri diyorlar, isimleri okuyorum. kendi adı çıkarsa çok mutlu oluyorlar ben de onlara mutlu oluyorum. uyuma saati gelince tutturuyorlar biz amcamla uyuyacağız. sonra uyuyana kadar benimle yatıyorlar, uyuyunca babası odalarına götürüyor. onlarla birlikte bir gün daha bitiyor. galiba artık sadece onları seviyorum.

adam röportaj verirken bile çalışıyor

murat menteş diyor ya acıdan deliren insanların sadece deliliğini görürüz gibi bir şey diyordu sanırım . aynen öyledir delirmemek için yapmanız gerekenler bu dünyayı pek ciddiye almamaktır .

çok doğru bir sözdür. ne ben sana günah kazandırıyorum ne sen bana sevap. neyin günah olup olmadığını kafamıza vura vura öğrettiler zaten. bundan sonrası herkesin kendi tercihlerine göre şekilleniyor. kimse kimseye karışmasa huzura ereceğiz.

kefencilik.

umarım başlığı doğru anlamışımdır . *

-sadece dişi arıların iğneleri vardır.
-bal arıları herhangi birini ya da bir şeyi soktuktan sonra ölürler.
-arıların yarım kilo bal yapabilmesi için yaklaşık 2 milyon çiçeği ziyaret etmeleri ve 88 bin km yol katetmeleri gerekir.
-kraliçe bal arısı, kovanındaki işçi arılarla genetik olarak benzerlik gösterir fakat onlardan 10 kat daha uzun yaşar.

bize birçok söz verdiler. hatırlayamadığım kadar çok. ama biri dışında hiç birini tutmadılar. topraklarımızı alacaklarını söylediler ve aldılar.
kızıl bulut